Bewust zijn

Dat is nog helemaal niet zo gemakkelijk.
We hebben in alle jaren dat we leven zo geleerd om dingen op een bepaalde manier te doen, dat er heel veel automatismen zijn ingeslopen. We doen vaak dingen zonder er bewust mee bezig te zijn dat we ze doen.

Neem afwassen. Inmiddels iets wat niet zo heel veel meer wordt gedaan, we hebben er immers apparaten voor. Maar als we het doen, doen we dat dan bewust? Of zijn we met onze gedachten met heel andere dingen bezig? En als we een stukje hardlopen, zetten we dan onze voeten bewust neer, en wikkelen we ze bewust af, of zijn we met heel andere dingen bezig?

Guy Finley maakte onlangs zo mooi een meditatieve opmerking over het feit dat we kennelijk altijd een volgend moment belangrijker vinden dan het huidige en daarom vaak bezig zijn met verderop in plaats van met nu. Met 'meditatief' bedoel ik dat het typisch een onderwerp is om over te reflecteren, om tijdens een meditatie over te 'peinzen'.

Is het volgende moment, is een moment verderop belangrijker? Als dat zo is, als dat altijd zo is, vergooien we ons leven. Sterker nog, dan leven we niet. Want het enige moment wat er is, is het huidige, is nu! En op het moment dat ik het zeg is het alweer voorbij. Strikt genomen leven we ontelbare momenten van nu aan een reeks. En dat is het enige moment dat we echt leven. We leven niet morgen en we leven niet gisteren, we leven nu.

Natuurlijk hopen we dat we morgen ook (in het nu) leven, maar we zijn alleen zeker van nu!
En het is goed om te beseffen dat als je nu even diep ademhaalt en lucht inademt, dat dat lekker is. Als je nu even diep ademhaalt, lucht inademt en je billen op de stoel voelt en je voeten op de grond, is dat fijn. Wat je verder ook mag mankeren, op dit moment, NU, voel je je even oké. Ja of nee?

En daar gaat het om. Om je dat te realiseren. Elk moment NU kan een perfect moment zijn, ook al ben je ziek, zijn er vervelende dingen gebeurd, is je relatie op de klippen gelopen, is je baan verdampt. NU is zo'n klein moment, dat je niet bezig kunt zijn met al die zaken. En als je wel met die zaken bezig bent, ben je niet in het NU.
Als je met iets bezig bent, ben je in het verleden (waar je niet leeft) en aan het herkauwen, of je bent in de toekomst (waar je ook niet leeft nog) en aan het fantaseren. Maar je bent niet in het NU.
Daarom is in het NU zijn zo belangrijk, en zo bevrijdend. Want in het NU ben je gewoon. Je bent, maar bent niet je baan kwijt, niet je vriendin kwijt, niet ziek. Nee, je bent.
Door vaak in het NU te zijn, is de hele wereld en zijn alle wereldproblemen veel meer relatief, veel meer betrekkelijk. Alles wordt betrekkelijk, en dat maakt het leven veel mooier en veel hanteerbaarder voor veel mensen. Het maakt dat je meer kunt genieten, meer uit de ballast van het verleden en de angst voor de toekomst kunt stappen.

Het is moeilijk, ik weet het. Het is moeilijk om helemaal in het NU te leven. Soms is het iets gemakkelijker als we een hobby hebben waar we helemaal in opgaan. Dan zijn we met volle concentratie bezig met wat we doen, dan zijn we ook in het NU en niet bezig met andere dingen en andere gedachten. Maar daarbuiten, buiten zo'n fantastische hobby, is het lastig om bewust in het NU te zijn.

En toch, hoe vaker per dag je dat wel bent, hoe meer momenten je even in het NU kunt zijn - bewust even je billen voelen, je voeten op de grond, adem halen - hoe meer je zult merken dat je stiller wordt vanbinnen. In het NU zijn, al is het af en toe een moment, geeft rust. Het is alsof die continue draaiende radio in ons hoofd door die enkele momenten van NU een uitknop blijkt te hebben, of een volumeknop.

Bewust zijn, het is zo gek nog niet. Nee, het is lang zo gek nog niet. Het is helend en rustgevend.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn