Blog Pak je Geluk

Ed in de bergen

In deze blog overpeinzingen en gedachten over het leven en hoe we er beter mee om zouden kunnen gaan.
Vooral ook met een knipoog!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

doel

Goede voornemens

Heb jij ook wel eens een voedselvergiftiging gehad?
Was niet leuk hè?

Of een voedselallergie, of gewoon een voedselovergevoeligheid. In alle gevallen zal je wel uitkijken met datgene waar je ziek van werd nog eens te gebruiken. Tenminste, dat lijkt me logisch, en neem ik aan.

Dat wat slecht voor ons is, dat bannen we uit. Als het goedig, als we slim zijn. 

Maar hoe zit dat met gedachten? Doen we het daar ook mee? Als gedachten slecht voor ons zijn, stoppen we er dan ook mee ze te denken?

Negatieve gedachten, gedachten over onze tekorten, over onze gebreken of potentiele ziekten, gedachten over rampspoed…….ze teisteren ons en zijn niet goed voor ons.
Op dezelfde manier als met voeding kunnen we ook die gedachten bannen. Dat gaat wellicht met wat hobbels gepaard, maar uiteindelijk zal het lukken en het zal bijdragen aan ons geluk. Dus probeer het. De eerste stap is (h)erkennen dat je die gedachten hebt, de tweede is ze accepteren en de derde is ze niet meer denken. Als je bij stap 2 blijft hangen schiet je niets op, dus neem ook die derde! Maar gun jezelf tijd, het lukt echt niet in een paar dagen. Maar: de aanhouder wint!

Datzelfde geldt voor gedrag. Er is ongetwijfeld ook bij jou gedrag – er zijn gedragingen, er zijn stukjes gedrag – die niet oké zijn, die je niet alleen maar dienen. Soms zijn het gewoontes, soms verslavingen, soms andere zaken, maar ze hinderen op enig gebied je leven.

Besluit net als bij de gedachten en dat wat direct slecht voor je is qua voeding dat gedrag eruit te gooien.

En nu we toch bezig zijn: hoe is het met bewegen. Nu zal het zelden een vorm van beweging zijn die je eruit moet gooien, eerder is het een tekort aan bewegen, of een teveel zitten. Kijk eens goed naar je bewegingspatroon. Beweeg je dagelijks genoeg? Zit je niet langer dan 20 minuten stil voordat je weer even een paar stappen zet? Daag je jezelf af en toe even uit qua conditie? En zorg je voor regelmatig een stevige wandeling?

En qua drinken? Wat zou je eruit moeten gooien? En is het zo dat je daarnaast minstens 2 liter water per dag drinkt (of kruidenthee, verse fruitdrank)? Het is niet verkeerd om dagelijks een detox-thee te drinken (van yogi heb je er twee, een met kaneel en een met citroen; maar er zijn er ongetwijfeld veel meer) om te ontgiften. Of water met daarin geraspte gemberwortel en wat citroen – het is even wennen en drink er niet teveel van achter elkaar!

Ik ben weer terug bij af: de voeding. En dan de voeding waar we niet direct maar indirect ziek van worden. Zoals suikers, zetmeel. Kanker leeft en groeit erop. Dat zegt al genoeg. En zoals plantaardige oliën, uitgezonderd kokosolie, olijfolie, en avocado. Zoals margarine. Zoals rood vlees en gehakt/ham. Welke voedingsmiddelen zou je eigenlijk moeten mijden?

Stel tenslotte dat je dat zou doen. Je zou je gedachten onder controle hebben en alleen positieve gedachten hebben, je zou helemaal tevreden zijn over je gedrag op elk moment, je zou optimaal bewegen, je lichaam goed doorspoelen en van vocht voorzien, en je zou eten tot je nemen wat goed is voor je lichaam, voor herstel, voor groei, voor alle 48 miljoen cellen die elke minuut geboren worden.

Hoe voelt dat? Vol levenslust, gelukkig, energiek, gezond, en overal op je plaats. 

Is het ‘t niet waard om te proberen? Vanaf nu?

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

hulpeloos

Hulpeloosheid, de slechtste keuze 

Je kunt op verschillende manieren in het leven staan. Of eigenlijk zijn er twee manieren. De krachtigste manier is als leider. Als leider ben je je bewust van je eigen verantwoordelijkheid in zaken die er gebeuren, die er met jou gebeuren. Je bent je bewust dat dingen je niet alleen overkomen, maar dat je er zelf een hand in hebt.

Deepak Chopra zegt het zo mooi: “Je bent nu hoe je de afgelopen jaren gedacht hebt, en je zult over de komende jaren worden hoe je nu denkt”.

Je bent je bewust dat jouw manier van reageren een keuze is en niet iets waar je niets aan kunt doen. Je bent je bewust dat je soms vanuit emoties reageert en weet dat er gedachten aan vooraf gaan. Die gedachten bepalen je emoties. Je bent je ervan bewust dat je kunt veranderen en bent je ervan bewust dat je groeit, leert, in dit leven. Je bent je bewust dat je kunt leren van fouten, dat je veranderingen in je leven kunt aanbrengen op alle mogelijke gebieden.

Alle andere manieren zijn eigenlijk een vorm van slachtoffergedrag. Zo kun je veel naar anderen wijzen als schuldigen van hoe jij bent. Je kunt steeds verontschuldigingen of excuses bedenken om goede dingen niet te doen. Je kunt voortdurend boos zijn op van alles en iedereen omdat je bent waar je bent, of omdat het niet gaat zoals jij wilt dat het gaat. Opmerkingen als ‘ik ben nu eenmaal zoals ik ben’ zijn dooddoeners van slachtoffergedrag.
Immers, dan hoef je niets te veranderen. Je kunt wrok koesteren, kwaad blijven, mensen haten, verdrietig blijven, jaloers zijn, etc. allemaal vormen van slachtoffergedrag. Een slachtoffer is ‘zielig’, neemt geen eigen verantwoordelijkheid voor het leven. 

Het toppunt van slachtoffergedrag is hulpeloosheid. “Ik kan er allemaal niets aan doen”. “Het overkomt me gewoon”. “Waarom ik altijd?” Mensen die uitblinken in hulpeloosheid hebben het gevoel dat alles niet door henzelf wordt bepaald maar door iets buiten hen. En hebben ook niet het gevoel dat ze er iets aan kunnen veranderen. Het ‘waarom ik’ is ook een retorische vraag, want ze zijn niet in het antwoord geïnteresseerd, het is meer iets als ‘arme ik’. Je kunt niets veranderen in hoe het gaat.

Uit een groot Europees onderzoek naar sterfte onder de verschillende categorieën, blijkt dat de mensen die uitblinken in hulpeloosheid verreweg het slechtst af zijn. Hun te behalen leeftijd is wel tot 35 jaar minder dan de mensen die ‘leider’ zijn. Ze sterven het meest aan kanker(85%). Terwijl de groep mensen die ‘leider’ is vrijwel niet aan ziekte sterft. Minder dan 1% sterft aan kanker of een hartziekte. De rest gaat dood doordat ze oud zijn geworden.
De groep ertussen, die continu boos, verdrietig, verwijtend, jaloers, verbitterd, etc. is, zit er tussenin: een deel sterft aam hartziekten, en een deel aan kanker. Hoe hulpelozer, hoe meer kanker.

Let wel, dit zijn statistieken. En statistieken kennen uitzonderingen. Maar in het algemeen geldt het bovenstaande. Neig je naar slachtoffergedrag of hulpeloosheid, verander dan dus!

Neem je verantwoordelijkheid voor je leven. Ga sporten, gezonder eten, nadenken over jouw manier van in het leven staan, mediteren, etc. Neem het heft in handen. Kweek dankbaarheid, liefdevolle benadering, compassie, en je leeft langer en gelukkiger.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Liefde (PjG)

Tja, liefde. Het is typisch zo’n onderwerp waar de een vol van is en de ander niets van wil weten. Kinderen reageren er soms net zo op als op woorden die met seks te maken hebben.
Hè get, moet dat?

 En kijk naar de Romcoms, de komische films met een romantisch tintje. Er zijn mensen die ze kunnen verslinden, de een na de ander. En er zijn mensen die er niet naar willen kijken: te zoet, te zoetsappig.
Die laatste categorie mensen kijkt liever naar actualiteitenrubrieken, of soms naar het andere uiterste: thrillers en horrors.
Als het om geluk gaat – en zelfs om gezondheid – is dat laatste niet zo’n goede keus. We zadelen ons lichaam en onze hersenen op met chemische stofjes, als reactie op wat we zien, die zeker niet bijdragen aan onze gezondheid. Ook niet aan onze gemoedsrust. In tegendeel. Dat geldt overigens ook voor actualiteitenrubrieken. Tenzij ze zouden gaan over fantastische mooie natuur, hele mooie humanitaire initiatieven, gelukkige mensen, e.d., maar zulke actualiteitenrubrieken moeten nog worden uitgevonden. Of komen nooit, omdat ook die uitzendingen afhankelijk zullen zijn van de kijkcijfers. En getver, liefde in de actualiteit?

 Toch, als we naar geluk streven, waarbij gezondheid best een beetje belangrijk is, net als een blij gevoel, is liefde het allerbelangrijkst. Niemand kan zonder liefde.
Niemand is zonder liefde ontstaan en geboren, niemand groeit zonder liefde, niemand blijft gezond zonder liefde. Liefde zorgt voor alleen maar goede dingen en liefde is de meest helende energie die er is. Zowel voor emotionele trauma’s als voor lichamelijke kwalen.

 Het zijn de negatieve emoties die funest zijn voor onze gezondheid, zeker als we die blijven vasthouden, niet goed verwerken, en opstapelen. Hoe meer negatieve zaken we ontmoeten, en hoe meer we ermee bezig blijven, hoe meer last we ervan zullen hebben.  En natuurlijk niet alleen voor onze gezondheid maar, al dan niet via onze gezondheid, ook voor ons gevoel van geluk. Er zijn maar weinig mensen gelukkig te midden van allemaal ellende. Er zijn maar weinig mensen gelukkig in een bad van tegenslagen, teleurstellingen, agressie, angst, en ga zo maar door.

 Wat veel meer helpt voor geluk én gezondheid zijn de echt pure positieve emoties als vreugde, dankbaarheid, geluk en vooral liefde.
Weet je nog toen je verliefd was tot over je oren? Alles was mogelijk, de wereld was fantastisch, je voelde je de hemel te rijk.
En ik heb het over verliefdheid, maar iets soortgelijks, alleen minder overdreven, geldt voor liefde in de vorm van houden van. Wat is er mooier dan iemand naast je die van je houdt? Iemand die naar je luistert, iemand die jou laat delen in haar/zijn ervaringen en emoties, een moeder die je een kus geeft op de zere plek, iemand die je troost als je je ellendig voelt…

 Liefde is het belangrijkste ingrediënt in ons leven. Daarom verbaast het me vaak als mensen er zo raar over doen. Natuurlijk zal het te maken hebben met het feit dat ‘voelen’ voor veel mensen tegenwoordig zo eng is. We leven in een wereld waarin we al te vaak ons gevoel moeten uitschakelen als we overeind willen blijven en mee willen doen. En ons gevoel uitschakelen bij liefde gaat niet.
Ik ken mannen die niet naar romantische comedy’s willen kijken omdat ze er emotioneel bij worden, misschien wel tranen in de ogen krijgen. En zich daar dan voor schamen. Dus kun je het maar beter vermijden. Met als pantser ‘een echte man kijkt niet naar dat soort films’.

 Maar hoe dan ook, als je je geluk wilt ‘pakken’, kies dan voor films of een levenshouding waarbij liefde en lachen op de voorgrond staan. Ga liefde als het belangrijkste ‘vitamine’ zien en doe er niet allergisch over. Durf je liefde te uiten, durf ook te uiten wat liefde bij je losmaakt. Het maakt je alleen maar menselijk. En dat heeft deze maatschappij keihard nodig.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Bewust zijn

Dat is nog helemaal niet zo gemakkelijk.
We hebben in alle jaren dat we leven zo geleerd om dingen op een bepaalde manier te doen, dat er heel veel automatismen zijn ingeslopen. We doen vaak dingen zonder er bewust mee bezig te zijn dat we ze doen.

Neem afwassen. Inmiddels iets wat niet zo heel veel meer wordt gedaan, we hebben er immers apparaten voor. Maar als we het doen, doen we dat dan bewust? Of zijn we met onze gedachten met heel andere dingen bezig? En als we een stukje hardlopen, zetten we dan onze voeten bewust neer, en wikkelen we ze bewust af, of zijn we met heel andere dingen bezig?

Guy Finley maakte onlangs zo mooi een meditatieve opmerking over het feit dat we kennelijk altijd een volgend moment belangrijker vinden dan het huidige en daarom vaak bezig zijn met verderop in plaats van met nu. Met 'meditatief' bedoel ik dat het typisch een onderwerp is om over te reflecteren, om tijdens een meditatie over te 'peinzen'.

Is het volgende moment, is een moment verderop belangrijker? Als dat zo is, als dat altijd zo is, vergooien we ons leven. Sterker nog, dan leven we niet. Want het enige moment wat er is, is het huidige, is nu! En op het moment dat ik het zeg is het alweer voorbij. Strikt genomen leven we ontelbare momenten van nu aan een reeks. En dat is het enige moment dat we echt leven. We leven niet morgen en we leven niet gisteren, we leven nu.

Natuurlijk hopen we dat we morgen ook (in het nu) leven, maar we zijn alleen zeker van nu!
En het is goed om te beseffen dat als je nu even diep ademhaalt en lucht inademt, dat dat lekker is. Als je nu even diep ademhaalt, lucht inademt en je billen op de stoel voelt en je voeten op de grond, is dat fijn. Wat je verder ook mag mankeren, op dit moment, NU, voel je je even oké. Ja of nee?

En daar gaat het om. Om je dat te realiseren. Elk moment NU kan een perfect moment zijn, ook al ben je ziek, zijn er vervelende dingen gebeurd, is je relatie op de klippen gelopen, is je baan verdampt. NU is zo'n klein moment, dat je niet bezig kunt zijn met al die zaken. En als je wel met die zaken bezig bent, ben je niet in het NU.
Als je met iets bezig bent, ben je in het verleden (waar je niet leeft) en aan het herkauwen, of je bent in de toekomst (waar je ook niet leeft nog) en aan het fantaseren. Maar je bent niet in het NU.
Daarom is in het NU zijn zo belangrijk, en zo bevrijdend. Want in het NU ben je gewoon. Je bent, maar bent niet je baan kwijt, niet je vriendin kwijt, niet ziek. Nee, je bent.
Door vaak in het NU te zijn, is de hele wereld en zijn alle wereldproblemen veel meer relatief, veel meer betrekkelijk. Alles wordt betrekkelijk, en dat maakt het leven veel mooier en veel hanteerbaarder voor veel mensen. Het maakt dat je meer kunt genieten, meer uit de ballast van het verleden en de angst voor de toekomst kunt stappen.

Het is moeilijk, ik weet het. Het is moeilijk om helemaal in het NU te leven. Soms is het iets gemakkelijker als we een hobby hebben waar we helemaal in opgaan. Dan zijn we met volle concentratie bezig met wat we doen, dan zijn we ook in het NU en niet bezig met andere dingen en andere gedachten. Maar daarbuiten, buiten zo'n fantastische hobby, is het lastig om bewust in het NU te zijn.

En toch, hoe vaker per dag je dat wel bent, hoe meer momenten je even in het NU kunt zijn - bewust even je billen voelen, je voeten op de grond, adem halen - hoe meer je zult merken dat je stiller wordt vanbinnen. In het NU zijn, al is het af en toe een moment, geeft rust. Het is alsof die continue draaiende radio in ons hoofd door die enkele momenten van NU een uitknop blijkt te hebben, of een volumeknop.

Bewust zijn, het is zo gek nog niet. Nee, het is lang zo gek nog niet. Het is helend en rustgevend.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

med

Een van de grote voordelen van meditatie – of eigenlijk van het versterken van de prefrontale cortex en het kalmeren van het limbisch systeem via meditatie – is dat er een toegenomen bewustwording ontstaat.

Je zou kunnen zeggen dat we zonder dat gereedschap, zonder meditatie, vooral steeds maar overal op aan het reageren zijn, zonder de tijd en het inzicht te hebben dat het anders kan. We zijn letterlijk re-actief, we re-ageren op dingen en situaties.
We zeggen het ook vaak letterlijk “ik kon niet anders”. Of “ik ben nu eenmaal zo”.

Enerzijds lijken het excuses om niets te veranderen, anderzijds worden de woorden gemeend en kloppen ze ook, omdat degene die het zegt echt denkt dat ie niet anders kan.

Maar voldoende meditatie, of beter nog: de juiste meditatie, leidt tot het bewustzijn dat we keuzes hebben. Dat we anders kunnen reageren dan we gewend zijn te doen. Dat je, wanneer iemand je ergens ongelijk in geeft, kunt luisteren in plaats direct in de verdediging of aanval te gaan. Dat je, wanneer je een compliment krijgt, dankjewel kunt zeggen in plaats van het te bagatelliseren.  

Dat je wanneer iemand je de huid vol scheldt gewoon verbaasd kunt kijken in plaats van terug te gaan schelden of rood te worden en weg te lopen. Dat je niet zoals je gewend bent angstig wordt als het onweert, maar dat je je afvraagt waarom je je in hemelsnaam zorgen zou moeten maken.

Maar ook dat je je bewust bent dat je chagrijnig bent en chagrijnig reageert tegen anderen. Dat het niet die ander is, maar dat het aan jou ligt. Dat je er dus ook iets aan kunt doen.

En ook dat je je bewust wordt dat je sowieso in staat bent jezelf in een continu proces te verbeteren, van dag tot dag. Op alle mogelijke gebieden. Maar tegelijk dat je nu bent waar je nu bent, en dat dat oké is. Dus als er iets aan jezelf is wat je niet bevalt, is dat oké om te constateren, maar tegelijkertijd moet je het accepteren.
Of eigenlijk accepteren dat je nu hier bent, en dat je het gaat veranderen. Je bent bezig aan een proces, aan een reis, naar beter. Alleen als je je ervan bewust bent, kun je iets veranderen.

Omdat die bewustwording je de mogelijkheid tot keuzes geeft, geeft het ook vrijheid en ruimte. Het maakt dat je wereld ruimer en groter wordt. Dat je veel meer kunt veranderen dan je anders zou kunnen. Dat je veel grootser bent en dat ook kunt zien dan zonder die bewustheid, zonder die keuzemogelijkheden……..

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn