Dit keer een combinatie van opmerkingen uit “Crazy Good” van Steve Chandler en “Coming Alive” van Barry Michels en Phil Stutz.

Twee Zelven

Steve stelt dat je twee ‘zelven’ hebt. Je zou ook kunnen zeggen dat we er veel meer hebben, omdat we vaak meer dan twee meningen hebben in onze interne dialoog (ik tenminste wel). Maar met de twee zelven bedoelt Steve de twee uitersten in de vorm van ‘het slachtoffer’ en ‘ de leider’. Ik schreef daar al regelmatig over….

Het ‘slachtoffer’ verwijt, vermijdt. aarzelt. Terwijl het krankzinnig goede zelf (de leider) creëert, toegewijd is en leidt.
Voor alle duidelijkheid: je bent nooit altijd ‘slachtoffer’ en nooit altijd ‘leider’. Het gaat er wel om om zoveel mogelijk ‘leider’ te zijn en zo min mogelijk ‘slachtoffer’. En dat is wat we kunnen doen met onze mind, met ons denken, met ons spreken..

Je gereedschap

Taal is een gereedschap: spreek ‘krachtig’. Uiteindelijk scheppen woorden je werkelijkheid. Dus verander bijvoorbeeld ‘ik kan niet’ in ‘ik zal’….
Andere gereedschappen om volledig tot leven te komen zijn dankbaarheid, actieve liefde en innerlijke autoriteit. Immers, ben jij de baas of is dat je onbewuste wat op de automatische piloot vaart en dingen doet die jij eigenlijk niet wilt?

Verantwoordelijkheid = vrijheid!

Daarmee komen we bij dit mooie onderwerp, wat tegenstrijdig kan klinken. Immers, velen vermijden de verantwoordelijkheid en gaan mee in wat de ‘massa’ vindt en doet. Maar hoe meer je je eigen leven bezit, hoe meer je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven en alles wat daarin gebeurt, hoe meer je er ook aan kunt veranderen.

Het past in deze tijd, waarin een deel van de mensen ‘wakker’ is (doorheeft wat er echt gebeurt in de wereld), en daardoor gecanceld wordt, complotgek wordt genoemd, ‘wappie’, rechtsextremist, etc, alleen omdat ze zich bewust zijn van de grote lijnen, de machtsstructuren, de misleiding. Maar ondanks al die etiketten ervaren ze meer vrijheid dan wie dan ook. Omdat ze de verantwoordelijkheid nemen dingen uit te zoeken, een mening te hebben, de diepte in te gaan.

Groei begint met pijn

Om met die laatste groep mensen even door te gaan. Ze hebben enorme pijn geleden. Ze zijn vrienden en familieleden kwijtgeraakt. Ze stonden alleen, maar ze konden niet terug. Ze wisten wat ze wisten en die kennis kon niet zomaar verdwijnen. Sterker nog, nieuwe informatie bevestigde alleen maar wat ze wisten. Pijn-pijn-pijn. Pijn vooral door de reactie van anderen.

Maar ook groei en zoals hierboven beschreven vrijheid. Vrijheid zelf te kunnen denken, zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor je leven, je mening, je kennis, je informatiebronnen.

Maar het geldt in het algemeen. We kunnen gemakkelijk weglopen van ongemak, en we doen het allemaal op z’n tijd. Maar we kunnen ongemak ook gebruiken om te ontwaken en verder te komen. Of dat nu gaat om een baan, in een sport of om de actualiteit.

Angst voedt zich door vermijding

Bedenk dat als je zaken vermijdt, de angst ervoor alleen maar groter wordt. Maar als je je angst recht in het gezicht kijkt, zal je levenskracht juist gaan stromen. Je voelt je tijdelijk een overwinnaar. En wordt sterker, krachtiger, krijgt meer zelfvertrouwen.
Maar als je de angst niet durft aan te kijken en dat vermijdt wat je angst inboezemt, wordt de angst alleen maar sterker. En de Zelf die je ‘slachtoffer’ zou kunnen noemen overheerst…..

Het is en blijft een keuze

Zowel ’tot leven komen’ als ‘leiderschap’ is een keuze. Het staat je vrij te kiezen voor de Zelf van ‘slachtoffer’ of de Zelf van ‘Leider’ (krankzinnig goed zo je wilt). Je hebt van niemand toestemming nodig om te leiden, en van niemand om volledig te leven. Maar besef wel dat het allemaal niet eenmalig is.

Een keer leiderschap verkiezen maakt je geen leider, een keer volop leven maakt niet dat je volledig tot leven komt. Het is wel een beslissing om van moment tot moment mee te doen. In beide gevallen zijn dankbaarheid, liefde, toewijding en bereidheid je eigen autoriteit te zijn bepalend.

Levenskracht is er altijd

Veel mensen beweren dat het ze aan kracht ontbreekt. Maar die kracht is er altijd. Er is altijd levenskracht, overal om ons heen. Overal om ons heen is Qi om het energetisch te benaderen, of het nu gaat om Qigong, Tai Chi, yoga of welke leer dan ook. Rondom ons is overal levensenergie. De kunst is ons ermee te verbinden.

De bovengenoemde gereedschappen als dankbaarheid, liefde, toewijding, e.d. zijn een mooi hulpmiddel je ermee te verbinden. Vooral bezig zijn met het nu is er ook zo een. Aanwezig zijn in het huidige moment. Bewust zijn van wat je doet, denkt, voelt, zegt, uitstraalt, etc. En daar zoveel mogelijk echt gemeende positiviteit inbrengen.

Verbinding met de levenskracht is verbinding met onze ziel, met het universum, met het AL. Deze week volgde ik online wat lessen van de SATORI methode, Life Force lessen van sensei Tristan. Hij liet mooi zien hoe het beoefenen van Qigong ons kan leiden van 3D (slachtofferschap) via 4D (geloven, vertrouwen) naar 5D (weten, blij zijn, gelukkig zijn)….en zo simpel is het.

Bedenk dat het beoefenen van Qigong (oefenen met levensenergie) het volledig aanwezig zijn is, toegewijd aan wat we doen, uit het hoofd (het denken), verbonden met het universum (of AL of God, of….). Vrij van meningen. Overgave. Vertrouwen. Liefdevol.

Ook dat maakt ons krankzinnig goed en levend……….

In liefde, licht en dankbaarheid<
Ed