Angst regeert de wereld.

De vorige blog was een begin over de levenskracht. Een van de grootste verstoringen van de levenskracht (en daarmee de oorzaak van ziekten) zijn emoties. Zelfs de grote organisaties als WHO en CDC geven toe dat het merendeel van de ziekten wordt veroorzaakt door emoties, door stress, door spanningen. Alleen - zoals met zoveel zaken - wordt er niet naar gehandeld. In tegendeel zou ik bijna willen zeggen. De hele hype van dit moment is in gang gezet door de WHO.

De WHO is begonnen met deze (volgens de vorige definitie van pandemie) niet-pandemie een pandemie te noemen. De WHO heeft vanaf het eerste moment landen op het hart gerukt (via publieke druk nota bene) om vooral in lock down te gaan (om later te zeggen dat een lock down grotere nadelen dan voordelen heeft - maar toen was het kwaad al geschied). Bovendien heeft de WHO dit tot een van de meest besmettelijke ziekten bestempeld, wat ook niet klopte. Als die twee dingen niet waren gebeurd, was er niet zo'n gekte ontstaan. Ja, er waren zieken geweest en er waren doden gevallen, en de zorg had het zwaar gehad, dat wel.

Maar wereldwijd waren er niet zoveel mensen op zoveel gebieden de dupe geweest als nu. Wereldwijd zouden er veel minder doden zijn gevalen, was er veel minder chaos geweest, waren er veel minder emoties geweest. Bovendien kon juist door al die maatregelen geen haardimmuniteit plaatsvinden, wat zo belangrijk werd gevonden (en terecht), waardoor nu de virusmutanten des te meer ruimte hebben om toe te slaan bij de mensen die nog geen immuniteit opbouwden. Waardoor de vaccins als zeer belangrijk door de strot worden geduwd. En zo worden wij mensen als laboratoriumratten gebruikt, niet alleen voor (potentieel gevaarlijke) onvolledig geteste en volledige via een nieuw mechanisme werkende vaccins, maar ook al voor het uitrollen van het 5G netwerk (wat ook een testcase is volgens de EU zelf). 

Maar terug naar de emoties, want dat is de insteek tenslotte.

In de huisartsenpraktijk zag ik in eerste instantie uiteraard wel emoties, maar ik legde niet zozeer de link tussen ziekten en emoties. Toen ik uit onvrede over de resultaten van de reguliere geneeskunde homeopathie ging bestuderen, bleek dat je bij het zoeken naar het geneesmiddelbeeld (het middel wat iemand nodig had om de harmonie van de levenskracht te herstellen en dus de levenskracht te ondersteunen) ook emoties meenam. Dat je keek, onderzocht, hoe iemand emotioneel in elkaar zat en welke emoties een rol speelden - en als er een duidelijk veroorzakend moment voor de klachten was: wat was er gebeurd, met welke emoties?

Weer wat later leerde ik via kinesiologie testen en kon je ook daarbij kijken wat de oorzaak van de klachten was, waarbij emoties vaak een grote rol speelden. En weer later leerde ik de NEI praktiseren, waarbij je op zoek ging naar de onbewuste blokkades die zorgden voor (allerhande, ook lichamelijke en psychische) klachten, voor patronen, voor hindernissen in het optimaal functioneren.

Bovendien leerde ik toen dat de oosterse geneeskunde al duizenden jaren bekend was met het fenomeen dat emoties zorgen voor verstoringen van de energiestroom in het lichaam en dat bepaalde emoties ertoe neigen om bepaalde organen te benadelen doordat ze de energiestroom naar juist die organen verstoren.

En ze zijn uiteindelijk ook bij ons wel bekend, alleen benoemen we het niet officieel omdat we het niet (wensen te) begrijpen. Maar in vele gezegdes vind je het terug. Liefdesverdriet raakt bijvoorbeeld het hart vooral. Dat zullen we begrijpen en menig persoon heeft een hartinfarct opgelopen ten gevolge van liefdesverdriet.
Ander verdriet raakt vooral de longen. En als we eerlijk ons lichaam voelen zullen we ook dat herkennen, denk je maar eens een enorm verdriet in en zie hoe je dat benauwd maakt, alsof je geen adem kunt halen/krijgen. Vaak blijkt ook dat mensen met longproblemen veel verdriet te verwerken hebben gekregen. 

Maar goed, laat ik niet al te veel doorgaan met dit soort voorbeelden, want het gaat niet zozeer om het directe effect, maar meer om het effect op termijn. Als er zo'n blokkade ontstaat lijkt het alsof we ermee leren leven (wat in zekere zin ook zo is), en lijkt de aanvankelijke hinder te verdwijnen, maar dat laatste is lang niet altijd zo.
Als zo'n emotie, zo'n gebeurtenis, niet optimaal verwerkt is, blijft er een blokkade in de energiestroom. En langzaam maar zeker krijgt die steeds meer invloed, waardoor het orgaan waarvoor die blokkade zit en/of de organen erachter minder gaan functioneren en dus klachten gaan veroorzaken. 

Dat betekent dat na de aanvankelijke emotie(s) de nadelen van zo'n gebeurtenis zich vaak pas op termijn doen gelden. We leven nu in een periode waarin veel emoties worden gecreëerd, maar ook heel veel emotie moeten worden ingeslikt, onderdrukt. En dat is zeker niet goed. We kunnen niet boos zijn, want een deel van de mensen begrijpt de boosheid niet. We kunnen niet verstandelijk onze mondkapjes niet dragen omdat ze wetenschappelijk nergens op slaan en we een rare wereld mee helpen scheppen, want veel mensen zijn zo verlamd door angst en door de media dat ze heel boos gaan worden als je niet in de pas loopt. Die mensen denken dat je hun gezondheid bedreigt door geen kapje te dragen. 
Overigens is het omgekeerde ook waar: klachten nu zijn vaak het gevolg van emoties van eerder (soms heel veel jaren eerder). 

Jongeren die thuis zitten en niet met hun vrienden kunnen doen wat ze altijd deden, mensen die thuis moeten werken terwijl ze juist zo blij waren uit huis te werken, ouders die hun kinderen moeten les geven thuis terwijl ze zo blij waren dat ze ruimte voor zichzelf hadden, jongeren die geen toekomst meer zien met al de maatregelen die wellicht nog een eeuwigheid duren, winkeliers die alles wat ze hebben opgebouwd zien wegsmelten, mensen die teamsport als uitlaatklep hadden en nu moeten proberen het leuk te vinden in hun eentje iets te sporten, ouderen die hun kleinkinderen nauwelijks meer zien en hun kinderen niet mogen knuffelen......
Ik kan nog een eeuwigheid doorgaan, want dit is maar het topje. Er zijn heel veel mensen die een groot deel van hun emoties moeten inslikken of rationaliseren dat het 'verstandig' is, dat het 'moet'. Maar dat maakt de emoties niet minder, dat maakt de schade van de niet verwerkte emoties niet minder. Ik ben bang dat de emotionele schade van al deze deels onzinnige maatregelen gigantisch zal zijn. 

Onze levenskracht krijgt een enorme aanval te verduren in deze tijd. En des te belangrijker is het om ons van al die punten waar we er wel voor kunnen zorgen onze levenskracht te steunen, te versterken, te handhaven, bewust te zijn.

Kortgezegd (het is deels een herhaling en het is vast niet compleet): 

  • voldoende nachtrust: minstens 8 uur per nacht, en dik voor middernacht naar bed
  • een regelmatig ritme met min of meer vaste patronen, juist in deze tijd
  • voeding zonder chemische toevoegingen of landbouwgif (dus bio), met zo min mogelijk suikers/koolhydraten en veel vezels
  • voldoende ontspanning, waarbij je je losmaakt van de wereld waarin je leeft (muziek, sport, meditatie, etc.)
  • laat de media links liggen. Het is prima je over de belangrijkste zaken te informeren, maar zuig niet al die actualiteiten en nieuwsrubrieken als een spons op. Het maakt dat je murw wordt, dat je eigen mening en gezond verstand overruled wordt, en je emoties krijgen veel meer te verduren dan goed voor je is.
  • drink veel, maar vooral zuiver water en kruidenthee, groene thee. Beperk alcohol. 
  • neem extra vitamine C (2-3 gram/dag) en vooral ook vitamine D (4000 IE per dag)
  • laat je niet meeslepen in de angst die de media en mediageile 'artsen' over je heen storten, juist angst verlamt ons niet alleen qua emoties maar ook qua weerstand. Het maakt ons vele malen kwetsbaarder
  • zorg dat je niet nog veel meer dan anders gebruik maakt van elektromagnetische producten als je smartphone of tablet, zorg voor periodes zonder deze apparaten, zet het liefst zelfs periodiek de wifi uit. 
  • geen slechte vetten als zonnebloemolie, vleesvet en margarine, wel de goede als olijfolie, kokosolie, avocado, lijnzaad, chiazaad, zalm, makreel, sardines, grasboter. 
  • zorg voor positieve vibratie, voor plezier, voor dankbaarheid, voor respect, voor liefdevolle gevoelens. Die dingen maken je krachtiger en helpen alle negativiteit te bestrijden. Zeker nu wel zo op elkaar zitten of elkaar juist niet kunnen zien (voelen, aanraken) is het belangrijk positieve gevoelens uit te zenden, elkaar te waarderen. Zet in plaats van het nieuws en de actualiteiten dus muziek op die je goed doet voelen, doe een spelletje met elkaar, kijk een romcom of een lachfilm.
  • En bedenk dat het krankzinnig is om zodra we weer 'normaal' kunnen doen terug te vallen in oude patronen alsof we niets hebben geleerd van deze tijd. Want al deze ellende is juist ontstaan door hoe we deden, met het negeren van de natuurlijke wetten, van de natuur zelf, van de kwalijke effecten van massa(pluim)veehouderijen, van het milieu, etc. Sta er af en toe bij stil hoe we de wereld straks mooier kunnen schilderen op het doek van ons leven. Laat dit ook een tijd van bezinning zijn. 

(Overigens een indicatie over de relatie tussen emoties en organen:

Boosheid en de lever, angst/onzekerheid en de nieren/blaas, teleurstelling/afwijzing en het hart, dingen niet kunnen loslaten/vergeten en de galblaas, onderdrukt verdriet en starheid/rigiditeit en de dikke darm, teleurstelling en het hart, kwetsbaarheid en de dunne darm, gebrek aan vertrouwen en de alvleesklier, overbezorgdheid en de maag, besluiteloosheid en de blaas, verbittering en de galblaas. En natuurlijk zijn er vele nuances in die emoties, maar dit zijn de 'hoofdemoties'.......)

Wordt vervolgd............

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn