“Als je weet dat je iets wilt, en je merkt dat je het niet hebt, neem je meestal aan dat er iets buiten jou is wat in de weg staat. Maar dat is nooit zo. De enige reden dat je niet krijgt wat je verlangt, is dat je denkgewoonte anders is dan je verlangen”.
Aldus Abraham.

Maar het is ook lastig. Je zou je vooral moeten focussen op je verlangen, en je maar zijdelings moeten bezighouden met de manifestaties die zich ontvouwen, oftewel wat er in de wereld om je heen gebeurt. Want als je je aandacht richt op wat er gebeurt, sta je de ontwikkeling van wat je wilt in de weg.

Ik kan me overigens voorstellen dat heel veel mensen moeite hebben met sommige stelligheden van Abraham. Zoals hij bijvoorbeeld zegt dat ongewenste dingen niet ongevraagd kunnen opduiken in je leven.
Als ik naar de huidige tijd kijkt denk ik “maar ik heb dit echt niet gewild”.

Het probleem is natuurlijk dat we met z’n allen een bepaalde energie richten, bepaalde gedachten hebben en dat wat gebeurt een optelsom van dat alles is. Bovendien kunnen uitlatingen van mensen maken dat heel veel anderen bepaalde dingen gaan denken. En dus helpen dat te manifesteren.

Ik heb al eens aangehaald dat ik JP Balkenende hoorde zeggen dat er een recessie zou komen, terwijl daar nog geen teken van was. En ik dacht ‘dan zal hij er nu wel gaan komen, want dit gaan nu heel veel mensen geloven en denken’. Ik had toen nog niet van Abraham gehoord, laat staan van deze kennis over manifesteren.

Een ander voorbeeld is de huidige tijd waarin ten onrechte vanaf het begin is gezegd dat vaccins de oplossing zouden zijn. Het gros geloofde dat en ging blind voor de vaccins, hoewel er toch wel twijfel zal zijn geweest over de stelligheid van ‘de oplossing’. Helaas heeft het ook niet de oplossing gebracht, maar het heeft wel de aandacht afgeleid van betere manieren om om te gaan met het virus.

Hoe sterker we iets wensen en hoe langer we op dat verlangen focussen – zonder tegengestelde gedachten en zonder veel te veranderen in wat we wensen – hoe sneller de energie in ons voordeel beweegt.
Maar ongetwijfeld zal je herkennen dat er gedachten langskomen van ‘maar dat zal vast niet’, of ‘dat kan niet’, of ‘het zou te mooi zijn om waar te zijn’ of ‘dat geluk heb ik vast niet’ of ‘ja,ja…’,……ga maar door.

En elke keer dat we dat denken, blokkeren we de uitkomst die we willen. Daarom is het ook belangrijk om iets heel duidelijk te willen, dat uit te spreken of op te schrijven, en verder niet bezig te zijn met de uitkomst. Door daar niet meer mee bezig te zijn, voorkomen we dat we storende gedachten gaan hebben.

Evenzo is het belangrijk om de manier waarop we het krijgen los te laten. Er niet mee bezig te zijn. Het maakt niet uit. Het universum voorziet erin, en de weg die het gaat laten we aan het universum. Die weg kan soms verrassend zijn.

Ik vertelde al eens hoe iemand aan de deur kwam om te vragen of ik in een radioprogramma wilde meedoen, terwijl ik meer dan een jaar ervoor op papier had genoteerd dat ik graag mijn kennis wilde verspreiden om daar meer mensen mee te kunnen helpen….ik was er niet meer mee bezig geweest en al helemaal niet met het hoe.

Je vraagt, en je krijgt (als het echt gemeend en sterk is), soms uit onverwachte hoek.

Veel van onze verlangens zijn het gevolg van de contrasten waarin en waarmee we leven. Want het gaat niet alleen over de grote dingen, maar ook over de alledaagse dingen. Het is zelfs de bedoeling dat we steeds nieuwe verlangens hebben. En dat laat ons ook leven zou je kunnen zeggen.

Uit onderzoeken onder de oudste mensen die leven, blijkt dat al die heel oude mensen nog plannen hebben, nog wensen hebben. Die plannen en wensen houden hen kennelijk in leven, er is iets om voor te leven.
In het klein zag ik dat bij mensen die aan het sterven waren. Ze stelden nogal eens hun sterven uit omdat een kind van ver moest komen. Soms dagenlang. En zodra het kind er was werden de ogen voorgoed gesloten.
Ik maakte zelfs mee dat een vrouw volgens artsen nog een dag te leven had, waarop haar dochter – waar ze nooit aardig tegen was geweest – aanbood haar in huis te halen voor haar laatste eindje. Het werd geen dag, maar het werden 10 dagen. Tien dagen die niet leuk waren voor de dochter. Een ander en minder fijn soort plan, maar wel uitstel.

Een mooie constatering die niet alleen Abraham doet, is dat de maatstaf voor succes in het leven niet dingen of geld is, maar de hoeveelheid vreugde die het geeft, die we voelen. En de reden dat we iets verlangen is dan ook dat we ervan overtuigd zijn dat dat ‘iets’ ons een beter gevoel geeft. In het hart van elk verlangen is de wens ons goed te voelen. 

Ik kan me herinneren dat ik van Vishen Lakhiani – de stichter van Mindvalley – las dat hij voorstelde om te denken aan wat je wilde en dat gevoel te koesteren. Immers, dat is het gevoel wat je nastreeft door iets te verkrijgen. Maar als het om het gevoel gaat, kun je je ook voorstellen dat je het hebt en dat gevoel oproepen en ervan genieten. Ik vond het verrassend en tegelijkertijd ook zo logisch.....

Ik moet zeggen dat ik dat wel eens met een ijsje deed. Ik had er trek in, maar had het niet. Dus stelde ik me voor dat ik het wel had. En een likje nam, of een hapje. En de kou ervan voelde, het zoet, de smaak. Dan kreeg ik water in mijn mond en genoot van het moment.
Het bijkomend voordeel was dat ik de calorieën niet had en ook niet het ongezonde ervan, de suikers.

Ik schreef hierboven over het loslaten van de uitkomst nadat je het gewenst hebt. Om te vermijden dat je tegengestelde gevoelens of twijfels gaat krijgen. Want dit is ook een waarheid: als je het niet verwacht, sta je het niet toe.

Het is uiteraard een idealere situatie om iets te wensen waarvan je gelooft dat het mogelijk is. Dan heb je de combinatie van overtuiging en verlangen, waardoor manifestaties sneller kunnen gaan.
Een stuk lastiger is het dus iets te verlangen waarvan je niet denkt dat het kan. Je blokkeert bij voorbaat de manifestatie door je eigen gedachten. Je moet leren te gaan denken dat alles mogelijk is, dat alles in het Universum klaarligt en dat het eruit tevoorschijn kan komen als jij het wenst. Op de manier die het Universum uitzoekt. Of iets wensen los van de uitkomst, alsof het niet uitmaakt dat het uitkomt terwijl je het wel graag wilt. Je laat het open, terwijl je het wel wilt..... Je uit daarmee je wens en staat open voor de ontvangst, maar er is geen teleurstelling of ongeduld. 

Het is belangrijk om bewust het verband te zien tussen onze gedachten, de gevoelens die door die gedachten worden opgeroepen, en de gebeurtenissen die plaatsvinden.
Zonder dat stukje bewustzijn, weet je niet waar je staat ten opzichte van je verlangens.

Als je je eenmaal bewust bent van de kracht van je gedachten en van je vermogen om alles wat je verlangt toe te laten, heb je creatieve zeggenschap over je ervaring”. Dan kun je scheppen.
Maar als het je vooral gaat om het resultaat in plaats van het voelen, raak je al snel de weg kwijt…….het voelen wat je wenst blijft heel belangrijk!

Zo is ook elke vorm van kritiek, op jezelf of iemand anders, een blokkade voor manifesteren, omdat je gevoel dan niet goed is. De energie van die kritische gedachte is heel anders dan de energie van je Bron, is niet in overeenstemming. En zowel het scheppen als het ontvangen lukken niet omdat je jezelf hebt afgesneden van wie-je-echt-bent.

Dus tover je lach tevoorschijn, voel je vrolijk of zorg dat je je vrolijk kunt voelen. Wees niet te kritisch en niet te veel bezig met alles wat er gebeurt. Geniet van alle mooie en fijne dingen en alle mooie mensen.  Maar laat het allemaal wel echt zijn.
Ik zie te veel mensen die zich vrolijk voordoen maar het niet zijn, die de schijn ophouden maar van binnen misschien wel huilen.

Door waardering te trainen, door jezelf te leren voor alle kleine dingen dankbaar te zijn, ook de gewone dingen (je partner, het weer, bloemetjes, een deur die open wordt gehouden, etc.), ga je het leven leuker en aangenamer maken. Maar bovenal wordt scheppen makkelijker, evenals het open staan voor dat wat je mag ontvangen. In dankbaarheid.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn