Blog Algemeen

Spirituele groei heeft alles te maken met de mate van bewustzijn, of liever bewust zijn.

Het laagste niveau van spirituele groei is het slachtofferbewustzijn. We zijn ons vooral bewust dat we slachtoffer zijn, dat we zelf niets in de melk te brokkelen hebben, dat dingen ons worden aangedaan.
Bij het potje tennis roept iemand "die valt nou nooit eens goed', en ik denk 'maar wie slaat die bal dan op die plek?'. Of 'het mag vandaag maar niet lukken'. Of iemand loopt continu op zichzelf te schelden met stevige bewoordingen. 

Vergelijken, wijzen naar anderen, verwijten, schuldgevoel, maar ook boosheid en jaloezie, het is allemaal slachtofferbewustzijn. We zitten middenin een groot slachtofferbewustzijn momenteel: het virus is de schuld. Of de overheid die te heftig heeft gereageerd, of de mensen die al dan niet realistisch de andere kant laten zien en al snel complotdenkers heten te zijn. 
Ook ik merk dat ik me de laatst maanden veel vaker tot dat niveau laat afdalen (zie je, ik schrijf al in slachtofferstijl, alsof een ander - of corona - verantwoordelijk is voor het feit dat ik mezelf verlaag tot dat stadium; natuurlijk hebben dingen om me heen invloed op mijn gevoel en hoe ik doe, maar ik blijf zelf verantwoordelijk - ook voor mijn gevoel). 
Slachtofferbewustzijn maakt niet gelukkig, want de negatieve emoties die je ervaart richting anderen (wijzen) hebben een negatief effect op je eigen geluksgevoel en ook op de gezondheid. Bovendien is het een niveau van afscheidingsgevoel: ik en de ander. Iets wat nu - met de angst bij corona - sterk wordt gevoed. Er wordt gezegd dat het om solidariteit (met de zwakkeren) gaat, maar intussen worden we bang voor elkaar en ontstaat er steeds meer polariteit. 

Een tweede niveau is het manifesteer-bewustzijn. Het besef dat we in staat zijn zelf dingen te bereiken, voor elkaar te krijgen. Dat we dingen kunnen laten gebeuren zoals we willen. Met behulp van affirmaties en visualisaties bijvoorbeeld. Waar je aan denkt en wat je voor je ziet, gebeurt. De link met het vorige niveau is dat negatief denken tot negatieve uitkomsten leidt, waarbij we al snel het gevoel hebben dat het ons wordt aangedaan, terwijl we bij dit niveau beseffen dat we het onszelf aandoen. En dat positief denken en dingen positief voor ons zien leidt tot positieve uitkomsten.
Als ik slecht sta te serveren, stel ik me voor dat ik de beste serveerder ben die er bestaat en dat mijn service perfect gaat, dat ik vol zelfvertrouwen kan serveren..........en prompt gaat het stukken beter! 
Een wat eenvoudige benadering van dit niveau is dat je gewoon dingen kunt doen die je gezondheid bevorderen, zoals op de goede manier bewegen, voldoende slapen, gezond eten en drinken en supplementen nemen. Allemaal dingen die veel effectiever zijn dan denken dat je geen invloed hebt en dat de overheid verantwoordelijk is voor je gezondheid. 
We zijn ons bewust dat ons denken (en doen) grote invloed heeft op ons leven, op onze ervaringen, op dingen die gebeuren. 
Mooi voorbeeld hierbij is de werking van het gelukshormoon. De productie van het gelukshormoon neemt toe als we iets goeds doen voor een ander, maar ook als we iemand gelukkig zien, of als we iemand iets goeds zien doen naar een ander....dit zijn dus goede dingen voor ons en onze gezondheid! 
Jammer dat we niet - vanaf school bijvoorbeeld - leren gebruik te maken van deze wetenschap, van deze kennis. Stel je voor dat we zo zouden zijn opgevoed vanaf onze kindertijd: Als we iets doen wat goed is voor een ander is dat ook vooral goed voor onszelf. Als we liefdevol samenwerken, bereiken we meer. Als we iets goeds voor de ander wensen, worden we gezonder, sterker, krachtiger, en bereiken we meer...........

Een derde niveau is het kanaal-bewustzijn, het besef dat dingen via jou gebeuren. Alsof er een 'hogere macht' je dingen laat doen, zorgt dat je dingen doet, waardoor het als het ware vanzelf gaat. Zoiets ervaren we als we in de flow zijn. We zijn gefocust met iets bezig en het gaat vanzelf, we voelen ons fijn en gelukkig. Je bent dus niet het slachtoffer, je hoeft ook niet eens te visualiseren, het gebeurt gewoon.
Een tijd geleden mediteerde ik elke dag minstens 15 minuten en als ik ging tennissen, stond ik op het veld zonder gedachten en zonder plannen. Zonder echt na te denken stond ik te spelen. Ik voelde me gelukkig en blij, en won alles. Het leven was mooi, het tennis was mooi, de mensen waren mooi. Het klinkt wellicht een beetje eufoor, en ik was ook niet echt met dat gevoel bezig, het was er gewoon. Ik was in de flow, wat ook gold voor grote delen van mijn leven.
Het is ook een niveau van overgave. Is dat bij het eerste stadium een overgeven in de zin van 'ik kan er toch niets aan doen', in dit geval is het overgave met vertrouwen, overgave aan iets als een 'hogere macht', 'God', het Universum, Moeder Natuur, het 'Al', etc. (vaak overigens onbewust). 

Het vierde niveau is zijn-bewustzijn. We zijn ons bewust dat we Zijn. Dat we één zijn met de natuur, één zijn met de kosmos, één zijn met alles en iedereen om ons heen. Dat we een golf van de oceaan zijn en daarmee ook de oceaan, een straal van het grote licht, maar daarmee ook het licht. We zijn ons bewust dat als we iets nadeligs doen richting een ander dat ook een nadelig effect op ons heeft, dat als we iets positiefes doen voor een ander dat ook positief voor ons is. 
Het maakt dat we beseffen dat we beter kunnen samenwerken dan elkaar beconcurreren. Dat het beter is naar vrede te streven dan met alle (helaas vaak letterlijk) geweld gelijk willen krijgen. Dat we beseffen dat het ego - onze unieke persoonlijkheid - op een gezonde manier moet worden gebruikt, zonder egocentriciteit of egoïsme en zonder scheidingen te creëren.
Het is het niveau waar mensen beseffen dat al die godsdiensten en religies uiteindelijk eenzelfde God hebben, die alleen maar met verschillende namen worden aangeduid omdat mensen dat bedacht hebben. En dat 'God', 'Universum', 'Kosmos','Allah', 'Moeder Natuur', etc ook alleen maar andere namen zijn voor dezelfde macht die groter is dan de onze. Een macht waar we ons aan kunnen overgeven (helaas ook zoals in stadium 1: onderworpen, slachtoffer) in vertrouwen (niveau 3) of ons zelfs één mee kunnen voelen (gods-bewustzijn, niveau 4). 
In de groep waarin ik tennis behoor ik tot de betere tennissers. Als we dubbelen speel ik vaak met iemand die minder goed is. Sommige anderen lopen dan al snel op zo iemand te schelden dat ze het niet goed genoeg doen en de persoon gaat dan steeds slechter spelen. Ikzelf ga ervan uit dat we allen min of meer één zijn, dat die ander z'n best doet, dat we het 'samen' doen. Dat straal ik ook uit. Ik complimenteer dus juist als de ander iets goed doet en mopper nooit op die ander. Het gevolg: de ander speelt veel beter dan normaal. 
Als je je één voelt met de wereld om je heen, kleurt de wereld mooier. De verschillen worden kleiner en de overeenkomsten groter. Je accepteert mensen meer voor wie ze zijn en zoals ze zijn. Zij zijn een beetje jij en jij bent een beetje zij. 

Als iedereen in niveau 4 zou functioneren zouden we een heel mooie wereld hebben. Met weinig ruzies en oorlogen, met veel samenwerking. Er zou eerlijker verdeeld worden, er zouden meer mensen gelukkig zijn.

Maar het is goed te beseffen dat ons leven uit verschillende gebieden bestaat. En op al die gebieden zitten we mogelijk in een ander niveau. Ik noemde al het ego (wat ons door de tijd heeft beschermd!), maar denk ook aan relaties, aan financiën, aan het lichaam, aan overtuigingen (geloof), aan het gevoel t.a.v. de maatschappij (de gemeenschap), aan spiritualiteit, aan levensonderhoud.

Hoe meer we ons bewust worden, hoe meer we kunnen groeien op spiritueel niveau. Een belangrijke stap om daarin vooruit te komen is wellicht niveau 1 zoveel mogelijk te mijden, af te zweren. Stop met verwijten maken, met je schuldig te voelen, met een ander voor wat dan ook de schuld te geven, met boos te zijn, met jaloers te zijn, etc.
Maar besef ook dat anderen in niveau 1 je naar dat niveau kunnen toe trekken als ze gaan verwijten, boos op je zijn, etc. 

Leer van ervaringen, zie ervaringen als leerschool. Alles wat er gebeurt in het leven kun je zien als lessen waarvan je iets kunt leren. En wat je bijvoorbeeld kan helpen minder in niveau 1 te komen is te leren jezelf versterkende vragen te stellen. Zoals

*    'wat kan ik volgende keer beter doen' (in plaats van nu boos op jezelf te zijn),
*    'wat kan ik hiervan leren?' (in plaats van meneer geslagen te zijn door een ervaring), of
*    'als deze situatie zo blijft, hoe kan ik dan het beste denken om gemoedsrust te hebben?' (bijvoorbeeld in deze corona-gekte - hoe kun je beter denken zodat je je minder gestrest voelt? welke positieve vraag kun je jezelf stellen?)

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

 

Het gaat zo goed met het Corona-plan, dat er waarschijnlijk nieuwe maatregelen worden afgekondigd.

We mogen al niet meer knuffelen, niet zingen en niet juichen……..
Zelfs niet meer vrij ademhalen als we in Rotterdam, Amsterdam of het openbaar vervoer stappen.

Maar het is niet genoeg. Deskundigen vallen over elkaar heen om te vertellen dat er nog grotere rampen dreigen en het helemaal niet goed gaat.

 Jongeren neigen – op dit moment volledig begrijpelijk (en misschien ook wel terecht) – zich steeds minder aan de maatregelen te houden. (Zij zijn niet kwetsbaar, ze worden niet of nauwelijks ziek, waarom zouden zij alle plezier opzij zetten - laat ze plezier hebben, maar wel verantwoordelijkheid nemen voor hun gedrag, dus blijf bij kwetsbaren vandaan). 

Wat we zien is een vrijwel stabiele toestand als het gaat om ziekenhuisopnames en IC-opnames, idem wat betreft sterfte. Vele malen lager zelfs dan aanvankelijk de bedoeling van de maatregelen was, want die waren bedoeld om de overstroming van de IC’s te voorkomen.

Wat we wel zien is een toename van het aantal positief geteste personen, cijfers die niets zeggen – zeker gezien het stabiele beeld van de ernstig zieken – mede omdat iedereen wordt gepusht zich te laten testen. En dus vind je meer positieve testen, omdat tevoren mensen zich niet lieten testen vanwege de gevolgen ervan (o.a. binnen blijven). 

We horen steeds – al maanden – dat we de gevolgen na 14 dagen gaan zien. Welke 14 dagen dan? Welke gevolgen? Ja, er is een heel lichte stijging op de IC’s omdat de 1-2 mensen die er per dag belanden er wat langer liggen dan gebruikelijk. Maar verder is alles stabiel. Niets aan de hand dus. En dat is al vele weken zo. 

 Ik kan niet anders concluderen dat de angst het wint van het gezonde verstand, dat er een soort van waanzin is ingetreden in het verstandelijk functioneren van veel zogenaamde deskundigen (=mensen die op een klein gebiedje deskundig zijn en zich nu met een groot gebied bemoeien). Er wordt niet met het verstand gedacht, het gevoel wordt al helemaal uitgeschakeld, maar er wordt gedacht met de emotie angst.

Nu laat het RIVM weten dat er meer griepprikken zijn besteld, en ze gaan mogelijk vroeger gegeven worden. Maar de griepprik heeft niets met corona te maken, sterker nog, het beschermt specifiek tegen alleen het virus in de prik (en versterkt dus niet de afweer in de breedte wat een natuurlijk griepvirus wel doet). Bovendien bleek uit onderzoek dat de kans op corona na een griepprik behoorlijk groter is. Met welke logica dus deze actie? Wordt de angst die gecreëerd wordt nu gebruikt om meer griepprikken aan de man te brengen, terwijl ze eerder averechts werken? 

De volgende maatregelen lijken misschien logisch: 

  • We mogen elkaar helemaal niet meer begroeten (je weet niet wat je ermee kan overbrengen)
  • We mogen niet meer lachen in deze ernstige tijden, zeker niet in het openbaar
  • We mogen elkaar niet meer aankijken binnen een straal van 5 meter, want je weet niet wat een blik kan overbrengen, sommige kunnen immers doden

Maar het blijft natuurlijk gissen, want misschien heeft de overheid het licht wel gezien. Ze was immers nooit zo begaan met onze gezondheid en nu mogen we ineens niet eens meer in aanraking komen met een virus (zelfs als dat leidt tot immuniteit – of misschien wel juist daarom denk ik cynisch, immers dan heeft een duurbetaald vaccin geen zin meer). 

Dus misschien heeft de overheid ineens beseft dat er per dag meer dan 120 mensen aan kanker doodgaan, ondanks (of dankzij) de giftige chemotherapie en de beschadigende bestralingen die worden gegeven. En dat dat bovendien grotendeels te voorkomen is door een paar simpele maatregelen.

Dus misschien worden o.a. de volgende maatregelen wel afgekondigd:

  • Alle suikers en snoepgoed wordt uit de winkels gehaald omdat suikers directe voeding is voor kankercellen
  • Alle kant-en-klaar producten worden verboden vanwege de vele toevoegingen die niet goed voor ons lichaam zijn
  • Alcohol gaat op rantsoen omdat ook daar een duidelijke wetenschappelijke link is met kanker
  • Sigaretten worden verboden
  • Alle pesticiden en insecticiden worden per direct verboden omdat vrijwel al ons eten en drinken besmet is met deze middelen die ongezond zijn voor ons lichaam
  • Roundup – een ervan – wordt vernietigd, nu nog gewoon te koop bij de tuincentra, maar volgens Amerikaanse rechters wetenschappelijk bewezen kankerverwekkend
  • Zachte plastics worden verboden vanwege de effecten van de weekmakers op de hormonen (en hormoongevoelige kankers), dus geen producten meer verpakt in plastics
  • Op een nader te bepalen wijze wordt thuiswerken verplicht en het autorijden beperkt om de hoeveelheid giftige uitlaatgassen te beperken
  • Brommers en op benzine rijdende scooters worden per direct verboden vanwege de gigantische uitstoot van giftige uitlaatgassen
  • Biologische voeding wordt met ingang van 1 september 20% goedkoper en alle groenten en fruit die op enigerlei manier anders bewerkt zijn 20% duurder
  • Met uitzondering van biologisch vlees wordt vlees 50% duurder omdat het tot de producten behoort die niet goed voor ons zijn
  • Ook zuivelproducten, op roomboter na, worden fors duurder.
  • Mensen die elkaar emotionele schade berokkenen worden gestraft.
  • Plantaardige oliën die bijdragen aan ontstekingen (en indirect dus ook aan kanker en chronische ziekten), zoals zonnebloemolie, frituurvet, raapzaadolie, palmolie, e.d. worden 2x zo duur. Olijfolie en kokosolie worden via subsidie veel goedkoper.
  • Postbus 51 wordt in ere hersteld, al worden er vanaf nu vooral voorlichtingsfilms en oefensessies getoond. Zoals bijvoorbeeld EFT sessies om emotionele ballast te verwijderen, Qigong sessies om het bewegingspatroon te verbeteren en de weerstand en gezondheid te verbeteren, uitleg over vasten omdat het goed is voor de gezondheid, etc.
  • Omdat veel medicatie het microbioom verstoort en vele bijwerkingen heeft, en bovendien mede leidt tot de vele chronische aandoeningen, moet er veel minder reguliere medicatie worden voorgeschreven en wordt er gewerkt aan een samenwerking van reguliere en ‘alternatieve’ artsen, waarbij die laatsten als eerste hun voorschriften mogen doen, zo nodig gevolgd door reguliere aanpak als het niet blijkt te werken. 
  • Omdat de juiste supplementen bijdragen aan een beter immuunsysteem en daardoor minder ziekte, mogen producenten weer op de producten zetten waar het goed voor is.
  • Omdat ook homeopathie wetenschappelijk heeft aangetoond werkzaam te zijn en een bijdrage te vormen aan een gezondere wereld, geldt daar hetzelfde: op de potjes mag weer staan waarvoor het nuttig kan zijn.

Ach ik kan nog wel even doorgaan. Er zijn zoveel dingen die de overheid zou kunnen doen om het aantal kankerpatiënten terug te dringen, maar ik ben bang dat andere belangen veel zwaarder wegen dan onze gezondheid. De geschiedenis leert ons dat in elk geval.
Dus wat er nu gebeurt, het ‘abnormale normaal’ zal ik maar zeggen, is heel raar.

Het past niet in het normale plaatje. In plaats van de wereld weer normaal te laten zijn worden er steeds weer nieuwe dingen bedacht om de zaak op z’n kop te zetten.
Eigenlijk laat de maatschappij – en de mensen die zich niet houden aan de regels – zien dat het best oké gaat, maar de bewindsvoerders zien met een andere bril. En sowieso trilt hun bril wat van de angst-bibberaties, dus misschien is het daarom dat ze niet goed zien. Politici willen in het algemeen vooral scoren, dus die zeggen wat ze denken dat de kiezers willen horen. Berekenend onverstandig en onbetrouwbaar dus. 

Terwijl de kans op een tweede golf juist door de vele positieve testen elke dag kleiner wordt, wordt die tweede golf (en de positieve testen!) telkens opgevoerd om meer maatregelen te nemen of voor te stellen. 

Persoonlijk ben ik benieuwd hoe lang de maatschappij deze gekte nog accepteert. Terechte maatregelen oké, maar als de overheid in paniek schiet en er niet meer weet uit te komen, gaat er iets fout. Gelukkig is de baas van het RIVM op dit punt tot nu toe de enige enigszins verstandige factor (dat ik dat ooit zou zeggen). 

Maatregelen om angst die nergens op stoelt, of maatregelen om de maatregelen, het zijn zaken die in niet thuishoren in een land wat wordt geleid door intelligente mensen. Mocht de lock down nog ‘intelligent’ heten, daarna is het allemaal wat minder intelligent geworden vrees ik. Zeker alles wat in de media breed wordt uitgemeten. Om als kapitein je roer enigszins recht te houden op die golven van gekte, kritiek en ophitserij..........pejte af voor onze premier. Niet mijn kleur, maar op dit punt doet ie het goed. 

In de homeopathie heb je een middel wat je kunt geven als mensen bijvoorbeeld op een hond reageren alsof het een tijger of leeuw is. Kortom extreme angst waar dat niet terecht is. En daardoor steeds verkeerde angstige beslissingen, op onterechte angst gebaseerd.

Ik heb het gevoel dat veel mensen – inclusief veel politici – eens zo’n middel zouden moeten nemen, om dingen weer in hun juiste perspectief en proporties te zien.

Maar...........hoewel deze corona-hype en alle aandacht ervoor allemaal een beetje overtrokken aandoet, laten we ook verstandig blijven. De getallen zijn nu oké, maar als iedereen alle gewone maatregelen als handen wassen, een beetje afstand houden, de drukte niet opzoeken en bij ziekte verstandig thuisblijven aan de laars lapt, kan alles zomaar omslaan en krijgen al die doemdenkers gelijk.
En bovendien, laat de mensen uit de risicogroepen vooral ook hun eigen verantwoordelijkheid nemen en zich beschermen. Niet met onzin-maatregelen, maar wel op dezelfde manier als ze dat met een griepepidemie zouden doen, die voor hen net zo gevaarlijk zou zijn. 

Als iedereen gewoon z'n gezonde verstand gebruikt, maar vooral niet vergeet z'n intuïtie (heel wat anders dan angst - als er angst is ben je afgesloten van je intuïtie, net als van de maatschappij/het universum/genezing) te gebruiken, komt het allemaal goed en kan de maatschappij de draad weer oppakken. Hopelijk wel op een meer duurzame manier. 

We gaan het zien.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Stel er waren geen testen…….

Dan was er een virus, wat aanvankelijk even heeft huisgehouden onder de mensen met te weinig weerstand. Al dan niet door niet gezond genoeg leven, al dan niet door de medicatie die ze hadden, al dan niet door toeval. En omdat de medische wereld geen oplossing had – wat toch een beetje raar is omdat er al duizenden jaren virussen zijn en je zou verwachten dat onze medische kennis inmiddels zo groot zou moeten zijn dat je we virussen de baas kunnen zijn – is even de maatschappij op slot gegooid omdat de IC’s (ook al door de sluitingen en bezuinigingen) het niet aan konden.

Daarna, toen de ergste vlaag over was, zijn de maatregelen langzaamaan opgeheven. Wat zagen we: steeds minder ziekenhuisopnames, en steeds minder mensen op de IC. Kortom: een succes. En weer een bijna normale maatschappij.

Ongetwijfeld worden er nog af en toe mensen ziek en geven mensen ook het virus nog wel aan elkaar over, en sporadisch gaat er nog iemand dood, maar dat is met elk virus zo. Zelfs met een gewone verkoudheid.

En als je bedenkt dat er aan kanker elke dag gemiddeld meer dan 120 mensen doodgaan, waar hebben we het dan over?

Kortom, er is in feite niets meer aan de hand. De maatschappij kan weer vrijwel gewoon functioneren. 

Maar ja, dat is vervelend voor de media die dan hun bladen en uitzendingen niet meer met sensatie kunnen vullen. En voor de politici die de economie zo hebben beschadigd dat we daar de komende jaren veel hinder van zullen ondervinden. Daar zullen ze op afgestraft worden bij verkiezingen. Dus er moest iets bedacht worden, iets wat vooral de aandacht van de foute beslissingen afleidt, en….
(het leidt af van waar we het eigenlijk over zouden moeten hebben: de dubieuze keuzes, de economische nadelen die de beslissingen hebben veroorzaakt, de vrijheidsbeperkingen, het in de steek laten van mensen in hun laatste levensjaren, de allesbehalve denderende medische aanpak)

Oh, laat ik niet vergeten de vaccins te noemen. 160 firma’s zijn hard aan het werk om vaccins te maken tegen de ziekte die (hier) eigenlijk al is overgewaaid en niet erger was (qua sterftepercentage) dan een pittige griep. Veel geld is geïnvesteerd en overheden hebben voor vele miljarden vaccins besteld. De kans is groot dat ze weer net zo afgaan als na de Mexicaanse griep: miljarden weggegooid. Alleen nu erger: ook velen werkeloos, en vele jaren bezuinigingen in het vooruitzicht.

 Vaccins, het politieke gezicht en sensatie voor de media. Belangrijke issues.

Wat ook nog zou kunnen als je onrealistisch positief denkt, is dat ze wat bedacht is hebben gedaan voor het milieu, voor moeder aarde. Immers, als we die ‘noodsituatie’ aanhouden, is dat goed voor moeder aarde. Maar we zien dat alles wat goed was voor moeder aarde inmiddels alweer is vergeten. Vliegtuigen vliegen weer, we staan weer in de file, zelfs richting het strand als het mooi weer is. Ondanks alle 'gevaren' en waarschuwingen en ervaringen. 

Hoe dan ook, men heeft iets bedacht: testen van besmettingen.
Nog nooit vertoond. En het slaat (in dit geval) ook nergens op.

Immers, tijdens een ‘normale’ griep besmetten mensen elkaar ook en lopen er ook veel mensen rond die wel besmet zijn, maar niet ziek. Zo werkt het met virussen. Als we bij de volgende gewone griep (of verkoudheid!) dit ook gaan doen, weten we dat we vanaf nu in continue angst kunnen gaan leven. En dat we allemaal bang van elkaar moeten zijn. Dan wordt elk getal wat je zou kunnen vinden opgeblazen net als nu.

Ook die testen zullen wel weer iemand winst opleveren, of verantwoord moeten worden. Daarom moeten we ons zoveel mogelijk laten testen, ook al kunnen de GGD’s dat helemaal niet aan. En als we ons laten testen, moeten we in quarantaine, ook al hebben we het waarschijnlijk niet. Het lijkt heel veel op een hele slechte horror, eentje met heel veel slappe slechte humor en zonder enig echt gevaar. Met heel veel ketchup wat ook als zodanig herkenbaar is. Niet eens een B-film maar een W-film. Ik heb zo wawawa….gedroomd.

Testen dus. Terwijl dat nooit, bij geen enkele ziekte, zo is gedaan, wordt er nu getest. En de resultaten van die testen worden breed uitgemeten door de media. Cijfers die niets zeggen, worden dagelijks als record na record gepresenteerd, alsof er een ramp op ons afkomt. Alsof we er middenin zitten. En er wordt ook op die manier naar gehandeld. Alsof het verstand ergens onderweg - tussen al dat testen door - verloren is gegaan. 

Sterker nog, mensen die nauwelijks weten waar ze het over hebben of die zich bemoeien met een vakgebied waar ze niet thuishoren roepen dat we strengere maatregelen moeten nemen. Nog meer maskers, nog meer beperkingen……
Waarom? Omdat die testen laten zien dat er behoorlijk wat mensen in aanraking met het virus zijn geweest.

En (dus) afweerstoffen opbouwen. Was dat nu niet juist wat men aanvankelijk wilde? Veel mensen die het virus zouden krijgen en afweerstoffen zouden opbouwen, zonder dat de kwetsbare groepen allemaal om zouden vallen en de IC’s overspoeld werden?

Er gebeurt nu dus precies wat het ideale scenario was, en toch wordt ons voorgehouden dat we midden in een ramp zitten. Door de grote hoeveelheid mensen die afweerstoffen opbouwen of anderszins immuun worden is de kans op een tweede golf elke dag kleiner aan het worden, maar zowel de overheid als de media blijven ons bang maken.

Laat ik duidelijk zijn: Het feit dat de testen gedaan kunnen worden (als ze tenminste betrouwbaar zijn) zou mooi kunnen zijn. Als het wel een (echte) SARS was geweest, met veel hogere sterftepercentages, was dat testen mogelijk de redding van veel mensen geweest. Nu is het symbolisch wapengekletter met nare consequenties omdat ze misbruikt worden. 

De overheid probeert zelfs invloedrijke mensen in te zetten en hen voor hun karretje te spannen. Doutzen Kroes gaf te kennen dat ze zich erin had verdiept en zich afvroeg of er wel de juiste beslissingen waren gemaakt. Ze werd afgemaakt in de media.
Een ding wat duidelijk is geworden de afgelopen tijd is dit: gebruik vooral niet je gezonde verstand, denk vooral niet zelf na. Dat is verboden. En als je het al gebruikt, hou je mond.

Loop liever als kuddedier achter de massa aan die gemend wordt door de overheid en de media (en/of toch de farmaceutische industrie?) .........

Een paar dagen geleden liep ik in de supermarkt en zag iemand die me aan een samoerai krijger deed denken: helemaal in het zwart gekleed, heel alert bewegend, om zich heen glurend, met een zwart masker, maar zonder zwaard. Elke keer als er iemand dichter dan 3 meter bij hem kwam deed ie een stapje terug. Even dacht ik dat ie toneel speelde, maar toen begon tot me door te dringen dat deze jonge man gewoon doodsbang was.

 (of zoals mijn dochter opperde: toneel speelde om mensen banger te maken; het zou zomaar kunnen)

Ik vond het zielig, maar het maakte me ook boos. Boos op de beleidsmakers, boos op de politici die deze gekte creëren en in stand houden, boos op de media die als een blok deze gekte versterken en iedereen die wel z’n verstand gebruikt voor gek verklaren. En vooral ook boos op al die collega’s die vergeten zijn dat gezondheidzorg moet worden verleend met een samenspel van hart, intuïtie en gezond verstand.

Ook in die volgorde van belangrijkheid. En daarbij aangetekend dat ‘gezond verstand’ iets anders is dan door angst allerlei gedachten laten circuleren en op basis van die angst beslissingen nemen. En zeker wat anders dan besmettingen testen en dan die cijfers gebruiken om te doen alsof er daardoor een ramp dreigt.

Ik eindig dan ook met het RIVM, waar ik niet altijd een hoge pet van op heb (voor mij dus zeer bijzonder), te complimenteren: zij kijken voor hun beleid nu naar de echte cijfers, die van de ziekenhuisopnames en IC’s en laten zich niet ringeloren door al die angsthazen onder de zogenaamde deskundigen. Nu maar hopen dat ze ook niet in de angst-modus schieten als er een paar opnames bijkomen, wat normaal gesproken niet onlogisch is als we weer normaler doen in de maatschappij. Want ook iets meer opnames wil niet zeggen dat er een tweede golf dreigt. Laten we vooral veel mensen hebben die afweerstoffen opbouwen, die immuun worden, wat nu dus gebeurt.

Persoonlijk denk ik dat het beter is miljarden te verliezen aan testen en vaccins die niet gebruikt worden, dan de nadelige gevolgen voor de gezondheid ten gevolge van de angst die gecreëerd wordt en de mogelijk nadelige effecten op ons microbioom en afweerfunctie door de vaccins. De woorden 'voor alle zekerheid' en 'voor de veiligheid' worden me iets te vaak gebruikt om dingen te doen die de gezondheid direct of indirect schaden. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Op de een of andere manier hebben mijn voeten altijd al moeite gehad met schoenen. Mijn tenen houden er niet van gevangen te zitten, te weinig ruimte te hebben of druk te ervaren. Ze zijn een prima afspiegeling van mij als gehele persoon. Ik hou ook niet van druk of gevangenschap of te weinig ruimte. Ik moet kunnen ademen, de ruimte hebben.

Om die redenen draag ik al zolang ik me kan heugen sandalen. Dan zijn mijn tenen vrij. En als ik eens bij sporten, of bij een officiële gelegenheid waarbij het netjes is echte schoenen te dragen, gewone schoenen draag, is het een verlossing als ik ze uit mag doen.
Vooral mijn tenen genieten op zo’n moment. Misschien komt daar de term jubeltenen wel vandaan? Hè, hè, weer ruimte……

Mijn vrouw loopt altijd al graag op blote voeten en sinds ik begrepen heb dat het op blote voeten lopen en meer contact met de aarde hebben gezond is (o.a. omdat het overtollige lading laat terugstromen naar de aarde en omdat dit ‘aarden’ belangrijk is om de gevaren van de elektromagnetische straling als Wifi en 5G te verminderen) doe ik dat ook in en om het huis, en buiten in mijn sandalen.

Toen Hanneke opperde om eens naar een barefootshoes winkel te gaan, een winkel met schoenen voor blote voeten, dacht ik ‘waarom niet, zij wil het graag, laten we eens gaan kijken’. Dus zij paste een paar schoenen, schoenen met vooral een veilige laag tussen de voeten en de grond. En ze paste 5-finger shoes, schoenen met 5 tenen. Heel bijzonder. Dat je daarmee zou durven te lopen……

Toen kwam ter sprake dat ik net weer was begonnen met hardlopen, nadat elke keer dat ik dat probeerde na een paar weken mijn kuiten er de brui aan gaven, en mijn vrouw vertelde dat je met deze schoenen ook zou kunnen hardlopen. Dus stelde de verkoper voor om eens zo’n schoen te passen. Dat viel nog niet mee. Misschien heb je wel eens een klein kind geholpen handschoenen aan te trekken? Ze weten niet wat ze met hun vingers moeten. Dat had ik dus met mijn tenen. Dat schijnen we bijna allemaal met onze tenen te hebben. We zijn het contact ermee kwijtgeraakt, weten nauwelijks dat we tenen hebben, 5 verschillende, die los van elkaar kunnen bewegen. Laat staan dat we ze in die gaten kunnen stoppen.

Maar na enige worsteling en hulp bij het stoppen van de tenen in de juiste gaten van de schoen, had ik ze aan. Als pantoffels. Inderdaad alleen een laagje rubber tussen mijn voeten en de grond, maar wel zo stevig dat lopen over een steentje geen pijn deed en prima voelde.

Hij vertelde dat ik wel anders moest lopen, namelijk alsof ik op blote voeten liep. Voor wat betreft het hardlopen zei hij ‘stel je voor dat je een stukje op blote voeten over asfalt rent, zo loop je ook ongeveer met deze schoenen: een kortere pas, snellere pasjes, geen hard neerkomen op de hiel en geen stevig afzetten. Dat doe je niet met blote voeten. En telkens ontspannen enkels en kuiten’.

Ik werd enthousiast en kocht ook zo’n paar schoenen. Niet goedkoop, maar een stuk goedkoper dan een goede loopschoen en die zou ik anders gekocht hebben. We hielden beiden de schoenen aan toen we naar de parkeergarage terugliepen, zo’n 200 meter verderop. Bij de auto aangekomen voelden we allebei al spiertjes die we anders nooit voelden. Tja, je liep er anders mee, dus andere spiertjes.

De verkoper had ook verteld dat lopen op deze schoenen – zeker bij hardlopen – minder belasting betekende voor de voeten (minder harde afzet en minder hard neerkomen op de hielen), de kuiten en de knieën. Mooi. Het proberen waard.

Mijn tenen vonden het in elk geval fijn. Niet op elkaar, niet beknot in een neus van een schoen, maar ieder hun eigen ruimte.

Sinds ik die schoenen nu heb, ben ik me een aantal zaken gaan realiseren over voeten en de manier waarop we daarmee omgaan.

Gelukkig doen of deden we niet zo gek als de verhalen over wat Chinezen deden met de voetjes van hun dochters door ze met stenen te breken om ze zo kleiner te houden. 

Maar als huisarts zag ik toch wel erg vaak mensen met behoorlijke klachten van de voeten. Hamertenen, eksterogen, uitpuilende grote teen gewrichten, en ga maar door. Vaak belandden mensen zelfs bij de orthopedie omdat ze hun voeten in feite hadden mishandeld.

Wat ik dan vaak deed was de schoen op de grond neerzetten en de patiënt de voet ernaast laten zetten. En ik vroeg dan “denk je dat die voet op een gezonde manier in die schoen past?”. Meestal keken ze me aan alsof ze me niet begrepen, en herhaalde ik de vraag dus. En dan viel het kwartje vaak wel. “Ja, dokter, maar…..”…….

De meeste mensen dragen schoenen waar hun voet helemaal niet inpast. Zeker de voorvoet niet in de breedte. De tenen worden samengekneld om zich te voegen in een veel te kleine ruimte. De gewrichtjes (zeker die van de grote teen) worden geforceerd in een richting die niet natuurlijk is.

Veel vrouwen lopen bovendien nog op hoge hakken die voor nog meer druk op de tenen en voorvoet zorgen en bovendien de hele houding onnatuurlijk maken. Niet alleen van de voet, maar ook van de rest van de benen en de hele wervelkolom. En natuurlijk gaat dat tot klachten leiden en tot overbelasting van bepaalde weefsels. Is het niet nu, dan is het wel later.

En dat allemaal om erbij te horen of er ‘mooier(?)’ uit te zien. Af en toe zie je ook van die mannen met die smalle schoenen. Een soort zelfkastijding zonder te beseffen dat je dat doet. Pijn lijden om mooi te zijn…….voor wie? In wiens ogen?

Hoe dan ook zijn we het contact met, het gevoel met, onze tenen op de een of andere manier kwijtgeraakt. Alsof de tenen geen functie hebben. Terwijl er toch een hele serie spiertjes en spieren in de voeten en benen speciaal voor de tenen zijn.

Ze zijn belangrijk voor ons evenwichtsgevoel, voor de balans.

Afgelopen week stond ik op het schuur-dak en wilde wat takken bij de aangrenzende pergola wegknippen. Omdat ik er moeilijk bij kon, zette ik een voet op de dwarsligger van de pergola (die wankelde), zodat ik wat verder kon komen. Dat durfde ik met deze schoenen omdat ik met mijn tenen de balans kon voelen en houden, met andere schoenen had ik het niet gedurfd.

Ik ben me weer volledig gaan realiseren dat ik tenen heb, en dat ik dankbaar ben dat ik ze heb. Ik ben me gaan realiseren dat veel te veel mensen ze voor lief nemen en ze mishandelen door het schoeisel wat ze dragen of dat nu is omdat het zo hoort, omdat ze mooi willen zijn, omdat het de mode is, omdat ze erbij willen horen, omdat ze niet anders weten, of waarom dan ook.

En ja, mijn nieuwe schoenen vallen op. Maar ze zijn goed voor mijn voeten, ik ben goed voor mijn voeten. En dat is belangrijker. 

Wat zeg je? Geen voetbed is toch niet goed?

Dat is inderdaad ook zoiets, van jongst af aan worden onze voeten al verzwakt door alle steun die er nodig zou zijn voor onze voeten. Ze krijgen niet de kans om op een natuurlijke manier te ontwikkelen en sterk te worden. Laat kinderen lekker zo veel mogelijk op blote voeten lopen…..

Laten we proberen zoveel mogelijk natuurlijk te doen in plaats van ons letterlijk in keurslijven en in schoenen te laten persen. Dat laatste is echt niet gezond.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

De wondere wereld van de beïnvloeding

Met verbazing hoor ik tegenwoordig pas afgestudeerde artsen aan die iets beweren wat ze hebben geleerd tijdens hun opleiding.
Ze zitten zo vol overtuiging dat wat ze zeggen waar is…..

Veel wat ik leerde (anatomie, fysiologie) klopte, maar ook heel veel heeft de toets der kritiek niet doorstaan.

Ik weet niet waarom, maar vanaf het begin dat ik de praktijk in ging heb ik altijd gekeken of wat ik in de praktijk ervoer klopte met wat ik had geleerd. En in de loop der jaren werd de lijst van dingen die niet klopte al groter.  Maar vaak als ik het opperde tegen collega’s hadden ze daar nog nooit over nagedacht, ze leken verstoord door mijn opmerking en gingen in de verdediging. Alsof ik hen iets kwalijk nam.

Dat is het rare, als je kritiek hebt op een medische handeling of benadering, gaat de ander in de verdediging alsof je de hele geneeskunde aanvalt.

Of is het toch niet zo raar? Is de geneeskunde in feite niet een soort van sekte met een eigen waarheid binnen een veel grotere wereld die inmiddels op vele fronten een heel andere waarheid heeft omarmd? En is de manier waarop wordt vastgehouden aan zaken die allang zijn achterhaald niet bijna zielig?
Waarom duurt het gemiddeld 40 jaar voor iets wat is bewezen (en belangrijk is!), doordringt in de praktijk van de geneeskunde? 

Waarschijnlijk komt het door alle invloeden. Met name die van de grootverdieners. Zoals de farmaceutische industrie, die op alle mogelijke manieren artsen en protocollen beïnvloedt – en zoals we tijdens de corona-crisis hebben gezien ook regeringen – om dat te doen wat voor hen goed uitkomt en nog meer winst oplevert.

Zo is er vele jaren een protocol gebruikt in heel Europa voor cardiologische patiënten, wat pas werd gewijzigd toen er ook al vele jaren extra doden vielen door dat protocol. Er werd dus door artsen – die vertrouwden op dat protocol wat collega’s hadden vastgesteld, en wat zo goed zou zijn dat iedereen zich daaraan moest houden – keurig gedaan wat zou moeten, maar het kostte veel meer mensen het leven dan nodig was geweest.

Maar we zien het ook buiten de medische wereld. Tientallen jaren is ons wijs gemaakt, via reclames met name – en via artsen die ‘geloofden’ in die ‘waarheid’ – dat vet slecht was. Vooral meervoudig verzadigde vetzuren. Tot op de dag van vandaag staat er op veel verpakkingen “maar…% vet”, zodat wij denken dat het goed zal zijn.

Het gevolg was dat we steeds meer vet gingen vervangen voor koolhydraten. En dat bleek nu juist een heel slechte keus, verantwoordelijk voor een groot deel van de chronische ziekten van vandaag de dag.
En in plaats van dierlijke vetten moesten we plantaardige vetten (olie) gaan gebruiken.

De industrie die plantaardige olie ging raffineren groeide tot ongekende omvang. Dusdanig, dat ook het aantal soorten toenam. Was eerst zonnebloemolie het meest verkocht, gaandeweg kwamen er ook oliën bij als raapzaadolie en palmolie. Niet omdat ze beter waren, maar omdat ze goedkoper waren. Het milieu was weer eens de dupe door o.a. de allesverwoestende palmolieplantages.

Het viel ook allemaal een beetje samen met de hele cholesterolhype. Immers, die vetten in het lichaam waren slecht en veroorzaakten hart- en vaatziekten, en de cholesterolremmers ('statines') zouden dat wel oplossen. Daarbij werd voorbijgegaan aan het feit dat cholesterol heel belangrijk is voor het afweersysteem, voor onze hormonen, voor de celwanden, voor de bescherming van de zenuwvezels (denk aan degeneratieve neurologische ziekten) en het feit dat onze hersenen grotendeels bestaan uit meervoudig verzadigde vetzuren (Zou de toename van Alzheimer hier mee te maken kunnen hebben? ). Bovendien bleef het wonder van al die statines uit: er gaan nog net zoveel mensen dood aan al die ziekten ondanks de vele miljarden die de industrie eraan verdient en verdiend heeft.
 
Zo zagen we dat bijvoorbeeld linolzuur (aanvankelijk vooral Becel) zo goed zou zijn, terwijl ook nu nog regelmatig kokosolie in de media wordt afgekraakt.
Linolzuur zou weliswaar het cholesterol verlagen, maar is in feite het slechte omega(6) vetzuur, waardoor het ontstekingen bevordert en dus chronische ziekten en ook hart- en vaatziekten, en is dus helemaal niet zo goed (net als onder andere de zonnebloemolie, raapzaadolie, sojaolie en palmolie), terwijl kokosolie weliswaar meervoudig verzadigd is, maar juist wel goed (net als o.a. olijfolie, avocado, zalm, sardines, chiazaad en lijnzaad – de laatste vijf hebben de olie in zich).

Gaandeweg zien we dat het zwart-wit denken wat zo gemakkelijk verkoopt funest is voor onze gezondheid. Want we hebben allemaal te veel koolhydraten (suikers) gegeten omdat dat beter zou zijn dan vetten en mijden nog steeds (de goede) vetten door gebruik te maken van stoomapparaten en airfryers. Daardoor is het gehalte aan omega-6 vetzuren door de ‘verkeerde’ goedkope olie die in allerlei gefabriceerde producten zit bij veel mensen veel groter dan de goede omega-3 vetzuren die we eigenlijk in een 4x zo grote verhouding (t.o.v. omega 6) binnen zouden moeten krijgen.

Net als vrijwel alle medicijnen die worden voorgeschreven, is dit alles in grote mate beïnvloed door reclames en media.Maar we groeien dus niet dicht door de (goede) vetten, maar door de koolhydraten en verkeerde vetten!  

Net als ik bij alles wat ik in de praktijk zag, en wat ik leerde via andere bronnen, me afvroeg of het klopte met wat ik heb geleerd tijdens mijn opleiding, zo zou het goed zijn als iedereen dat soort afwegingen zou maken. Zeker artsen. Niet gelijk in de verdediging, maar je afvragen of er waarheid zou kunnen zitten in wat je hoort of leest. En zeker in wat je met eigen ogen ziet. En juist als het strijdig is met wat je dacht dat waar is....

Om een voorbeeld te noemen: ik zag hoe kinderen door een homeopathisch middel niet meer steeds antibiotica nodig hadden, of veel beter gingen functioneren, of …..
Dus: zou het kunnen zijn dat die volksverlakkerij (termen uit mijn opleiding) toch zou kunnen werken?

Of: een groot Scandinavisch onderzoek (regulier) zou hebben aangetoond dat glucosamine niets doet aan gewrichtsklachten, terwijl vele (orthomoleculaire) onderzoeken daarvoor telkens een verbetering aantoonden (wat met geen regulier middel kon worden bewerkstelligd!).
Een grote tegenstrijdigheid dus. Dat Scandinavische onderzoek maakt dat niemand het meer heeft over glucosamine in de reguliere wereld. Over invloed gesproken……
Maar: als iemand nu glucosamine gebruikt en aanzienlijk minder klachten krijgt, zou het dan misschien zo kunnen zijn dat het werkt? Dat al die eerdere onderzoeken toch klopten? 

Voor zowel artsen als de ‘gewone burger’ geldt: blijf openstaan voor wat je hoort en leest. Geloof niet alles direct, maar laat ruimte voor andere opties. En geloof vooral niet alles direct wat van bronnen komt die baat hebben bij wat de uitslag is. (Helaas behoren de media bij die categorie!). Los van het feit dat alleen al de wens tot een bepaalde uitslag de uitslag beïnvloedt, zijn er helaas meer zaken die de uitslag bepalen, zoals degene die het onderzoek betaalt…….

Invloeden, ze zullen er altijd blijven……(vooral via de media en de reclames)…..maar hoe meer we ons dat bewust zijn, hoe meer we zelf in staat zijn te kiezen voor wat goed voor ons is.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn