Blog Algemeen

Allereerst excuses aan de mensen die regelmatig de blog bezoeken en geen nieuwe berichten vonden de afgelopen weken.

Mijn intentie is om kritisch maar vooral ook positief te zijn en dat valt op dit moment niet mee. Niet omdat ik me niet gelukkig voel, want dat doe ik wel degelijk, maar de omstandigheden – en met name de mensen die het veroorzaken – maken het lastig om de negativiteit te omzeilen, te negeren.

(Ik zit net te kijken naar de huldiging bij het schaatsen en zie 3 mensen op ruime afstand van elkaar, en nog verder van alle anderen, staan met mondkapjes op……u mag het misschien inmiddels normaal vinden, maar het slaat werkelijk nergens op en is eigenlijk krankzinnig)

Daarom besloot ik afgelopen dagen mijn voorlopig laatste E-zine te versturen. Een E-zine met de titel ‘PakjeGeluk’ hoort een positieve inhoud te hebben. En ik wil het niet steeds hebben over de dingen die wel degelijk gezegd moeten worden.

Maar ze moeten wel gezegd worden!

In de E-zine zette ik een korte samenvatting van het boek ‘1984’ van George Orwell. Uit zijn boek is ook de quote “Big Brother is watching you”.

In het boek is Oceanië het gebied waar het zich allemaal afspeelt, een van de 3 supergebieden. De andere 2 zijn Oostazië en Eurazië. Onder het mom van een voortdurende oorlog, is er een totale controle van de macht via de technologie. Er zijn grote beperkingen, mensen mogen heel veel niet, zoals bijvoorbeeld seks of het bijhouden van een dagboek. Ze zijn tewerkgesteld. Zelfs je eigen mening hebben is verboden, er bestaat zelfs zoiets als een denkpolitie, die controleert wat mensen denken en voelen. Door al die controles en verboden kun je ook niemand vertrouwen, iedereen kan je verlinken. Gevoelens of emoties delen is ondenkbaar. Opvallend is dat de bevolking het allemaal gelaten accepteert en nauwelijks in verzet is gekomen.

‘Big Brother’ was in het boek de (denkbeeldige) persoon die ‘de Leider’ was, en overal zichtbaar was op wandschermen. ‘De Partij’ had het als enige voor het zeggen en iedereen werd 24/7 in de gaten gehouden via grote wandschermen die overal aanwezig waren. Alles werd gezien en gehoord. Voortdurend vertelde ‘Big Brother’ je via die schermen ook dat je je aan alle regels moest houden.

De hoofdpersoon in het boek, Winston Smith, werkt op het Ministerie van Waarheid. Hier wordt de geschiedenis vervalst via kranten en documenten. Winston is het niet eens met die totale controle en alle verplichtingen en verboden, en in het geniep verzet hij zich en heeft zelfs een romantische relatie en verzamelt een paar vrienden. Maar uiteindelijk blijken de vrienden ook bij het systeem te horen en hem te verraden, wat ertoe leidt dat zowel hij als zijn vriendin elkaar verraden na een marteling waarbij ze worden geconfronteerd met hun grootste angsten. Het maakt hem murw……..en hij ‘besluit’ dan toch maar van ‘Big Brother’ te gaan houden……..zich ‘over te geven’….

Toen ik het destijds rond 1970 las, leek het mij een boek met een situatie welke nooit de waarheid zou kunnen worden. Ten eerste zag ik niet in hoe al die technische vernuftigheid zou kunnen ontstaan en ten tweede kon ik me onmogelijk voorstellen hoe een volk zich zo zou kunnen laten hersenspoelen en indoctrineren en zo tam reageren op suppressie. Bedenk dat er toen net een beginstadium van een computer was, geen mobiele of draagbare telefoon, geen digitale telefoon zelfs (nog zo'n 'draaiding'), en al helemaal geen 'worldwideweb'(www).  

Inmiddels merk ik – nog steeds met grote verbazing – dat 50 jaar later 1984 heel erg dichtbij lijkt.

Er zijn minstens 5 facetten die interessant zijn om eruit te nemen en te kijken hoe ze zich verhouden met onze huidige maatschappij. Is het juist om overeenkomsten te zien, of is het op hol geslagen fantasie? 

  1. De technologie en de controle
  2. De gelaten acceptatie
  3. Het Ministerie van Waarheid
  4. De Leider, Big Brother
  5. De Partij

Omdat deze blog te lang wordt als ik die alle 5 toelicht, zal ik over elke een apart blog schrijven…..
Intussen kun je er zelf je gedachten over laten gaan.....

Wordt vervolgd met deel 2: "1. De technologie en controle"....

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Wat is ziekte?

Los van het feit dat een groot deel van de wereld behoorlijk ziek lijkt op dit moment, en ik bedoel dan niet de patiënten, is het antwoord op deze vraag afhankelijk van hoe je ernaar kijkt.

Op Wikipedia las ik het volgende:

“Ziekte is een tijdelijke lichamelijke of psychische aandoening die een organisme belemmert in het normale functioneren. Een ziek organisme is uit zijn evenwicht, er is sprake van een verstoorde homeostase. Ziekte gaat vaak gepaard met symptomen die wijzen op de abnormale toestand. Een gegeven ziekte kan beschreven worden aan de hand van de symptomen waarmee de ziekte zich openbaart, of aan de hand van de onderliggende oorzaken”.

Laat ik vooropstellen dat iemand die geen klachten heeft niet ziek is. Dat is niet helemaal waar, want we ontwikkelen allemaal dagelijks kankercellen en als ons immuunsysteem niet goed genoeg is kunnen die cellen zich tot een kanker ontwikkelen, maar zelfs dan is de vraag of we wel ziek zijn zolang er geen symptomen, geen klachten zijn. Ik maakte verschillende secties mee waarbij tumoren werden gevonden die er al jaren waren zonder dat iemand er klachten van had gehad……… mensen waren door iets anders overleden (ongeval, hersenbloeding, etc.)

Maar in het algemeen geldt dat we niet ziek zijn als we geen klachten hebben. We zijn juist ziek omdat we klachten hebben.

We zijn ziek door de symptomen, de klachten die optreden ten gevolge van een verstoring in het evenwicht tussen alle organen en weefsels.

 En dan nog zou ik daar een nuance in willen aanbrengen. Want we zijn niet een chemische fabriek (al worden we wel zo behandeld) die als er iets uit balans gaat steeds meer uit balans gaat tot de explosie volgt. We zijn in eerste instantie een zichzelf corrigerende diersoort. Ons mechanisme is tot op grote diepte in staat zelf de eigen verstoringen op te lossen.

Als we maar zijn voorzien van de juiste hoeveelheid voor het leven belangrijke ingrediënten zoals vitaminen, mineralen, spoorelementen, en voeding.

Als er een verstoring optreedt, of dat nu is door voedsel, door een bacterie of een virus, of andere factoren, gaat het lichaam eraan werken het probleem op te lossen.

Dat zorgt voor de eerste verschijnselen die we in de gewone geneeskunde ‘klachten of symptomen’ noemen. Eigenlijk is het hele beeld van een griep zonder complicaties het beeld van een zichzelf corrigerend lichaam, van een lichaam wat zelf z’n probleem oplost. We kunnen daar op verschillende manieren naar kijken, omdat ‘ziek zijn’ nu eenmaal vervelend is. Maar in feite is het een prachtig staaltje geneeskunst van ons lichaam.

Het lichaam zorgt voor koorts om het virus en eventuele bacteriën af te remmen of zelfs te doden, zorgt voor het eruit werken van eventueel ‘gif’ als dat nodig is door braken en/of diarree, zorgt voor malaise om ons wat af te remmen en het lichaam enige rust te geven. Bovendien treedt het vaak op als we een grens over zijn gegaan (te hard gewerkt, te ongezond geleefd, te slecht geslapen, te veel emoties) en fluit het ons terug. En het lichaam maakt tegelijk afweerstoffen aan tegen de ziekteverwekker, zodat we de volgende keer voorbereid zijn en eerder reageren.

Overigens merken we van de meeste ziekteverwekkers niets, omdat het lichaam die al onschadelijk heeft gemaakt voor we ook maar verschijnselen krijgen.

Persoonlijk heb ik verkoudheid en griep ook nooit als ziekte gezien, maar meer als een reactie van het lichaam op een disbalans, waarbij schoon schip werd gemaakt en het verdedigingssysteem van het lichaam weer even werd getraind. Even vervelend, maar heel nuttig.

Maar goed, de eerste verschijnselen zijn dus eigenlijk vooral de reactie van het lichaam om dat wat uit balans is te herstellen.

Een lichaam wat voorzien is van de noodzakelijke primaire behoeften laat zien dat het na die eerste verschijnselen gewoon voorbij is, dat we ‘beter’ zijn. Vaak letterlijk en figuurlijk, omdat menigeen zich na een ziekte juist sterker voelt. Alsof er ‘opgeruimd’ is, alsof er nieuwe energie is aangeboord.

Maar als het ‘t lichaam ontbreekt aan bijvoorbeeld bepaalde vitamines of mineralen, waardoor de cellen en dus de weefsels niet optimaal kunnen werken, is het niet onlogisch dat het lichaam niet zelf in staat is om de ‘foutjes’ of de ‘gevolgen van de indringer’ te kunnen corrigeren. De kans op complicaties is dan groter en de noodzaak tot hulp van buiten ook. Soms zie je dat mensen wel op lijken te knappen, maar in een energietekort blijven hangen. Vooral bij ouderen (en bij COVID zelfs bij jongeren) zie je soms dat het maanden kan duren voor ze hun energie weer terug op het oude niveau hebben. 

Op de IC’s in deze COVID-tijd bleek niet voor niets dat meer dan 90% van de doden een te lage vitamine D spiegel had en dat er vrijwel geen mensen overleden met een erg goede spiegel. Vitamine D is kennelijk van cruciaal belang, net als we dat weten van vitamine C. Beide heel belangrijk voor de weerstand. Daarom is het nog steeds zo wonderlijk dat de overheid dit niet adviseert (maar er is heel veel wonderlijk in deze tijd).

Hoe de hulp eruit zou moeten zien als die nodig is, is een volgend punt van discussie. Dat hangt ervan af hoe je de mens ziet. En natuurlijk is dat ook afhankelijk van de ernst van de aandoening en de situatie. Hebben we wel de tijd om te kijken wat het lichaam zelf zou kunnen, of moeten we direct levensreddend ingrijpen, desnoods met chemische (slechts) symptoombestrijdende middelen? 

Immers, zijn we een natuurlijk wezen wat reageert, en zou moeten worden behandeld, overeenkomstig de natuurwetten of de natuurlijke wetten? Zouden we het lichaam moeten ondersteunen in de juiste basisbehoefte en de natuurlijke processen tot herstel? Zodat we de levenskracht ondersteunen en weer volledig herstellen? 

Of zijn we slechts een ‘zak’ met chemische reacties waarin we industrieel gemaakte chemische stoffen kunnen stoppen om de reacties in die zak te veranderen? Hebben we maling aan de natuurlijke origine en doen we alsof een onnatuurlijke chemische benadering beter is? Ook als is de kans groot dat dat niet leidt tot een volledig herstel maar tot een chronische ziekte, waardoor we kwetsbaar blijven? 

(Die afweging geldt uiteraard op de momenten dat we een keuze hebben - zoals in feite heel vaak - en niet met de rug tegen de muur staan en levensreddend moeten handelen. In dat laatste geval maakt het immers niet uit hoe we het doen, als we het leven maar redden!)

En uiteraard is preventie (ik bedoel dan geen vaccins, maar ondersteuning in de vorm van de basisbehoeften) de allerbeste stap.  

Wordt vervolgd……….

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

 

In verschillende levensfilosofieën wordt het anders genoemd, maar op de een of andere manier is er een kracht die maakt dat we kunnen leven en kunnen overleven.
De een noemt het Prana, in de homeopathie heeft men het over ‘vital force’, vaak vertaald door levenskracht, en weer een ander woord is Qi (of Chi of Ki – Tai Chi, Qigong, Chi Neng Qigong, Quantum Qigong, etc.). En er zijn meerdere andere namen. Qi wordt zelfs ‘vertaald’ door ‘levensenergie’ en is overal aanwezig, niet alleen in het lichaam.

Hoe beter die levenskracht kan functioneren (of stromen zo je wilt), hoe gezonder wij zijn.

Hoe beter we er dus ook voor zorgen dat die levenskracht optimaal kan functioneren, hoe beter we zorgen voor onze gezondheid.

Een probleem is wellicht dat we het leven als logisch, als vanzelfsprekend, zijn gaan zien in plaats van dat we ons bewust zijn dat het niet vanzelfsprekend is om gezond te zijn in de huidige wereld.

In feite is alles wat in de weg zit om de levenskracht optimaal te laten functioneren een verstoring in ons vermogen gezond te blijven.

Dat we niet beseffen dat onze gezondheid bij voortduring onder vuur ligt, komt omdat we goed zijn in het chronisch bagatelliseren van allerlei zaken die niet goed voor ons zijn. Argumenten als ‘dat deden mijn ouders ook al en die zijn ook oud geworden’, of ‘ach, wat maakt zo’n beetje nu uit’ of ‘de overheid vindt het goed, dus dan zal het wel niet erg zijn’ of ‘het RIVM zegt dat het verstandig is dus……’, etc.

We stappen als het ware heen over alle bezwaren en willen gewoon ons leven leiden zonder bezig te zijn met of iets wel of niet verstandig is. We schuiven graag de verantwoording af. Zoals we ook altijd bevestiging zien van onze mening als iemand iets zegt waarmee we het eens zijn, en neigen een andere mening niet te horen. We zoeken naar bevestiging van wat we al denken, wat we al vinden.

En we willen helemaal niet bezig zijn met (on)gezondheid of het feit dat we daar zelf verantwoordelijk voor zouden moeten zijn. Laat de overheid dat maar zijn, of de dokter. Het gevaar is dat we daardoor onze eigen gezondheid uit handen geven. 

Ik ga daar in deze blog niet verder op in, maar het is wat we zien bij de huidige situatie met de vaccins. Een nieuw soort vaccin, wat niet nodig is gezien de ernst van de situatie (los van wat gecreëerd is door onwerkzame lock downs e.d.), wat niet goed getest kan zijn op veiligheid en effectiviteit, wat mogelijk op termijn kwalijke dingen met ons lichaam kan doen, doorwerkend in volgende generaties, wordt losgelaten op ons mensen en het lijkt erop alsof zo’n 75% van de mensen het gewoon laat prikken. Want de overheid zegt…….

Maar elke manier waarop we de levenskracht ondermijnen, en dat gebeurt in feite al als het lichaam harder dan normaal moet werken om de harmonie te behouden, doet mogelijk afbreuk aan onze gezondheid. Gelukkig is dat meestal tijdelijk. Immers, na te hard werken kunnen we uitrusten en herstellen, en als het lichaam hard moet werken om het voedsel te verteren kunnen we herstellen als we niet eten en/of slapen.

Maar dan heb ik het over de natuurlijke processen. Het wordt alweer anders als we de niet-natuurlijke zaken bekijken.

Dat het lichaam via spijsverteringssappen voedsel verteert en dat dat energie vergt is oké, maar als het lichaam dan ook nog ongewenste en lichaamsvreemde toevoegingen onschadelijk moet maken, vraagt dat veel extra’s. Extra energie, extra vitamines en mineralen, en het is een extra belasting van die levenskracht. Denk daarbij aan conserveermiddelen, geur-, kleur- en smaakstoffen, maar vooral ook aan de bestrijdingsmiddelen.

Het is dan ook veel verstandiger om geen samengestelde en gefabriceerde producten te gebruiken, op die manier vermijden we die geur-, kleur-, en smaakstoffen, de conserveermiddelen, glansmiddelen, en ook de toegevoegde suikers of zouten.
Liever dus de verse producten, wat veel gezonder is.

Maar alleen als we biologische producten kopen, want anders stoppen we met alles wat we in de mond stoppen ook gif in ons lichaam.

En dat is niet wat goed is voor ons lichaam, dat is niet wat goed is voor de levensenergie, de levenskracht. Onszelf gif toedienen kan nooit goed zijn. Als het ‘t enige is waarmee ons lichaam belast wordt, zou het nog wel kunnen meevallen (en dat is een beetje waar alle beoordelingen van bijvoorbeeld landbouwgif vanuit gaan: dat het ‘t enige is wat je binnen krijgt), omdat ons lichaam best wel wat onschadelijk kan maken en herstellen, maar ons lichaam wordt doorlopend belast met alle mogelijke ongewenste innames, op alle mogelijke manieren.

Het bovenstaande is ook maar een van de vele voorbeelden van hoe ons lichaam en onze levenskracht wordt bedreigd. Hoe meer we ons bewust zijn van wat we doen en hoe meer we bewust de eigen regie nemen voor onze gezondheid, hoe meer we onze levenskracht kunnen beschermen of zelfs versterken. Ik zal de komende blogs daar meer aandacht aan besteden.

En dat is des te meer belangrijk daar we nu in een (al dan niet door de overheid via lock down gecreëerde) crisis zitten, waarbij mensen met chronische aandoeningen en ouderen – de een erger dan de ander – meer risico lopen ernstig ziek te worden van een virus wat anderen nauwelijks raakt.  

Een chronische ziekte ontstaat ook niet zomaar. Vaak begint het met een acute ziekte, een plotse aandoening, die niet goed genoeg behandeld wordt. Waar we door de medicatie wel minder klachten van krijgen, maar niet van genezen. Ons lichaam komt daardoor op een minder gezond niveau te functioneren ook al lijken de klachten redelijk weg te zijn. En wordt al kwetsbaarder. Onze levenskracht is minder. Nog meer reden dus om goed na te denken bij alles wat we doen en die levenskracht nog meer kan verlagen.

Nogmaals, het probleem is de optelsom. Eén bedreiging kan het lichaam wel aan, maar die enorme optelsom van bedreigingen, van belasting, van aanvallen op onze levenskracht, die maken dat we steeds kwetsbaarder worden. En ik ben bang dat de huidige geneeskunde ons eerder kwetsbaarder maakt dan sterker, dus als het even kan moeten we daar weg blijven en zelf zorgen voor een zo gezond mogelijk lichaam. 
En vergis je niet, elk facet van die optelsom kunnen we positief beïnvloeden. We kunnen veel meer aan onze gezondheid doen dan de meeste mensen denken. En het hoeft helemaal niet zo moeilijk of vervelend te zijn. Bovendien wordt je ervoor beloond! 

Wordt vervolgd…….

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Angst regeert de wereld.

De vorige blog was een begin over de levenskracht. Een van de grootste verstoringen van de levenskracht (en daarmee de oorzaak van ziekten) zijn emoties. Zelfs de grote organisaties als WHO en CDC geven toe dat het merendeel van de ziekten wordt veroorzaakt door emoties, door stress, door spanningen. Alleen - zoals met zoveel zaken - wordt er niet naar gehandeld. In tegendeel zou ik bijna willen zeggen. De hele hype van dit moment is in gang gezet door de WHO.

De WHO is begonnen met deze (volgens de vorige definitie van pandemie) niet-pandemie een pandemie te noemen. De WHO heeft vanaf het eerste moment landen op het hart gerukt (via publieke druk nota bene) om vooral in lock down te gaan (om later te zeggen dat een lock down grotere nadelen dan voordelen heeft - maar toen was het kwaad al geschied). Bovendien heeft de WHO dit tot een van de meest besmettelijke ziekten bestempeld, wat ook niet klopte. Als die twee dingen niet waren gebeurd, was er niet zo'n gekte ontstaan. Ja, er waren zieken geweest en er waren doden gevallen, en de zorg had het zwaar gehad, dat wel.

Maar wereldwijd waren er niet zoveel mensen op zoveel gebieden de dupe geweest als nu. Wereldwijd zouden er veel minder doden zijn gevalen, was er veel minder chaos geweest, waren er veel minder emoties geweest. Bovendien kon juist door al die maatregelen geen haardimmuniteit plaatsvinden, wat zo belangrijk werd gevonden (en terecht), waardoor nu de virusmutanten des te meer ruimte hebben om toe te slaan bij de mensen die nog geen immuniteit opbouwden. Waardoor de vaccins als zeer belangrijk door de strot worden geduwd. En zo worden wij mensen als laboratoriumratten gebruikt, niet alleen voor (potentieel gevaarlijke) onvolledig geteste en volledige via een nieuw mechanisme werkende vaccins, maar ook al voor het uitrollen van het 5G netwerk (wat ook een testcase is volgens de EU zelf). 

Maar terug naar de emoties, want dat is de insteek tenslotte.

In de huisartsenpraktijk zag ik in eerste instantie uiteraard wel emoties, maar ik legde niet zozeer de link tussen ziekten en emoties. Toen ik uit onvrede over de resultaten van de reguliere geneeskunde homeopathie ging bestuderen, bleek dat je bij het zoeken naar het geneesmiddelbeeld (het middel wat iemand nodig had om de harmonie van de levenskracht te herstellen en dus de levenskracht te ondersteunen) ook emoties meenam. Dat je keek, onderzocht, hoe iemand emotioneel in elkaar zat en welke emoties een rol speelden - en als er een duidelijk veroorzakend moment voor de klachten was: wat was er gebeurd, met welke emoties?

Weer wat later leerde ik via kinesiologie testen en kon je ook daarbij kijken wat de oorzaak van de klachten was, waarbij emoties vaak een grote rol speelden. En weer later leerde ik de NEI praktiseren, waarbij je op zoek ging naar de onbewuste blokkades die zorgden voor (allerhande, ook lichamelijke en psychische) klachten, voor patronen, voor hindernissen in het optimaal functioneren.

Bovendien leerde ik toen dat de oosterse geneeskunde al duizenden jaren bekend was met het fenomeen dat emoties zorgen voor verstoringen van de energiestroom in het lichaam en dat bepaalde emoties ertoe neigen om bepaalde organen te benadelen doordat ze de energiestroom naar juist die organen verstoren.

En ze zijn uiteindelijk ook bij ons wel bekend, alleen benoemen we het niet officieel omdat we het niet (wensen te) begrijpen. Maar in vele gezegdes vind je het terug. Liefdesverdriet raakt bijvoorbeeld het hart vooral. Dat zullen we begrijpen en menig persoon heeft een hartinfarct opgelopen ten gevolge van liefdesverdriet.
Ander verdriet raakt vooral de longen. En als we eerlijk ons lichaam voelen zullen we ook dat herkennen, denk je maar eens een enorm verdriet in en zie hoe je dat benauwd maakt, alsof je geen adem kunt halen/krijgen. Vaak blijkt ook dat mensen met longproblemen veel verdriet te verwerken hebben gekregen. 

Maar goed, laat ik niet al te veel doorgaan met dit soort voorbeelden, want het gaat niet zozeer om het directe effect, maar meer om het effect op termijn. Als er zo'n blokkade ontstaat lijkt het alsof we ermee leren leven (wat in zekere zin ook zo is), en lijkt de aanvankelijke hinder te verdwijnen, maar dat laatste is lang niet altijd zo.
Als zo'n emotie, zo'n gebeurtenis, niet optimaal verwerkt is, blijft er een blokkade in de energiestroom. En langzaam maar zeker krijgt die steeds meer invloed, waardoor het orgaan waarvoor die blokkade zit en/of de organen erachter minder gaan functioneren en dus klachten gaan veroorzaken. 

Dat betekent dat na de aanvankelijke emotie(s) de nadelen van zo'n gebeurtenis zich vaak pas op termijn doen gelden. We leven nu in een periode waarin veel emoties worden gecreëerd, maar ook heel veel emotie moeten worden ingeslikt, onderdrukt. En dat is zeker niet goed. We kunnen niet boos zijn, want een deel van de mensen begrijpt de boosheid niet. We kunnen niet verstandelijk onze mondkapjes niet dragen omdat ze wetenschappelijk nergens op slaan en we een rare wereld mee helpen scheppen, want veel mensen zijn zo verlamd door angst en door de media dat ze heel boos gaan worden als je niet in de pas loopt. Die mensen denken dat je hun gezondheid bedreigt door geen kapje te dragen. 
Overigens is het omgekeerde ook waar: klachten nu zijn vaak het gevolg van emoties van eerder (soms heel veel jaren eerder). 

Jongeren die thuis zitten en niet met hun vrienden kunnen doen wat ze altijd deden, mensen die thuis moeten werken terwijl ze juist zo blij waren uit huis te werken, ouders die hun kinderen moeten les geven thuis terwijl ze zo blij waren dat ze ruimte voor zichzelf hadden, jongeren die geen toekomst meer zien met al de maatregelen die wellicht nog een eeuwigheid duren, winkeliers die alles wat ze hebben opgebouwd zien wegsmelten, mensen die teamsport als uitlaatklep hadden en nu moeten proberen het leuk te vinden in hun eentje iets te sporten, ouderen die hun kleinkinderen nauwelijks meer zien en hun kinderen niet mogen knuffelen......
Ik kan nog een eeuwigheid doorgaan, want dit is maar het topje. Er zijn heel veel mensen die een groot deel van hun emoties moeten inslikken of rationaliseren dat het 'verstandig' is, dat het 'moet'. Maar dat maakt de emoties niet minder, dat maakt de schade van de niet verwerkte emoties niet minder. Ik ben bang dat de emotionele schade van al deze deels onzinnige maatregelen gigantisch zal zijn. 

Onze levenskracht krijgt een enorme aanval te verduren in deze tijd. En des te belangrijker is het om ons van al die punten waar we er wel voor kunnen zorgen onze levenskracht te steunen, te versterken, te handhaven, bewust te zijn.

Kortgezegd (het is deels een herhaling en het is vast niet compleet): 

  • voldoende nachtrust: minstens 8 uur per nacht, en dik voor middernacht naar bed
  • een regelmatig ritme met min of meer vaste patronen, juist in deze tijd
  • voeding zonder chemische toevoegingen of landbouwgif (dus bio), met zo min mogelijk suikers/koolhydraten en veel vezels
  • voldoende ontspanning, waarbij je je losmaakt van de wereld waarin je leeft (muziek, sport, meditatie, etc.)
  • laat de media links liggen. Het is prima je over de belangrijkste zaken te informeren, maar zuig niet al die actualiteiten en nieuwsrubrieken als een spons op. Het maakt dat je murw wordt, dat je eigen mening en gezond verstand overruled wordt, en je emoties krijgen veel meer te verduren dan goed voor je is.
  • drink veel, maar vooral zuiver water en kruidenthee, groene thee. Beperk alcohol. 
  • neem extra vitamine C (2-3 gram/dag) en vooral ook vitamine D (4000 IE per dag)
  • laat je niet meeslepen in de angst die de media en mediageile 'artsen' over je heen storten, juist angst verlamt ons niet alleen qua emoties maar ook qua weerstand. Het maakt ons vele malen kwetsbaarder
  • zorg dat je niet nog veel meer dan anders gebruik maakt van elektromagnetische producten als je smartphone of tablet, zorg voor periodes zonder deze apparaten, zet het liefst zelfs periodiek de wifi uit. 
  • geen slechte vetten als zonnebloemolie, vleesvet en margarine, wel de goede als olijfolie, kokosolie, avocado, lijnzaad, chiazaad, zalm, makreel, sardines, grasboter. 
  • zorg voor positieve vibratie, voor plezier, voor dankbaarheid, voor respect, voor liefdevolle gevoelens. Die dingen maken je krachtiger en helpen alle negativiteit te bestrijden. Zeker nu wel zo op elkaar zitten of elkaar juist niet kunnen zien (voelen, aanraken) is het belangrijk positieve gevoelens uit te zenden, elkaar te waarderen. Zet in plaats van het nieuws en de actualiteiten dus muziek op die je goed doet voelen, doe een spelletje met elkaar, kijk een romcom of een lachfilm.
  • En bedenk dat het krankzinnig is om zodra we weer 'normaal' kunnen doen terug te vallen in oude patronen alsof we niets hebben geleerd van deze tijd. Want al deze ellende is juist ontstaan door hoe we deden, met het negeren van de natuurlijke wetten, van de natuur zelf, van de kwalijke effecten van massa(pluim)veehouderijen, van het milieu, etc. Sta er af en toe bij stil hoe we de wereld straks mooier kunnen schilderen op het doek van ons leven. Laat dit ook een tijd van bezinning zijn. 

(Overigens een indicatie over de relatie tussen emoties en organen:

Boosheid en de lever, angst/onzekerheid en de nieren/blaas, teleurstelling/afwijzing en het hart, dingen niet kunnen loslaten/vergeten en de galblaas, onderdrukt verdriet en starheid/rigiditeit en de dikke darm, teleurstelling en het hart, kwetsbaarheid en de dunne darm, gebrek aan vertrouwen en de alvleesklier, overbezorgdheid en de maag, besluiteloosheid en de blaas, verbittering en de galblaas. En natuurlijk zijn er vele nuances in die emoties, maar dit zijn de 'hoofdemoties'.......)

Wordt vervolgd............

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Iedereen wil eerst……

Als het niet zo bizar zou zijn, was het hilarisch.

Er is een ziekte – een soort heftige griep – en er zijn een paar groepen die daar vatbaarder voor zijn, namelijk ouderen boven de 70 (puur door de leeftijd, die groep is vatbaarder voor elk virus) en mensen met chronische ziekten (als bv. Diabetes). Mensen onder de zeventig, kleine kinderen en gezonde mensen zijn gemiddeld zelfs minder vatbaar dan bij een gewone griep.

(Als je je mocht storen aan de term ‘een soort heftige griep’: sedert er Covid is, is er vrijwel geen griep meer. De virussen die griep veroorzaakten (waaronder ook coronavirussen!), zijn min of meer vervangen door dit virus. Zelfs het aantal sterfgevallen is nagenoeg gelijk aan de griep 3 jaar geleden. Het grote verschil is de extreem spastische manier waarop er op dit virus gereageerd wordt, met zogenaamde testen die allesbepalend maar nietszeggend zijn. Maar dat is een andere discussie).

Nu is er een vaccin – waarvan je je kunt afvragen waarom je zo’n experimenteel vaccin zou nemen; in plaats van op cavia’s of muizen wordt het in feite nu op mensen uitgeprobeerd en gaan we over een aantal jaren zien wat de gevolgen zijn als die al eerlijk in kaart worden gebracht – en je zou verwachten dat de kwetsbare groepen die als eerste zouden krijgen.

Sterker nog, waarom zou je dit vaccin geven aan mensen die op basis van wat we weten zelfs minder gevaar lopen dan bij een griep?

Ik bedoel dan wel qua ziekte, niet qua testen. Die testen zeggen mij helemaal niets. Nog nooit is een ziekte (ook geen griep) op die manier benaderd, er is geen enkele vergelijking. Nu is de zorg deels overbelast doordat mensen op testuitslagen moeten wachten of positief testen terwijl ze niets mankeren. Het zijn in feite de testen en de waarde die eraan wordt gehecht die de maatschappij ontwrichten – het is niet het virus, maar het zijn de politici en beleidsmakers die de wereld op z’n kop zetten met behulp van een test!

Maar goed, terug naar het vaccin. Er is een groep die je als eerste zou moeten vaccineren, vindt ook de gezondheidsraad (mensen die zijn ingehuurd om juist op dit punt dingen op een rij te zetten en advies te geven op basis van feiten), maar dat wordt volledig in de wind geslagen door onze minister van volksgezondheid en de adviserende artsen werkzaam in het ziekenhuis. Zij vinden dat het gezonde ziekenhuispersoneel eerst moet worden gevaccineerd. Want ‘anders kunnen we het niet aan’.

Laat ik eerst nóg eens benadrukken dat de meeste zorgverleners die niet kunnen werken dat niet kunnen omdat ze óf in afwachting van een uitslag van een test zijn óf omdat ze positief getest zijn en vrijwel geen klachten hebben (andere jaren werd er gewoon mee doorgewerkt, sterker nog, je moest je niet aanstellen, zelfs in maart 2020 nog). Een heel klein groepje heeft serieus klachten en is terecht afwezig, de rest is dat t.g.v. dit rare creatief bedachte testbeleid. Het zijn weer de dubieuze testen (nog nooit eerder zo gedaan) die alles bepalen!

Maar omdat de ziekenhuismedewerkers nu eerst mogen, voelen velen zich in de kou gezet. De huisartsen (ik heb als huisarts nooit een griepprik genomen, heb vele jaren heftige griepseizoenen meegemaakt, maar heb me nooit kwetsbaar gevoeld), het ambulancepersoneel, de leraren, de boa’s, en er zullen er nog wel een aantal volgen.
Maar hoe zit het nu met die meest kwetsbaren? De mensen boven de 70, de chronisch zieken? Al die mensen in verpleeghuizen?

Laten we die mensen (weer) stikken omdat iedereen vooral aan zichzelf denkt, terwijl die gedachte/angst ook alleen maar is ingegeven door de tsunami aan angstvoer die door de media wordt verspreid, maar niet is op basis van echt feiten, van echte getallen. 

Wat mij zo tegenvalt is dat artsen, waarvan je zou verwachten dat ze op feiten en niet op emoties afgaan, waarvan je zou verwachten dat ze checken of dingen juist zijn (zoals de kwaliteit van testen, zoals de slechts kort geteste vaccins), waarvan je zou verwachten dat ze boven de partijen staan en vooral boven de lang niet altijd waarheidsgetrouwe informatie van de farmaceutische industrie, dat juist artsen zo blindelings vertrouwen op die vaccins en nu ook meedoen met dat kinderachtige voordringen om een vaccin te krijgen.

En wat is na het vaccineren het idee van deze vaccins, waarvan slechts is aangetoond dat ze ervoor zorgen dat de symptomen wat minder zijn als je Covid krijgt (en zelfs dat is de vraag, maar dat zal de toekomst uitwijzen – eerdere ervaringen lieten het tegendeel zien – dat weten we pas op termijn). Er is niet bewezen dat je geen Covid krijgt als je bent gevaccineerd en er is al helemaal niet bewezen dat je het niet zou kunnen overbrengen als je een vaccin hebt gehad.

Dus wat verandert er aan alle malligheid die er nu is?

Ik ben bang van helemaal niets, als men eerlijk en logisch zou handelen. Ik voorzie dat er straks onterecht wordt aangenomen dat gevaccineerden geen gevaar meer zijn voor besmetting en daarom meer mogen (zoals reizen, vliegen, festifals) en minder getest worden, terwijl ze gewoon de virussen blijven overbrengen. Dat in de verpleging mensen minder getest en dus minder gecontroleerd gaan worden en daardoor virussen makkelijker over gaan brengen.

Ik denk dat er in het geheel en in de cijfers niet echt iets verandert, tot het betere weer aanbreekt en het virus zich net als elk jaar terugtrekt of minder actief wordt. Om in het najaar weer actiever te worden……

Telkens weer blijkt dat allerlei maatregelen niet echt zoden aan de dijk zetten en het virus een eigen levenspad en wil heeft. Ook nu zien we dat de versterkte maatregelen niet werken, dus wordt de - niet werkende - lock down verlengd. En daarmee de beknotting van vrijheid en de ellende voor heel veel mensen in ons land. En de landen overal om ons heen. 

Het hoofd bij de WHO, de mevrouw die het ene moment in een video zelfverzekerd vertelt dat vaccins 100% veilig en effectief zijn en 2 dagen later tijdens een congres heel nederig erkent dat er nooit goed onderzoek is gedaan naar effectiviteit en veiligheid, liet onlangs weten dat zij denkt dat de vaccins niet veel zullen veranderen en dat de maatregelen zoals we die nu kennen (maskers, afstand bewaren, lock downs) weleens tot minstens eind 2021 kunnen duren…..

Ik ben het dit keer vrees ik met haar eens. Ik denk dat het enige wat verandert een soort blinde vlek is. Een soort schijnveiligheid, zoals ook alle maatregelen een soort van schijnveiligheid zijn. Maar schijn bedriegt zoals we weten. Laten we alsjeblieft wakker blijven en het verschil blijven zien tussen wat echt is en wat opgeklopte onzin is.

Overigens mag iedereen van mij voordringen, ik hoef het vaccin niet. Ik zie er de noodzaak niet van in en ik wil geen proefkonijn zijn.

Ik ben naarmate ik ouder werd steeds meer de natuur gaan waarderen en de wisselwerking tussen ons mensen en de natuur gaan zien. Gaan zien hoe we ons kunnen beschermen met behulp van de natuur. Dit vaccin hoort daar zeker niet bij. Dat is kunstmatig en onnatuurlijk.

Maar laten we vooral ophouden met die kinderachtige voordringpraktijken van allerlei mensen die zichzelf belangrijker vinden dan de echt kwetsbare groepen!

Het is aan iedereen om met de eigen kennis (ook al komt die alleen van de nogal partijdige media) te beslissen om het vaccin wel of niet te ‘nemen’. Maar klaag daarna niet over de gevolgen ervan of over het feit dat het niets veranderd heeft aan de maatschappij. En blijf ook bij problemen de komende jaren bedenken dat je je als proefkonijn hebt laten gebruiken en dat die problemen mogelijk daarmee te maken hebben. 

Want een groot probleem vandaag de dag is dat we ons door zoveel dingen laten beïnvloeden (giftig eten, vervuilde lucht, drinken wat niet alleen maar gezond is, cosmetica met tal van giftige stoffen, vaccins, medicijnen met ladingen bijeffecten, emoties, etc.) dat het steeds lastiger wordt de oorzaak aan te wijzen van klachten. Dus kunnen de veroorzakers de handen in onschuld wassen, omdat het allemaal slecht te bewijzen is, omdat we onze gezondheid door zoveel dingen laten verslechteren.

Overigens blijkt nu dat meerdere mensen positief testen na het vaccin te hebben gekregen. Ik denk dan 'logisch, je spuit virus in dus reageer je op virus,, maar dat is niet zoals wordt gedacht. Het wordt verdedigd door te zeggen dat na de eerste vaccinatie er nog geen afdoende bescherming is....immers, er moet na 3 weken nog een vaccin volgen. 

Net als de industrie zich nog meer gaat indekken nu (waarom zouden ze dat doen als het allemaal zo veilig en goedwerkende is?): veel landen overwegen niet de 3 weken aan te houden omdat het niet praktisch is, en de industrie waarschuwt dat er niet bewezen is via het onderzoek dat iets anders dan 3 weken ertussen werkzaam is............

Er spelen nog veel meer dingen, zoals het feit dat de lock downs ervoor zorgen dat juist de sterkste virusstammen kunnen overblijven, terwijl het blootstellen aan grotere groepen mensen ervoor zou zorgen dat het virus juist verzwakt

of het feit dat als het straks beter gaat omdat we het betere weer krijgen en zoals elk jaar het virus minder vat heeft, dat zou komen door de vaccinaties

zoals als het niet beter gaat - zoals nu - dat zou komendoor ons gedrag......

..maar deze blog is alweer veel te lang.

Zorg goed voor jezelf! 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn