Het kan nog veranderen, maar ik heb even niets om als positief nieuws te vermelden.
Natuurlijk zijn er de vele ‘waarheden’ die aan het licht komen, en de mate waarin de MSM zichzelf steeds belachelijker maakt, maar ik vind even niet de sleutel waarmee ik dat alles ‘positief’ kan noemen.
Tegelijkertijd gebeurt er heel veel positiefs, en voel je ook dat er een verschuiving is in energie. Waar ik een beetje van schrok is een gesprekje wat ik onlangs had met een dierbare. Positief was dat ‘Epstein’ tot het gewone publiek is doorgedrongen, maar negatief is de manier waarop en de conclusie die eraan wordt verbonden door sommigen: iedereen met macht kan zich zo gedragen, ieder mens kan zo gaan doen…..het is ‘menselijk’….
Betekent dat dat niemand in een positie met macht te vertrouwen is? In dat geval is het de MSM prima gelukt mensen nog meer tegen elkaar uit te spelen…….
Ik ben namelijk niet geneigd dat geloven. Ik denk dat er veel meer goede mensen dan slechte mensen zijn. Mensen met een hart, een ziel, integriteit. En als het om Epstein (maar ook om politiek vandaag de dag) gaat, denk ik dat er veel mensen niet meer terug konden nadat ze de fout in waren gegaan. Dat chantage een grote rol speelt en speelde.
Dat geldt zelfs voor al die klimaat alarmisten, de zogenaamde wetenschappers die mee deden aan de hoax: ze zijn mee gaan doen omdat ze zich daartoe gedwongen zagen (brood op de plank, een baan, aanzien), maar konden daarna niet meer terug, ze moesten doorgaan met het bedrog. Uiteindelijk vallen ze allemaal door de mand, omdat liegen maakt dat je steeds meer moet blijven liegen en je uiteindelijk in je eigen leugens verstrikt raakt. Dat zal ook de MSM opbreken.
En laat dat dan de positieve boodschap van deze week zijn……..naast natuurlijk dat de komende week veel zon zal brengen (dat is in elk geval de belofte).
Laura: De mannen in mijn keuken
Ik kom uit een artistieke familie, dus ik ben opgegroeid met een grote waardering voor kunst (de echte kunst, niet de onzin die ze nu ‘kunst’ noemen). Mijn keuken lijkt meer op een museum dan op een keuken; de muren zijn versierd met verschillende portretten van mannen uit verschillende eeuwen.
‘Mijn mannen’ hebben me de afgelopen 15 jaar gezelschap gehouden. Ze hebben getuige geweest van de dagelijkse eetgewoonten met mijn kinderen, de diners met familie en de af en toe feesten met vrienden. Ze hebben me zien koken, lachen, praten, dansen en huilen. Ze zijn altijd bij me geweest, als waakzame beschermers.
Ze herinneren me aan een tijd waarin mannen mannen waren; sterk, vastberaden, indrukwekkend, beschaafd, rechtvaardige heren. En aan een tijd waarin vrouwen vrouwen waren; sierlijk, zachtaardig, respectabel en deugdzaam.
Hoeveel dingen zijn veranderd! Waar zijn deze mannen? Waar zijn deze vrouwen?
Niets heeft de samenleving meer geschaad dan de verraderlijke ideologie van het feminisme. De samenleving valt uiteen wanneer vrouwen hun rol opgeven als verzorgers, morele hoeders, intuïtieve gidsen, geduldige pedagogen, schoonheidsmakers, empathie-strijders en solide pijlers die het gezin bij elkaar houden.
Als wij verdwijnen, verdwijnt de samenleving, omdat mannen niet langer in hun eigen mannelijkheid kunnen functioneren.
Wij zijn het raamwerk dat mannen in staat stelt om te zijn wat ze moeten zijn. Wij zijn de wortels die hen op de grond houden, de intuïtie die hen waarschuwt voor gevaar, de liefde die hen heelt, de schoonheid die hen inspireert en de passie die hen ertoe zal brengen om voor ons te vechten en te sterven.
Helaas hebben vrouwen het gelijk hebben met gelijke rechten verward met gelijk zijn aan mannen, ze hebben het vermogen om net als mannen te werken verward met zich net als mannen te gedragen, en ze hebben het voorrecht en de vrijheid van werken voor het gezin verruild voor de slavernij van werken voor een baas.
We denken dat we krachtig zijn omdat we nu leidende posities in de wereldscene bekleden. We voelen ons voltooid omdat we een plaats hebben aan de politieke en financiële tafel. Maar ondertussen zitten onze kinderen alleen aan de eettafel, verzorgd door vreemden uit verre landen.
Geloof ik dat vrouwen het recht en de mogelijkheid moeten hebben om hun eigen pad te kiezen? Natuurlijk wel! Maar dat betekent niet dat we het juiste kiezen, dat we niet onze belangrijkste rol opgeven of dat we niet onze essentiële bijdrage aan de samenleving inruilen voor een ego-rit, een vals gevoel van prestatie en een vermoeiend bestaan waarbij we te veel ballen tegelijk moeten jongleren en altijd meer bijten dan we kunnen kauwen.
Wel raad eens wat, vrouwen stikken en de kinderen lijden, huwelijken breken en de samenleving valt uiteen.
En je zult je afvragen waarom ik dit allemaal de schuld geef van vrouwen? Want dat is hoe ongelooflijk belangrijk we zijn.
Wij zijn de zon die het universum bij elkaar houdt, de zuurstof die de samenleving in leven houdt en de LIEFDE die het allemaal de moeite waard maakt.
Mannen zullen altijd mannen blijven, maar ze kunnen alleen goede mannen zijn als er goede vrouwen zijn, ze kunnen alleen goede vaders zijn als er goede moeders zijn en ze kunnen alleen goede partners zijn als vrouwen hun plaats innemen; niet door zich te gedragen als mannen, maar door te staan in al onze glorieuze, deugdzame, spirituele, zorgzame, emotionele en heilige vrouwelijkheid.
Onze kracht ligt NIET in het gedragen als mannen, maar in het zijn van de contrasterende kracht die hen in staat stelt om mannen te zijn, terwijl we onze prachtige vrouwelijke energie uitstralen die alles op zijn plek houdt.
Yin is niet gemaakt om op Yin te lijken of Yin te vervangen, en vice versa. Alleen in perfecte balans en symbiose kan de samenleving functioneren en bloeien. Maar wij zijn het, met de Yin-kracht, die weer op het goede spoor moeten komen en dit proces moeten leiden. Totdat we dat doen, zal de samenleving blijven uiteenvallen. Ik bid dat vrouwen hun weg zullen vinden voordat het te laat is.
In de tussentijd zal ik blijven proberen hen te inspireren met mijn taaie, maar liefhebbende woorden, geschreven vanuit mijn keukentafel onder het aandachtige oog van de heren die me blijven inspireren om te wensen dat een samenleving is waar mannen mannen zijn en vrouwen vrouwen zijn.
❤️❤️❤️Laura Aboli
🔥 De vrede waar we eigenlijk allemaal naar op zoek zijn
Als ik nu één ding aan ieder mens zou kunnen meegeven, zou het niet zijn om meer te mediteren, harder te bidden, beter te manifesteren of te wachten tot de wereld tot rust komt. Het zou dit zijn… stop met jezelf te verlaten als het ongemakkelijk wordt.
Het grootste deel van wat we in de wereld zien gebeuren, is geen willekeurige chaos. Het is onverwerkte emotie die naar buiten stroomt. Het zijn mensen die nooit hebben geleerd om met hun eigen verdriet om te gaan, waardoor het in woede verandert. Het is angst die nooit wordt erkend, waardoor het controle wordt. Het is schaamte die nooit wordt geheeld, waardoor het projectie wordt.
Ons is niet geleerd hoe we onszelf moeten beheersen. Ons is geleerd hoe we moeten presteren, hoe we door moeten zetten, hoe we er sterk uit moeten zien, hoe we moeten afleiden, hoe we onszelf moeten verdoven, hoe we de schuld moeten geven. Maar vrede komt niet voort uit het laten gedragen van de wereld. Het komt voort uit het vinden van stabiliteit in je eigen lichaam.
Wanneer verdriet opkomt en je je er niet voor schaamt, wanneer woede de kop opsteekt en je die niet als wapen gebruikt, wanneer angst de kop opsteekt en je niet doet alsof je erboven staat, wanneer eenzaamheid fluistert en je er niet voor wegrent… dan verandert er iets.
Je zenuwstelsel komt tot rust. Je reacties vertragen. Je hoeft niet elk argument te winnen. Je hebt niet de bevestiging van anderen nodig om je bestaan te valideren. Omdat je niet langer in oorlog bent met jezelf.
Innerlijke vrede is niet passief. Het is kracht. Het is zelfvertrouwen. Het is de stille beslissing die zegt: wat er ook in me opkomt, ik kan het aan… en ik ga nergens heen.
Stel je voor dat miljoenen mensen zouden stoppen met hun stabiliteit te laten afhangen van politiek, geld, partners of sociale goedkeuring en in plaats daarvan zouden leren om tien eerlijke ademhalingen met hun eigen hart te nemen. De wereld zou sneller veranderen dan welk beleid dan ook.
De echte revolutie is niet luidruchtig. Ze is innerlijk. Ze begint in de borst. Ze begint in de waarheid. Het begint op het moment dat je besluit om in het hier en nu te blijven, in plaats van eraan te ontsnappen.
Blijf bij je gevoelens. Blijf bij je groei. Blijf bij je heling. Blijf bij jezelf.
ZF 🔥
DE 8 TEKENS DAT JE DE OUDE AARDE VERLAAT
Veel mensen denken dat “Nieuwe Aarde” betekent dat we op een dag verdwijnen in een andere wereld.
Maar zo voelt het niet.
Het voelt alsof je op dezelfde planeet leeft, maar niet langer volledig verbonden bent met de oude frequentie die ooit je realiteit bepaalde.
De straten lijken misschien hetzelfde. De mensen lijken misschien hetzelfde. Zelfs je leven lijkt van buitenaf misschien hetzelfde.
Maar van binnen… verandert alles.
Je verlaat de aarde niet fysiek. Je verlaat een dichtheid van bewustzijn.
Hier zijn 8 tekenen dat het al gebeurt:
1. Wat ooit diepgaand belangrijk was, voelt nu vreemd leeg. De jacht, het bewijzen, de competitie, het imago, de constante druk om “iemand te zijn” begint zijn greep te verliezen. Niet omdat je het leven hebt opgegeven… Maar omdat je ziel prestatie niet langer verwart met doel.
2. Je voelt vervorming sneller dan voorheen. Drukte, onechte energie, manipulatie, geforceerde gesprekken, onbewust gedrag – het dringt direct tot je door. Wat je ooit tolereerde, voelt nu zwaar, luid en bijna ondraaglijk. Je energieveld wordt minder compatibel met dichte frequenties.
3. Je voelt je meer aangetrokken tot rust dan tot prikkels. Je verlangt niet langer naar chaos om je levend te voelen. Stilte begint voedend aan te voelen. De natuur voelt intelligent. Stilte leert je meer dan lawaai ooit deed.
4. Tijd voelt anders. Lineaire tijd begint te verzwakken. Sommige dagen lijken langer te duren. Andere dagen lijken korter. Synchroniciteiten nemen toe. Je hebt niet langer het gevoel dat het leven alleen maar draait om klokken en deadlines, maar begint cycli, patronen en goddelijke timing te ervaren.
5. Je oude identiteit valt uiteen. De versie van jezelf die gebouwd is op overleven, goedkeuring, angst, rollen en conditionering begint barsten te vertonen. Dit kan desoriënterend aanvoelen, omdat het valse zelf altijd normaal aanvoelt totdat het begint af te sterven. Maar dit is geen ineenstorting. Dit is energetische reorganisatie.
6. Je bent minder geïnteresseerd in oordelen en meer in frequentie. Je stopt met vragen: “Wie heeft gelijk?” en begint te voelen: “Wat is waar? Wat is in lijn? Wat draagt leven?” Je begint energie te lezen in plaats van uiterlijke schijn.
7. Bepaalde mensen kunnen niet langer met je meegaan. Niet omdat jij beter bent. Niet omdat zij slecht zijn. Maar omdat resonantie de wet wordt. Sommige connecties waren gebouwd voor een vroegere versie van jezelf. Naarmate je frequentie verandert, beginnen verkeerd afgestemde banden vanzelf te verbrokkelen.
8. Je voelt het verdriet van het einde van de ene wereld en de geboorte van een andere. Dit is het deel waar weinigen over praten. Het verlaten van de oude aarde is niet alleen maar gelukzaligheid. Het kan eenzaam voelen. Je rouwt om oude identiteiten, oude relaties, oude ambities, oude illusies. Maar onder dat verdriet schuilt een stil weten:
Je verliest de realiteit niet. Je ontgroeit een tijdlijn.
De oude aarde is niet zomaar “daarbuiten”. Het is een bewustzijn gebouwd op angst, scheiding, controle, overleving en externe bevestiging.
En op het moment dat je innerlijke architectuur begint te veranderen… begin je op dezelfde planeet te leven, maar vanuit een andere realiteitslaag.
Daarom zweren sommige mensen dat er niets veranderd is, terwijl anderen voelen dat alles veranderd is.
Misschien is dit wel wat ascensie werkelijk inhoudt:
Niet ontsnappen aan de aarde… maar onbeschikbaar worden voor de oude frequentie die haar ooit definieerde.
Als dit je aanspreekt, verbeeld je het je waarschijnlijk niet. Je voelt de verschuiving.
Dezelfde planeet. Andere realiteitslaag.
✦ John Roma ✦
☀️☀️☀️ Terwijl je opgaat in liefde,
vervaagt je ego.
Je denkt niet na over liefhebben,
je bent gewoon liefde,
die schijnt als de zon.
Ram Dass
🌌 Een korte ontmoeting in de eeuwigheid
Ik heb altijd geloofd dat het leven niet willekeurig is… het is een reeks betekenisvolle kruispunten. Uit miljarden mensen en eindeloze momenten vinden we elkaar op de een of andere manier. We zitten tegenover elkaar, delen verhalen, lachen, helen, hebben lief… en voor een korte tijd reizen we samen.
Als ik er echt even bij stilsta, voelt elke verbinding heilig. Elk gesprek… elke knuffel… elke gedeelde herinnering. Niets is gegarandeerd. Niets duurt eeuwig in deze vorm.
Dat maakt het juist zo kostbaar.
We trekken samen verder… net lang genoeg om liefde achter te laten waar we ook gaan.
ZF 🔥
🌹Er is meer in het leven dan materiële dingen
De eerste ontwaking is wanneer je aan een spirituele zoektocht begint, wanneer je voelt dat bezittingen niet hetzelfde zijn als vervulling, en stilte meer zegt dan duizend woorden. Je leert te luisteren naar wat niet zichtbaar is, maar in elke vezel van je wezen gevoeld kan worden. Langzaam verschuift je aandacht van buiten naar binnen, van moeten naar mogen. Je ontdekt dat ware rijkdom ligt in bewustzijn, in verbondenheid en in onvoorwaardelijke liefde.
Elke ervaring wordt een spiegel en elke ontmoeting een uitnodiging om dieper te kijken dan het oppervlak. Naarmate het ego verzacht, groeit het besef dat je niet alleen een lichaam bent, maar een ziel die hier is om te leren, te groeien en te herinneren wie ze werkelijk is.
Dan worden we een soort energie, een stralende straal die danst in de eeuwigheid.
Katrien Suzanne Cloet
👁 Over bedrog en zelfbewustzijn
Het krachtigste bedrog is niet altijd luid of overduidelijk. Meestal voelt het normaal… comfortabel… zelfs vertrouwd. Daarom is het zo moeilijk te herkennen. Wanneer iemand echt bedrogen is, loopt hij of zij er niet mee rond te twijfelen. Ze verdedigen het. Ze bouwen hun identiteit eromheen. En ze beschermen het alsof het de waarheid is.
We hebben het allemaal wel eens meegemaakt. Iedereen heeft wel eens iets geloofd dat later niet waar bleek te zijn. Groei begint op het moment dat we bereid zijn om te twijfelen aan wat we denken te weten… vooral als het onze trots op de proef stelt.
Echt bewustzijn gaat niet over het bewijzen dat anderen ongelijk hebben. Het gaat erom de nederigheid te hebben om eerst onszelf te onderzoeken. Daar begint de helderheid.
ZF 🔥
Fijn weekend! Tot maandag?
In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed
P.S. Vergeet morgenavond niet naar de lucht te kijken:
Geef een reactie