Het is alweer een tijd geleden dat ik wat schreef. En dat is niet voor niets. Ik gaf eerder al aan dat ik in een spagaat zat tussen ‘gewoon’ over medische zaken schrijven en schrijven over wat er gebeurt in de wereld.

In mijn ideale wereld zou ik schrijven over de medische dingen, maar in deze wereld voel ik me gedwongen om de gekkigheid ter sprake te brengen, om mensen wakker te schudden, om bij te dragen aan het meer zien van de krankzinnigheid zodat we het ten goede kunnen veranderen als voldoende mensen doorhebben wat er gebeurt. 
Maar tegelijkertijd wil ik niet bezig zijn met al die negativiteit.

Dus heb ik lang helemaal niet geschreven. En vooral bijgehouden wat er zoal gebeurde.
Misschien was ik ook wel een beetje met stomheid geslagen. Door een veelheid van factoren. Niet in het minst doordat zoveel mensen meehelpen aan een duistere agenda en zoveel andere mensen helemaal niet willen weten wat er gebeurt, wat hen in de maag wordt gesplitst, hoe ze ziek worden gemaakt, wat hen allemaal niet wordt verteld en welke leugens er wel worden verteld.

Dus wie ben ik dan om die veilige haven van onwetendheid te verstoren? 

Weer neem ik me nu voor om de komende tijd over ‘medische’ zaken te schrijven, nadat ik eerst mijn verbazing over wat er nu allemaal gebeurt heb geventileerd. Maar of het echt gaat gebeuren durf ik niet eens te verzekeren, omdat het oké moet voelen.
Dat is iets wat altijd al, maar zeker de laatste 3-4 jaar, voor mij belangrijk is: het moet oké voelen. En als dat niet zo is, doe ik het niet. Punt.

Afgelopen week kreeg ook ik een uitnodiging om een corona-mRNA-vaccin te gaan halen.
En dat deed me realiseren dat we als burgers in deze samenleving in verschillende treinen zitten, die min of meer parallel aan elkaar rijden op verschillende sporen; dicht bij elkaar – naast elkaar – maar ook mijlenver van elkaar verwijderd.

Een trein met mensen die op weg zijn naar een nieuwe bestemming, nieuwsgierig, maar ook kritisch, zich bewust van hun keuzes en hun leven. Daardoor maken ze zelf veel eigen keuzes. Leiders van in elk geval hun eigen leven. Vaak ook behoorlijk spirituele mensen, maar niet per se. Wel mensen op zoek naar waarheid. In de trein krijgen ze informatie via de omroep, kranten, tijdschriften, internet, etc.
Laat ik deze trein ‘A’ noemen.

En...een trein met mensen die veelvuldig in die trein zitten en zich laten brengen waar die trein gaat, minder nieuwsgierig, vertrouwend op de keuzes van de machinist. Immers, het ging altijd goed toch? Misschien religieuze of juist atheïstische mensen, maar minder spiritueel. In deze trein wordt ook informatie gegeven, maar alleen die men wil geven, waarvan de spoorwegmaatschappij denkt dat het goed is voor hen. Maar ook hier via omroepen, tijdschriften, kranten, internet, etc.
Laat ik deze trein voor het gemak ‘B’ noemen.

Ik noem deze twee treinen/sporen, maar er zijn er veel en veel meer. Heel veel tussensporen.

Neem mijn uitnodiging voor de Covid-prik. In trein A weten de mensen dat elk vaccin (in elk geval elk mRNA-vaccin) leidt tot een slechtere weerstand, tot meer kans op Covid of zelfs opname. Dat het leidt tot meer kans op mogelijk ernstige bijwerkingen of zelfs de dood. Ze weten dat in Canada 75% van de mensen die 3 of meer vaccinaties kregen nu (V)Aids hebben ontwikkeld. Dat bewust ministers, maar ook burgemeesters hebben meegedaan aan angst verspreiden zodat zoveel mogelijk mensen de prik zouden accepteren. Ze weten dat er vieze spelletjes zijn gespeeld en dat de oversterfte sedert de vaccins er zijn enorm is, week in week uit. Dat allemaal nog los van het feit dat de vaccins nergens tegen beschermen, al helemaal niet tegen ziek worden of het virus overdragen. Ik noem maar een aantal van de vele bekende feiten. Zoals bijvoorbeeld ook dat de bijsluiter al tientallen pagina’s aan opgesomde bijwerkingen telt – men zegt zelfs 574 pagina’s – en niet voor niets nergens te vinden is.

Maar……..in trein B is men daar niet of nauwelijks van op de hoogte. Daar is de informatie nog steeds dat ze veilig en effectief zijn. Dat ze beschermen, en dat je gek zou zijn ze niet te nemen, ze zijn ook nog gratis! En als er andere dingen worden gezegd, zijn dat wappies of complotdenkers, potentiële criminelen. Je krijgt van de overheid een uitnodiging, dus is het veilig en betrouwbaar…..en al die doden? Zijn er doden dan? en….Ach, dat komt nog steeds door het corona-virus, want vaccins hebben geen bijwerkingen……..

In trein A weten ze dat het coronavirus op zichzelf gezien over alle leeftijden uiteindelijk minder dodelijk was dan een griepvirus, terwijl ze in trein B nog denken dat het zeer gevaarlijk is en je direct extreme actie moet ondernemen als de ‘test’ twee streepjes laat zien.

Je ziet, mijlenver uit elkaar ligt de informatiekennis, of wat men denkt te weten, in treinen A en B. En nogmaals, er zijn vele variaties tussen deze twee treinen in.

Het woord 'corona' zorgt misschien in trein A voor wat irritatie omdat men direct denkt aan alle overdreven ophef, de zeer kwalijke en nadelige maatregelen als prikdwang, mondkapjes die schadelijk bleken, lockdowns, schoolsluitingen, uitsluitingen, QR-codes, alle leugens, de bedreigingen, de polarisatie, de ondeugdzame testen, en zelfs onnodige dode jonge mensen door de vaccins. Maar in trein B zorgt het woord nog steeds voor angst, gerelateerd met dood, en daar gaan alarmbellen bij het woord, men wil maskers, afstand, maatregelen, etc. 

De verschillen lijken af en toe krankzinnig tussen trein A en B, alleen al de beleving van een woord.....

In trein A weet men over de agenda 2030, de agenda die in zowel de WEF, de VN, de EU, etc. geldt. Waarbij de wereldbevolking fors moet worden verminderd, het liefst tot 500 miljoen, en het eindresultaat zou moeten zijn ‘Je bezit niets, maar je bent gelukkig’. Het komt erop neer dat we allemaal min of meer slaaf worden van een handjevol machtshebbers, en gecontroleerd door AI. Daarbij is het belangrijk dat we vooral onze identiteit kwijtraken, we moeten immers min of meer digitaal worden en geleefd worden door het digitale, dus er moet veel verwarring komen op allerlei gebieden. De eigen cultuur of religie, de sekse, de moraal, de ethiek, etc. Daarom ook de extreme immigratie en doorgeslagen seksuele zaken, de woke agenda, daarom ook de oorlogen en allerlei verwarringen over tal van regels die van alles blokkeren en in de war schoppen.

In trein B heeft men geen idee dat er zulke dingen gebeuren. ‘Het is toch hetzelfde als altijd?’. En ‘de kranten schrijven er niets over’. En men kijkt gewoon door naar de series en de sport op TV, niet merkend dat zelfs tijdens de sport de programmering gewoon doorgaat. Een wedstrijd wordt onderbroken voor de zoveelste persoon die ‘plots’ neervalt of op de tribune moet worden gereanimeerd, maar ‘alles is zoals altijd’…..

In trein A beseft men dat er grote kosmische veranderingen zijn en dat de as van de aarde aan het verschuiven is, wat logischerwijs klimaatverandering tot gevolg heeft. Wat overigens heel wat anders is dan een klimaatcrisis. Het elektromagnetisch veld van de aarde verandert en de zon is veel actiever. Men beseft dat ons leven als mens afhankelijk is van dat elektromagnetische veld omdat ook wij energetische wezens zijn met ieder ons eigen elektromagnetische veld. (Waarbij ons hart het sterkste ‘veld’ is). De term klimaatcrisis is slechts bedacht om angst aan te jagen, zodat die agenda 2030 makkelijker door te voeren is. Het is enerzijds afleiding zodat overheden allerlei wetten kunnen doorvoeren of beslissingen nemen die de bevolking nauwelijks in de gaten heeft, zoals onze soevereiniteit ‘verkopen’ aan de WHO. En anderzijds een hulpmiddel om allerlei zaken te ontwrichten, waartoe ook klimaatdemonstranten betaald worden om wegen te blokkeren. Ze trekken vanzelf mensen aan die denken dat het allemaal zo erg is dat ze mee gaan doen.

In trein B denkt men dat het echt allemaal waar is. ‘Zie maar, op het nieuws zeggen ze ook dat het steeds warmer wordt’. ‘En al die spontane branden en aardbevingen, en vulkaanuitbartsingen…..’, ‘en de zeespiegel stijgt, we lopen straks onder’. De hele dag door op elke zender en in elke krant wordt dat wat men wil doen geloven uitgezonden.

In trein A weet men dat ‘wetenschappers’ dik worden betaald om het verhaal wat men wil doen geloven te verkondigen, en dat anderen ‘gegijzeld’ worden en wel moeten meedoen omdat ze anders niets gepubliceerd krijgen en dus geen brood op de plank hebben. Of gewoon worden ontslagen als ze niet meedoen.Meerdere wetenschappers die hun ziel niet wilden verkopen zijn dan ook ontslagen en zijn nu roepende in de woestijn omdat ze genegeerd worden door de media. Dat geldt voor het klimaatverhaal, en eveneens voor het corona-verhaal. Ook daar proberen eerlijke wetenschappers hun verhaal te doen, maar worden genegeerd. (Dit alles in aanmerking genomen is het bijzonder dat vele honderden tot duizenden artsen en wetenschappers verklaringen ondertekenden tegen het verhaal over zowel corona als klimaat!). 

In trein B is men daar allemaal niet mee bezig. Dat is best lekker. Het is zoals altijd. Gezapig en tevreden doet men een puzzeltje, leest een stukje, praat oppervlakkig met elkaar over voetbal of het weer (‘het is wat, al die kou door de opwarming, hè?’). Maar ondertussen begint het toch ook een beetje te rommelen, er begint heel langzaam een gevoel te komen dat er iets niet helemaal klopt. De elektrische auto van de buurman stopte door de kou op de snelweg, een tante heeft een nieuw huis en kan niet aangesloten worden op het net, een zoon heeft een dubbel zo hoge elektriciteitsrekening omdat hij een warmtepomp heeft geplaatst en nu tweemaal zoveel elektra gebruikt, de accu van een brommer ontplofte in de straat, etc. Er ontstaat enige twijfel. 

In trein A weet men dat ook economisch er spelletjes worden gespeeld. Eerst kon er geen cent worden uitgegeven, staatsschuld en dergelijke, de laatste jaren wordt er met miljarden gesmeten. Niet in het belang van ons mensen, niet voor de woningnood, niet voor de zorg, niet voor werkgelegenheid, niet voor de natuur, niet voor vermindering van vervuiling, niet voor de vermindering van armoede, maar het gaat in bodemloze putten zoals een bedachte klimaatcrisis (om dingen tegen te gaan die niet tegen te gaan zijn) en uitgelokte geplande oorlogen waarbij tienduizenden of meer mensen vermoord worden, en kinderen spoorloos verdwijnen.

In trein B denkt men dat al het belastinggeld naar arme mensen gaat, dat Rusland en de Palestijnen eenzijdig de oorlogen hebben veroorzaakt, dat we wel al dat geld moeten uitgeven aan klimaat (om die 0,000036 graad te verlagen) omdat we anders verdoemd zijn.
En dat we al dat geld ook aan oorlog moeten besteden, want anders loopt Rusland over Europa heen. En dat wij als westen geen vrede willen (‘we’ blokkeerden na een maand al het vredesakkoord tussen Oekraïne en Rusland en nu wil de VS ook geen vrede in Gaza) is normaal.

Er zit een gapend gat tussen de meningen en kennis in trein A en trein B, niet in het minst veroorzaakt door de verschillende bronnen aan informatie die men krijgt. Luistert men naar de eerlijke wetenschappers die hun baan riskeren of naar de pseudowetenschappers die hun ziel verkopen? Luistert men naar de MSM/overheid met dat ene verhaal, of naar eerlijke onafhankelijke journalisten? Luistert men naar wat er wijs wordt gemaakt, of naar het hart/de intuïtie?

In trein A zitten veel mensen die door een hel zijn gegaan. Ze zijn gaan onderzoeken omdat er dingen niet klopten en kwamen erachter dat er nog veel meer niet klopte, ook over zaken die in het verleden gebeurden. Twijfels over de eerste maanlanding, over de ware toedracht van 9/11, over de dood van John F. Kennedy. Twijfels over hooggeplaatste figuren. Verhalen over kindermishandeling en pedofilie. Complotverhalen die vrijwel allemaal waar bleken te zijn. Hoe meer men onderzocht, hoe meer vraagtekens er kwamen. Maar ook ongewenste antwoorden. Het hele wereldbeeld zoals het bestond, viel in duigen. Wat was nog wel waar? Wat klopte wel? Wie is wel te vertrouwen? Maar voor de meesten geldt dat ze ook geaard werden, op hun twee voeten belandden. Want hun gevoel dat er dingen niet klopten werd bewaarheid. Dat gaf pijnlijke helderheid.
(Ter vergelijking: Ik maakte mee dat mensen na jarenlang onzekerheid in verband met verschillende klachten te horen kregen dat ze kanker hadden en opgelucht waren; ik begreep dat niet, maar eindelijk wisten ze wat er aan de hand was……)

In trein B hebben mensen een veel rustiger periode achter de rug. Er is weliswaar angst en onzekerheid voor alles wat er gebeurt en wat er dreigt, ook al zal niemand dat toegeven, maar het wereldbeeld is duidelijk. Wij het westen zijn de baas in de wereld en dat moet zo blijven. De overheid heeft het beste met ons voor en er is vrijheid van pers en meningsuiting. De prikken zijn goed voor ons, de volgende auto moet elektrisch zijn ook al hebben we het geld niet, er moeten nog meer windmolens komen, en we moeten de thermostaat nog lager zetten. Trump is een vreselijke man, net als Musk, en Poetin.

Terwijl in trein B men bezig is met alledaagse zaken, zijn veel mensen in trein A ook bezig met meer spirituele zaken. Want terwijl er allerlei vervelende zaken gebeuren zoals de oorlogen, de overstromingen, de vulkaanuitbarstingen, de verkwanseling van menselijke en landelijke soevereiniteit, realiseren veel mensen in trein A zich dat er ook grotere dingen aan het gebeuren zijn. De prachtige poollichten die soms zelfs in Nederland zichtbaar zijn, zijn een gevolg van wat er kosmisch gebeurt. Achter de schermen worden er steeds meer mensen opgepakt en verantwoordelijk gesteld voor misdaden tegen de menselijkheid, of het nu gaat om kindermishandelaars of prikopdringers. De vibratie/frequentie van de aarde gaat omhoog waardoor ‘het kwaad’ steeds moeilijker kan standhouden en vrede en liefde steeds meer terrein winnen. Spirituele media (die een kanaal zijn voor allerlei entiteiten van overledenen tot buitenaardse entiteiten) geven door dat we richting een nieuwe aarde gaan waarin we vredig en liefdevol met elkaar leven, zonder oorlogen en duistere zaken. Met een betere gezondheid.

Ik had nog veel meer zaken kunnen noemen die in de maatschappij spelen en het verschil in hoe mensen daarin staan, maar de grote lijnen lijken me duidelijk. Trein A en B, met vaak over en weer mensen die elkaar liefhebben, verschillen nogal. En het gaat er niet eens om wie er wel of niet gelijk heeft. De sporen verschillen. En dat is zo jammer. 

Hoewel mijn diepere gevoel (hart, intuïtie) kiest voor een optimistische benadering, voor een mooie toekomst en voor het zoeken naar de waarheid, kan mijn rationele ‘ik’ soms dwars doen. Immers, al dat kwaad, al die rotzooi, al die shit…….hoe kunnen we zonder?
Datzelfde geldt voor het empathische deel van me. Immers, hoe kan het zijn dat er zoveel mensen op hoge posities zo ‘slecht’ zijn, zo van God los, zo zielloos? Mensen die op zich sympathiek lijken, maar bijvoorbeeld duizenden doden op hun geweten hebben, of kinderen mishandelen? Of dodelijke experimentele vaccins opdringen? Of helpende medicatie verbieden?
Maar de positieve kant wint. Ik geloof (en wil geloven) in het goede. Zoals mijn hele lijf uitschreeuwde dat het niet klopte toen de coronashit begon, schreeuwt het ook dat we iets moois tegemoet gaan (na de chaos …….).

Nogmaals, de opsommingen hierboven gingen niet om wie gelijk heeft of niet. Het is zo bedroevend dat wij mensen door zoveel leugens (en wisselende mate van bewust zijn) zo op verschillende sporen rijden.....want we zouden moeten kunnen vertrouwen op overheden, media en wetenschappers.....!

Ik wil dan ook mijn laatste bijdrage op dit gebied dit jaar eindigen met uit te spreken dat ik denk dat het allemaal goed komt. Er zijn veel ‘goede’ mensen en krachten hard aan het werk!
Ik denk dat de ‘slechte’ mensen steeds minder vat gaan krijgen en dat vrede en liefde zullen zegevieren. Het klinkt voor mensen die echt in trein B zitten misschien wat klef, maar onthoud mijn woorden!

Ik heb altijd een wereld gewild waarin harmonie en liefde centraal stonden, als kind al, en heb nooit begrepen waarom er zoveel strijd, zoveel concurrentie en zoveel ongezonde competitie moest zijn. Dat zou te maken hebben met de evolutie, waarmee we zijn geprogrammeerd, maar dat verhaal blijkt helemaal niet te kloppen. We zijn niet geëvolueerd door competitie maar juist door samenwerking. Daarmee komen we veel verder.

En elk mens wil in de kern alleen maar liefde. Liefde geven en liefde ontvangen.

Al die andere zaken met strijd en agressie hebben niets te maken met wat onze ziel wil, dat is alleen maar ego (het slechte stuk ervan, want ego op zich is niet slecht, dat geeft ook kracht).

Liefde is ook de meest genezende kracht. De kus op de zere plek van je kind doet niet zomaar wonderen. Als we positieve aandacht (liefde) brengen naar een pijnlijk lichaamsdeel, werkt dat ook veel beter dan negatieve aandacht (boosheid, ergernis, verdriet, irritatie, etc). 

Hoe dan ook, ik hoop dat ik de komende tijd meer ‘medische’ stukjes kan schrijven en de liefde zegeviert, en hoewel ik vroeg ben, wens ik iedereen die dit leest (en ook zij dit het niet lezen) alvast heel fijne kerstdagen en een fantastisch liefdevol, vredig en gezond 2024!

In licht en liefde,

P.S.1: En ik stuur zeker ook licht en liefde naar iedereen die overleden is of lijdt onder het (natuur- en menselijk) geweld van deze tijd.

Liefs, 
Ed

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn