Zojuist heb ik het boek van James Van Praagh uit, getiteld “The Power of Love”, in het Nederlands vertaald als “De Kracht van Liefde”.

Van Praagh is een medium en spiritueel leraar die al 30 jaar internationaal als medium werkzaam is en als kind al dingen gewaarwerd die anderen niet gewaarwerden. In dit boek bespreekt hij veel gebeurtenissen als hij lezingen gaf of contact had met zielen van overledenen, meestal om boodschappen door te geven voor de achtergeblevenen. 

De afgelopen jaren ben ik een aantal keren aan een cursus van hem begonnen. Ik heb hem daarbij ervaren als een heel integer man, met een enorme dosis mensenkennis en ervaring. En dus was ik geïnteresseerd in dit boek. Misschien wel mede in het licht van de wereld waar we nu in leven. Immers, hoe ga je daar mee om? Hoe ga je om met ‘minder wakkeren’? Hoe ga je om met polarisatie? Met leugens? Met censuur? Hoe ga je om met vrienden die ineens qua standpunt lijnrecht tegenover je staan?

Bovendien had ik net “The (spiritual) Theory of Everything” gelezen en ben ik bezig de podcast over ‘Ra, The Law of One’ te beluisteren. En zoals bijna altijd hebben al die dingen met elkaar te maken, en zal het niet toevallig zijn dat ze op mijn pad komen.

Een paar van de zaken die ik uit het boek leerde, is dat iedereen die overlijdt in een warm bad komt. Ik zeg ‘overlijdt’, maar eigenlijk bedoel ik ‘overgaat’ of ‘transformeert’. Want de dood bestaat niet volgens James. Onze ziel was en is en zal zijn, alleen de aardse ‘jas’ wordt afgelegd. Eigenlijk zijn we daarna bevrijdt van de aardse beperkingen en worden we ontvangen door onze oude bekende zielengroep (overleden dierbaren en vrienden, maar ook veel oudere zielen die we als ziel al kenden).

Ook uit de andere genoemde boeken begreep ik al dat we op de rand van de 'overgang' in staat zijn ons leven, verleden (vorige levens en ervaringen), en toekomst te overzien. Sterker nog, na onze overgang analyseren we als ziel ons verlaten leven. En als we daarin niet al te sympathiek waren, hebben we tijd nodig om dat te verwerken en onszelf daarvoor te vergeven. Een liefdevol leven maakt dat we dat niet nodig hebben. Maar na onze dood zijn we dus ontdaan van het menselijk ego en overwegend liefdevol naar iedereen die we achterlaten.

Van mensen die bijna-doodervaringen hebben gehad hoor je vaak dat ze in een tunnel belandden en er veel licht was. Ik begrijp nu dat dat het licht is van de liefdevolle zielen die je opwachten, het 'warme bad'. In ons aardse bestaan zitten we min of meer in het lichaam opgesloten, maar als we overgaan komen we in een veel hogere vibratie waardoor we licht zijn.

Vrijwel alle zielen die James sprak of die boodschappen aan hem doorgaven, vertelden over een liefdevol ‘hiernamaals’. Het is er fijn en liefdevol. En ze geven aan dat ze leven.....

Wat voor ons lastig voor te stellen is, is dat zielen multidimensionaal zijn. Ze kunnen overal tegelijk zijn, zijn overal. En de zielen van overledenen zijn (liefdevol) altijd nog in ons leven en helpen ons als we daarom vragen.

De bedoeling van ons leven is dat de ziel leert met behulp van ons lichaam. Zoals er voor alles wat er gebeurt een reden is. En van die gebeurtenis kunnen we weer leren, met name deugden als liefde, geduld, bescheidenheid, e.d. Zo kan elke gebeurtenis ons een stap verder brengen in de evolutie van onze ziel. Als we tenminste leren van die gebeurtenis. Als we leren er op een goede manier mee om te gaan. Anders krijgen we die lessen opnieuw…op een iets andere manier, maar opnieuw…. 

In feite zijn we een ziel in een menselijke ervaring. Naarmate we meer wakker worden (uit de geconditioneerde mind kruipen), gaan we ons realiseren dat we geen lichamelijk wezen zijn, maar een ‘ziel’, een metafysisch wezen wat nu het leven als een menselijk wezen ervaart met behulp van een fysiek lichaam.

Energetisch is de ziel veel groter dan het lichaam. En als we ons realiseren dat we bovenal een ziel zijn, kunnen we als ziel kijken naar wat er met en rond ons gebeurt. Even afstand nemen van de directe betrokkenheid. En alles wat er gebeurt, is op de een of andere manier dus ook goed voor ons, al vinden we het niet altijd leuk. Het laat ons leren, doet ons groeien. 

Je zou ook kunnen zeggen dat wij een geïndividualiseerde manifestatie van God zijn, die het leven ervaart gebruik makend van een fysiek/chemisch lichaam in menselijke vorm in dit punt van de tijd op onze evolutionaire reis. Dit gaat ervan uit dat elke ziel een stukje van ‘God’ (het ‘Al’) is. (‘God’ heeft als zodanig ook niets met religie te maken). 

Sorry als het een beetje ingewikkeld klinkt, maar het is niet anders. 

Omdat ‘God’ (het 'Al') vooral liefde is, is de ziel dat in wezen ook. We zijn als ziel ook altijd één met het 'Al' ('God"). In onze onwetendheid echter (zodra we als ziel in de mens komen is ons geheugen – tijdelijk, tot na dit leven – gewist) denken we dat we van elkaar (en de Bron) gescheiden zijn en 'mishandelen' we elkaar ook in allerlei vormen en op allerlei gebieden. Diep van binnen weten we dat het niet juist is, maar het onwetende menselijk ego helpt niet echt mee.

Verder is het zo dat we individueel en collectief verantwoordelijk zijn voor de werkelijkheid die we creëren en ervaren op deze mooie planeet. En waar we naar op zoek zijn is ons ware zelf. Hoe verder we in ons spirituele proces komen, hoe meer we ‘God’ in allerlei zaken gaan herkennen en ervaren. Hoe mooier ook het leven wordt , ondanks……

Het helpt daarbij om de basis-aard na te leven die we als ziel origineel hebben, namelijk liefde. Als we dat doen, voelen we ons ook vrediger en rustiger.

Een liefdevolle benadering van onze medemens, zelfs als die heel andere dingen doet dan we zouden willen. En daarbij kan het dus helpen om als ziel even ‘boven’ het lichaam te gaan en de situatie ‘neutraal’ te overzien. Wat in het verlengde hiervan ook belangrijk is, is vergeven.

Het vergeven van jezelf ten aanzien van velerlei dingen, zoals kritiek op jezelf, oordelen over jezelf. En vergeven van anderen voor wat ze je hebben aangedaan (volgens jouw ervaring). Uiteindelijk doe je dat vergeven ook niet voor de ander, maar voor jezelf. Je laat daardoor ‘ellende’ los en stelt jezelf in staat op een prettiger manier door te leven in plaats vast te blijven zitten in verwijten en beschuldigingen.

Natuurlijk had ik veel van dit soort zaken al eerder gehoord en gelezen, maar juist omdat we zo geconditioneerd zijn – en bijna leven naar de ervaringen van de eerste 7 jaar van ons leven – is herhaling goed. Het maakt dat het makkelijker is de ‘(ver)’vorming’ meer los te laten en meer zuiver en liefdevol naar de wereld te kijken.
In een wereld waarin we door overheid en media worden voorgelogen over bijvoorbeeld het medische experiment met een coronavaccin en de noodzaak tot allerlei verscherpte controles als reispaspoorten, is het nuttig dit soort dingen weer eens te horen en lezen.

Als iemand voor jouw gevoel onzin uitkraamt over dit soort onderwerpen – aan welke kant je ook staat – is het nuttig je te realiseren dat je die persoon enerzijds liefdevol kunt benaderen in plaats van er gelijk opspringen, en dat anderzijds deze situatie je iets aan het leren is. Of op z’n minst dat het een oefening is in geduld, beheersing, bescheidenheid, etc.
Op het moment dat je liefdevol zo’n situatie ingaat, is het veel gemakkelijker om geduldig jouw standpunt te vertellen – als je die kans krijgt, en anders maar niet – terwijl je anders ontploft of boos gaat klinken, met als gevolg dat de ander zich al bij voorbaat afsluit voor wat je ook zegt.

Zelf ervaar ik de hindernis dat ik harder ga praten als ik enthousiast word, of het nu gaat om negatieve of positieve zaken. En die (enthousiaste) stemverheffing is in zoverre een hindernis, dat mensen bij onenigheid of discussie al snel zullen vinden dat ik te fel ben en dicht klappen of zich afkeren. Daarom zeg ik ook altijd dat ik niet geschikt ben voor politiek of discussies. Misschien wel als ik overal een liefdevolle benadering en uitstraling zou hebben, maar zover ben ik nog niet. Ik oefen nog.

Dankzij dit soort boeken wordt dat laatste wel weer opgeschud. En daar ben ik dankbaar voor. Het confronteert me met waar ik nog niet ben, en laat me zien hoe het beter kan.

Het geeft ook vertrouwen. Vertrouwen in dat het allemaal wel goed komt tijdens dit tijdelijke verblijf op aarde. En ook als dat niet zo is, is er het warme bad als we overgaan t.z.t. Het gaat er nu om dat we zo veel mogelijk leren van onze aardse ervaringen. En natuurlijk hoop ik dat ik nog veel te leren heb hier op aarde, want anders zit m’n tijd hier erop. (Overigens is er zelf uitstappen voordat het je tijd is ook niet echt nuttig, tenzij je je lessen geleerd hebt, want dan zal je de lessen alsnog later moeten leren……)

In de praktijk merk ik overigens ook – en jullie zullen dat toch ook hebben – dat ondanks de verschillen van mening het prima vertoeven is met mensen als je liefdevol bent naar die mensen. En als je dat bent, krijg je dat ook meestal terug.

Neemt niet weg dat er lieden zijn die altijd proberen de andere kant los te weken, de agressie en boosheid. Daar is de uitdaging iets groter. De kunst is ons niet gek te laten maken en liefde voorop te blijven stellen. Niet laten intimideren dus, maar je hart blijven laten spreken. Dan laten we zien wie we echt zijn, wat onze ziel is, wat onze ware aard is. Dat moeten we wel bewust doen, want ons onbewuste gaat al snel mee in hun ‘spel’ en energie.

Dit alles mag misschien voor sommigen klef klinken, maar hoe ouder ik word, hoe meer ik inzie dat het hier uiteindelijk om gaat. Het gaat niet om materie en om de beste zijn. Het gaat niet om wat we hebben, het gaat om wat we zijn……..

Wat en hoe we zijn, bepaalt hoe gelukkig we hier zijn, hoe gelukkig we zijn ondanks alle uitdagingen om ons heen.

Het gaat om “De Kracht van Liefde”, en eigenlijk om niets anders. Het opent deuren, schept vrede, biedt mogelijkheden, maakt dat we moeilijke tijden doorkomen……. 

Als je het zo hoort is de keuze niet zo moeilijk, ware het niet dat we voor meer dan 95% op de automatische piloot gaan. En het blijft dus de kunst het stuurwiel meer bewust zelf ter hand te nemen. En bewust elke situatie liefdevol in te gaan. Dan gebruiken we onze kracht optimaal, dan leven we optimaal. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn