Ik moest daar zojuist ineens aan denken. Aan spiertesten en hoe ik daar voor het eerst mee te maken kreeg.
Er zijn zoals over alles ook meningen over spiertesten, helaas ook van mensen die er niets van begrijpen of niets van willen weten.

Mijn eerste kennismaking

met spiertesten was nadat ik van collega’s een uitnodiging kreeg om met elkaar Roy Martina als gast te vragen. Ik weet het niet meer precies – het was in de tachtiger jaren van de vorige eeuw – maar voor zover ik me herinner bestond het gezelschap uit vooral homeopathisch artsen (waarvan 2-3 huisartsen) en therapeuten.

Hoe dan ook, Roy leerde ons de spiertest te doen, de O-ring zoals Dr. Omura die bedacht. Duim en wijsvinger tegen elkaar bij de geteste en de tester probeert de ‘O’ te doorbreken nadat er een vraag is gesteld. En dat gebeurt wel of niet afhankelijk van wat het antwoord (van het lichaam, van het onbewuste) is.

Vervolgens leerde hij ons de punten die we konden gebruiken als representant van de organen. Hij leerde ons een kort protocol. Je moet bijvoorbeeld altijd beginnen met te kijken of iemand wel te testen is. En daarna mochten we bij elkaar gaan uittesten welk orgaan niet optimaal functioneerde, en ook een eventueel tweede zwakke plek.

Verbazing alom

bij vrijwel alle personen die meededen. Ook bij mij. Hoe kon de tester nu weten waar ik last van had de laatste tijd? Het werd exact uitgetest en ik had er niets over verteld. Er zelfs niet eens aan gedacht tijdens het testen. Net zoals ik bij de ander precies testte waar hij last van had, waarop hij me net zo verbaasd aan stond te kijken als ik gekeken zal hebben.

We deden daarna nog wat andere testen, bijvoorbeeld op emotioneel vlak. Door 70 verschillende buisjes te testen kon je een reeks krijgen van 4 of 6 buisjes, waarbij de laatste het therapeutische was, en ze alle 4 iets zeiden over in welk proces je zat.

Ik vond het op dat moment te magisch om te bevatten. Maar ging later wel door met het oefenen, zelfs in de huisartsenpraktijk – uiteraard na toestemming – en begon het door te krijgen. Regelmatig waren mensen met stomheid geslagen omdat de hele uitkomst klopte als een bus. Het sterkte mij, en zij konden er verder mee.

Een verbazingwekkend hulpmiddel

Aan het eind van de dag destijds met Roy vroeg ik me af waarom we dit niet leerden als arts in de opleiding. Tegenwoordig begrijp ik dat wel – het past totaal niet in het beleid wat de farmaceutische industrie wil – maar toen dacht ik nog dat die in elk geval deels ter goeder wil was (de industrie).

Ik zag als huisarts zo vaak bijwerkingen bij mensen en zo vaak gebeurde het dat je een middel gaf wat niet of nauwelijks werkte. Lang niet altijd begreep je dat als arts. Vaak dacht je zelfs dat het tussen de oren zat. Maar als je tevoren had kunnen testen, had je het gewoon “aan het lichaam” kunnen vragen. “Is dit middel goed voor je”? “Verdraag je dit middel goed”? Of wat dan ook.

Het zou de geneeskunde zoveel effectiever kunnen maken en zoveel ellende kunnen voorkomen. Maar ja.

Maar niets magisch…..

De afkeer is er vaak bij mensen omdat het iets magisch zou hebben. Maar er is niets magisch aan. Als ik jou een vraag stel, en je geeft een niet eerlijk antwoord, je ‘liegt’, dan gebeurt er iets in je lichaam wat een verzwakking geeft in je spieren……en dus gaat de O-ring open.

Als ik je laat zeggen ‘ik ben gek op bananen’ of ‘ik eet graag banaan’ terwijl je banaan vies vindt, dan zul je ‘zwak’ testen. Hetzelfde geldt als je je onzeker voelt en ik laat je zeggen ‘ik zit vol zelfvertrouwen’.

Het lichaam geeft aan wat wel en niet waar is, het onbewust dus in feite. En daar maak je met spiertesten gebruik van

Het onbewuste weet (bijna) alles

Als ik je bewust dingen zou vragen heb je geen idee wat je zou moeten zeggen, zoals over bijvoorbeeld het verdragen van een medicijn of een overgevoeligheid voor een onbekende stof, of waar je lichaam uit balans is, of…..

Bewust zijn we zeer beperkt van kennis. Als arts hebben we talloze boeken gelezen over ziekte en ’therapie’. Over fysiologie, over anatomie, over farmacie, etc. Ergens in ons ligt die kennis opgeslagen, maar bewust kunnen we er vaak niet bij. Met behulp van zo’n spiertest dus wel. Misschien wel 9-10x beter!

Iedereen kan het leren

Dat is het mooie en tegelijkertijd het gevaar. Want misschien is wel niet iedereen geschikt om het te gebruiken. Het is een hulpmiddel, een gereedschap. Sommige mensen kunnen bepaald gereedschap beter laten liggen, terwijl het in de handen van anderen kunstwerken oplevert.

Zo had ik een patiente die het ook had geleerd en bij elke boodschap aan het testen ging in de winkel bij het schap van het product of ze het wel verdroeg. Daar is op zich niets mis mee, maar wel met het feit dat ze depressief bij me kwam om te vertellen dat ze helemaal niets meer verdroeg volgens haar testen.

Op dat moment begreep ik dat het niet voor iedereen weggelegd was…..

Antenne als alternatief

Later ging ik in de praktijk vaak een alternatief gebruiken voor de spiertest in de vorm van een biotensor (of biosensor), een antenne die ook reageert op de energie die verandert bij het antwoord. Want ik vertelde hierboven dat er door een verandering in het lichaam iets (kort) gebeurt met de spierkracht, maar er is ook een reactie in energie.

Het voert me te ver om ook dit gereedschap uitvoerig uit te leggen, omdat net als bij de spiertest er uiteraard een wisselwerking is tussen de tester en de geteste. Daarom kan ook niet iedereen iedereen testen. Maar in feite heeft het alleen maar een voordeel, want twee ‘weten’ meer dan één….als je je maar bewust bent van beperkingen en op de juiste oprechte manier handelt.

De reden dat ik de biosensor vaak koos, was dat het sneller ging, ik niet steeds aan handen hoefde te zitten (niet iedereen vindt dat prettig) en ook niet steeds eerst hoefde uit te leggen en uit te proberen voordat er echt getest kon worden.

Dankbaar

Zoals ik voor veel dingen in mijn leven dankbaar ben, ben ik Roy ook nog steeds dankbaar dat hij mij leerde spiertesten. Net als ik dat ben voor zijn onderwijs in de Integra en niet vergeten de NEI. En de manier waarop ik door hem veel bewuster werd van mijn eigen gezondheid en lichaam.

Spiertesten is een machtig middel in de juiste handen, en wordt flink onderschat door hen die er niets van willen weten….en het is een fantastische manier om zelfs met je eigen onbewuste te ‘praten’.

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed