Ons onderbewuste heeft iets niet met verandering. Het houdt van ‘vertrouwd’, van wat het gewend is.

Verandering? Nee!!

Dat kan vervelend zijn, omdat er aan de ene kant verzet komt (onbewust) tegen nieuwe dingen, tegen verandering – iedereen zal dat op de een of andere manier herkennen – en we soms anderzijds het ‘vertrouwde’ opzoeken, zelfs als dat pijn doet.

Ik heb me als huisarts verbaasd over de vrouwen die bij herhaling een partner ‘kregen’ die hen mishandelde. Ik dacht toen nog “wat raar, je zou toch geleerd moeten hebben van die eerste keer, en anders zeker na twee keer?”. 
Maar zo werkt het dus kennelijk niet. Tenzij je inmiddels zo bewust bent geworden ook van je eigen onbewuste, dat je andere keuzes gaat maken. 

Pas als we dit feit erkennen en gaan herkennen, kunnen we iets veranderen: Ons onbewuste neigt dus eerder te kiezen voor wat ‘bekend’ is dan voor wat goed voor ons is.

Iets soortgelijks, maar op een ander niveau, zien we bij nieuwe dingen. Sommige mensen houden van variatie en vinden dat tot op zekere hoogte oké, maar velen hebben er moeite mee. Er zijn zelfs mensen die bij de ouders blijven wonen (niet omdat het niet anders kan zoals tegenwoordig, maar uit behoefte), die hun hele leven hetzelfde werk blijven doen, die nooit uitgaan, etc. Hetzelfde is ‘veilig’.

Ik zeg dit alles zonder oordeel. Ieder doet zoals dat voor hem/haar goed voelt.

Ze blijven komen

Het grote probleem voor veel mensen is dan ook dat er continu veranderingen zijn. We zien veel veranderingen in relaties, banen verdwijnen in groot tempo zodat je elders moet gaan zoeken, de maatschappij verandert, je wordt geprikkeld jaarlijks van energieprovider of internetprovider te wisselen. Zelfs in de politiek hebben we de afgelopen jaren grote veranderingen gezien.

Veel mensen die voorheen politiek sociaal links stemden, herkennen die partijen niet meer en zouden nu ineens ‘rechts’ zijn. Terwijl niet zij veranderd zijn, maar de politiek veranderd lijkt. Het kan verwarrend zijn. 

Hoe dan ook, op alle gebieden verandert er continu van alles en het lijkt in toenemende mate.

Natuurlijk kun je je daar erg druk om maken, maar wat is het nut? Het is zoals het is. Het belangrijkst is dat je integer naar jezelf blijft. Dat je je waarden en normen blijft behouden en niet vervalt tot asociaal gedrag, of tot onverschilligheid. Dat je het positieve blijft zien van veel en niet gaat focussen op het negatieve.

De bijwerking heb ik al vaker vermeld: hoe meer je focust op het positieve, hoe meer je het gaat zien, en hoe blijer en gelukkiger je wordt.

En het gaat maar door

Er zullen nog veel meer grote veranderingen aankomen. De mainstreammedia hier doen net alsof er weinig verandert, maar gaandeweg zullen we vanuit (vooral) Amerika worden geconfronteerd met de leugens en het bedrog in de politiek van de afgelopen jaren, met de leugens en gevolgen van de C-vaccins en maatregelen, met de kinder- en mensenhandel waarin Hollywood een grote rol speelt, en nog veel meer.

Veel mensen zullen enorm geschokt zijn, omdat ze het allemaal niet wisten of nooit geloofden als ze er iets over hoorden. Maar het zal grote veranderingen in ieders leven brengen. Overtuigingen die we hadden zullen sneuvelen, voor sommigen zal de basis van vertrouwen in autoriteiten omver gaan, alles waar ze in geloofden wankelt.  

We zien nu al in de Nederlandse politiek dat er eigenlijk geen kabinet of tweede kamer zit. Er zitten poppetjes die rijkelijk verdienen, maar er niet voor ons zitten (hoewel ze wel door ons gekozen zijn en betaald worden). Ze zitten er om agenda’s uit te voeren van de NAVO en de EU (en het WEF). De bewindslieden moeten er zelfs voor tekenen, en zelfs de Kamerleden mogen niet weten wat erin staat. Tot zover de democratie, tot zover transparantie, tot zover het vertrouwen in iets wat politiek heet.

We zagen de laatste jaren al dat veel vragen niet gesteld mogen worden, dat over veel niet gediscussieerd mag worden. Het maakt dus eigenlijk helemaal niet uit wat we stemmen, misschien betekent stemmen zelfs wel dat we ermee instemmen dat het gaat zoals het gaat. 
Maar terug naar het thema, want ik wil het hier eigenlijk niet eens over hebben, het is het nauwelijks waard. (Wel de kwestie, niet de politiek). 

Zelfs ‘waarheden’ veranderen

Er zijn dus veel veranderingen, niet in het minst omdat er waarheden boven tafel komen en gaan komen die er misschien wel honderden of duizenden jaren onder zijn gehouden. Veel van wat zich nu achter de schermen afspeelt, speelt al duizenden jaren – al lijkt het erop dat het tij gaat keren. Mij maakt het nieuwsgierig (al was ik dat ook al).

Misschien moet ik in dat kader even herinneren aan een van de stellingen van het stoïcisme: wees niet bezig met dingen waar je geen invloed op hebt. 

Het is prima om iets te constateren, erover na te denken, maar maak het niet een grote kwestie in je hoofd: je kunt er toch niets aan veranderen, dus welke zin heeft het om je energie eraan weg te geven?

Wees liever bezig met leuke dingen, met opbeurende dingen, met positieve dingen. De grote positieve verandering – in de meeste gevallen – is dat we zelf (mee)veranderen. 

Ook wij zelf veranderen….

We ontwikkelen, we leren van ervaringen die we opdoen. En als we niet verbitterd raken, leren we hoe we sneller opstaan als we vallen, hoe we beter met zaken kunnen omgaan, hoe we beter communiceren, hoe we beter naar ons lichaam kunnen luisteren, hoe we het beste onze eigen energie kunnen bewaren, hoe we beter de waarheid kennen door zelf wat onderzoek te doen, hoe we onze gezondheid kunnen beschermen door bepaalde dingen te weigeren. 
Ook wij zelf veranderen….

Ik noemde maar een klein aantal zaken, er zijn er natuurlijk veel meer. Het leven is beter dan een school. Elke dag leren we. En naarmate we meer de pose van leerling aannemen, leren we meer. Maar als we denken alles al te weten, hebben we het onbewuste als bondgenoot – dat deel wat niet van verandering houdt – en blijven we in een cirkeltje ronddraaien. 

We zien dat om ons heen bij mensen op allerlei gebieden: werk wat we niet leuk vinden maar waar we blijven hangen, relaties die meer botsen dan elkaar laten groeien, sport waar we aan blijven hangen ondanks steeds weer blessures, ‘verslavingen’, etc., etc.

Bewustwording, besef, is belangrijk. Laten we beseffen dat het leven vol verandering zit, dat de enige zekerheid is dat niets zeker is. We hoeven het niet per se te omarmen, maar laten we er soepel in mee proberen te gaan. En er in elk geval geen weerstand aan bieden omdat dat leidt tot een ‘gevecht’ en verlies aan energie. 

Bewaak je authenticiteit, je waarden, jeZelf

Uiteraard – nogmaals – met behoud van je eigen identiteit en soevereiniteit, met behoud van je moraal, je waarden, je normen, je deugden. 
(Soevereiniteit heeft een beetje een complotachtig stempel gekregen door de mensen die vinden dat de overheid niets over hen te zeggen heeft en dus geen belastingen kan opleggen, maar is in feite niets anders dan je zelfbeschikkingsrecht over je lichaam en je eigen denken).

Zolang we beseffen dat we onderdeel van het geheel zijn, en dat we ons steentje bijdragen aan een mooiere wereld als wij het de goede kant op stuwen met positieve benadering en niet tegen alles aantrappen zonder dat het enig nut heeft, lopen we grote kans een mooi leven te hebben. Een leven met leren, met potentie, met goede vooruitzichten. 

Veranderingen? Ja, ze zullen er blijven komen. En we gaan er op onze eigen manier zo soepel mogelijk in mee, bewust van de voor- en nadelen en onze keuzes makend in het belang van onszelf en het grotere goed. 

In licht, liefde en dankbaarheid
Ed