Onlangs hoorde ik dat in de 4e eeuw van onze tijdtelling Keizer Constantijn 42-43 boeken uit de Bijbel liet verwijderen of herschrijven. De reden is uiteraard een beetje gissen, maar als je ziet welk stuk als het gaat om dit thema ‘scheppen’, zou je kunnen denken dat mensen te wijs werden door de Bijbel.

Het was natuurlijk ook een van de weinige en belangrijkste geschriften in die tijd. En als je macht wilt, moet de bevolking niet te wijs worden en geen macht kunnen creëren.

Pas in de afgelopen eeuw werden de originele Bijbelteksten teruggevonden. Die van het oude testament tussen 1947 en 1956 in 11 grotten nabij Qumran (Palestijns gebied), de ‘Dode Zee rollen’. Die van het nieuwe testament in 1945 in Egypte, de ‘Nag Hammadi bibliotheek’. 

Vinden we in de Bijbel de tekst ‘vraag en je wordt gegeven’, wat verwijst naar onze scheppende kracht, het blijkt een nogal uitgeklede versie te zijn van de oorspronkelijke tekst.

Gewoon vragen werkt niet. Zoals vragen om iets wat er niet is volgens inheemse volkeren ook niet werkt. De reden is dat je daarmee aangeeft dat iets er juist niet is. Je zou juist moeten doen alsof het er wel is, want dan kan het naar je toekomen…. 
Daarom werkt krampachtig bidden ook niet, net als afgeraffelde automatische gebeden minder zin hebben. Het gaat om de bewuste intentie en de staat waarin je het doet

Gregg Braden vertelt ergens dat hij door een vriend wordt gevraagd te komen bidden omdat het al jaren droog was in een bepaald gebied in Mexico. Hij verwacht dat ze een poos zullen gaan zitten om te vragen om regen. Maar die vriend gaat in een gebedscirkel zitten die al eeuwenoud was, doet een paar handelingen, staat weer op en is klaar. Gregg begrijpt er niets van. Dus vraagt hij wat de man deed.

Het blijkt dat hij zich heeft voorgesteld dat het regende, dat het geweldig regende, dat zijn blote voeten een eind in de modder stonden, dat hij de regen voelde neerplenzen op zijn lichaam, zijn voeten in het water. En dat het een tijd doorging. Hij voelde zich dankbaar en liefdevol……….

En dat is precies wat de oude Bijbeltekst ons dus ook vertelde:

Vraag zonder verborgen motief en wees omgeven door je antwoord (niet je vraag, maar je antwoord!). Wees omhuld door wat je wenst zodat je blijheid (en dankbaarheid) groots is”.

Hoe meer ik geloof in de steun van het Universum, hoe meer ik zal ontvangen – Marianne Williamson

En eigenlijk is dat dus ook wat topsporters doen als ze visualiseren wat ze willen presteren. Niet vragen of ze het alsjeblieft krijgen, maar zich voorstellen dat het er al is, met alles wat erbij hoort. Het enthousiaste publiek, de vreugde en dankbaarheid, het applaus, de medaille, de aandacht, maar ook het plezier tijdens het lopen, het gemak waarmee het gaat.

Wat veel mensen vergeten, is dat je het vervolgens ook moet toelaten. En dat is een stukje wat best lastig is.

Ik kan me een schaatser herinneren, ik meen een Amerikaan, die voor zijn wedstrijd het publiek opzweepte, en daarvan genoot. Terwijl anderen met volle concentratie aan de start stonden, had hij tijd en energie om het publiek te enthousiasmeren en op zijn hand te krijgen. Ik begreep dat helemaal niet, vond het raar, een beetje irritant zelfs.

Als je weet dat er genoeg is, stop je te strijden om liefde, geld of macht – Neale D. Walsh

 Ik begreep het niet, ik dacht dat hij zich op die manier volledig uit de concentratie haalde en dus slechter zou presteren.
Met wat ik nu weet, deed hij het dus juist wel goed, wat hij ook aantoonde met mooie tijden. Hij was in de juiste staat om te ontvangen. Hij was verbonden met wat je zou kunnen noemen de bronenergie.

Je kunt perfect visualiseren, desnoods duizenden keren, maar als je vervolgens met heel veel spanning in je lijf gaat sporten, sluit je jezelf af voor wat je hebt gevisualiseerd.
Daarom is het ook zo mooi om te zien dat sporters in Tokyo nu die genieten van hun sport ook zo goed presteren. En ook dat op het moment dat de spanning in het lichaam komt de prestatie ineens slechter wordt. 

Gregory Sedoc, die in de studie uitleg gaf over de techniek en het sporten van de atleten, kon dat ook zo mooi vertellen en laten zien. Zodra er tijdens het lopen meer spanning ontstond, viel het tempo terug en werd het lopen minder mooi en gestroomlijnd.

Zoals ik de vorige keer ook eindigde: we kunnen voelen of we volledig in verbinding zijn, of we volledige verbinding toestaan.

Hoe beter je je voelt, hoe meer je de verbinding toelaat; hoe slechter je je voelt, hoe minder je je verbinding toelaat. Goed voelen is gelijk aan het toestaan van de verbinding – slecht voelen is gelijk aan het niet-toelaten van de verbinding met je Bron. Je slecht voelen is dus gelijk aan weerstand bieden tegen je verbinding.

En de kunst is dus om steeds meer de staat van goed voelen te gaan creëren in je leven. Door op een andere manier naar dingen te kijken, of door positieve herinneringen naar boven te halen.

Probeer om steeds meer dingen die je doet met plezier te doen. Ook als je dat tot nu toe niet deed.

Of je iets wel of niet met plezier doet, is afhankelijk van de woorden die je tegen jezelf spreekt over wat je doet. Door die zelfpraat te veranderen, door tegen jezelf te gaan zeggen dat je het met plezier doet, ga je het met meer plezier doen……en oefening baart kunst.....(bijna niets gaat vanzelf)

Wordt vervolgd……..

En oh, dat 'bidden voor de regen': ’s middags begon het dagenlang te hozen, met bakken uit de hemel……. Toeval, of geen toeval……..

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn