Blog Homeopathie

homeo

Eigenlijk zou dit stuk geneeskunst onder de Integrale Geneeskunde Blog moeten vallen.
Toch maak ik een aparte blog.
Waarom?
Omdat Homeopathie - terwijl het zoveel kan toevoegen en zo'n waardevolle vorm van geneeskunde is - kennelijk zo bedreigend voor de gevestigde orde en farmacie is, dat het - zeker in Nederland - zwaar onder vuur ligt.
Een minister van Volksgezondheid die walgelijke uitspraken doet over homeopathie (en daarmee haar gebrek aan kennis en wetenschappelijke openheid etaleert, en voor mij haar beroep als arts omlaag haalt) is daar een voorbeeld van. Het feit dat op verpakkingen van homeopathische middelen niet meer mag staan waarvoor het is, is aan geen sterveling uit te leggen. Het feit dat geen reclame gemaakt mag worden voor homeopathische middelen - en pure censuur is - wordt normaal gevonden...........maar is dat natuurlijk helemaal niet.

Homeopathie is een zeer waardevolle aanvulling op de reguliere geneeskunde. En is daarom dit blog meer dan waard.

Overigens zijn alle ervaringen die ik beschrijf wel kloppend qua ervaring, maar niet qua verhaal. Dit vanwege de privacy. Mocht iemand enige gelijkenis ervaren, berust dat op toeval !

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

rek

Als ik dat al niet door ervaring wist, leerde ik dat wel door de studie homeopathie: iedereen is anders. Er zijn geen twee mensen gelijk.

Om duidelijker te zijn, door de huisartsenpraktijk was me al duidelijk geworden dat er heel veel verschillende mensen zijn, maar een reguliere diagnose stel je toch op de verschijnselen en de verschijnselen bij een oorontsteking of een kneuzing lijken bij iedereen gelijk.

Maar toen ik homeopathie ging bestuderen, bleek dat allemaal veel ingewikkelder te liggen. Het was helemaal niet zo dat elke middenoorontsteking gelijk was en bij hoofdpijn waren er wellicht wel duizend verschillen mogelijk. Geef je regulier bij pijn een pijnstiller, bij homeopathie wil je weten wie die persoon is, wanneer de pijn het ergst is, waardoor de pijn erger of minder wordt, of warmte invloed heeft, hoe aanraking werkt, hoe druk werkt, etc., etc.

Maar juist daardoor kwam ik erachter dat geen twee personen gelijk zijn én dat ik naar elk detail wat een patiënt vertelde moest luisteren en het moest noteren. Immers, was het nu niet nuttig, was het dat de volgende keer wel.

Een voorbeeld bij tanden krijgen van kinderen:

Bij problemen met het doorkomen in het algemeen zijn er wel 60 middelen mogelijk die zouden kunnen helpen, maar elk alleen bij de persoon waar het door andere karakteristieken die kloppen is aangewezen.
Maar als een kind gilt of schreeuwt bij het tandenkrijgen, moet je vooral aan apis, kreosotum en rheum denken naast calcium phosphoricum en chamomilla (natuurlijk).
Wat opvalt, is dat er ook zo’n 40-50 middelen zijn die worden genoemd bij toevallen tijdens het tandenkrijgen. Dat is dus helemaal niet zo zeldzaam…..
Als kinderen erg zwak zijn tijdens het tandenkrijgen kun je denken aan calcium carbonicum, ipecacuanha, en arsenicum en calc.phos.
Als er diarree is tijdens het tandenkrijgen, zijn er ook weer 40-50 middelen die kunnen. Met koorts een stuk of 30. Als er ook wormpjes zijn er 4 (cina, silicea, mercurius en stannum).
Er zijn nog wat kleinere rubriekjes ook.

Bij tandenkrijgen is het dus de kunst om zoveel mogelijk van de begeleidende verschijnselen te verzamelen én te kijken hoe het kind in elkaar zit. Is het gedrag helemaal ‘chamomilla’, dan is chamomilla het eerste middel. Maar als dat minder duidelijk is, dan kunnen de kleine rubriekjes soms juist de aanwijzing zijn. Het is even puzzelen, maar de ervaring leert dat alleen het juist-gekozen middel helpt.

Bij oorpijn zijn er wel 400-500 middelen die gegeven zouden kunnen worden (is weer eens iets anders dan een pijnstiller en oordruppels of neusdruppels). Daarna kun je onderscheid maken tussen rechts en links, wat het aantal al iets minder maakt, want het ene middel is meer rechts georiënteerd, het ander meer links. En dan is er nog het onderscheid tussen de tijd waarop de klachten zijn.
Daarna krijg je een hele serie aan bijkomende – maar homeopathisch juist belangrijke zaken: zoals

  • Maakt buitenlucht het beter of juist erger?
  • Zijn er andere pijnen, zoals pijn in de buik, of het oog,
  • Komt het plotseling of geleidelijk?
  • Wat voor soort pij is het? Bijtend? Stekend? Borend? Gekneusd? Barstend? Krampend? Snijdend? Scherp? Trekkend? Dof? Knijpend? Knagend? Grijpend? Jeukend? Hamerend? Pulserend? Af en aan?
  • Wat is het effect van kauwen? Van eten?
  • Is het begonnen na kouvatten?
  • Wat is het effect van oude lucht? (beter, slechter)
  • Wat doet traplopen op de pijn?
  • Wat is het effect van liggen op verschillende manieren?

 

Ik kan nog even doorgaan, maar je hebt vast wel een indruk. Uiteindelijk neem of geef je het middel wat het meest passend is, wat de meeste overeenkomsten heeft met de pijn die de patiënt ervaart.

Niet gewoon een pijnstiller, maar een middel wat ervoor zorgt dat de balans wordt hersteld en het lichaam weer is zoals het hoort te zijn……en dat is wat meer werk om te zoeken dan een recept schrijven voor een pijnstiller en een druppel........

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

emo

Homeopathie en emoties 2

Nux Vomica is de workaholic en is ambitieus, maar dat leidt nogal eens tot te veel koffiegebruik en prikkelbaarheid. Om details vaak. Kan zeer kwaad worden, vloeken, tieren. Is ook erg gevoelig voor geluiden en licht. Vaak snel last van opgeblazen maag.

Chamomilla is vaak aangewezen bij (kleine) kinderen. Extreem prikkelbaar, woedeaanvallen, iets willen en dan weer niet, gedragen willen worden en huilen zodra ze op de grond worden gezet. Vooral ook deze klachten bij het tandenkrijgen. 

Stramonium kan zich alleen in de wildernis voelen als er iets is gebeurd wat een gevoel van onveiligheid gaf. Maar het is ook een middel wat bij nachtmerries of in woede en razernij ontwaken van kinderen kan helpen. De angst voor een hond kan lijken op die voor een tijger (extreem erger dus dan je zou verwachten). Angst voor donker en voor dieren. Angst gewond te raken. Angst voor water. Klampt zich vast aan mensen. Stotteren hoort vaak bij het beeld in kinderen.

Bij staphisagria is vaak sprake van het onderdrukken van emoties. Deze persoon zoekt zelden de discussie, maar wordt er wel ziek van. Tot een punt bereikt is waarop het niet meer te onderdrukken is en dan kan ie razend worden met de neiging met dingen te gooien. Je moet er zeker aan denken als er heftige dingen zijn gebeurd en iemand er ogenschijnlijk nauwelijks op gereageerd heeft. Soms omdat het praktisch niet kan, maar toch....

Silicea (kiezelzuur) is meestal netjes en gestructureerd. Het is belangrijk hoe hij/zij overkomt bij anderen. Er is gebrek aan zelfvertrouwen. Ze zijn verlegen, timide. Mentaal werk kan hen uitputten. Ze kunnen halsstarrig zijn, met sterke overtuigingen. Er is grote angst voor puntige voorwerpen. Ze zijn vaak kouwelijk.

Sepia is vaak trots. Klachten door seksueel geweld of gekwetste eer. Vaak huilen zonder duidelijke oorzaak. Ook depressie na zwangerschap. Stevige inspanning geeft verbetering. Vaak heftige klachten rond zwangerschap en menstruatie.

Platina is een apart middel (maar in feite is elk middel dat). Al heel vroeg is er verlangen naar romantiek en seks. De minste aanraking geeft seksuele opwinding. De seksuele behoefte kan te sterk zijn voor de partner en hem wegjagen. Verlangen naar perversie. Er is angst de partner te verliezen, maar ook haatdragendheid. Vaak hooghartig, denk ook langer/groter te zijn dan ze is. 

Phosphor houdt van gezelschap en gezelligheid. Is snel in staat vreemde talen te leren. Is van zichzelf slecht beschermd tegen negativiteit, staat 'open'. Zeer snel bezorgd. Ze zijn zeer sympathiek en empathisch, ze voelen het leed van de ander bijna/vaak. Behoefte aan koud drinken. Vaak wat helderziend, voorspellend, heldervoelend. 

Natrium muriaticum is een middel wat vaak te maken heeft met verdriet en de klachten daardoor. Ze bouwen vaak een muur rond zichzelf om zich emotioneel te beschermen. Nare gedachten blijven zich herhalen. Vaak is er sprake van een strenge koude moeder. Kunnen lachen als er iets ernstigs gebeurt. (Iemand die van de trap valt bijvoorbeeld). Voelen zich beter door droevige muziek. Sterke behoefte aan zout.

Mercurius (kwik) rebelleert tegen onrecht. Ze lijken van buiten rustig, maar van binnen is er sterke spanning. Ze geloven dat iedereen hun vijand is of kan zijn. De interne spanning moet worden losgelaten, er is verlangen te schreeuwen. Elke verandering in temperatuur geeft een verergering of klacht. Wonden ontsteken gemakkelijk en genezen slecht.

Lycopodium wil macht, kan een dictator, een tiran zijn. In feite is er gebrek aan zelfvertrouwen, zelfs lafheid. Ze zijn onderdanig naar een meerdere, maar neigen minderen te domineren. Angst te spreken voor publiek. Wil geen verantwoordelijkheid nemen. Seks met de partner lukt niet, maar er is wel verlangen naar seks met anderen. Luistert alleen naar mensen met meer macht

Zomaar een paar middelen en de emoties er omheen. Gewoon om een idee te geven hoe elk middel – er zijn er veel en veel meer – z’n eigen karakteristieken heeft. Die de behandelend therapeut of arts kunnen helpen het juiste middel te vinden. En die leken wat inzicht kan geven in de verschillen tussen middelen (en personen) 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

lope

De diagnose – rijtjes

In de reguliere geneeskunde is het zo dat je aan de hand van de symptomen – die in de ‘gewone’ geneeskunde worden gezien als ziekteverschijnselen terwijl het in feite een corrigerende reactie van het lichaam is – probeert een diagnose testellen door te kijken in hoeverre die symptomen passen in rijtjes die samen een diagnose opleveren.

Immers diagnose A kent een serie van 5 symptomen, diagnose B kent weer een andere serie symptomen. En dat geldt voor alle diagnoses. Dus welk rijtje kun je zo goed mogelijk maken. Het lijkt soms wat op cryptogrammen, en soms is het eenvoudig een woordzoeker in simpelste vorm. 

Ook in de homeopathie werken we met rijtjes. Ze zijn alleen wat uitgebreider. We kijken in de homeopathie eigenlijk naar alle facetten van de persoon en de geest van de persoon. Niet alleen de klachten waarmee iemand komt – wat mede aanwijzingen zijn voor het corrigerende middel (de klachten waren er omdat het lichaam aan het corrigeren, aan het herstellen was, dus het homeopathische middel ondersteunt daarin, dat is mooi) – maar ook naar hoe de persoon in elkaar zit. Als daarin dingen zijn veranderd, is dat alleen maar een mooie aanvulling voor de richting waarin we moeten zoeken. 

We zien bijvoorbeeld dat kinderen rond het tandjes krijgen soms nogal onhandelbaar en onverdraagzaam worden. Dat hebben ze niet allemaal, maar als dat zo is, is dat een extra aanwijzing voor welk middel er nodig is om de correctie te versnellen.

Zo zien we bijvoorbeeld bij iemand die Arnica nodig heeft na een hersenschudding dat die persoon zich kan gedragen alsof ie een klap van de molen heeft gehad. Nu is Arnica in alle gevallen met letsel handig, maar dit soort verschijnselen maken het extra duidelijk. Of iemand wil absoluut niet benaderd worden na een ongeval, past ook bij Arnica.

Als homeopaat zoeken we naar de rijtjes van de meest opvallende eigenschappen van de persoon en de meest opvallende klachten (pijn op zich is niet iets waar we wat mee kunnen, maar brandende pijn het ergst rond middernacht is opvallend) en noemen dat het ‘ziektebeeld’. Van alle middelen die we gebruiken zijn onderzoeken gedaan naar de verschijnselen die ze bij gezonde mensen teweegbrengen, bovendien wordt er al eeuwen gekeken naar welke middelen welke karaktereigenschappen in zich hebben (ook door bestudering van alle mensen die goed op een bepaald middel hebben gereageerd – wat zijn de overeenkomsten, wat kunnen we ervan leren?). De kennis die daaruit vergaard is, geeft ook rijtjes, en dat noemen we de ‘geneesmiddelbeelden’. Door de tijd worden die ook steeds nauwkeuriger. 

Als homeopaat vergelijken we dan de ‘geneesmiddelbeelden’ (van de middelen) met het ‘ziektebeeld’ (van de persoon). De beelden die het best op elkaar lijken (of het liefst passen) bepalen het te geven geneesmiddel. Dus ook hier de best passende rijtjes.

Het is allemaal een stuk ingewikkelder dan de reguliere geneeskunde, er moet veel meer gestudeerd worden, maar wat wordt behandeld is wel de oorzaak, het lichaam wordt ondersteunt in het corrigeren van wat er fout is.

En dat maakt dat homeopaten zo fanatiek zijn, soms al hun tijd stoppen in het blijven bestuderen van de verschillende beelden, het proberen te ‘voelen’ waarom een bepaald middel wel of niet goed is (los van de overeenkomende rijtjes). Dat maakt waarom homeopathie nascholen en studeren zo leuk is. 

Homeopathie is in feite een energetische geneeswijze, de energie van het lichaam wordt gecorrigeerd, waardoor het materieel ook gecorrigeerd wordt. We horen mensen dan ook vaak zeggen dat ze ‘hun energie weer terug hebben’, of ‘veel beter in hun vel’ zitten. Dat hoorde ik in de reguliere geneeskunde mensen zelden zeggen, in de homeopathie was dat eerder regel. 

Voor mij was dit – toen ik het doorhad – de reden om vol te gaan voor het bestuderen en toepassen van homeopathie. Veel dichter bij de natuur, veel meer het behandelen van de oorzaak in plaats van het toedekken ervan door symptomen te bestrijden. Het vinden van de bron in plaats van de bron dicht te gooien!

Maar tegelijkertijd was mijn ongeluk in 2003 en de erdoor blijvende klachten van het nog maar kunnen focussen op een ding tegelijk (daarvoor kon ik veel dingen tegelijk doen en combineren) de reden dat ik ermee moest stoppen. Voor mijn hersenen is het te ingewikkeld geworden. 

Ik ben bang dat het trouwens voor veel meer artsen geldt dat het te ingewikkeld is, een deel begrijpt de theorie al niet eens. Om homeopathie te doen moet je echt open staan en in staat zijn veel dingen tegelijk te combineren. Het vraagt misschien wel om buitengewone intelligentie en scherpzinnigheid en een nieuwsgierige, kritische geest……en dat is niet iedereen gegeven. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

emo

Homeopathie en emoties 

Wellicht een gekke titel, maar je weet dat een homeopathisch middel wordt gekozen op het geheel van alle symptomen en karakteristieken van de persoon. En zo dus ook op het emotionele van de persoon. Het kan zelfs een sterke aanwijzing zijn voor welk middel nodig is om die persoon weer in balans te brengen. En soms zijn de emoties zelfs de aanleiding voor het bezoek aan de arts of therapeut. 

Ik wandel straks langs een paar middelen waar ik aan moet denken door de emoties, maar realiseer je dat ik dan maar één eigenschap uit de serie neem waar ik iets over zeg. Het kan dus nooit zo zijn dat je op die ene emotie een middel aanwijst, maar het kan een aanwijzing zijn. Bovendien zijn het opvallende eigenschappen die er niet altijd zullen zijn, dus iemand die het middel krijgt hoeft niet te hebben wat ik beschrijf. Het gaat altijd om het totale plaatje!

Ignatia is het middel van verdriet, heftig verdriet, en ook van het theatrale, het overdrevene. De reactie is dus heftig, soms zelfs hysterisch. Ik gaf het ooit aan iemand die al dagenlang steeds weer heftig huilend op bed moest gaan liggen vanwege het doodgaan van haar handje. Maar ook bij iemand met wanhoop en zelfs zelfmoordgedachten na een verbroken relatie. Maar ook stil verdriet hoort erbij. Iemand die je niet hoort maar die verzuipt in onverwerkt verdriet……al jaren klachten sinds verdriet…..

Lachesis heeft weer heel andere emoties: jaloezie met name. Lachesis is een slang, en zo kan de persoon ook zijn. Geslepen, een gespleten tong, dierlijk in de verleiding en de seks, maar oh zo vals en jaloers als de relatie verbroken wordt of het niet gaat zoals ze wil. Enerzijds misschien heel lekker, maar ook gevaarlijk….

Pulsatilla is snel geraakt, kwetsbaar, lief. Heel meegaand en invoelend, maar daardoor ook zo kwetsbaar als er misbruik van wordt gemaakt. Daarnaast ook wel snel switchend van lachen naar huilen en omgekeerd. Erg wisselende stemmingen. Huilt gemakkelijk, vooral bij het praten over de klachten, soms ook zonder oorzaak. Snel blozen. Frisse lucht is nodig.  

Calcium Carbonicum is erg gevoelig voor wreedheden, ze zijn ook intern zwak waardoor ze een denkbeeldige schelp om zich dragen wat maakt dat ze vaak gesloten zijn. Vaak is er letterlijk een 'schelp' om hen heen in de vorm van overgewicht, van vet. Om te zien zijn de kleine kinderen Hollands welvaren. Ze voelen zich gemakkelijk bekeken door anderen. De ontwikkeling kan traag zijn. Graag zoet en eieren. 

Belladonna, het middel vaak voor acute klachten, laat soms een wilde blik zien met verwijde pupillen. Koorts waarbij belladonna nodig is, gaat nogal eens gepaard met hallucinaties en ijlen. Het gedrag kan net als de ogen ook wild zijn, met schreeuwen, haartrekken, slaan, woede, etc. Het trio heet, rood en brandend is vaak aanwezig. Denk aan koorts en ontstekingen, maar ook aan brandwonden……bij koorts voel je de warmte van de persoon stralen

Aconitum, het andere acute middel bij koorts, laat een ander soort rusteloosheid zien. Hier is meer angst. En bij koorts is vaak een wang rood en de ander bleek, er is een sterke behoefte aan koud drinken (bij belladonna aan limonade). De angst is een soort van doodsangst. Je kunt het bijna voelen. Zoals je bij belladonna een soort van straalkacheltje voelt, voel je bij aconitum angst. Er is vaak ook angst voor massa’s en voor lege ruimtes.

Sulphur (zwavel) is erg ambitieus, en heeft enorme fantasieën, vaak hoogdravend. Zit vol ideeën. Kan niet zo goed tegen de hitte, en kou verbetert. Kan denken rijk te zijn terwijl ie arm is, en kan enerzijds er altijd op en top gekleed bij lopen, maar anderzijds ook in lompen rondlopen terwijl dat niet nodig is. Beide uitersten kunnen.

wordt vervolgd......

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Een openbaring

Voor het eerst sinds mijn eerste ongeluk in 2005 ben ik weer aan het lezen in een homeopathisch studieboek. Het lukte me tot nu toe eenvoudig niet. Het kwam onvoldoende binnen en het lukte me gewoon niet.

Het klinkt misschien raar, maar om iets als homeopathie te kunnen doen moet je kunnen multi-tasken, je moet veel meer tegelijk kunnen doen en veel meer gegevens met elkaar kunnen vergelijken en afwegen dan als 'gewone' arts. Voor een deel groei je daar tijdens de studie wel in, maar dan nog. Ik heb wel eens gesteld dat iedereen die dat wil arts zou kunnen worden als je maar niet al die saaie en taaie stof in je hoofd hoefde te stampen, en een beetje intelligentie hebt. Maar ik durf ook te beweren dat lang niet elke arts in staat is homeopathie te studeren, laat staan het te praktiseren. Domweg omdat het veel meer van de arts of therapeut vraagt dan de reguliere geneeskunde. Het vraagt zeer veel intelligentie en tijd, en vooral bezieling om die tijd erin te willen stoppen. Totale commitment met je keuze. Het vermogen het allemaal binnen te laten komen en deels op te slaan in jet hersenen - en het ook nog op te kunnen 'hoesten' als het nodig is.

Dat ervoer ik de afgelopen jaren ook zo. Ik kon steeds beter lezen, ook reguliere artikelen en boeken, maar de homeopathische boeken waren te ingewikkeld. Ik moest teveel tegelijk doen met mijn hoofd. Het kwam niet binnen of bleef niet hangen.
Nu het wel lukt (in elk geval op dit moment, laat ik voorzichtig zijn, ik heb al vaak genoeg mijn hoofd gestoten door te optimistisch te zijn) begin ik steeds meer te begrijpen waarom ik me er zo toe aangetrokken voelde. En dan bedoel ik niet de resultaten die niet te bereiken waren met de reguliere geneeskunde, en niet de veel holistischer en logischer benadering van ziekte, en niet het veel meer serieus (moeten) luisteren naar de patiënt. Natuurlijk, dat bewoog me destijds het te gaan bestuderen, maar nu ik weer in staat ben me erin te verdiepen merk ik dat het vooral het puzzelen is wat me fascineerde.

Puzzelen in de zin van het vergelijken van de eigenschappen (inclusief klachten) van de patiënt met die van alle homeopathische geneesmiddelbeelden. En vervolgens het vergelijken van de middelen die mogelijk zijn op basis van die eerste vergelijking. En je kunt dan alleen kijken naar de symptomen/klachten/kenmerken, maar het is nog mooier als je begrijpt wat er gebeurt. Als je begrijpt waarom die klachten er zijn, als je begrijpt hoe de ander in elkaar zit. Want dan heb je het hele beeld en de grootste kans op succes.
Zo heeft 'onze' Nederlands arts Jan Scholten wereldbekendheid gekregen door het hele periodieke systeem (natuur/scheikunde) te ontrafelen en al de middelen daarin te classificeren. Zowel van boven naar beneden als van links naar rechts zijn er rijen/kolommen die verschillende facetten van de mens of ons leven behelzen. Ingewikkeld? Ja, zeker, maar ook o zo mooi.
En andere meesters in het vak, zoals Sankaran, zijn in de ziel gedoken van het middel (en dus de persoon die bij het middel past en v.v.), waardoor nog veel beter te begrijpen is waarom mensen reageren zoals ze reageren en waarom ze de klachten krijgen die ze krijgen. Sankaran heeft ook een hele classificatie gemaakt van wat iemand in de diepe kern voelt over z'n leven, over z'n ziek zijn. Er zijn collega's die vooral daar mee werken.

En dus moet je als homeopaat niet alleen honderden middelen kennen en herkennen op hun belangrijkste kenmerken, als je het echt goed wil doen, moet je ook de kennis die een Scholten en Sankaran onderwijzen tot je nemen. Ik heb - toen ik nog praktiseerde - vaak verzucht dat ik al die kennis er nooit in zou krijgen. Dat ik dat nooit voor mezelf overzichtelijk zou kunnen krijgen. Maar hoe mooi is het dat al die kennis er is. Dat al die honderden boeken er zijn, dat alle middelen die er zijn uitvoerig zijn 'beproofd' en dat er van al die middelen goede beschrijvingen zijn. En al die middelen zonder echte bijwerkingen als ze gegeven worden.
Van een groot deel van die middelen worden al meer dan tweehonderd jaar de gegevens bijgehouden en aangevuld, maar bovenal bewezen, keer op keer. En gelukkig maken de computers het nu veel gemakkelijker om bij al die gegevens en vergelijkingen te komen dan toen ik met homeopathie begon - toen was dat allemaal er nog niet.

Er is me de afgelopen jaren vaak iets gevraagd over homeopathie, ook door mijn naaste omgeving. En ik heb me steeds een beetje gereserveerd opgesteld, omdat ik niet alleen op mijn gevoel wilde adviseren (ik wilde het altijd zo zeker mogelijk weten, dat was een extra ballast voor me realiseer ik me, maar zo zit ik nu eenmaal in ellkaar), en ik was niet in staat de verschillende middelen zo goed met elkaar te vergelijken als ik destijds wel kon. Niet vanwege gebrek aan kennis, maar vanwege het feit dat mijn hersenen niet mee leken te werken. En gaandeweg ook omdat ik parate kennis ging missen, de ervaring zeg maar. Ik kon er voorheen veel beter inkruipen, in het middel, in de persoon.
En het klinkt misschien raar, maar wat ik nu allemaal lees is tegelijkertijd voor het grootste deel bekende stof (het zat nog wel ergens in mijn hoofd, maar ik kon er niet bij), maar bovenal een openbaring. Een openbaring, omdat het me weer duidelijk maakt waarom ik zo enthousiast was over mijn vak. Ik werkte breder dan alleen homeopathie, maar dit was waarom ik over het stuk homeopathie zo enthousiast was.

Het is zo gaaf om 2 middelen met elkaar te vergelijken die heel veel gemeenschappelijks hebben, maar op één deeltje van elkaar verschillen. En dan ben je al uit gekomen op 2 middelen, want aanvankelijk zijn er heel veel meer. Maar juist die laatste weging/vergelijking moet je bij het juiste middel brengen. Het is zo gaaf om de 'ziel' van het middel of de persoon te zien en daarop voor te schrijven...., om het middel bij de persoon te herkennen.
Het is puzzelen, maar dan van het zeer serieuze soort, de lastiger cryptogrammen of sudoku's, de 5-of meer punten puzzels. Het heeft qua naspeuren van informatie misschien zelfs wel iets weg van advocatuur: heel veel studeerwerk, leeswerk, gepuzzel en ervaring zijn vereist om je werk goed te kunnen doen. En uiteindelijk levert dat geweldige resultaten op, zeker als je in de kern van het middel/de persoon zit. Af en toe is het heel erg zoeken, of zijn er meerdere middelen nodig om helemaal in de kern te komen (vaak door wat mensen hebben meegemaakt). Maar als dat zo is, is er geen andere methode die ook zo diep had kunnen raken, zo vanuit de kern kon helen.
Los daarvan is het geen symptomen bestrijden, waar het grootste deel van de reguliere geneeskunde mee bezig is, maar genezen. Genezen vanuit de kern, vanuit de ziel.

Fantastisch deze openbaring, dit weer kunnen bevatten en ervaren. Het maakt me een nog gelukkiger mens. Een dankbaar mens vooral.

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn