Ik wil niet vervelend klinken nu de terrassen weer een moment open mogen en we eindelijk zijn verlost van de avondklok. We kunnen zelfs weer een beetje meer de winkels in.
Het gevoel dat we ‘in oorlog’ zijn kan een beetje wegebben.

Maar niet als het aan de virologen ligt, en ook niet als het aan de IC-verpleegkundigen ligt. Dat wil zeggen, aan hen die in het nieuws (willen) komen. Ik hoor via-via ook andere geluiden van mensen die er werken. Net als er virologen zijn die zeggen ‘gooi de boel open’. 

Ik heb als arts altijd het overzicht behouden en gekeken naar hoe het maatschappelijk zat, wat belangrijk was. Ik kan niet zo goed tegen al dat geklaag van mensen in de zorg. En ‘kom maar eens kijken’ imponeert me ook niet. Als arts en als verpleegkundige vind ik dat je een helicopterview moet kunnen hebben, emoties uitschakelend naar het grote plaatje moet kunnen kijken, los van waar jij mee bezig bent (op een gebied wat je zelf gekozen hebt, en waar soms echt van je wordt gevraagd, vooral mentaal en emotioneel). Wat zie je dan?

Dan zie je een maatschappij die in diepe ellende is, door alle maatregelen. We doen wel alsof dat niet zo is, omdat we er allemaal het beste van proberen te maken, maar op allerlei gebieden is het behoorlijk uit de hand gelopen. Los van de staatsschuld die almaar oploopt en tot gigantische bezuinigingen moet gaan leiden later in de tijd, zien we de ellende bij de kinderen die niet fatsoenlijk onderwijs kunnen krijgen door bijvoorbeeld quarantainemaatregelen gebaseerd op een positieve test die niets zegt. De psychische hulp aan jongeren is helemaal vast komen te zitten met enorme wachtlijsten. Als ergens geen wachtlijst kan zijn is het bij jongeren die psychisch in de problemen zitten. En al die angstige kinderen door die mondkapjes! En al die angstige volwassenen die doen alsof de ander melaats is. De oplopende werkloosheid, faillissementen, etc.  

Ik heb even niet zo’n behoefte om alle gebieden waar het helemaal verkeerd gaat op te sommen, en ik weet ook niet of het feit dat er 33% minder kankerdiagnoses gesteld zijn vorige jaar goed of slecht is. Ik denk eerlijk gezegd allebei. In het ene geval wordt kanker later ontdekt zodat die verder ontwikkeld is (wat misschien niet goed is voor de prognose), in het andere geval worden vals-negatieve uitslagen voorkomen. Die laatste zijn er behoorlijk veel, wat tot grote mentale en emotionele belasting leidt voor degene die het betreft (terwijl er eigenlijk niets aan de hand is)

Maar even terug naar wat er mis is in het grote plaatje. De helicopterview. Waar de democratie in het gedrang is.

Gisteren zag ik een interview van oud-advocaat Frank Stadermann met advocaat Jeroen Pols. De laatste is bekend van én zijn overwinning t.a.v. het inreizen van echtgenote en kinderen uit het buitenland zonder test én zijn overwinning t.a.v. de avondklok in eerste instantie.

Je weet vast nog hoe dat ging. Hij won, maar de staat ging direct in beroep. Al na 4 uur (!) was dit beroep mogelijk, en een week later was er een hoger beroep waarin niet meer werd ingegaan op de argumenten van de lagere rechter maar de staat gewoon gelijk kreeg omdat ze deden wat het RIVM zei.
Dat is met meer rechtszaken gebeurd. Goede en steekhoudende argumenten werden genegeerd, van tafel geveegd, ook als er geen goede tegenargumenten van de kant van de overheid waren. De ‘noodsituatie Covid-pandemie' leidt er kennelijk toe dat goede juridische afwegingen en de (grond)rechten van ons als volk niet zo belangrijk meer zijn.

Jeroen Pols ondervond dat ook bij twee andere rechtszaken, waarbij opvallend genoeg steeds dezelfde rechter in het spel is. Een rechter die ook gezegd schijn te hebben ‘het klopt niet wat de overheid zegt, maar ik vind het goed genoeg’. Ik heb ook over andere rechtszaken gehoord waar soortgelijke dingen gebeurden. De rechter kiest snel partij voor de overheid, vooral als die rechter geïnfecteerd is door de angst die al een jaar wordt gecreëerd.

Zo schijnt het kunnen terugkeren naar je vaderland een belangrijk recht te zijn in de grondwet, maar veel Nederlanders zitten vast in het buitenland omdat ze geen test willen doen. Soms op emotionele gronden (familiegeschiedenis met concentratiekampen, etc.), soms op principiële gronden. Deze zaak is in hoger beroep, en gezien de argumenten zou die gewonnen moeten worden, maar je weet het niet meer in deze tijd……

Interessant is overigens dat dit hoger beroep 3 maanden (!) moest wachten. Als de staat het wil kan het in 4 uur, maar als er iets tegen de staat is duurt het 3 maanden. Ook al iets om over na te denken. Net zoals de uitspraak nu ook 4 weken op zich laat wachten. Het is ook interessant wat ik in een eerder interview hoorde: dat een rechter zelf met een tegenargument komt waar de advocaat van de tegenpartij dat niet genoemd heeft. 

De tweede rechtszaak gaat over de CPR-test. Dat is een heel belangrijke zaak, omdat alles eraan vastzit. Het hele testbeleid, maar zelfs de vaccins zijn onderzocht en goedgekeurd aan de hand van het gebruik van CPR testen. Het is al bekend – aan degenen die dat willen weten – dat deze testen niet geschikt zijn waar ze voor gebruikt worden en dat er heel veel vals-positieve uitslagen uitkomen (overigens door de uitvinder zelf gezegd bij herhaling!).

Maar dat is niet eens het aangrijpingspunt van de rechtszaak. Die is aangespannen aan de hand van wat de producent zegt:

  • Een positieve test zegt niet dat iemand geïnfecteerd is
  • Een negatieve test zegt niet dat iemand niet geïnfecteerd is
  • De test mag niet gebruikt worden als er geen symptomen zijn
  • De test mag eigenlijk alleen gebruikt worden door een arts bij het stellen van een differentiële diagnose (= de einddiagnose stellen door andere diagnoses weg te strepen)

En: een positieve test en de aanwezigheid van symptomen wil ook nog niet zeggen dat het Covid is, dat moet verder worden uitgezocht door een arts.  

Wat de test doet is RNA-deeltjes detecteren, maar met zo’n grote onnauwkeurigheid dat RNA van allerlei bronnen een positieve test kan opleveren. Los daarvan zijn er veel vals positieve testen door de manier van (te lang) vermenigvuldigen van het RNA. Deze test zegt dus feitelijk helemaal niets, afgaande op wat de producent (en de ontwerper) zegt. 

De testen zijn kortom niet geschikt om een diagnose te stellen en niet om een besmetting met Covid aan te tonen. En toch is het hele beleid vanaf het begin (toen dit ook al bekend was) afgestemd op die testen.

Alle maatregelen, alle quarantaineverplichtingen, alle schoolsluitingen, terrassluitingen, etc. zijn gebaseerd op die testen………zo ook het politie-ingrijpen, het leegkammen van parken, het verbieden van feestjes, de vaccins en vaccinpaspoorten, etc.   

Zo ook de cijfers die dagelijks worden gepresenteerd als positieve uitslagen. De cijfers die Nederland in angst onderdompelen zonder dat mensen dat door hebben. Mensen doen allerlei dingen gebaseerd op angst, maar ontkennen dat in alle toonaarden als je ze ermee confronteert. Logisch, maar op zich vind ik dat zelfs beangstigender dan al die cijfers. Het feit dat de meeste mensen hun eigen beweegredenen niet doorhebben. 

En de media gaan maar door met angst zaaien. Nu is het India weer wat wordt gebruikt om angst te zaaien. Gisteren zag ik een korte uitzending van Ivor Cummins waarin hij de cijfers in verhouding liet zien. Wat nu in India gebeurt zit nog ver onder wat bij een milde griep zou gebeuren, als je kijkt naar de totale bevolking. De NOS had het vandaag over 200.000 doden. Dat klinkt als verschrikkelijk veel voor ons als klein landje, maar India is 80.000x zo groot als Nederland. En ze hebben 1,3 miljard inwoners. De cijfers zullen nog fors gaan stijgen als het op hetzelfde niveau als Europa zou uitkomen.

Maar goed, er gebeuren veel dubieuze dingen. Je kunt dus grote twijfels hebben bij een aantal uitspraken in de rechtsspraak, wat teleurstellend is (zacht uitgedrukt) voor een land wat een onafhankelijke rechtspraak zo belangrijk vindt. (Vorig jaar nog had Nederland heel veel commentaar op Polen en Hongarije). Voeg daarbij de eenzijdige informatie van de media en de overheid en het uitschakelen van critici op alle mogelijke manieren. We zien nu in de politiek (niet voor het eerst) dat leden van een coalitiepartij niet kritisch mogen zijn, terwijl dat toch hun burgerplicht is als ze zijn gekozen in de Tweede Kamer. Het holt allemaal de democratie uit. Want af en toe verkiezingen maken dit niet goed. 

Overigens is democratie ook heel wat anders dan vrijheid. Zoals we het afgelopen jaar ook zien.

En toch hief ik gisteren het glas (gewoon bruisend water) op het afschaffen van de avondklok, op open terrassen, op meer open winkels, of verdere versoepelingen, en niet te vergeten de gezondheid van alle mensen die door Covid gepakt worden en zijn. Welgemeende beterschap!

En ondanks het feit dat ik al het geklaag ergerlijk vind, ben ik alle mensen die in de zorg werken dankbaar dat ze dat doen. Want velen moeten harder werken dan normaal en het is minder leuk dan normaal, zwaarder dan normaal. Maar ja, wat is normaal tegenwoordig.
Overigens een vraag: missen jullie ook de inspanningen die de overheid doet om te zorgen voor meer zorgmedewerkers en meer IC bedden/medewerkers? De inspanningen om die mensen het gevoel te geven dat hun harde werk echt gewaardeerd wordt? Dat ze vooral in de zorg moeten blijven werken? Dat anderen aantrekt er te gaan werken? Regeren is vooruit zien, maar nu even niet? Overigens zijn eenmalige bonussen in dit geval denk ik niet echt waar ze op zitten te wachten, ik ken veel medewerkers die het hebben weggegeven omdat ze het niet gepast vonden. 
Als we zo doorgaan, en de natuur overeenkomstig reageert, zouden de komende jaren meer mensen en bedden niet onverstandig zijn......

Ik hef ook het glas op het voorjaar, op de ontluikende bloemen, bomen en planten. Op mijn medemens en de natuur, omdat ik me met beide verbonden voel. Ongeacht de kleur, de soorten bedekking, hoeveel haren, tekeningen, etc. In de natuur houd ik van diversiteit en dat geldt ook voor de mens.

Ik heb op koningsdag genoten van het plezier wat mensen hadden met hun eigen feestjes, de kinderen die aan het zingen waren en plezier hadden. En zelfs het gelal van mensen die stevig doordronken, ik heb het lange tijd gemist. Het klinkt zoveel normaler als al die isolatie. Daarom:

Geniet van elkaar! Het kan vanaf koningsdag weer een beetje meer………..

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn