genees

Onder de titel geneeskunde, wat een vak.............. lag al heel lang een manuscript verstopt ergens in mijn computer.

Het heeft vele computers gezien van binnen, want ik begon er al mee in 1995. De eerste verhalen werden dus al 20 jaar geleden geschreven, nadat ik met de huisartsenpraktijk was gestopt.

Het waren 12 bijzondere jaren. Bijzonder, omdat ze zo heel anders waren (overigens heb ik ook over de periode daarna later geschreven, zal in de volgende delen komen.....)
Voor die tijd had ik geneeskunde gestudeerd en stage gelopen tijdens de huisartsenspecialisatie bij dezelfde praktijk die ik een paar jaar later over zou nemen. Ik had dus kennis gemaakt met de praktijk, en met de patiënten, met de vorige huisarts, met de assistentes (er waren er twee), met de entourage.
Daarna was ik er ongeveer een jaar uit omdat ik de militaire dienstplicht moest vervullen. Het laatste deel daarvan ging ik al ondersteunend in mijn latere praktijk meedraaien wegens ziekte van mijn voorganger en 'opleider'.

In 1982 nam ik de praktijk over en was het 'mijn' praktijk. Ik belandde in een andere wereld. Een wereld waarin ik me staande moest zien te houden met een gigantische schuld. Ik had niet alleen een huis gekocht, maar ook veel goodwill betaald, min of meer 'het tuinhekje'. Dat laatste is bij wijze van spreken, want je betaalde voor de patiënten die je overnam, waarvan je maar moest afwachten hoeveel er weggingen en hoeveel er overbleven. En ik heb het dan over tonnen (toen nog guldens).
En ik zeg 'ik', maar ik bedoel natuurlijk 'wij'. Want ik Hanneke ging in mijn kielzog mee. Die kwam ook in die andere wereld.

Andere wereld in alle mogelijke opzichten. Ik had ineens 9 collega's in een waarneemgroep, waarvan de meesten in pak liepen als ik ze ontmoette. Ikzelf liep altijd in spijkerbroek. Zij hadden keurig kapsel, ik had lang haar en een baard. Ik was niet helemaal het prototype van de huisarts als je me zag, denk ik achteraf. Een beetje een vreemde eend in de bijt? Maar ik voelde me daar prima bij.
Ik vond op de frustraties van de beperkte mogelijkheden tot genezen na het vak leuk. We hadden plezier met de assistentes, ik kon het met de meeste patiënten prima vinden, en genoot van mijn vrijheid.
Vrijheid in de zin van mijn eigen toko, mijn eigen auto om visite te rijden, mijn keuzevrijheid in behandelen en doorverwijzen. Verder was er weinig 'vrij', want het was keihard werken. Mijn weken telden al snel zo'n 60 uur per week, en daar kwamen dan ook de weekenddiensten en de nachtdiensten nog bij.

De eerste jaren was ik op vrijdagavond uitgevloerd. Om 7 uur, als de band (het antwoordapparaat wat verwees naar de doktersnachtdienst) erop mocht, vielen mijn ogen meestal dicht en vaak was ik 's zaterdags ook nog 'ziek' van vermoeidheid. Om 's zondags een beetje op te krabbelen en er op maandag weer tegenaan te gaan. Maar het was een leuk vak.
Maar een heel andere wereld dan ik gewend was. Collega's die echte dokters waren, terwijl ik dat niet was. Wel qua vak, maar niet qua gedrag. Ik kan daar op zich al een boek over schrijven, maar dat zouden mijn collega's niet zo leuk vinden denk ik.

Ook een heel andere wereld qua ervaringen met patiënten. Het is anders om als assistent onder iemand te werken dan om zelf de volle verantwoordelijkheid te hebben. En dan echt de dokter te spelen. Dat klinkt wellicht gek, maar een beetje is het wel zo. We hebben allerlei rollen. We zijn 'zoon', we zijn 'partner', we zijn 'klant', we zijn 'buurman/vrouw'. En ik was nu ook 'dokter'. Zo voelde het ook voor mij, het was een rol die ik met mijn kennis en vaardigheden mocht vervullen. Maar bovenal was ik mens. Een mens van vlees en bloed, met gevoel en met twijfels. Twijfels al snel vooral over de 'geneeskunde'. 

Twaalf aparte jaren, met vele gebeurtenissen, vele leermomenten, vele anekdotes, vele lachbuien en ook tranen. Je maakt wat mee in zo'n praktijk. Sommige gebeurtenissen zetten je aan het denken, anderen schudden je door elkaar. Een aantal daarvan heb ik opgeschreven. Als je gaat lezen, wens ik je veel plezier........

Je vind het E-book rechts op de site onder 'eigen boeken'. Deel 2 volgt later.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
zie blog algemeen