Ik zei het al eerder; er gebeurt zoveel en ook zoveel tegenstrijdigs of onbegrijpelijks (zeker als je probeert directe verbanden te zien, en niet beseft dat het 5D schaak is) dat het niet meer goed te volgen is wat er gebeurt en waarom het gebeurt……..
Dat kan maken dat je denkt “laat maar zitten” of “het is de ver-van-mijn-bed-show”. Maar niets is minder waar. Het gaat uiteindelijk allemaal om alle inwoners van deze wereld. Wat gebeurt gaat om jou en mij, om onze toekomst. Dus ook al begrijp je het niet allemaal, probeer niet apathisch te worden of te vergeten wat is gebeurd in de C-periode. Dat is precies wat ‘het duister’ zou willen.
Maak plezier, dans, zing, wees in het hier en nu, het moment wat er als enige toe doet. Vergeet intussen niet te leren van de lessen van het verleden, en kijk vol verwachting van een mooie wereld naar de toekomst.
Dat bedoel ik: vergeet niet de lessen, wordt niet apathisch, blijf wakker.
🍃🌺🍃
Voor een dag, voor slechts één dag,
praat over dat wat niemand stoort….
En breng wat vrede, mijn vriend,
in je mooie ogen.
Hafiz
Het leven is als koffie………
Een groep succesvolle afgestudeerden bezocht eens hun voormalige professor.
Ze hadden indrukwekkende carrières opgebouwd, prestigieuze functies bekleed en ogenschijnlijk perfecte levens geleid.
Terwijl ze op hun koffie wachtten, ging hun gesprek over de stress van het werk, vermoeidheid en de druk van het volwassen leven.
Sommigen lachten.
Sommigen klaagden.
Sommigen filosofeerden.
De professor kwam terug met een dienblad vol verschillende kopjes —
porselein en glas, keramiek en plastic, elegant en beschadigd, minimalistisch en sierlijk.
Terwijl de gasten hun kopjes uitkozen, observeerde de professor hen rustig…
Toen sprak hij:
“Merk op hoe jullie allemaal instinctief naar de mooiste kopjes grepen — de chique exemplaren.
Niemand koos de versleten of plastic exemplaren.
En dat is de oorzaak van veel van jullie stress.”
“Jullie wilden de koffie — niet het kopje.
Maar jullie concentreerden je op het uiterlijk van het kopje, niet op de essentie waarvoor jullie gekomen waren.”
Hij vervolgde:
“Het leven is als koffie.
Carrière, salaris, status, huis, auto – dat zijn slechts kopjes.
Ze definiëren niet de rijkdom van het leven zelf.”
“Soms raken we zo afgeleid door het ‘kopje’,
dat we vergeten te genieten van de koffie.”
☕️ Drink je koffie dus met plezier.
Niet door te vergelijken.
Niet door te concurreren.
Niet door zijdelings te kijken.
Want de gelukkigste mensen zijn niet degenen die alles hebben –
maar degenen die weten hoe ze het beste kunnen maken van wat ze hebben.
Bron onbekend……
🔥 Onderscheidingsvermogen is belangrijker dan ooit
Naarmate we verdergaan in deze tijdlijn, zullen de dingen veel verwarrender worden. Wat boven is, zal naar beneden worden gehaald… en wat beneden is, zal naar boven worden gehaald. Onware zaken zullen als waarheid worden verkocht. Ware zaken zullen worden bespot, verborgen of begraven onder lawaai. Steeds vaker zullen mensen worden aangespoord om te reageren in plaats van te reflecteren… om de massa te volgen in plaats van naar hun innerlijke stem te luisteren.
Daarom is onderscheidingsvermogen belangrijker dan ooit.
We betreden een tijdperk waarin de schijn bedriegt. Dat iets herhaald wordt, betekent niet dat het waar is. Dat iets luid klinkt, betekent niet dat het juist is. Dat iets er gepolijst, emotioneel, officieel of populair uitziet, betekent niet dat het de waarheid bevat. Veel van wat mensen te zien krijgen, is bedoeld om hen uit hun evenwicht te brengen en in angst, verwarring, verdeeldheid en afhankelijkheid te storten.
Geloof niet alles wat je ziet.
Laat je niet door de buitenwereld conditioneren om aan je eigen innerlijke weten te twijfelen. Dit is het moment om te vertragen voordat je reageert. Dit is de tijd om naar binnen te keren en diepere vragen te stellen. Dit is de tijd om leiding, waarheid en helderheid te zoeken vanuit een plek voorbij de constante ruis.
Zoek de stilte op wanneer je die nodig hebt. Bid wanneer je die nodig hebt. Sta stil bij wat je voelt. Let op wat vrede brengt en wat verstoring veroorzaakt. Besteed aandacht aan wat resoneert in je ziel, niet alleen aan wat op dat moment je aandacht trekt. Er is een verschil tussen emotioneel getriggerd worden en werkelijk geleid worden… en het leren van dat verschil is misschien wel een van de belangrijkste vaardigheden in deze periode.
De waarheid komt niet altijd in de vorm die je verwacht. Soms zal ze je uitdagen. Soms zal ze je vragen om een tijdje alleen te staan. Soms zal het juiste pad in eerste instantie ongemakkelijk aanvoelen, omdat het ingaat tegen wat de wereld steeds herhaalt. Maar dat betekent niet dat het verkeerd is. Sterker nog, sommige van de diepste waarheden vereisen dat je vertrouwt voordat je ze volledig begrijpt.
Vertrouw, zelfs als het moeilijk voelt. Vertrouw, zelfs als het eenzaam voelt. Vertrouw, zelfs als alles om je heen je in de tegenovergestelde richting lijkt te trekken. Jouw verbinding met wat echt is, was nooit bedoeld om alleen uit de wereld te komen. Het was de bedoeling dat je het in je hart zou bewaren.
Bescherm je geest meer dan ooit. Bescherm je innerlijke rust. Bescherm je vermogen om helder te horen. Niet alles verdient je aandacht. Niet alles verdient je geloof. En niet alles verdient toegang tot je energie.
Onderscheidingsvermogen is geen angst. Onderscheidingsvermogen is wijsheid. Het is het vermogen om voorbij de illusie te voelen, voorbij de schijn te kijken en standvastig te blijven wanneer alles om je heen je uit balans probeert te brengen.
In tijden als deze is je innerlijke leiding geen kleinigheid… het is alles.
ZF 🔥
🔥 GLOBALISME… WAAR KIJKEN WE NAAR?
Er worden altijd twee verhalen tegelijk verteld.
Het ene is de versie die goed klinkt… die goed voelt… die laat zien hoe mensen van over de hele wereld samenkomen, cultuur en ideeën delen en iets groters dan zichzelf opbouwen. Het schetst een beeld van eenheid, verbondenheid en een wereld die eindelijk leert samenwerken in plaats van tegen elkaar te strijden.
En de waarheid is… dat deel is geen leugen. We zijn verbonden. We zijn één menselijke familie. Dat is echt.
Maar er is nog een andere laag onder… een laag die de meeste mensen niet lang genoeg in twijfel trekken.
Want verbinding is niet het probleem… controle wel.
Wanneer systemen zo groot worden dat de gemiddelde burger geen stem meer heeft… wanneer beslissingen steeds verder van de mensen die ze beïnvloeden worden genomen… wanneer de macht zich aan de top concentreert terwijl iedereen anders te horen krijgt dat het voor het “grotere goed” is… dan begint er iets te veranderen.
Het gaat niet meer om eenheid… maar om management. En het lastige is… het komt niet slecht over. Het komt over verpakt in goede bedoelingen, gepolijste taal en ideeën die klinken als vooruitgang.
Zo missen de meeste mensen het. Dit gaat niet over het afwijzen van een verbonden wereld. Dat is niet het antwoord. Het gaat erom je bewust te blijven van waar de macht ligt… en ervoor te zorgen dat we onszelf er niet in verliezen tijdens het proces van alles met elkaar verbinden.
Want echte eenheid neemt je stem niet af. Echte eenheid vereist niet dat je je soevereiniteit opgeeft.
En zodra je het verschil begint te zien… realiseer je je dat dit gesprek helemaal niet over globalisme gaat. Het gaat erom wie we mogen zijn binnen dat globalisme.
ZF 🔥
Voor mij is dit verhaal zo herkenbaar…….. Ik vond altijd dat ik een globalist was, omdat ik vond dat we allemaal inwoners van deze wereld waren en dat grenzen slecht getrokken lijnen zijn die te maken hebben met belangen van bepaalde personen. Net zoals ik vond dat het contact met andere culturen en religies ons zouden kunnen verrijken. Of dat vluchtelingen moesten kunnen meegenieten van ons welzijn………
En op een gegeven moment realiseerde ik me dat ze de boel aan het kapot maken waren, juist met dat ‘globalisme’. Het werd ineens een equivalent van de klimaatgekte, de WOKE-waanzin, agenda 2030. Het bewust vermengen van culturen en religie om verwarring of tweespalt te zaaien, het bewust karrenvrachten immigranten aanvoeren om hetzelfde te bereiken. Het goede verhaal van globalisme is er niet om culturen te laten verdwijnen of om mensen te overvoeren met vreemdelingen, dat is het slechte verhaal. Het slechte verhaal wat ook via krankzinnige uitgaven ons probeert alles af te nemen….
Ik blijf ‘globalist’ in die zin dat ik een idealistische wereld zie waarin allen gelijk zijn en respectvol met elkaar omgaan,, maar niet de globalist die nu in de MSM of de wakkere wereld wordt bedoeld met globalist…..
🍃🌿🍃
Uiteindelijk zul je gaan begrijpen
dat liefde alles heelt,
en dat liefde alles is wat er is.
Gary Zukav
De Kooi is gebroken
Alles wat je geleerd hebt te vertrouwen, wordt nu ontmaskerd. Het lawaai, de chaos, de verdeeldheid, het was nooit toeval. Het was een kooi. En nu breekt die kooi.
Dat zware gevoel op je borst, die onrust in je hoofd, dat is geen zwakte. Dat is activering. Je werpt lagen van controle van je af die nooit echt van jou waren.
Je staat op het punt een drempel over te steken. Dit is ontwaken in zijn puurste vorm. En daarachter ligt ascensie; een complete verschuiving in de werkelijkheid, hoe je ziet, voelt en bestaat. Je bent allang voorbij het punt van geen terugkeer.
~KejRaj
✨🦋✨
Laat je hoop,
niet je pijn,
je toekomst vormgeven.
Robert H. Schuller
🌸🍃
We zijn geschapen om van muziek te genieten, om van prachtige zonsondergangen te genieten, om te kijken naar de golven van de zee en om ons te verheugen op een roos die bedekt is met dauw…
Mensen zijn eigenlijk geschapen voor het transcendente, voor het sublieme, voor het mooie, voor het waarachtige…
En we hebben allemaal de taak om deze wereld een beetje gastvrijer te maken voor deze mooie dingen.
Desmond Tutu
🌺🍃🌺
Leer om in contact te komen met de stilte in jezelf en weet dat alles in het leven een doel heeft.
Er zijn geen fouten, geen toevalligheden, alle gebeurtenissen zijn zegeningen die ons worden gegeven om van te leren.
Elisabeth Kübler-Ross
🔥 Het Huis dat Je Bouwt Met Je Woorden
De meeste mensen beseffen niet dat ze leven in iets dat ze zelf hebben gebouwd… zin voor zin.
Elke gedachte die je herhaalt… elk woord dat je hardop uitspreekt… elk verhaal dat je over je leven vertelt… het stapelt zich allemaal op. Stilzwijgend. Constant. Tot je op een dag om je heen kijkt en beseft… dit is je realiteit.
Als je constant zegt dat het leven moeilijk is… dat je mensen niet kunt vertrouwen… dat er nooit iets lukt… dan wordt dat de structuur waarin je elke dag wakker wordt. Niet omdat het “waar” is… maar omdat je het zo vaak hebt herhaald dat het waar aanvoelt.
Maar het tegenovergestelde is net zo reëel.
Wanneer je anders begint te spreken… niet nep… niet geforceerd… maar doelbewust… beginnen dingen te veranderen. Je begint kansen op te merken die je vroeger miste. Je reageert anders. Je gedraagt je anders. En op de een of andere manier… begint het leven je daar tegemoet te komen.
Je woorden zijn niet zomaar uitingen… het zijn instructies.
Ze vertellen je geest waar je naar moet zoeken… je lichaam hoe je je moet voelen… en je realiteit wat het moet worden.
De hamvraag is dus…
Wat voor huis ben je nu aan het bouwen… en wil je er eigenlijk wel wonen?
ZF 🔥
In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed
Geef een reactie