Ik ben aan het herstellen van een kortdurende acute ‘lichamelijke correctie’.
(anderen noemen het ‘griep’ of ‘ziek’ of ‘een virus’ maar dat zijn allemaal etiketjes, terwijl het lichaam ‘gewoon’ aan het corrigeren, herstellen, is)

De eerste jaren van mijn huisartsenpraktijk was ik tegen het weekend zo ‘op’, dat ik op vrijdagavond en zaterdag koorts had, zondag herstelde, en dan maandag weer kon werken. Op goede vrienden en gezin na wist niemand dat. Tijdens een weekenddienst kon ik me voldoende opladen om die te doen (1 dag). Na een aantal jaren had mijn lichaam zich aangepast aan de omstandigheden, en gebeurde het niet meer.
(buiten de weekenden en vakanties was ik nooit ‘ziek’).

Maar goed, het doet me eraan denken omdat ik nu ook meerdere keren per jaar iets dergelijks heb. En het heeft altijd te maken met mijn grenzen niet goed in de gaten houden, en dat kan op allerlei gebied zijn, lichamelijk, mentaal of emotioneel. Het enige is dat mijn leeftijd maakt dat het ‘opstaan’ iets trager gaat. En dat is oké, maar ook vervelend, want ik wil nog zo veel. En tegelijkertijd, het herstel duurt iets langer, maar daarna ben ik ook weer topfit. Wat dat betreft omarm ik de correcties, ik ben dankbaar! Zeker als ik zie hoeveel mensen chronisch ziek zijn, of altijd maar beperkt.

Het gaf me ook weer tijd om na te denken. De grens had dit keer duidelijk te maken met de hoeveelheid tijd die ik aan dit medium had besteed, de tijd dat de aandacht buiten mijn lichaam lag. Energie die ik weggaf. Niet in de laatste plaats omdat ik dingen goed wil doen. En me ongetwijfeld onbewust ook zorgen maak over hoe dingen gaan of over mijn (schoon)kinderen of kleinkinderen…..het zal een optelsom zijn.

Al eerder gaf ik aan dat ik meer tijd wilde nemen voor persoonlijke zaken, maar ik heb me daar niet aan gehouden, steeds ging er meer tijd zitten in deze rubriek. Omdat ik het leuk vond. Maar mijn lichaam kennelijk niet. Die wil meer aandacht. De Qi, de levensenergie, lekte weg. Zelfs de Qigong schoot er te vaak bij in de laatste tijd.

En daar komt iets bij. Ik wilde zo goed mogelijk informeren over wat er gebeurt wat de MSM niet vertellen, of in elk geval tot nadenken zetten, laten zien hoe dingen niet kloppen die de massa als zoete koek slikt. Omdat dat gevaarlijk is. Het is gevaarlijk als vrije meningen worden gecensureerd. Als vrijheid wordt beperkt onder het motto van veiligheid, verlies je ze allebei!

De wereld waarin we leven is theater. Niets is wat het lijkt en wat de MSM betreft is vrijwel alles tegenovergesteld aan wat ze beweert. Als iets veel aandacht krijgt, is het relatief onbelangrijk en veel wat geen aandacht krijgt of genegeerd wordt, is uiterst belangrijk.
Nu zijn er de Olympische Spelen. Leuk. Maar ook weer complete afleiding van wat er achter de schermen gebeurt (formatie, EU, Oekraïne, chemtrails, etc.). Zelfs mensen die nooit sport kijken, zitten nu apathisch naar sport te kijken. Inclusief de framing en programmering via reclames en teksten van verslaggevers. En daarna zal de Oekraïne/oorlog wel weer hot item worden……

Net als het me niet meer lukt naar een film te kijken zonder besef van wat er rond Hollywood gebeurt en welke rollen in het leven acteurs spelen, en ik in te veel oude muziekale hits hoor wat de artiesten ons proberen te vertellen (al decennia!), lukt het me ook minder om met onbevangen plezier te kijken naar de OS. Ik kijk er doorheen. Ik zie ‘alles’.

Nog zo’n teken van theater zijn de vele ‘maskers’. Het maakt niet uit hoe je ze noemt of wat het zijn, dubbelganger, of klonen, of ‘vervangers’. Kijk naar de ogenschijnlijk belangrijkste mensen op deze aardkloot. Poetin, Trump, Musk, Epstein, e.d. en bekijk ze goed bij verschillende gelegenheden en terug in de tijd. Het zijn verschillende mensen, qua lengte, qua uiterlijk (neus, oren, etc.), zelfs qua mentaliteit (soms periodiek).

Maar goed, we leven in een schijnwereld, waarin de meesten geen idee hebben wat er echt speelt, waarin een gevecht is tussen ‘goed’ en ‘kwaad’, waarin het ‘kwaad’ wil doen geloven dat ‘goed’ slecht is. Ik wilde daarin een beetje richting geven, maar het kost me te veel. Het gaat ten koste van dingen die me dierbaar zijn.

Ik stop met ‘ander nieuws’. Punt. Misschien dat ik zoals eerder genoemd de spirituele/groei component 3x per week blijf doen (dat kost me de minste tijd en is leuk), maar als ik niet stop trap ik in dezelfde val.
Ik stop dus met deze rubriek en heb dan wellicht ruimte om stukken te schrijven over gezondheid, of maatschappij.

Ik kan niet weer on-ontwaken, dus ik blijf me informeren en lezen, en moet daar af en toe over schrijven als er een ingeving opdoemt. En op gezondheidsgebied is er nog zoveel te schrijven om ogen te openen of hinten te geven of tips, of suggesties.

Het zal me meer vrije tijd geven, en dan nog zal ik te weinig tijd hebben om alles te doen wat ik wil aan leuke dingen, maar het is iets meer ruimte……minder ‘verplichting’ (als iets zo gaat voelen – wat ik mezelf aandoe ! – dan klopt het niet).

Hopelijk tot snel,

In licht, liefde en dankbaarheid<
Ed