George Leonard schreef het boek ‘Mastery’ (Meesterschap).

Hij zegt dat meesterschap niet gaat over snelle winsten of resultaten, maar over ‘opdagen in het proces’.

Het gaat niet om het eindresultaat, maar om de weg erheen. Niet het doel, maar de weg. 

Oftewel: geniet van elke stap op de weg en onthecht van het eindresultaat. Ook als je dat (eindresultaat) niet mocht bereiken heb je in elk geval genoten van de weg er naartoe. En ben je gegroeid, heb je ervaringen opgedaan die je niet had. 

Juist als je met plezier de weg bewandelt, is de kans groter dat je het resultaat behaalt. Maar dat laatste wordt minder belangrijk als je al van de weg geniet. Was ik me dat maar bewust geweest tijdens mijn schoolperiode en mijn studie geneeskunde…

Het enige moment wat immers echt bestaat is het NU. Zojuist is al voorbij en straks moet nog komen. Het leven bestaat uit een oneindige hoeveelheid NU-momenten achter elkaar. Dat maakt dat de beste resultaten worden behaald als we bewust in die NU-momenten zijn. Zonder bezig te zijn met het verleden of de toekomst. 

Maar goed, terug naar het meesterschap:

Leonard zegt dat je je moet committeren aan (be)oefenen, dat je je eraan moet overgeven, er akkoord mee moet gaan dat je dat doet. Want zegt hij ‘oefening is het hart van meesterschap’. 

En dat doet me weer denken aan het gezegde dat je kennis verwerft door (soms eindeloze) herhaling. Wat me weer doet denken aan seminars waar ik was en waar mensen vertelden dat ze iets voor de zoveelste keer hoorden (wat ze kennelijk vervelend vonden), terwijl ze de indruk wekten er niets van te hebben geleerd.

Dat alleen bevestigt al hoe belangrijk herhaling is. Soms valt het kwartje pas na de zoveelste herhalin, voorbereid door alle vorige keren. 

Vervolgens zegt Leonard dat je plateaus moet omarmen. Als je iets gaat beoefenen, zijn er momenten dat je merkt dat je vooruitgaat. Maar er zijn ook momenten dat er niets lijkt te gebeuren, dat je inspanningen tevergeefs lijken. Het gaat allemaal moeizamer, taaier, lastiger. Je baalt van het feit dat je niet vooruitgaat. Het lijkt soms zelfs minder te gaan. 

In de Qigong zie je soms dat je na aanvankelijk meer energie na enige tijd zelfs minder energie krijgt. Dat is verklaarbaar, doordat je ‘energievat’ groeit (je krijgt dus meer om te vullen), maar het is moeilijk te aanvaarden. Je oefent elke dag en in plaats van beter lijkt het minder te gaan (omdat het niet beter gaat). 

Maar die momenten van ogenschijnlijke stilstand horen bij het proces. Het zijn momenten die nodig zijn. Die maken dat je erna juist weer beter gaat. Het zijn misschien wel juist de groeimomenten.

Ik noem het wel eens ‘een aanloop nemen naar de volgende fase’, waarbij je iets achteruitgaat om die aanloop te kunnen nemen. Het is niet zo dat je echt achteruitgaat, of stilstaat, maar je geest en lichaam verwerken wat er is gebeurd en maken zich gereed voor de volgende fase.

De laatste opmerking die ik van Leonard meepak is ‘focus op het proces’. 

Eigenlijk noemde ik dat al eerder. ‘Het proces’ of ‘de weg’ zijn hetzelfde. Door je op het proces te concentreren en erin op te gaan, is de kans groter op resultaten dan wanneer je steeds bezig bent met het eindresultaat wat je wilt bereiken (en nog niet hebt, want soms nog ver weg is).

Sterker nog, de kans dat je het eindresultaat bereikt is zoals ik al eerder zei groter door in het moment te leven, door in het proces te zijn, door elke stap op de weg met aandacht en plezier te doen. 

Daarom is het ook verstandig om dingen die je wilt – zeker als ze ‘groot’ zijn – in stukken te breken en stap voor stap die stukken te overwinnen of behalen. 

Meesterschap klinkt reusachtig. En dat is het ook. Maar goedbeschouwd is het ook gewoon het gevolg van bewust stap voor stap de weg bewandelen naar je doel. Met vooral aandacht voor de stappen…….en genietend van de stappen…..

Zo zouden we ook het leven op zich moeten benaderen. Door bewust te leven en dat stap voor stap te doen, leren we het meest en genieten we het meest.

Het leven op zich als een leerschool, ervaringen opdoen, leren van alles wat we tegenkomen. 

En dat vervolgens niet alleen meenemen, maar ook toepassen op het leven. Waarom leven we anders? Spiritueel zouden we hier ook gekomen zijn om te leren en te ervaren. 

Het is niet de bedoeling dat we klakkeloos maar aannemen wat anderen ons vertellen, iets wat juist in deze tijd extra belangrijk is omdat we min of meer leven in een nogal leugenachtige wereld. 

Meesterschap over jezelf verkrijg je door jezelf te gaan begrijpen, door van jezelf te gaan houden zoals een ander zou willen dat je van hem/haar zou houden, door van alles uit te zoeken. Een open mind is daarbij belangrijk. Open voor alle mogelijkheden, in plaats van vastgeroest in overtuigingen (die overtuigingen uitdagen is nuttig). 

Maar bovenal creëer je dus meesterschap door te (be)oefenen, door de momenten van stilstand te omarmen en te focussen op het proces.

In licht, liefde en dankbaarheid,

Ed