Ik las vanochtend een opmerking die erop neer kwam dat we op een systeem stemmen en niet op een partij.

Ik realiseerde me dat het een rake opmerking was. Een die tot nadenken stemt.

Immers, gaat het nog wel om partijen? Of om een systeem?

Ik kan me herinneren dat ik het ooit met een psycholoog had over ‘mijn systeem’. Immers, mijn lijf kent organen, hersenen, een hart, maar ook een energieveld, een psyche, een ziel. Ik noemde dat ‘mijn systeem’. ‘Mijn systeem’ is groter dan mijn lichaam.

Maar is het op dit moment politiek ook niet ‘het systeem’ wat regeert? Ongeacht welke poppetjes van welke partijen er zitten? Het grotere geheel wat belangrijker is dan een regering?

Een systeem wat wil dat er één verhaal verteld wordt, welk niet de ‘waarheid’ is maar het wel moet voorstellen; en het liefst worden andere ‘waarheden’ verboden.

Een systeem waarbinnen de mainstreammedia mee heeft te doen en in alle programma’s en zelfs in films mee helpt te programmeren naar het eindpunt en in elk geval die ‘waarheid’ vertelt.

Een systeem wat ervoor zorgt dat internationale wetten en regels worden opgelegd aan de burgers/kiezers in elk land zonder dat daar inspraak over is of over gestemd kan worden door die burgers

Een systeem wat prikken propageert waarvan al vanaf het begin duidelijk was dat ze niet veilig en niet effectief waren, met als gevolg een enorme oversterfte. En toch gaat het door….

Een systeem wat de bevolking forse beperkingen oplegde en polariseerde met maatregelen waarvan men wist dat ze nergens op sloegen; en die ook niet geanalyseerd mogen worden, net als de oversterfte niet onderzocht mag worden. 

Een systeem waarbinnen de veiligheidsdiensten en de NAVO kennelijk – getuige uitlatingen van een minister die uit de school klapte – veel zeggenschap hebben. 

Een systeem wat een Tweede Kamer heeft die de regering zou moeten controleren, maar die taak absoluut niet uitvoert. Sterker nog, elk kritisch geluid wordt gecanceld. Daarbij worden bezoeken gebracht aan geheime vergaderingen van Bilderberg en WEF, waarvan het volk niets mag weten.

Een systeem wat een aantal zaken heeft bedacht of gecreëerd om ultieme controle te verkrijgen, met als hulpmiddelen CO2-problemen, stikstofproblemen, klimaatcrisis, woningcrisis, boerencrisis, etc.

Een systeem wat inzet op agenda 2030 met als einddoel: je zult niets bezitten en gelukkig zijn. Wat inhoudt dat we allemaal volledig afhankelijk worden van een wereldregering, niets zullen bezitten en alles dus ‘lenen’ van de staat; en de soevereiniteit over ons lichaam en leven kwijtraken; er is meer, maar daar gaat het nu niet om…..

Al deze genoemde zaken gaan gewoon door ongeacht welke partij je kiest. In Nederland is er slechts één partij die tegen dit alles lijkt te zijn (en die wordt zoveel mogelijk gecanceld en mag niet meedoen aan debatten), de andere partijen doen keihard mee, ook al doen ze soms net alsof dat niet zo is; vooral vlak voor de verkiezingen.

Dus ja, een goede vraag. Stem je op een partij of op een systeem.
En doe je daaraan mee of niet?

En ik stel deze vraag serieus, integer. 
Mijn hele leven dacht ik dat stemmen een plicht was. Mijn plicht. Als ik wilde kunnen meepraten, commentaar wilde hebben, etc.
Maar……..zoals alles in het leven regelmatig verandert, is ook dat verhaal van de plicht wellicht verandert. 

Als ik stem, doe ik dan niet mee met het systeem? Verleen ik er dan niet juist mijn goedkeuring aan? En moet ik dan niet juist mijn mond houden de komende jaren?

Ik ben er nog niet uit. Ik zal wellicht pas op de dag van de stemming beslissen. Maar het zijn belangrijke vragen. 

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed