Handvatten 1

Al tijden krijg ik dagelijks een mail met daarin 5 hoofdpunten van boeken. Dat gaat vooral over groei en ontwikkeling, over (zelf)meesterschap, over prettiger leven, over gelukkiger zijn, over………

Hoewel ik veel ervan al heb gelezen of op andere manieren heb gehoord, zijn het telkens ‘herinneringen’ voor mij om hoe nog beter of prettiger te leven. Daarom wil ik de kernboodschappen graag ook hier melden. Als het interessant genoeg is, zal ik het blijven doen.

Zelfbewustzijn is de basis

Het is belangrijk om je steeds meer bewust te worden van je emoties en waar ze vandaan komen. Het gaat er om ze te begrijpen voordat ze jou gaan controleren. Hoe vaak is het niet zo dat mensen gewoon hun emoties volgen en geleefd worden door hun emoties? Daarom is het proberen steeds vaker jezelf te observeren, te begrijpen wat je doet, je zelfs te spiegelen, de weg naar zelfmeesterschap.

Manage je emoties

In het verlengde van het vorige handvat is het de kunst je eigen emoties te ‘regelen’, de ‘baas te worden’. Niet in de zin dat je geen emoties mag hebben, maar in de zin dat je ze niet groter laat worden dan nodig is, dat je ze begrijpt en dat je snel weer kunt ’terugveren’ in de neutrale stand. Dat bepaalt uiteindelijk je veerkracht.

Net zoals de snelheid waarmee je na een val weer opstaat om door te gaan je veerkracht in dat geval bepaalt. En bedenk dat het niet gaat om voor de buitenwereld beter te functioneren, het gaat om je eigen belang, om je eigen geluk. Hoe meer je jezelf onder controle hebt in de zin van ‘jezelf regelen’, hoe beter je in je vel kunt zitten. Hoe ‘krachtiger’ je in het leven staat.

Je hebt een uniek Dharma (roeping)

Menigeen zal nu denken ‘roeping?’ Ik heb helemaal geen roeping.
Persoonlijk heb ik mijn geneeskundestudie en -praktijk altijd als roeping ervaren. Ik was ertoe geroepen, ik wilde niets anders. Ik wilde dienend zijn, mensen helpen, mensen gezonder laten worden. Daarom stortte mijn wereld ook in toen dat niet meer kon.

Maar in feite heeft iedereen een roeping. We zijn allemaal uniek en hebben daarom allemaal unieke gaven, unieke dingen die we aan de wereld kunnen geven. Spiritueel gezien zijn we vergeten waarom we hier zijn, maar vele mensen hebben dingen die ze graag doen, dingen waarvan ze voelen dat ze die moeten doen. En zelfs als dat niet zo is, zijn er vele dingen die misschien wel leuk zijn om te doen.

Daarom is het ook zo fijn als mensen werk of vrijwilligerswerk vinden wat bij hen past, waarin ze zich thuis voelen. Het is jammer dat te veel mensen werk doen wat ze liever niet doen, maar het doen omdat ze geld nodig hebben. Maar zelfs dan kun je veel doen aan je instelling om het toch leuk te (gaan) vinden.

Maar bedenk dat we op zoveel manieren kunnen bijdragen aan het grotere geheel. Een glimlach naar een vreemde bij het passeren, iemand bedanken die je voor laat gaan of de deur open houdt. Of zelfs iemand die je in het verkeer voorrang geeft, ook als dat volgens de regels zou moeten. Gewoon mens zijn tussen mensen….

Zelftwijfel hoort bij de reis

Twijfel aan jezelf is deel van de reis die we maken. Er zullen weinig mensen zijn die nooit aan zichzelf twijfelen, of eraan twijfelen of ze iets wel goed (genoeg) doen. Het hoort er gewoon bij. De beste manier om ermee om te gaan is toewijding aan waar je mee bezig bent. Daar gaat het om, dat is de sleutel. Wees toegewijd aan wat je doet, doe het met aandacht, met focus.

En daarom toch nog eentje:

Onthecht van het resultaat

Al te vaak zijn mensen alleen, of vooral, bezig met wat ze willen bereiken, met het einddoel. En al te vaak verpest dat min of meer de weg erheen. En die kan soms best lang duren. Bovendien kom je soms niet helemaal uit waar de bedoeling was.
Daarom is het verstandig niet te hechten aan het resultaat maar je volledig te focussen op daar waar je nu staat, op de weg die je nu bewandelt.

En bovendien kun je het eindresultaat in haalbare delen opsplitsen, zodat je tussentijds regelmatig kunt vieren dat je een tussenstap hebt bereikt. Het houdt het leuk, motiveert en vergroot het zelfvertrouwen.

Die toewijding aan je reis, aan je pad, maakt dat je nu meer in de flow bent (en dus gelukkiger), dat je meer kunt genieten van waar je gaat. En als je dat voldoende doet, zul je gaan beseffen dat het wandelen misschien wel belangrijker is dan het aankomen……..en als je dus toch ergens anders aankomt heb je in elk geval genoten van de reis!

wordt vervolgd

In licht, liefde en dankbaarheid
Ed


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website is gemaakt door Mijndomein