Reflectie of spiegelen. Het kan zo helpend en helend zijn. En ja, soms ook confronterend.

Kijk jij wel eens in de spiegel?

Ik heb vele mensen ontmoet die letterlijk niet eens in de spiegel keken, omdat ze wat ze daar zagen lelijk vonden. Het hoeft geen betoog dat je hulp nodig hebt als je dat al niet kunt. Als je niet in staat bent de enige langstlevende partner te zien of te waarderen – dat ben je immers zelf, niemand houdt het langer met jou vol dan jijzelf – dan klopt er iets echt niet. Dan heb je hulp nodig om jezelf te gaan waarderen, jezelf te gaan zien.

Maar bedenk ook dat zoals met alles de spiegel iets is wat je iets laat zien, waar jij vervolgens op reageert op jouw eigen manier. Met jouw rugzakje, jouw bagage, jouw verleden en ervaringen. De spiegel is slechts een voorbeeld of een metafoor.

Lichamelijk

Reflectie kan op vele terreinen worden benut. Bijvoorbeeld lichamelijk. Het hierboven genoemde voorbeeld van iemand die niet eens in de spiegel kan kijken is natuurlijk een heftige, maar er zijn vele manieren om naar jezelf te kijken.

Een signaal, een symptoom, een klacht is dat bijvoorbeeld. Waarom heb je die klacht? Waarom heb je die klacht NU? Op welk moment begon die, wat gebeurde er (of juist niet)? Een lichamelijk klacht wil ons iets vertellen. En kan bijvoorbeeld heel goed optreden als gevolg van een emotionele gebeurtenis. Maar ook door wat je at, wat je deed, wat je dacht, etc.

Reflecteren kan je helpen uit te vinden wat je kunt doen om een klacht op natuurlijke wijze te verhelpen, of om die in het vervolg te voorkomen. We leren als het goed is van onszelf net als we van anderen kunnen leren.

Ik noemde in een vorige blog de persoon die ziek naar huis ging omdat iedereen zei dat hij/zij er slecht uitzag…..
Hoe stevig sta je in je schoenen, of ben jij ook op die manier ziek te maken?

Emotioneel

Ook emotioneel is het meer dan nuttig om regelmatig te reflecteren, om te zien hoe jouw emotionele staat is, hoe jouw emotionele management is. Ben je snel uit balans? En als je eruit bent, ben je dan ook weer snel terug, of blijf je dagen tobben? Kun je tegen kritiek? Zie je het als nuttig, of als directe aanval op jouw persoon?

Laat ik vooropstellen dat niets fout is. Ieder is zoals ie is. Maar ben jij ook zoals je zou willen zijn? En als dat niet zo is, wat kun je er dan aan doen?
Kun je leren van het stoïcisme? Of kun je een of andere training doen? Of is het goed om eens met EFT of tapping aan de gang te gaan? Of is alles echt oké?

Door af en toe (of regelmatig) onszelf te observeren – zeker als er onverwachte dingen gebeuren – krijgen we een beter beeld van onszelf. En daar kunnen we wat mee.

Spiritueel

Ook spiritueel is reflecteren natuurlijk nuttig. Immers, waar sta je spiritueel gezien? Wat geloof je? Waar geloof je in? Wie geloof je? Is er voor jou iets groters dan jezelf, en zo ja hoe noem je dat? En hoe reageer je op iemand die heel andere ideeën heeft?

Mediteren kan een prima manier zijn om te reflecteren, op alle terreinen overigens. Je kunt focussen op spiritueel, maar ook op je lichaam of op emoties.
Persoonlijk kan ik Qigong en meditatie fijn combineren, waarbij ik tijdens de beoefening alles en tegelijk niets kan zijn. Maar in deze combinatie lukt het slechter te focussen op een lichamelijke klacht. Voor mij dan, voor jou kan dat anders zijn.

Groeien door reflecteren

Het moge duidelijk zijn: reflecteren kan je enorm laten groeien, kan je helpen inzicht in jezelf te krijgen, of inzicht in je lichamelijke klachten of reacties. Het maakt je duidelijker waarom je in bepaalde situaties op die speciale manier reageert.

Het kan je duidelijk maken dat je reactie qua ‘sterkte’ niet klopt met wat er gebeurde, en dat je dus over-reageerde. Een lastige stap is dat vaak toe te geven aan degenen die je reactie ontving. Dat doen vereist kwetsbaar durven zijn, maar is groots. Tegelijk kun je wellicht bedenken waar je reactie wel mee te maken had…..

Maar het maakt ook duidelijk dat je er mag zijn. Dat je perfect bent zoals je bent, zeker als je aan jezelf werkt, als je bereid bent aan jezelf te schaven. Je bent werk in uitvoering……..

En als je nog niet zover bent, kan reflecteren (en voor mij is er een hele grote overlapping met observeren van jezelf) maken dat je stapje voor stapje dingen verandert, zodat je stapje voor stapje aan een andere ‘jij’ bouwt die je meer waardeert of kunt waarderen. Vergeet niet dat we allemaal gevormd zijn door onze opvoeders en omgeving. Het resultaat is daardoor niet altijd wat je het liefst zou zien.

Dus hoe zou je wel willen zijn? Jij bent je eigen schepper, je kunt jezelf veranderen. Maar gun jezelf wel de tijd daarvoor. Al die neurale windingen kun je niet in enkele dagen veranderen! Dat kost jaren van stap voor stap jezelf bijschaven.

Maar……..elke dag is er een waar je kunt beginnen dat te veranderen. Jezelf observeren zonder oordeel en reflecteren (bij voorkeur ook zonder oordeel) kunnen gigantisch helpen daarbij. Eis niet te veel, wees niet bezig met het eindresultaat, maar kijk wat er nu is, voel wat er nu is. En vraag je af wat je wilt.

En vier elke stap vooruitgang. Het maakt niet uit of je 16 of 61 bent. Reflecteren is voor elke leeftijd nuttig, net als groei het gevolg daarvan is.

En het is helemaal mooi als je (nu of t.z.t.) in die metaforische spiegel kunt kijken en tegen jezelf kunt zeggen “Ik hou van je”. En daarbij beseft dat je één bent met alles.

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed