Het hele verhaal van de kwantumfysica is fantastisch, en tegelijk ook best ingewikkeld.

Ingewikkeld omdat wij neigen dát te geloven wat we kunnen ‘voelen’ met onze zintuigen wat we kunnen zien, aanraken, ruiken, horen of proeven. Op het moment dat dat niet kan, haakt een groot gedeelte van de mensen al af. Het standpunt van ‘eerst zien en dan geloven’ is diep geworteld.

Maar juist met alle nieuwe kennis van het kwantumveld is dat standpunt een enorme valkuil. Je mist er juist al het mooie door.  

Ik noemde al eens dat alles is ontstaan uit een zeer kleine hoeveelheid materie die door onvoorstelbaar hoge temperaturen is geëxpandeerd tot de weidsheid van het universum die we nu kennen. Dat die expansie nog steeds doorgaat. En vooral dat alles in die weidsheid met elkaar verbonden is (omdat dat ooit was).

Bij een onderzoek waarbij uit één foton (het kleinste deeltje) er twee gelijke werden gecreëerd, bleek op een afstand van 14 mijl de ene foton op exact hetzelfde moment te reageren als de andere. Dat zou betekenen dat de overdracht van informatie sneller dan het licht was. En dat zou niet kunnen. 

Het was ook niet zo, ze waren ondanks de afstand ‘gewoon’ verbonden met elkaar.
Vele jaren geleden las ik dat een paar cellen van het mondslijmvlies op honderden kilometers van degene waar het van was ook op exact hetzelfde moment reageerde (via heel gevoelige apparatuur) op een emotie als de persoon waar ze van waren.


Als dingen verbonden zijn, blijven ze dat kennelijk ook op grote afstand.
Denk aan de moeder die ‘voelt’ dat er iets met haar zoon op een slagveld gebeurt duizenden kilometers verder op deze planeet. Is dat raar? Nee, in het geheel niet met de kennis die er voorhanden is.

En eigenlijk weten de mensen die hun ogen niet sluiten voor dingen die ze niet helemaal begrijpen dat ook. Tientallen jaren geleden waren er al sessies waarbij groepjes mensen met alfatraining op grote afstand (ander continent) iemand genazen van een ernstige kwaal.
Iets wat onmogelijk leek, gebeurde. We hebben gezien dat een groep mediterende mensen ervoor zorgde dat in oorlogsgebied even aanzienlijk minder doden vielen, er minder misdaad was (zo lang als er gemediteerd werd). 

Om dat te begrijpen moet je eigenlijk alles wat wij ‘ruimte’ en ‘leegte’ noemen zien als een groot netwerk wat overal aanwezig is en alles doordringt. Via dat netwerk is alles verbonden. En door ons bewust met dat netwerk te verbinden, kunnen we scheppen, creëren. In de afgelopen blogs heb ik al veel verteld over hoe we dat het beste kunnen doen.

Sommigen neigen die ruimte met dat netwerk ook wel de kwantum-soep te noemen. Alles is erin aanwezig. Alle mogelijkheden, ook voor ons, voor jou. Zowel in positieve als in negatieve zin. Een heerlijke soep dus. En aan ons om te kiezen.

Ik moet hierbij denken aan een examen destijds bij Roy Martina. Ik denk dat het met NEI te maken had. NEI gaat over het behandelen (doen loslaten) van emotionele blokkades. Hij daagde mensen enorm uit door in een veel te korte tijd idioot veel multiple choise vragen te stellen met ik meen 8 mogelijke antwoorden per vraag. Ondoenlijk. 

In de voorbereiding op dat examen hadden mijn studiemaatje en ik uitgebreid alle mogelijkheden behandeld die rond een examen zouden kunnen zijn, zoals een 10 of zelfs een 0 halen, afgaan, succesvol zijn, een black out krijgen, in tijdnood raken, het te gemakkelijk vinden.
Het idee: als op alle facetten alle emoties weggehaald zijn, ben je helemaal vrij van blokkades en kun je zo vrij en ontspannen mogelijk optimaal functioneren.

Tijdens het examen, waar velen door het lint gingen door de te hoge eisen, bleven wij kalm en rustig. Beiden zaten we qua presteren bij de beste 3 (van de 120). Ik was niet eens verbaasd, maar bedacht wel dat ik altijd was gehinderd door uitspraken van mijn moeder als ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’ en ‘niemand is meer of minder dan een ander’.
Nu was ik ineens een van de besten, dat was ik nog nooit geweest!

Hoe vrijer wij kunnen werken naar wat wij willen, hoe beter dat kan lukken. Maar ik moest aan dit verhaal denken vanwege alle mogelijkheden. Je kunt een 10 halen of een 1, je kunt slagen of falen. In principe is alles aanwezig, en het hangt helemaal af van je vraag

Of zoals je al begrepen hebt, niet zozeer van je vraag als van je gedachten en je emotionele staat. In dit verhaal was de emotionele staat prima, omdat we daaraan hadden gewerkt. We waren in feite met alles oké en voelden ons goed. Geen stress. En in de gedachten waren we alleen maar bezig met een goed resultaat, zonder dat we werden verstoord door negatieve gedachten. 

Je kunt uit de kwantumsoep halen wat je wilt, en uiteindelijk bepaal jij zelf wat je eruit haalt. Ga je voor het beste, het mooiste, doordat je positieve gedachten hebt en verbonden bent met je bron, met de matrix, met ‘God’, met die-je-bent. Of ben je te veel bezig met negatieve zaken en gedachten en trek je juist aan wat je niet wilt? En als je wel de juiste gedachten hebt, heb je dan wel je ontvangstantennes uit door de juiste emotionele staat?

Liefdevol, compassievol, respectvol, dankbaar, blij, etc….

Het mooie is dat alle mogelijkheden er zijn, dat in feite dus alles mogelijk is. We moeten er alleen om durven te vragen, erin durven te geloven en vooral ervoor zorgen dat we onszelf steunen in onze wensen door de juiste staat en gedachten. Door ons goed te voelen en onszelf niet te blokkeren.

Het voorbeeld wat ik noemde over mijn examen destijds laat zien dat ervaringen ook blokkades kunnen vormen, dat emoties blokkades kunnen vormen, dat overtuigingen kunnen blokkeren, etc.
Het is goed daar iets mee te doen, maar we kunnen vooruit door te vertrouwen in hoe het werkt, vertrouwen in de wet van de aantrekking, vertrouwen in het feit dat we kunnen scheppen mits we de juiste gedachten hebben en de juiste staat……..

In feite ligt er een wereld voor ons open, als we er maar in durven te geloven.

Wordt vervolgd....

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn