Je comfortzone is het gebied waarbinnen je je comfortabel voelt, waarbinnen je je veilig voelt. Het is de situatie waarbij je je prettig en gerieflijk voelt. 

Over het algemeen betekent het dat je je op bekend terrein bevindt, of dingen doet die je al eerder deed, mensen ontmoet die je kent, werk doet wat je kent, soms zelfs op vakantie gaat naar plekken waar je eerder was (of een vaste staanplaats). 

Het mooie van de comfortzone is dat je je én prettig voelt én je niet buitengewoon hoeft in te spannen. Geestelijk dan, want je kunt prima in de comfortzone een sport doen die je altijd al deed. 
Het is figuurlijk gesproken als zitten in je luie stoel, met de beentjes omhoog. 

Het nadeel van de comfortzone is dat je niet groeit door erin te blijven. Dat zie je bij mensen die extreem in de comfortzone blijven: ze doen hun leven lang hetzelfde werk, ze kijken steeds naar dezelfde programma’s, ze stemmen altijd op dezelfde partij, ze lezen altijd dezelfde krant, hebben altijd al dezelfde kennissen en vrienden, etc.

Kortom, ze draaien in een cirkeltje rond. Niets op tegen, maar ze komen nauwelijks in contact met andere mensen, met andere meningen, met andere ‘waarheden’, met andere visies. Ze hebben nauwelijks uitdagingen.

Om te kunnen groeien, om te evolueren, om te leren, hebben we uitdagingen nodig. Op allerlei gebied. 

Ik moet nu even denken aan de situatie na mijn ongelukken, waarin ik in de overlevingsmodus zat. Tevoren was het een positieve uitdaging om op vakantie te gaan en iets nieuws te proberen. Het eerste ongeluk vond zelfs plaats tijdens een kampeervakantie met de fiets op Texel (de tweede 2 jaar later tijdens een vakantie in een huisje in de Eifel). 

Maar erna vond ik het prettig naar een plaats te gaan die bekender was. Dat gaf me rust. Ik zocht mijn comfortzone omdat dat minder vermoeiend/belastend was.

Daarover gesproken: veel mensen zoeken hun vakantie bewust op nieuwe plaatsen in het buitenland, maar doordat ze al overbelast zijn door het leven (werk, relaties, familie, sport, sociale verplichtingen) is dat nieuwe, dat onbekende, soms net de druppel die te veel is. En dan storten ze in (of net na de vakantie).

En uiteraard is er verschil tussen een luiervakantie en een doe-vakantie. 

Wat ik ermee wil zeggen, is dat voor een vakantie uitdagingen leuk kunnen zijn, maar kies verstandig. Soms is gewoon comfort voor een vakantie beter op z’n plaats. 

Daarbuiten is het verstandig om jezelf af en toe uit te dagen. Uit je comfortzone te komen en nieuwe dingen te doen. Een andere baan, of een opleiding naast je baan. Een andere sport uitproberen, nieuwe mensen ontmoeten. Of gewoon een cursus doen, een andere taal leren, andere soort boeken lezen. 

Ook andere actualiteitenprogramma’s beluisteren/bekijken. Denk aan De Nieuwe Wereld, Café Weltschmerz, Lighthouse, Blckbx, of Ongehoord Nederland. De eerste 4 zijn via YouTube te vinden. 

Het gaat er niet om dat je de mening van die ‘alternatieve’ programma’s moet omarmen, maar dat je andere geluiden hoort. Dat je mening gevormd wordt door uit verschillende opties die te ‘kiezen’ die voor je gevoel en ratio het meeste klopt. Zeker in deze tijd waar de hele mainstreammedia hetzelfde – grotendeels desinformatieve – verhaal vertelt. 

Als je je wilt ontwikkelen, moet je regelmatig uit je comfortzone komen. 
Dingen doen waar je moeite mee hebt, op iemand afstappen wat je eng vindt, je kennis verruimen, een klus doen welke je nooit eerder deed. 

Zo is angst vaak een drempel naar de grens van je comfortzone. Angst iemand aan te spreken, angst iets nieuws te beginnen, angst aan jezelf te gaan twijfelen, angst dat het bekende wegvalt, angst jezelf kwetsbaar op te stellen, etc.

Door daar een stap te nemen, juist die stap het onbekende in, verdrijf je die angst en groei je weer een stukje. Niet dat je per se moet groeien van mij, maar het maakt het leven echt leuker en mooier. 

Ook voor onze gezondheid is het goed, voor de hersenen is het goed. De zenuwbanen in onze hersenen zijn superflexibel, ze kunnen zich aanpassen aan nieuw te leren stof. Juist regelmatig nieuwe dingen houden de hersenen op peil. Immers, rust – roest. 

Bovendien wordt vaak gezegd dat stilstand achteruitgang is………

En in feite is dat ook zo, voor het lichaam, voor de hersenen. Op dezelfde plaats rust zorgt voor achteruitgang van functies. Ongeacht de leeftijd!

Persoonlijk rek ik regelmatig mijn comfortzone op, ook al ben ik nu met pensioen. Dat wil niet zeggen dat ik continu uitdagingen opzoek, want doordat ik erg prikkelgevoelig ben (geworden) vermijd ik bijvoorbeeld gezelschappen, drukke winkels en veel verjaardagen. En zelfs hier rek ik de comfortzone op door af en toe juist wel dat te doen (vaak met spijt achteraf – maar hoe weet ik anders mijn grens?). 

Maar ik zoek wel andere meningen op, informeer me breed, lees dingen die ik niet altijd leuk vind, lees romans maar ook informatieboeken, doe veel soorten puzzels, doe verschillende sporten, doe verschillende vormen van Qigong en blijf nieuwe zaken bestuderen. Ben bezig met de tuin (groente, fruit, planten) en informeer me daarover. 

Daarnaast ga ik zelden meer op vakantie, omdat geen vakantieplek me kan bieden wat ik thuis heb. Ik hield van (op de bonnefooi) kamperen omdat dat vrijheid betekende, had nooit iets met hotels. Bovendien is de mooiste periode van de tuin de lente en de zomer, die wil ik niet missen. Wij wonen min of meer in ons vakantieparadijs, want zo zijn we ons huis gaan zien, met alle luxe die we zouden wensen……de duinen en de zee om de hoek.

In dat opzicht is ons huis onze comfortzone, terwijl we binnen en buiten dat huis onze uitdagingen hebben en zoeken. 

Om een lang verhaal kort samen te vatten: 

Stap regelmatig uit je comfortzone en omarm iets onbekends, iets nieuws, iets spannends. 
Het maakt dat je je ontwikkelt, dat je ‘groeit’ en dat zijn dingen die een mens nodig heeft. 

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed