Ben je gezond als je een serie medicijnen slikt maar wel kunt sporten?

Is geneeskunde echt geneeskunde als het niet in staat is ook maar enige chronische ziekte te genezen?

Is nieuws echt nieuws als het alle informatie binnen een bepaald terrein laat horen en de rest uitfiltert?

Is vrijheid van meningsuiting echt vrijheid van meningsuiting als ‘de overheid’ bepaalt wat je wel en niet mag zeggen?

Zoals ik al zei, het ligt aan de definitie.

Tegenwoordig (al decennia, maar steeds ingrijpender en meer van hogerhand gesteund) wordt alles wat niet ‘regulier’ is al snel kwakzalverij genoemd. Maar iedereen die mijn blog leest, weet dat ik mezelf vaak een kwakzalver vond toen ik huisarts was.

Voor mij is de definitie van kwakzalverij je daden uitvoeren als ‘geneeskunde’ terwijl je weet (of zou kunnen weten) dat dat niet zo is. Doen alsof je anderen geneest, terwijl dat niet zo is.

Voor mij was een groot deel van het geneeskundig handelen kwakzalverij omdat ik het chronisch voorschrijven van medicatie zonder te genezen geen genezen vond. En mensen middelen geven terwijl je weet dat ze zonder die middelen ook zouden herstellen, vond ik ook geen geneeskunde. 

Was alles wat ik deed kwakzalverij? Nee, natuurlijk niet. Het meest dierbaar waren de goede gesprekken, de aandacht voor mensen, de stervensbegeleiding, het geruststellen als dat op z’n plaats was. Maar ook slecht nieuws hoorde erbij. En af en toe kon ik bij een acute ziekte iets corrigerend optreden, of de pijn verminderen tot het voorbij was.
Ik heb vele mooie herinneringen, aan situaties, aan mensen, aan discussies met collega’s, aan ‘lastige’ patiënten, aan prachtige patiënten, aan goede gesprekken met patiënten, maar ook aan mini-ruzietjes omdat ik niet alles accepteerde. Noch van de patiënten noch van specialisten die ‘mijn’ patiënten behandelden.

Zoals ook nu nog ben ik redelijk makkelijk, maar ik heb grenzen. En als je daar overheen gaat, dan reageer ik. Zo simpel is het. Ik kon me altijd goed aanpassen, wat vaak nuttig was, maar ook daar gold: tot een bepaalde grens. 'Vervelend' is het een beetje dat ik meen me te moeten bemoeien met zaken de de echte geneeskunde geen goed doen, die ten koste gaan van de volksgezondheid. Ik voel me schuldig als ik dat niet doe. 

Aanvankelijk zag ik al mijn handelen natuurlijk niet als kwakzalverij. Zou ook wel sneu zijn geweest na al die jaren studie. Ik begon het zo te zien toen ik gefrustreerd raakte door de waarheid te zien van het (on)vermogen te genezen. Ik had geleerd dat ‘onze’ geneeskunde de allerbeste was, dat al het ‘alternatieve’ onzin (of kwakzalverij) was.

Maar ik begon te zien dat al die poeha over ‘genezing’ een dekmantel was van het onvermogen te genezen. Door genezen te definiëren als ‘klachten wegwerken met pillen’ was het geneeskunde. Maar met echt genezen had het niets te maken.

Mijn inzicht werd helaas (omdat ik nog jaren moest doormodderen als huisarts gezien de investeringen en schulden) sterker toen ik ging proeven aan die alternatieven.

Ik merkte dat kinderen sterker werden en gezonder werden als ik het juiste homeopathische middel gaf. Ook als ze al jaren aan het kwakkelen waren. Maar ook bij volwassenen zag ik dat. Met de goede homeopathische middelen konden ze minder medicatie gaan slikken of zelfs helemaal stoppen. En wat vooral opviel: mensen werden sterker, krachtiger. Ze werden energieker, kregen meer levensenergie. Iets wat ik met onschuldige reguliere middelen nooit had gezien.  

Later zag ik ook krachtige verbeteringen door de juiste orthomoleculaire middelen (vitamines, mineralen, plantenextracten). Of door combinaties (integratie)  van de mogelijkheden.

Terwijl ik het gevoel had dat ik mensen met de reguliere middelen vaak verzwakte omdat ze bleven hangen in een chronische kwaal, of op z’n minst chronisch ziek liet zijn waarbij ik de klachten iets kon verlichten met de reguliere medicatie, konden ze via de ‘alternatieve’ aanpak sterker en gezonder worden.

Als je dat weet en toch die reguliere geneeswijze toepast, wat ben je dan op dat moment? 

Dat was mijn dilemma, wat met de jaren sterker werd naarmate ik meer kennis verwierf van de ‘alternatieven’.

Als ik nu – met de kennis die ik heb opgedaan (of het nu gaat over homeopathie, kinesiologie, orthomoleculaire kennis, fytotherapie, aromatherapie, NEI, NLP, acupressuur, etc.) – kijk naar de huidige wereld rond COVID-19, dan huilt mijn hart.

Ik zie hoe onder het mom van het bevorderen van gezondheid gepust wordt om dingen te doen die niet gezond zijn.  Maar ik hoor en lees ook vele artsen die het er niet mee eens zijn, maar of genegeerd worden (of zelfs gecensureerd) of zich niet mogen uitspreken op straffe van baanverlies. (“Ik kan niet meer dan dit zeggen, maar ik heb er zo mijn mening over”). 

Juist in deze situatie had de ‘alternatieve’ geneeskunde een geweldig verschil kunnen maken. Niet op de IC, dat is het gebied van de reguliere geneeskunde, net als chirurgie dat is, maar wel als het gaat om het versterken van de weerstand, van de ‘vital force’, de levenskracht. Preventief ook.

En of dat dan met homeopathie, met kinesiologie, met vitamines en mineralen, met een van de andere mogelijkheden of met een combi zou gebeuren, zal me een worst zijn. Ik noem het ook liever complementaire geneeskunde, omdat het iets toevoegt, omdat het geïntegreerd zou kunnen worden. Het hoeft niet altijd óf dit óf dat te zijn. 

Maar de definitie van wat geneeskunde is, wordt tegenwoordig in het geheel bepaald door de WHO, het ‘onafhankelijke’ instituut (maar gesponsord BigPharma en Gates). Zo zijn de afgelopen jaren de definities van pandemie en haardimmuniteit veranderd, waardoor we nu een pandemie hebben (met zelfs volgens van Dissel eenzelfde sterftecijfer als bij een stevige griep – in antwoord op een vraag van Van Haga), en de haardimmuniteit ineens alleen nog via vaccins zou kunnen worden verkregen.

En ook de definitie van nieuws is veranderd. Voorheen was er ‘nieuws’, en daar kon je het mee eens zijn of niet. Tegenwoordig (pas sinds de ‘pandemie’ begon) is er nieuws wat nieuws mag heten en nieuws wat niet goed uitkomt. Dat laatste heet dan fakenieuws en wordt als zodanig betiteld of weggewerkt. Een beetje zoals de reguliere geneeskunde dat ook met symptomen doet.

En net zoals dat laatste betekent dat mensen ziek blijven (of chronisch ziek worden) en de symptomen steeds op een andere manier opduiken, zal het met het nieuws ook gebeuren. Althans, dat hoop ik. Als het niet zo is, dan geraken we in een digitale dictatuur. We zijn al hard op weg, maar ik vertrouw op positieve krachten die dat beletten.

Er is weinig alternatief nieuws, ik noemde eerder al wat opties via You Tube kanalen. Maar ook daar zijn inmiddels uitzendingen gewoon offline gehaald omdat er dingen werden gezegd waarvan men niet wilde dat u en ik ze zouden horen. Blckbx heeft nu besloten een eigen nieuwskanaal te gaan verzorgen buiten You Tube, zodat ze de waarheid kunnen blijven vertegenwoordigen via interviews. De Amerikaan Del Bigtree heeft hetzelfde gedaan met ‘HighWire’, omdat ook hij van You Tube werd verbannen met zijn zoeken naar de waarheid. Zijn uitzendingen kun je nu zien via z'n website, of de opname erna. 

Waarheid is dus ook zo’n woord geworden wat wordt bepaald door de definitie. Alleen was het voorheen zo dat iedereen z’n eigen waarheid had, gedestilleerd uit vele meningen en nieuwsbronnen. Het laatste jaar is het zo dat er een officiële waarheid bestaat (bepaald door de wereldelite) en daarnaast dus een zogenaamde fake-waarheid. Wat 'fake' is, wordt bepaald door diezelfde elite. En in de maatschappij zien we dat de massa de ‘officiële waarheid’ omarmt (bij gebrek aan beter weten), en dat je voorzichtig moet zijn met je mening te ventileren als ie afwijkt van deze officiële waarheid. Het bijzondere is dat diezelfde massa schande spreekt van China, maar waar is het echte verschil nog? 

Het is eng hoe definities snel kunnen veranderen, hoe meningen en invloeden snel kunnen veranderen, hoe de massa snel verandert. Het is eng hoe een elite in staat is wereldwijd mensen tot slaaf te maken in plaats van zelfstandig denkende mensen.

Ik hou van vastigheid, van duidelijkheid, van waarheid, van orde. Dat zit ook ingebakken in mijn numerologie. Maar wel als die klopt met mijn hart, mijn interne gevoel en intuïtie. En de laatste 3 worden behoorlijk onder druk gezet. 

Gelukkig ben ik ervan overtuigd dat er nog grotere krachten zijn, dat moeder natuur en/of het universum aan onze kant staan. Het is gebleken dat we met veel positieve energie (gedachten, gevoelens) het energieveld van de aarde kunnen verbeteren, en dat dat op alle mogelijke zaken inclusief gezondheid een positief effect heeft. 

En stilletjes hoop ik dat er genoeg mensen wakker worden voordat we allen worden opgeslokt door een dictatoriaal systeem waarin we helemaal niets meer te vertellen hebben. Er is genoeg liefde en er zijn heel veel mensen die positieve energie sturen tijdens hun meditaties en gedachten naar de wereld, de mensheid en de natuur.

Hoe meer we met positieve zaken bezig zijn, hoe krachtiger we ons maken. Maar ook hier geldt weer wat is de definitie van ‘positief’? – er wordt gesuggereerd dat het bezig zijn met vaccinaties en het krijgen van vaccins positief is. Maar is dat zo? Voor wie?

En weer ligt het dus aan de definitie………..

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn