Angst maakt uiteindelijk depressief, maar waar komt angst vandaan?

Angst is vaak de reactie op inbeelding. In de praktijk is dat meestal niet een zelfbedachte inbeelding, maar de reactie op wat we te horen krijgen, op wat er gebeurt, op wat er niet gebeurt, op wat mensen doen of niet doen, op toekomstberichten die tot ons komen, etc. 
En ook een reactie op een trigger die onbewust oude angst omhoog haalt. 

Angst heeft vaak weinig met het hier en nu te maken. Ja, oké, als we op straat ineens een tijger tegenkomen, maar die kans is niet zo groot. Toch?

We horen of zien iets en ons hoofd gaat ermee op de loop. Wat als……? En dan? Hoewel, dat laatste komt er vaak niet eens achteraan, het ‘wat als’ is vaak al genoeg om niet meer realistisch te kunnen denken en voelen. We zitten al in de paniekmodus, in de vecht-vlucht-bevries modus. En dat is – hoe gek het ook klinkt – een ‘normaal’ proces. 

Het deel van onze hersenen wat logisch en relativerend kan denken – essentieel om gezond en evenwichtig te kunnen leven – wordt geblokkeerd door angst, zorgen, en andere negatieve emoties. Puur oerinstinct. En als we niet meer logisch kunnen denken, is het eigenlijk chaos, is het onoverzichtelijk, worden we overspoeld door ongeveer alles, waar dat anders niet zou gebeuren. 
Ik zei dat het een ‘normaal’ proces is. Dat is niet helemaal waar; het zou normaal zijn als we met iets levensbedreigends te maken zouden hebben……….we reageren dus ‘over’….

Je hebt het gevoel dat je niet meer zelf de touwtjes in handen hebt, dat de belangrijke zaken in je wereld voor jou worden geregeld, maar niet op de manier waarop jij dat zou willen. 
Elke ziel wil in wezen liefdevol leven, liefde ontvangen en liefde geven. Maar elk mens wil zich ook veilig voelen, zeker voelen. 

En hoe je het ook wendt of keert, of het nu bewust of onbewust is, we zien allemaal dat de wereld om ons heen inderdaad voor ons regelt en doet op manieren die wij niet willen. Er worden dreigingen in de wereld gebracht, oorlogsdreigingen, die volledig onnodig zijn maar er wel lijken te zijn. Er wordt chaos gecreëerd in de maatschappij via polarisatie en onbegrip, er wordt financiële chaos gecreëerd door financieel wanbeleid, ongewenst neemt de controlemaatschappij steeds meer toe, we worden aan alle kanten ge-gaslight via tegenstrijdige informatie, etc.

Alle reden om op onze qui-vive te zijn. Alert te zijn. Maar dat gaat al snel over in angst als we ons niet zelf goed op de hoogte houden. In dat laatste geval zien we namelijk het grote plaatje, de redenen en oorzaken erachter. Zien we dat niet, dan zien we alleen de dreiging, de polarisatie, de financiële nood, de tegenstrijdigheden. En geven ook verkeerde mensen de schuld ervan.

Maar goed, dit alles is een gegeven. En ik schrijf dit stukje niet om je verder in de put te duwen. Dus wat doen we eraan?

Het lijkt erop dat we in een oorlog verwikkeld zijn op spiritueel en mentaal gebied. Een oorlog tussen mensen die ‘licht’ in deze wereld willen brengen en mensen die ‘duister’ in deze wereld willen houden. Meegaan in dat duister (geweld, boosheid, agressie, moedeloosheid, matheid, etc.) werkt dan averechts. We moeten dus het licht verhogen. We moeten óns licht verhogen.

Maar allereerst moeten we aan onszelf werken. Aan ons innerlijk, aan de manier waarop we overeind blijven, aan de manier waarop we zelf sterker worden. Aan de manier waarop we omgaan met de wereld en onszelf.

En ik denk dat dat met het vorige stukje te maken heeft. We moeten meer vanuit ons hart gaan leven. Vanuit de liefde die we in ons hebben, de liefde die we van origine zijn, de liefde vanuit onze ziel. Hoe de wereld om je heen ook is, verbind je met je hart! Laat je leiden door je hart. Dat is wie we zijn. Al het andere is hoe we geworden zijn onder invloed van onze omgeving.

Zie je dat pasgeboren kind? Zie je dat eerste jaar? (Vooral als ze niet gevaccineerd zijn, want helaas beïnvloeden vaccins vaak al hoe het kind zich voelt en gedraagt, is mijn ervaring). Zie je hoe onschuldig en hoe liefdevol zo’n aan deze wereld beginnend wezentje is? Zo waren wij ook. Een en al liefde en onschuld. Tot we aan alle kanten werden beïnvloed door de wereld om ons heen. Er werd ons angst aangepraat, er werden beperkingen opgelegd, een ‘keurslijf’, etc.

Maar goed, ons hart dus. We moeten terug naar het luisteren naar ons hart in plaats van naar ons ‘verstand’, wat niet meer is dan iets wat ons wil houden in wat ‘bekend’ is. Dat waar we gaandeweg in zijn beland en wat eigenlijk niet oké voelt. 

Maar om bij ons hart te komen, zullen we uit de angst-modus moeten, want die houdt ons gek genoeg waar we zijn en niet zijn willen. Uit de angst-modus, uit de vecht-modus, uit de bevries-modus……

Eckhart Tolle heeft daar diverse boeken over geschreven, en de Stoïcijnen zijn meesters in dat stuk: We moeten meer onze focus in het NU leggen.

Want bezig zijn met de wereld en bezig zijn met angsten (bewust of onbewust) betekent in feite niets anders dan dat we niet bezig zijn met het nu. 

Als ik opzie tegen de drukte van de kerst, of tegen het boodschappen doen voor de kerst, of tegen alles wat ik nog moet doen om een bepaalde ruimte in huis voor die tijd te krijgen zoals ik wil, kan het zweet me uitbreken. Maar eigenlijk gebeurt dat alleen maar omdat ik bezig ben met iets wat in de toekomst zou kunnen gaan gebeuren, terwijl ik vergeet dat NU alles is wat echt is, het enige wat echt bestaat, het enige wat er echt toe doet.

Zorgen, angst en wat dan ook, betekent altijd dat we bezig zijn met zaken die geweest zijn, gepasseerd zijn, voorbij zijn (en waar we niets meer aan kunnen doen!) of zaken die nog helemaal niet bestaan en misschien wel ook nooit zullen bestaan. Want hoe vaak gebeurt het niet dat zaken heel anders uitpakken dan we tevoren bedenken?
Toegegeven, soms pakken ze slechter uit, waardoor we de volgende keer al tevoren bezig zijn met ‘als maar niet weer’……. Maar zelfs dan: het is er nog niet en komt misschien nooit. 

Als we onszelf willen helpen ons beter te voelen en meer en vaker naar het hart te gaan en vanuit het hart te leven, is de eerste stap dat we ons meer gaan focussen op waar we nu zijn. Dat we ons meer bewust worden dat we NU, op dit moment, leven. 

Waar je nu ook zit, trek je mondhoeken eens naar je oren, en kijk een beetje omhoog. Leg je hand op je hart en adem een keer diep in………… Voelt goed hè. Zo eenvoudig is het om je NU oké te voelen. 

Of bedenk nu eens waar je dankbaar voor bent. Doe je ogen dicht, denk aan die persoon, dat dier, die grootsheid, die gebeurtenis……..ook nu mag je je handen op je hart leggen…… Voelt ook goed hè? Ook al haalde je nu misschien iets terug uit het ‘verleden’, het maakt dat je je goed voelt in het NU. 

Dankbaar zijn is wat dat betreft een wondermiddel om nog meer dingen in je leven te verwelkomen waar je dankbaar voor kunt en mag zijn…….speel ermee, gebruik het. 

Wat ook kan helpen is dagelijks een wandelingetje maken, zonder zo’n ding op je hoofd of van die dingen in je oren. Gewoon aanwezig zijn en dat blijven door te letten op wat je allemaal ziet en hoort. Kijk hoeveel moois de natuur ons biedt, zelfs in deze grijze dagen. Zie hoeveel variaties aan mensen je tegenkomt en hoe mensen teruggroeten als je ze groet. Hoe ze gaan glimlachen als jij ze (glim)lachend gedag zegt………

Wat gigantisch helpt is het uitsluiten van je TV, van nieuws- en actualiteitenprogramma’s, van de krant. Niet alleen liegen ze je de laatste jaren aan een stuk voor over zo ongeveer alles, ze programmeren ook die angst. Probeer er eens zonder te leven. Pak weer eens een boek, een puzzel, een spel. Of ga iets maken, knutselen, kleuren, tekenen, etc. Zet muziek op waarvan je houdt en dan in een goede frequentie (432, 528 of 963 – te vinden op Spotify). Je zult snel merken dat je je beter gaat voelen. Omarm dat, leer ervan. 

En terugkomend op de dankbaarheid: houd een dankbaarheidsjournaal bij. Een dagboekje waarin je dagelijks 3 dingen schrijft waar je dankbaar voor bent. En mocht je eigenwaarde niet optimaal zijn, voeg er dan ook drie dingen aan toe waarin je goed bent (desnoods een klein beetje goed….). Neem een notitieboek of een ‘echt’ dagboek en wijdt het in voor dit gebruik. Je doet jezelf er een geweldig plezier mee, dat zul je na enige tijd merken!

Ik wil het niet te ingewikkeld maken, maar je kunt er zelfs 3 dingen aan toevoegen die die dag positief waren………

Het leert ons onze aandacht te richten op de meer positieve dingen, de focus te verschuiven van negatief naar positief. Want we leven in een fantastisch mooie wereld, met fantastisch mooie mensen en fantastisch mooie initiatieven. 
Dat die wereld geregeerd wordt door psychopaten en machtswellustelingen is jammer, maar het belangrijkste is ons kleine wereldje waarin wij leven. Daar moeten we zorgen dat het oké is. 

Als we dat allemaal doen, elkaar respecteren en liefdevol vanuit het hart benaderen, dan verdwijnt het ‘duister’ vanzelf. Dan heeft het ‘duister’ geen voeding meer, zijn oorlogen niet meer nodig, gaan regeringen dingen doen die goed zijn voor het volk (of verdwijnen ze om plaats te maken voor een betere manier van ‘leiden’). Onze kracht is ons focussen op ons kleine wereldje, om te beginnen die van jezelf.

In dat wereldje loopt ook iedereen zijn eigen weg, zijn eigen pad, in zijn eigen tempo. Realiseer je dat. Je kunt anderen niet echt veranderen, de enige die je wel kunt veranderen ben jijzelf. Jij kunt jezelf veranderen. Jij kunt leren meer bewust dankbaar te zijn, meer bewust de mooie dingen te zien, meer bewust je eigen goede eigenschappen te zien. Je meer bewust te wapenen door je af te sluiten van negativiteit via (in elk geval mainstream) media.
En vooral meer bewust vanuit je hart te leven, te beslissen, te voelen. 

Het lijken kleine adviesjes, maar als je ze gebruikt zullen ze groot blijken te zijn!

Het ga je goed! Ik hou van je.

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed

PS: Ik zag net een zinnetje bij Marga Krul “Bij angst laat je jezelf los“.
En misschien is dat wel de essentie, misschien is dat zelfs wel de essentie waar ‘het duister’ gebruik van wil maken.
Door angst en negatieve emoties, blokkeren we de toegang tot ons hart en daarmee tot onze ziel. We kunnen niet meer bij ‘onszelf’ en zijn niet meer onszelf. We kunnen niet meer bij onze kern en vergeten dat we in de kern liefde zijn. Dat dat onze basis is.

We kunnen niet meer bij de kennis die onze ziel draagt, bij de herinneringen aan wat we hier kwamen doen. Licht brengen, de wereld mooier kleuren.
Dus laten we snel dat juk van ‘het duister’ van ons afgooien. Weg van alles wat ons programmeert (media, reclames, TV-series, etc) en terug naar ons vermaken met creativiteit, met meditatie, met spelletjes, met lezen van mooie leerzame boeken, met elkaar. En we kleuren de wereld mooier………