Blog Numerologie

nummers

Een blog waarin ik dingen vertel over numerologie, tipjes van de sluier oplicht en een idee wil proberen te geven over de nummers en wat ze inhouden.

En wat het voor jou zou kunnen betekenen om je nummers te kennen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

 

Als één ding duidelijk is geworden het afgelopen jaar, is het dat de verschuiving van infectieziekten naar meer chronische ziekten niet goed is voor de volksgezondheid.

Rudolf Steiner maakte destijds al onderscheid tussen koortsende ziekten(infectieziekten) en gezwelziekten. Wat opviel, was dat als mensen geen koortsende ziekten meer kregen, er vaak gezwelziekten ontstonden. Daarom beklemtoonde hij ook het belang van koortsende ziekte, zoals de kinderziekten.

In onze tijd is de hoeveelheid gezwelziekten enorm (véél meer doden per dag en jaar dan door corona!), maar wat oprukt zijn de chronische ziekten. De mensen die een aandoening hebben die eigenlijk in het hele lichaam huist, maar vaak wordt benoemd naar het orgaan wat de meeste zichtbare of voelbare hinder geeft. Of zoals bij diabetes naar wat het meest behandeling behoeft.

Het huist in het hele lichaam, omdat de basis ervan zogenaamde laaggradige ontstekingen zijn. Je zou het kunnen zien als mini-ontstekingen, maar dan wel ongeveer overal. Het zorgt ervoor dat het lichaam continu in gevecht is, en op sommige gebieden zijn de ontstekingen erger, zodat er hartlijden ontstaat, of diabetes, of schildklierproblemen, of een chronische darmontsteking, of astma, of…….

En de oorzaak van dat alles is het feit dat ons lichaam (onze cellen) niet meer goed reageert op insuline. Insuline zorgt voor de verbranding van suikers in de cellen en daardoor voor energie. Verder zorgt het ervoor dat vet en eiwitten worden opgeslagen. Dat laatste gebeurt zolang er suiker is om te verbranden en is op zich ook niet gunstig, met name niet waar het om vet gaat. Maar hoe meer suikers (en hoe vaker vooral ook) we nuttigen, hoe meer die prikkel om insuline te maken en gebruiken om suiker in de cel te krijgen, nuttelozer begint te worden.

Gaandeweg wordt er steeds minder gereageerd op die prikkel. Dat leidt tot meer suikers in het bloed en de weefselvloeistoffen. Indirect leidt dat tot meer ontstekingen. En – niet te vergeten – kanker is gek op suiker!

Het meest ultieme voorbeeld is natuurlijk suikerziekte, omdat daarbij de suiker in het bloed niet wordt opgenomen in de cellen, niet kan dienen voor de energie, maar het lichaam het seintje krijgt dat er te weinig suiker is. Dus snoepen we wat bij en verhogen de bloedsuiker nog meer, zonder er meer energie van te krijgen. En we drinken extra om de suiker uit de bloedbaan te krijgen (onbewust seintje van het lichaam), en kiezen dus vaak frisdrank, wat de ellende weer vergroot.

Maar het gaat mij niet om de diabetes, de suikerziekte, het gaat me om het mechanisme erachter wat ook de oorzaak is van al die andere chronische aandoeningen. Het is een mechanisme wat het hele lichaam betreft en dus alle organen. Het is een mechanisme wat het gevolg is van onze levensstijl.

Vergeet niet dat de geraffineerde suikers die we nu in kilo’s per jaar eten er voorheen niet waren, we aten natuurlijke (kleine hoeveelheden) suikers……..ze verwoesten ons nu. 

Willen we er dus iets aan doen, zullen we én de levensstijl moeten veranderen én het lichaam als een geheel moeten gaan bekijken. Het liefst zelfs mens en lichaam als geheel, dus holistisch. We moeten het lichaam als geheel gezonder maken, minder kwetsbaar.

Wat we nu zagen is dat het bij sommige mensen met bijvoorbeeld diabetes en overgewicht ‘normaal’ werd gevonden dat ze Corona kregen, maar bij anderen vreemd. Omdat ze bijvoorbeeld veel aan sport deden.

Het probleem met de chronische ziekten en de onderliggende oorzaak is, dat ook mensen die ogenschijnlijk gezond leven (in de ogen van de mens die niet verder kijkt dan dat) die onderliggende mechanisme opbouwen omdat ze niet optimaal gezond leven. Ook een sporter kan teveel suikers gebruiken en het lichaam overbelasten door de inspanning wat ook tot ontstekinkjes leidt. En ook een sporter kan te veel lichaamsvet hebben.

Anders dan bij de koortsende ziekten, waar ontstekingen tot koorts leiden en zo worden bestreden (in de meeste gevallen, soms is er interventie nodig om iets te versnellen, sporadisch om een leven te redden), verdwijnen deze kleinere ontstekingen niet omdat er geen reactie van het lichaam is. Ook omdat de ontstekinkjes vooral chemisch van aard zijn, voor continue lokale irritatie zorgen en niet de oorzaak van virussen of bacteriën. Maar intussen zorgen ze ervoor dat het lichaam chronisch ziek is, met of zonder klachten (jachten die al te vaak via medicatie worden onderdrukt zonder de onderliggende oorzaak te bestrijden)

Als we deze epidemie van chronische ziekten willen bestrijden, zullen we anders naar geneeskunde moeten gaan kijken. Niet meer specialisten in één orgaan, maar specialisten in het hele lichaam. Niet de kortzichtige reguliere visie die bovendien nauwelijks geneigd is nieuwe kennis te integreren en toe te passen, maar een holistische visie die meegaat met de nieuwere kennis die er is.

Daarbij wat mij betreft een samenwerking tussen de vele natuurgeneeswijzen die er zijn en de reguliere geneeskunde, maar dan niet in de volgorde van belangrijkheid van nu. Laat de natuurgeneeskunde het belangrijkst zijn en de reguliere daar invoegen waar dat noodzakelijk is. Al is het alleen maar omdat de reguliere geneeskunde te star is, te veel handen op een buik is met de farmaceutische industrie, en er zoveel nieuwe inzichten zijn. Laten we eerst het lichaam ondersteunen en helpen, in plaats van symptomen te bestrijden en het lichaam monddood te maken. Als dat onvoldoende lukt kunnen we altijd nog de symptomen bestrijden als ze te hinderlijk zijn, en we niets beters weten te bedenken. 

Maar vooral moeten we anders naar het leven gaan kijken. Zoals we de relatie tussen alle organen onderling samenwerkend als een geheel moeten bekijken, moeten we ook de relatie tussen ons mensen en onze omgeving als een geheel gaan zien.

Geen orgaan kan werken zonder het andere, geen mens kan leven zonder z’n omgeving, zonder de natuur.

Zoals die kleine ontstekinkjes zorgen voor een langzame verwoesting van het hele lichaam, zo zorgen verstoringen van de natuurlijke leefomgeving ook voor langzame verwoesting van de mens.

Infectieziekten trainden het lichaam in het snel opwekken van natuurlijk afweer, maar omdat de industrie wilde verdienen aan ziekte en de artsen al meer dan 100 jaar zich laten sturen door de industrie, moesten de infectieziekten zoveel mogelijk worden ingeperkt.

Ik zei het al eerder, zelf heb ik griep en verkoudheid niet zozeer als ziekte gezien, maar meer als training van ons systeem, en een grote schoonmaak. Om daarna weer wat sterker te zijn en wat meer aan te kunnen. Bovendien voorbereid op steviger infectieziekten.

We hebben nu gezien wat er gebeurt als we die ‘trainingen’ willen voorkomen en in plaats daarvan er maar vaccins inspuiten. We zijn helemaal nergens op voorbereid, sterker nog, we zijn verzwakt en kwetsbaar.

En in plaats van dat we er iets van hebben geleerd, en een stap terug doen om te zien of het wel de juiste benadering was, zetten we onder druk van de industrie juist een tandje bij. We gaan niet alleen nog meer, maar vooral ook nog onveiliger vaccineren. Met experimentele vaccins in plaats van jarenlang geteste vaccins. (niet dat die dan wel goed zijn, maar je begrijpt hopelijk wat ik bedoel)

Ik hoop oprecht dat we iets gaan leren van dit afgelopen jaar.

Wat voor ons mensen en voor onze gezondheid goed zou zijn, is dat we ons meer bewust werden – of meer bewust werden gemaakt – van wat belangrijk is.

Gezonde voeding (zonder vergif erin, zonder suikers, zonder toevoegingen), voldoende rust en ontspanning, een evenwichtig leven, minimale belasting van elektromagnetische straling, sporten en bewegen, liefde om ons heen, tevreden zijn met wat we hebben, lachen en lol maken, knuffelen, stoeien, de hoeveelheid gif op en rond het lichaam beperken, etc.

Maar vooral ook de natuurwetten accepteren, accepteren dat we af en toe eens even griep hebben of verkouden zijn. Dat is normaal. Dat hoeft niet kost wat kost voorkomen te worden. Dat is zelfs goed.

Begrijpen dat ons leven een interactie is tussen onze cellen en de miljarden bacteriën en virussen die maken dat we in staat zijn te leven. Bacteriën en virussen zijn niet onze vijanden, dat is de farmaceutische industrie veel eerder. Zeker op dit moment, met een experimenteel vaccin wat ook nog eens onze cellen genetisch manipuleert…..

De reguliere geneeskunde zal hier nauwelijks iets van leren en de overheid? Ik vrees ook van niet. Alleen al het feit dat holistische geneeswijzen als osteopathie en chiropractie grotendeels niet kunnen werken nu is een teken aan de wand.
Dus probeer er als individu van te leren. Kies voor je eigen gezondheid, denk na over je gezondheid, je levensstijl en je werkelijke behoeften.

Neem de tijd om zaken als ‘intermittend vasten’ en keto-voeding’ te bestuderen, om het lichaam minder te belasten met suikers en meer gelegenheid te geven te herstellen. Zorg voor een gezonder lichaam en een gezondere geest. Je bent zelf meer verantwoordelijk voor je gezondheid en de keuzes die je maakt dan je denkt.

En misschien ook wel meer dan je zou willen, immers, het is een grote verantwoordelijkheid.

Maar dat nadeel is ook het voordeel: we kunnen meer dan we denken doen aan onze gezondheid. En anderen doen het niet voor ons………

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

18

Een Chaotisch 2018

Ik las ‘toevallig’ gisteren nog eens door wat er numerologisch door Hans Decoz van ‘worldnumerology’ in het begin van het jaar werd geschreven als voorspelling over 2018.
En dat is grappig als het jaar al zo’n eind in gang is. Al was het ook niet helemaal om vrolijk van te worden.

Wat erg voorop staat is de chaos in de wereld. Een chaos die niet in het minst wordt veroorzaakt door de overvloed aan informatie. Een chaos die ook nog jaren door zal gaan. En wat vooral opvalt daarin zijn de tegenstellingen tussen mensen.

Tegenstellingen in meningen. Maar vooral ook tegenstellingen tussen zij die hun hart volgen en zij die hun ratio volgen. Je zou kunnen zeggen dat het hart volgen altijd goed is en dat de ratio volgen altijd fout is, en dat klopt in grote lijnen. Maar eigenlijk is het beste toch de gulden middenweg, waarbij het hart leidt, maar de ratio ook meedeelt in de beslissingen. 

In de wereld zijn er mensen die de chaos aanzwengelen omdat ze daar plezier in scheppen of omdat ze denken daar winst uit te halen. Vooral kortetermijnwinst natuurlijk. Kijk naar Trump, die iedereen tegen elkaar uitspeelt en iedereen tegen zich opzet omdat hij dat altijd al deed en daar goede zaken mee deed. Op de termijn zou het voor Amerika wel eens heel erg rampzalig kunnen zijn. We zien dat Russische hackers zich bemoeien met de vaccinatie-discussie in Amerika met het doel de strijd tussen de twee kampen te vergroten. Ze jutten zowel de voorstanders als de tegenstanders op.

Op alle fronten in de hele wereld zien we dat soort dingen. De bemoeienis van de Russen met de verkiezingen in Amerika en de rare acties van het kamp Trump daarop horen daar ook bij. Het internet en het inbreken daarop vormen risico’s naast alle voordelen. Niets blijft geheim en niets blijft veilig, zo lijkt het steeds meer.

Het is de kunst ons niet te laten gek maken door al dat soort tegenstellingen en chaos. Al is het wel slim je af te vragen wat een actie vandaag voor gevolg heeft op morgen. Al die vluchtelingen vanuit Afrika hebben toch echt iets te maken met onze Westerse bemoeienis met hun regimes en regeringen. Ofwel omdat we zo nodig partij moesten kiezen en oorlog moesten helpen voeren, ofwel omdat we wegkeken. We laten ze nu vooral aan hun lot over, maar is dat terecht? En hoe lang houden we dat vol?

We moeten ons dus niet gek laten maken in de zin dat we overhaaste verkeerde beslissingen nemen of inhumaan worden omdat het ons beangstigt. We moeten ons ook realiseren dat die chaos nog wel even duurt en we er doorheen moeten kijken. Laten we er voorbij kijken, naar daar waar het rustiger is. En intussen zorgen we ervoor dat we onszelf niet verliezen en onze waarden niet verloren gaan. Als we mensen blijven, medemensen, en compassie hebben, begrip, empathie, komt het allemaal wel goed.

Laten we zorgen voor rust in de eigen gelederen en geen olie – waar dan ook – op het vuur gooien. Heb de mensen in je omgeving lief en laat je hart zoveel mogelijk leiden zonder je ratio helemaal uit te schakelen. Hoe meer mensen dat doen, hoe eerder er meer rust en harmonie komt.

En als je denkt dat de wereld gek geworden is, is dat misschien ook wel zo. Maar laat dat bij ‘de wereld’, en stuur er af en toe een goede wens of een goedbedoeld gebedje naartoe. Hoe meer mensen het energieveld tot een mooi liefdevol en vreedzaam veld maken, hoe meer kans dat het zich uitbreidt tot over de hele wereld. Ik droom graag!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

7

Mijn dagnummer vandaag is een 7.
En ik kan er denk ik ook niet onderuit. Bij alles wat er gebeurt en alles wat ik doe stel ik mezelf vragen.

Is dit echt de beste manier? Waarom zou ik het zo doen en niet anders? Heeft het betekenis dat ik dat zojuist heb gezien? Zit er iets groters achter dat kleine gebaar wat ik net iemand zag maken?

Vragen, vragen, vragen.
Op dingen die ik anders bijna zou negeren of waar ik mijn schouders over op zou halen, reageer ik nu met interne vragen, met afwegingen, met analyse.
Mijn hoofd wat anders zo leeg kan zijn – zo bijna zonder gedachten – is op een dag als vandaag overuren aan het maken.
In plaats van mijn schouders op te trekken kan ik zelfs moeilijk doen.
Gelukkig is het niet elke dag een dag 7.

Maar tegelijkertijd realiseer ik me dat daarom ook de tijd voor jezelf, om jezelf terug te trekken, op zo’n dag zo belangrijk is.
Meditatie bijvoorbeeld maakt niet alleen het hoofd leeg, maar helpt relativeren. Helpt ons de hersenen vanuit de denkmodus in de rustmodus te zetten. Van klaarwakker en actief naar alert en rustig.

Dat is waar ik op een dag als deze behoefte aan heb. Rust. Om dingen te kunnen overdenken, maar ook om het stil te krijgen.

Het is een dag om te graven, te onderzoeken, maar ook om bij te tanken. In m’n uppie, in alle rust.
Sorry, maar ik ben er even niet. Even mezelf aan het onderzoeken.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Een dag 4

Vandaag schijnt mijn dagnummer een 4 te zijn. Zo voelt het ook wel een beetje.

Vaak weet ik het nummer zelfs aan de hand van hoe ik me voel, hoe ik reageer op dingen, of het een speelse dag is of een dag die veeleisend is. Soms neem ik onbewust de leiding in allerlei zaken en blijkt het een 1-dag te zijn, een andere keer ben ik de creativiteit zelve en blijkt het – logisch – een 3-dag te zijn. Ik kan het nogal eens voelen, merken.

Maar vandaag is dus een 4. Ook dat ervaar ik. Het is een zwaardere dag, het gaat allemaal wat minder makkelijk. Het is alsof ik korter geslapen heb, wat niet zo is. Alsof ik moeier ben, wat ook niet zo is. Ik mis wat creativiteit, maar ben wel erg efficiënt, misschien ook wel wat te rigide en veel georganiseerder dan ik van nature ben.
Ik heb geen vieren, zelfs geen even nummers, in mijn kernnummers. Mijn levenspad is een 3, performance, creativiteit. En die 4 hindert me behoorlijk. Ik voel me meer serieus (nóg meer, want ik heb ook een 7 in mijn kernnummers, de analyticus, ik ben dus al serieus genoeg van mezelf) dan anders en ervaar een gebrek aan vrijheid (die de 5 in mijn kerngetallen nodig heeft). Het is of ik van alles moet.

Ik moet straks naar mijn werk, ik moet zo ook nog eerst eten. Ik moet even bekijken hoe ik het praktisch (!) indeel. Ik moet ook eten regelen voor op mijn werk. Ik moet nog zoveel.
Deze dag mag efficiënt zijn, het voelt niet als mijn dag. Ik voel me vandaag gevangen in een keurslijf van praktisch en efficiënt denken, terwijl ik liever wat fladder en creatief mijn gang ga. De dag gaan dan meer als vanzelf voorbij en het voelt allemaal lichter.

En oh ja, op zo’n dag kan ik dezelfde verplichtingen hebben, maar het voelt dan niet zo. Vandaag wel. Ik heb verplichtingen, ik moet dingen. En het moet praktisch en efficiënt.  Voor sommige mensen ongetwijfeld een genot zo’n dag. Voor mij niet. Morgen gelukkig weer een 5. Vrijheid, beweging, verandering. Heerlijk……

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

7

Nummer 7

De kernwoorden voor de nummer 7 zijn wellicht ‘analyse’, ‘onderzoek’ en ‘innerlijke wijsheid’.

De 7 heeft te maken met zelfanalyse, dingen willen weten, willen uitzoeken, het naadje van de kous willen weten. Antwoorden op alle mogelijke vragen.
Dat maakt dat de persoon met 7 veel minder extrovert is dan bijvoorbeeld de 5 of de 1 of de 3. De 7 is vaak zelfs wat meer in zichzelf gekeerd, of in elk geval lijkt dat zo. Een weinig krachtige 7 is erg op zichzelf gericht, terwijl een te sterke invloed van 7 tot sterkere introspectie leidt.
Het zijn vaak diepe denkers, wat gereserveerd. Er is een wat onzeker basisgevoel wat wordt gemaskeerd door gereserveerdheid, en wat kan worden aangezien voor afstandelijk.
De 7 houdt ervan om alleen te zijn, of in elk geval regelmatig even alleen te zijn, weg van de mallemolen van het drukke leven.
Menigtes, herrie, afleiding en verwarring zijn niet echt de ‘vrienden’ van de 7.
Ook kletsen om het kletsen is iets waar de 7 een broertje aan dood heeft. Het moet wel ergens over gaan, anders verlies je z’n interesse.
De 7 is ook sterk vasthoudend aan z’n beslissingen. Als die eenmaal genomen zijn, is er moeilijk van af te stappen.
De 7 kan door de gereserveerdheid wat geheimzinnig lijken.
Qua carrière is de 7 vaak terug te vinden in exacte vakken als wiskunde, natuurkunde, zakelijke studies, e.d.
De missie van de 7 is te analyseren en uit te zoeken….diep te spitten en te overdenken wat wordt gevonden…..
Vanuit het zoeken en de nieuwsgierigheid kan de 7 spiritueel zijn, intuïtief ook, zelfs geïnteresseerd zijn in het spiritueel occulte. De 7 is goed in het bewaren van geheimen. Door de intelligentie van de 7 is er vaak geen behoefte met anderen te communiceren. De 7 is vaak verbaasd door het gebrek aan diepte bij anderen.
Meditatie en contemplatie doen de 7 goed en is ook iets waar vaak behoefte aan is.
Het hartsverlangen van de 7 is veel rust en terugtrekking van de buitenwereld om de innerlijke bronnen te ontwikkelen. Studeren, lezen, leren om jezelf af te sluiten van de wereldlijke afleidingen.
De uitdaging is begrepen te worden door een ‘stomme wereld’.
Het zal niet verbazen dat het persoonlijke jaar 7 ook weer een ‘innerlijk’ jaar is. Met tijd voor zelfreflectie, studie en zelfanalyse. Het jaar 7 is voor innerlijke groei en voorbereiding. Het sociale leven schuift iets naar de achtergrond, aandacht voor het innerlijk is belangrijker. Het is een spiritueel jaar……….go with the flow.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn