Vele auteurs in de ‘persoonlijke groeiboeken’ schrijven over dit onderwerp, maar vooral Wayne Dyer is bekend geworden met o.a. zijn boek “Excuses Begone”.

Verantwoordelijkheid geeft kracht

Ik bedoel dan niet de verantwoordelijkheid om grote of lastige klussen op je te nemen. Dat kan het zeker doen in dat geval, maar dat valt buiten dit kader. Ik bedoel in dit geval verantwoordelijkheid voor je eigen doen en laten, voor je denken. Voor je reageren. Voor je situatie.

Als je dat doet, die verantwoordelijkheid nemen, kun je gaan herkennen waar jij excuses of uitvluchten bedenkt voor iets wat je niet doet. Je gaat herkennen waar je beperkende overtuigingen of gedachten hebt.

Stop met verwijten maken

Wat is er makkelijker dan iets anders of iemand anders de schuld te geven van jouw misère? Maar tegelijkertijd geef je alle macht uit handen. Je geeft de controle van je leven uit handen.

Uitvluchten of verontschuldigingen zijn geen waarheid, het zijn slechts gedachten. Zoals “Ik ben er te oud voor”, “het is te laat”, “Ik ben nu eenmaal zo”, “ik kan dat niet”.

Op het moment dat we zelf de verantwoording nemen voor waar we staan, wat we hebben gedaan, etc., nemen we de controle over het leven terug.

Ik viel destijds over een belachelijk hoge verkeersdrempel met de fiets. Met hele grote gevolgen, direct al gebroken botten en jarenlang veel pijn, later niet meer kunnen werken. Natuurlijk gaf ik in eerste instantie die drempel de schuld, maar al snel bedacht ik dat ikzelf de schuldige was. Ik had beter moeten uitkijken! Ik was afgeleid (liet me afleiden) en zag het gevaar niet!

Zo kon ik me ook verschuilen achter de pijn en het totale gebrek aan energie om ‘slachtoffer’ te zijn en het maar op te geven. Maar ook hier koos ik voor de eigen verantwoordelijkheid om stap voor stap, door middel van oefeningen en mezelf uit de put te praten op te klimmen naar (veel) beter dan slecht.

Verander je leven door andere gedachten

Zoals gezegd, uitvluchten zijn slechts gedachten. En onze hersenen kennen neuroplasticiteit, oftewel ze zijn leerbaar, vormbaar, veranderbaar

We hebben allemaal beperkende overtuigingen. Gedachten die ons beperken, omdat we ergens een rem op zetten via die gedachten. Ik noemde er al enkele. “Ik ben (te) oud” is er zo een. Waarom zou een kalenderleeftijd je beperken?
Ik zie mensen van in de 50 die er oud uitzien en een oude indruk maken, maar ik zie ook 70-ers en 80-ers die vitaal, sportief en krachtig zijn.

Leeftijd is geen grens voor wat dan ook. Ons gevoel, onze overtuigingen, ons gedrag, die maken ons oud als we niet oppassen. Alle het gevolg van onze gedachten! Daarom is het goed om bij jezelf te letten op beperkende gedachten.

Wat vind jij dat je niet kunt (leren)? Is dat echt zo? En waarom is dat zo?
Zodra je zo’n beperkende overtuiging of gedachte herkent en erkent, kun je er wat mee. Je kunt de gedachte wellicht zelfs omdraaien: “ik kan wel……”.

Op elke leeftijd, op elk moment…..

…..kun je je gedachten veranderen. Daar ben jij namelijk zelf de baas over. Het is alleen de vraag of je die verantwoordelijkheid wilt nemen of dat je de automatische (beperkende) piloot de macht geeft. Het laatste is makkelijker en dan kun je anderen de schuld blijven geven van jouw ellende of tegenslagen.

Maar zoals eerder gezegd geef je dan je controle over het leven weg, je wordt slachtoffer in plaats van leider. Je wordt speelbal in plaats van de speler.

Besef dat je een Goddelijke kracht bent die in staat is tot buitengewone dingen. Omdat anderen zichzelf beperken hoef jij dat nog niet te doen. Kies voor de verantwoordelijkheid voor je eigen leven. Kies voor plezier, voor positiviteit, voor groei, voor dankbaarheid en liefde.

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed