…………als we het willen zien

Daar zit natuurlijk gelijk de valkuil. Want we zien maar al te vaak dat wat we geloven. En wat we geloven willen we zien……

Aan de andere kant: wanneer zal je je vaker gelukkig voelen? Als je alleen maar geniet van de grote dingen, als je eindelijk dat huis kan kopen, of die auto, of dat tuinhuis, of als je eindelijk dat diploma hebt of die baan………
Of als je in staat bent te genieten van kleine dingen, zoals de zon die opkomt, muggen dansend in de zonnestralen, de reuk van geurende planten, het opengaan van de teunisbloemen als de zon onder gaat, een glimlach van een voorbijganger, een dwarrelende vlinder, een ondeugend kind, het geluk van een ander, etc.?

Het moment dat je van iets (dus ook kleine dingen) geniet, komen er allerlei chemische stofjes in ons lichaam vrij die goed voor ons zijn. Ze bevestigen min of meer dat we blij zijn met wat we zien, dat we verbonden zijn met wat we zien. Die stofjes helpen bij het verkrijgen van een gezonder lichaam. Ons energieveld wordt er beter door, en zo beïnvloeden we de omgeving ook met betere energie, gezondere energie.

Zo simpel is het. Jezelf aanleren te genieten van kleine dingen (die op zich misschien wel heel groot zijn), jezelf aanleren dankbaar te zijn voor die dingen, maakt dat je je gezondheid en je humeur een boost geeft.

Als we het leven en alles wat erin gebeurt gewoon voor lief nemen, als we op de automatische piloot leven en gewoon onze dagelijkse ‘verplichtingen’ vervullen, missen we een heleboel.
Als we het druk hebben, veel verantwoording hebben, veel sociale contacten en verplichtingen hebben, is het makkelijk om op die automatische piloot te gaan en alles voor lief te nemen.
Maar tegelijkertijd kost het ook niet zoveel moeite om er kleine dingen in te veranderen die een groot verschil maken.

Bovendien, is het wel terecht en goed om alles voor lief te nemen? Je partner? We leven een groot deel van ons leven met een partner, of partners, of huisgenoten. Sommigen zijn maanden bezig met het plannen van een vakantie. Maar hoe zit het met onze meest naasten? Besteden we daar ook zoveel aandacht aan? Gaan we daar ook zorgvuldig mee om? Geven we voldoende respect, liefde, aandacht, dankbaarheid?

Ik ben bang dat veel relaties ‘sterven’ omdat de ander voor lief genomen wordt, en dan niet eens letterlijk. En dat dat gebrek aan echte aandacht, echte liefde, echt respect, echte dankbaarheid uiteindelijk opbreekt. Iedereen wil namelijk gehoord worden, iedereen wil een beetje belangrijk zijn, al is het alleen maar voor jou.

Maar goed, het was niet de bedoeling het over relaties te hebben, al zijn het daar ook de kleine dingen die een relatie levend houden. De gemeende kleine dingen wel te verstaan.

In de praktijk zag ik destijds – en dat is ook wetenschappelijk bewezen – dat alleen al het noteren in de avonduren van 3-5 dingen waar je die dag dankbaar voor was, maakte dat mensen veranderden. 
Het veranderde het zelfbeeld, mensen (en kinderen) werden er zelfbewuster van en kregen een beter zelfvertrouwen. Hetzelfde geldt vooral bij kinderen voor het noteren waar je die dag goed in was. Het verandert twijfelende kinderen in kinderen die weten dat ze veel kunnen.

Ook dit is weer zo’n voorbeeld van hoe iets kleins qua inspanning grote verschillen kan maken in het leven. Grote verschillen in het gevoel over jezelf, over het leven, over waar je staat.

Het geven van enkele simpele antwoorden maakt dat je je leven kunt verbeteren. Het leren zien van kleine dingen en ervan leren genieten maakt dat je je leven kunt verbeteren.
Jezelf aanleren verbaasd te zijn in plaats van direct te oordelen, maakt dat je je leven kunt verbeteren. En niet alleen je leven, maar ook je gezondheid.
Dankbaar zijn voor kleine dingen die je krijgt, of die je ziet, die je hoort, die je op wat voor manier dan ook ervaart, het verbetert je leven.

Hanneke kan helemaal verrukt zijn van de ondergaande zon en er het liefst elke avond op het strand naar gaan kijken. Ik heb dat niet, ik kan van die zon genieten, maar kan ‘m ook visualiseren als ik m’n ogen sluit (en ervan genieten, in alle denkbare beelden en variaties), maar kan ook plagerig zeggen dat het elke avond hetzelfde is. In zekere zin ben ik positief jaloers op Hanneke, zo verrukt kunnen zijn om iets wat er elke avond is. Maar nogmaals, ik kan er ook intens van genieten en dankbaar voor zijn, maar op mijn manier

Tegelijk roer ik nu een stukje aan wat door veel mensen voor lief wordt genomen, als feit, als ‘normaal’: de natuur en de facetten van de natuur.
Is het niet fantastisch hoe de natuur op dit moment ontluikt, hoe een bijna kale tuin in enkele weken tot maanden een vol in bloei staande tuin wordt?
Is een regenboog niet een fantastisch schouwspel, met die prachtige kleuren die ook nog elke keer in dezelfde volgorde staan. Is het niet wonderlijk? Is het niet iets om van te genieten, om dankbaar voor te zijn? En die sterrenhemel op een onbewolkte dag? Die zoemende bijen in een pruimenboom of boven de oregano? De schaduw van een boom op een zonovergoten dag? De prachtige vormen van boomstammen in een oeroud bos of duingebied?

Hoe meer ik in staat was van de kleine dingen te genieten, en dat ook doe, hoe mooier mijn leven werd en hoe meer ik in staat was te relativeren. Nu heb ik dat als arts wel aardig geleerd, maar toch. Alle ergernissen of zorgen verdwijnen in het niets als ik geniet van dingen in de tuin, van het zien van Hanneke, van kleine dingen die er wel degelijk toe doen. 

Het leven is vol mooie dingen en als je ze wilt zien – als je ze leert te zien – zijn er veel meer mooie dingen dan niet-mooie dingen. Het zijn die kleine dingen die het leven verrijken.

Ik ben er dankbaar voor. Ik geniet ervan. Ik hoop dat jij dat ook kunt of leert.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn