Het is nu meer dan 6 jaar geleden dat de wereld veranderde.
In elk geval voor een flink percentage van de wereldbevolking.

Enerzijds omdat er mensen, dierbaren overleden. Anderzijds omdat er bij mensen een nog altijd voortdurende angst werd geïmplementeerd. Maar bij een deel van de bevolking ook omdat ze dingen gingen zien die ze al eerder hadden gezien maar niet opgemerkt.

Laat ik beginnen met deze post op telegram. Een aantal mensen zal het nauwelijks wat zeggen, maar Hanneke noch ik kregen hem voorgelezen zonder brekende stem. De afgelopen 6 jaar hebben bij heel veel mensen veel pijn gedaan:

---

💥 Wanneer je wereldbeeld instort 💥 (Een brief van iemand die het eerst brak)

Als je het net begint te zien…
Ik moet je iets vertellen.

Er waren jaren waarin ik het gevoel had dat ik mijn verstand verloor.
Omdat de wereld om me heen plotseling mijn integriteit in vraag stelde.
Ze geloofden me niet meer.
Ze liepen weg als ik sprak.

Vrienden lachten.
Familie veranderde van onderwerp.
Sommigen noemden me dramatisch.
Sommigen noemden me gevaarlijk.
Sommigen noemden me gek of raar.
Sommigen stopten gewoon met bellen.

🔥 En weet je wat?
Het moeilijkste deel was niet eens de spot.
Het was zitten aan tafel, vriendelijk glimlachen,
doen alsof er niets aan de hand was –
gewoon om een beetje normaliteit en vertrouwdheid vast te houden.
Terwijl er iets in me steeds opnieuw instortte… elke dag opnieuw.

Ik probeerde voorzichtig te waarschuwen.
Ik probeerde zachtjes vragen te stellen.
Ik probeerde niet ‘gek’ te klinken.
Ik liep op mijn tenen rond iedereen
totdat ik volledig opgebrand was van het doen alsof.

Soms faalde ik.
Soms verbrandde ik bruggen met te veel vuur.
Soms trok ik me terug omdat het vechten voor verbinding meer pijn deed dan alleen zijn.

Er waren nachten dat ik in bed lag en naar het plafond staarde en dacht:
“Dit zijn mijn vrienden. Mijn familie.
Ze hebben mijn lach, mijn angsten, mijn hele verleden gekend – hoe kunnen ze opeens mijn hart niet vertrouwen?”

Er waren jaren zonder knuffels.
Zonder menselijke warmte.
Gewoon een steeds groter wordende afstand tussen ons.
Gesprekken die in stilte eindigden.
Dagen waarop ik me onverbonden voelde van de mensen die ooit aanvoelden als thuis.
En nee, ik wilde geen afstand.
Ik kon gewoon niet ontkennen wat ik had gezien.

Er waren momenten dat ik iedereen haatte.
Momenten waarop ik wilde schreeuwen.
Momenten waarop ik wilde dat ik ongelijk had, zodat het leven weer simpel zou voelen.
Maar ik ging door.
Er was geen weg terug.
Ik moest eerlijk zijn tegen mezelf.

🔥 En langzaam verloor de woede zijn zuurstof.
Het was misschien gerechtvaardigd…
maar het wurgde me.
Het brandde in mijn borst als hitte zonder een uitweg.

Totdat ik iets brutaal en bevrijdend realiseerde:
De wereld was me geen begrip verschuldigd.
En ik was de wereld geen wrok verschuldigd.
Dus deed ik het moeilijkste.
Ik vergaf.

Het deed pijn.
Het was oneerlijk.
💫 Maar ik zou de wond niet mijn persoonlijkheid laten worden. 💫

Deze vorm van vergeving was niet… sierlijk.
Het was overleven.
Het was het moment waarop ik zei:
“Ik neem dit niet mee in wie ik word.”

Dus wanneer je begint te zien wat ik jaren geleden zag…
Je zult woede voelen.
Je zult je verraden voelen.
Je zult denken dat we koud zijn.

Dat zijn we niet.

We zijn gewoon klaar met branden.
We hebben de woede al doorgemaakt.
We hebben al in het donker geschreeuwd.
We hebben al betaald voor deze helderheid… in slaap, in tranen, in jaren.

🔥 Wat je nu voelt?
Wij voelden het ook.
We bleven gewoon lang genoeg om het te transformeren.

En als je klaar bent – echt klaar –
Zal ik niet zeggen: “Ik zei het je.”
Ik zal zeggen: “Ik weet het.”

Omdat ik het weet.

Ik weet hoe het voelt om je wereldbeeld in te laten storten.
Ik weet hoe het voelt om mensen die nog in leven zijn te rouwen.
Ik weet hoe het voelt om gek genoemd te worden omdat je je buikgevoel vertrouwde.

En ik weet hoe het voelt om er aan de andere kant uit te komen…
Helder.
Gegrond.
Soeverein.
Eindelijk niet langer eigendom van de wond.

Als je nu wakker wordt,
Ik kom je niet veroordelen.
Ik kom je vertellen:
Het zal pijn doen.

Laat de woede gaan.
Laat het verdriet je openbreken.
Laat de illusies vallen.
💥 En dan – herover je je kracht op het. 💥

Doe het voor jou.
Doe het voor de kinderen.
Voor de mensheid.

Omdat het leven aan de andere kant van wrok
lichter is dan je je kunt voorstellen.
En als je daar komt…
Zullen we naast je zitten.

❤️ Met liefde. ❤️

---

Ik zei dat de afgelopen 6 jaar bij veel mensen pijn hebben gedaan. Veel mensen werden ‘wakker’, ontdekten of ondervonden onvoorstelbaar bedrog, rare dingen, vele onwaarheden, veel grondvesten die behoorlijk begonnen te schudden.

Ik ga daar nu niet verder op in omdat een deel van de mensen geen idee heeft waar ik het over heb, terwijl een ander deel in hart en ziel voelt wat ik bedoel.

Nu komen in een stroomversnelling – en toch nog mondjesmaat voor wie weet wat er allemaal niet klopt – zaken aan het licht die veel mensen niet wisten, waar ze geen idee van hadden. Het is dat de MSM veel nog maskeren en negeren, wegmoffelen, maar iedereen die op social media zit (zeker X en Telegram) zal er iets van meekrijgen.

Er vallen namen, zoals de alom gerespecteerde Oprah en Deepak Chopra, de Clintons, Obama. Vele mensen wereldwijd nemen nu ontslag of worden ontslagen, anderen worden onderzocht.
Ik heb bijna alle boeken van Chopra, bezocht zijn seminars. Dus ook namen die ik niet had verwacht. En het is het topje van de ijsberg. Er komt nog veel en veel meer.

Het wereldbeeld van de meerderheid van de mensen zal de komende tijd instorten, het kan niet anders. Veel te veel is gebaseerd op illusie, op leugens.

Kijk alleen al hoe Epstein kennelijk bezig was met de voorbereiding van pandemieën, met genderzaken, met klonen, met wereldwijde politiek, met de laboratoria in de Oekraïne, met kinderhandel, met mensenhandel, met kanabalisme, met dingen die ik niet eens wil noemen. Met wat niet…….. er is een spelletje, een smerig spelletje gespeeld met ons.
Kijk hoe 2 boeken van 100 jaar geleden precies beschreven wat er nu wereldwijd gebeurt.
Het is een agenda die wordt uitgevoerd. Ten koste van ons. En onze politiek doet er keihard aan mee!

Maar het mooie is dat de agenda niet uitgerold wordt zoals men had gedacht. Omdat er een grote speler (en wellicht meerdere) in de weg ligt.
Maar ja, ieder voordeel heeft een nadeel. Het nadeel is dat bekend gaat worden hoe het zit. Wat er niet klopt, wie er niet klopt. Omdat dankzij het web niemand kan tegenhouden wat komt.

Er zal geprobeerd worden het in hapklare brokken vrij te geven, maar dat zal niet voorkomen dat de meerderheid van de mensen zal gaan doormaken wat een kleiner deel al heeft doorgemaakt. Besef dat Europa (EU) een van de bolwerken van het ‘onlicht’ is!
Ik wens iedereen wijsheid en liefde voor de komende 6 jaar!

Blijf vooral naar de wereld en alles wat bekend wordt kijken als een film, als een theaterstuk. Identificeer je er niet mee. Jij bent een ziel in een menselijke ervaring. Kijk vanuit die ziel, met je hart (en laat het niet breken) en laat je liefde en ‘licht’ schijnen….
ook als het moeilijker wordt….je komt er krachtiger uit!

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed

P.S. Volgens Christina van Dreien is het onlicht in 2030 verdwenen………..maar niet elk medium zo positief qua tijd, wel qua uitkomst……