Ik heb al vaker geschreven over de Covid-situatie en me daarbij afgevraagd wat ik als huisarts gedaan zou hebben. Ik heb daar nu al een flink aantal jaren over na kunnen denken……

Toen ik huisarts was, was er nog geen internet zoals we dat nu hebben. Maar mijn intuïtie, gut-feeling en hart had ik toen ook al. Ik was ook al allesbehalve enthousiast over de griepprikken die destijds werden ingevoerd. Ik vertelde dat mijn patiënten ook. En terecht, blijkt steeds meer: de mensen die afgelopen winter de griepprik namen hadden 27% méér kans griep te krijgen. En vele malen meer kans andere virusinfecties te krijgen…..

Ik denk dat ik niet meegedaan zou hebben. Of dat ik mijn patiënten op z’n minst deelgenoot zou hebben gemaakt van mijn bedenkingen. Het zou in de huidige tijd betekent hebben dat ik met de inspectie in aanraking zou zijn gekomen. Op zich al een bijzonder idioot idee. Omdat de inspectie zich zou behoren in te zetten voor de gezondheid van de burger, en niet voor het omgekeerde. 

Het feit dat de inspectie voor de volksgezondheid schijnbaar een verlengstuk is geworden voor de farmaceutische industrie, net als de overheid zelf, is walgelijk. Het is te gek voor woorden. Niet voor niets zijn in Amerika dit soort figuren nu allemaal ontslagen. Terecht!

De overheid heeft zogenaamde vaccins gepusht die niets anders waren dan gentherapie, dan ‘biowapens’, zoals nu blijkt. Zelfs in de Staatscourant stond al dat het gentherapie was. Men wist het dus! Net als al heel snel bekend was dat er veel doden vielen door de vaccins, dat er meer dan 70% miskramen waren. Ze hadden toen moeten stoppen!

En terwijl nu bekend is dat de hoeveelheid turbo-kankers (een nieuw begrip sinds de Covid-vaccins), de oversterfte (niet tijdens de ‘pandemie’, wél na de vaccins) en allerlei neurologische en chronische ziekten de pan uitrijzen, blijft de overheid doorgaan met deze gifspuiten (want wat zijn het anders?) aan te prijzen. 

Hoe ziek moet je als overheid dan zijn? Hoeveel boter op je hoofd? Hoe bang moet je dan zijn om de waarheid te willen zien, en toe te geven? (Consequenties? Neurenberg? Afrekening?) Hoe niet-mens moet je dan zijn? Hoe groot moet de balk in het oog zijn? 

Het probleem is de tweedeling in de wereld waar ik het al eerder over had. Óf je werd wakker tijdens de pandemie of erna (of ervoor al), of je bent slapend gebleven. Óf je had door dat er veel niet klopte, of je bent in pure onschuld (of als struisvogel) blijven geloven in dat wat de overheid en MSM beweerden. Ondanks alle tegengeluiden en bewijzen van het tegendeel.

Een groot deel van de mensen en professionals slaapt nog, wil liever niet weten wat er echt aan de hand is, negeert alle seinen die op rood staan, daarbij geholpen door een mainstreammedia die het ook niet zo nauw neemt met de waarheid. Net als bij de klimaatverhalen worden duizenden wetenschappers die proberen te laten weten dat het allemaal niet klopt, volledig genegeerd, gecanceld.

De wereld van de wetenschap (ook de medische) wordt geregeerd door de ‘bladen’. Als wetenschapper moet je artikelen schrijven, maar die komen alleen in de bladen als je het verplichte verhaal volgt: er is een klimaatcrisis met een stikstof en vooral een CO2 probleem, het vaccin was veilig en effectief, etc. Als je iets anders beweert, tel je niet mee, word je niet gepubliceerd en sta je buitenspel. Ben je brodeloos. 

Dat men voor het klimaatopwarmingsverhaal allerlei trucs uit de kast heeft gehaald om ons alle onzin op de mouw te spelden, mag vooral niet gezegd worden. Oudere gegevens zijn veranderd, meetpunten zijn verplaatst en naar nu blijkt bestaan steeds meer van die zogenaamde meetpunten helemaal niet. Het is een grote leugen. Maar ook hier: je moet meedoen, anders sta je ‘op straat’. Dus leugens worden beloond, de waarheid nekt je. 

Helaas geldt datzelfde voor de vaccins. Vanaf het begin hebben wetenschappers en echte experts zich uitgesproken over de gevaren en de valse voorstelling van zaken. Ze krijgen met de dag meer gelijk. Maar de leugen regeert (nog).

Het is de omgekeerde wereld in alle opzichten. Een overheid die er voor de burgers zou moeten zijn is er niet voor die burgers, sterker nog: pusht zeer kwalijke giftige prikken en is verantwoordelijk voor duizenden doden als gevolg van die prikken, inclusief kinderen. 

Maar vanuit mijn optiek als (rustend) arts is het nog erger dat artsen zich op eenzelfde dubieus vlak bevinden. Zij doen er net zo hard aan mee. In plaats van op te staan, gaan ze door met prikken en zijn ze medeschuldig aan alle leed die dat veroorzaakt. Want we weten inmiddels dat het immuunsysteem verder verzwakt naarmate het aantal prikken toeneemt. 

Waardoor niet alleen infecties meer kans krijgen, maar ook allerlei chronische ziekten, allergieën, kankers, waarbij het lichaam niet meer in staat is zich goed te verweren en die ziekte of kanker te genezen. In plaats van te helen helpen artsen hun patiënten ongezonder te maken. Ik zei al: de omgekeerde wereld. 

Artsen kunnen aanvoeren dat zij al die kennis niet onder ogen krijgen omdat het niet in ‘de bladen’ staat. Maar waar is de intuïtie, het hart, de gut-feeling, de kennis van de opleiding? Ze hadden verder moeten kijken dan hun bladen en kritische experts moeten beluisteren, iets moeten doen met al die prikschade. Hun Eed moeten naleven, moeten beseffen dat ze meededen aan een eng experiment.

Ik hoef me niet te verantwoorden, ik werkte niet meer als arts. Wat ik wel weet is dat ik met mijn gevoel dat het niet klopte zeker op zoek was gegaan naar de waarheid. Dat ik dezelfde kanalen gevonden zou hebben die ik nu volg. Dat ik geweten zou hebben dat het helemaal niet klopte. En dat ik daarmee iets gedaan zou hebben. Met alle consequenties van dien.

Het wordt tijd dat de artsen collectief gaan toegeven dat ze fout zaten, dat ze hun taak als behoeders van de gezondheid hebben verzaakt. En dat ze excuses maken naar de artsen die ze hebben verguist omdat die wel opstonden en wel primair aan hun patiënten dachten.

En wat mij betreft mogen ze als verzachtende omstandigheid aanvoeren dat er grote druk was van de ‘beroepsgroep’ en de overheid, waarbij ze dan wel direct moeten beginnen met iets te doen aan de macht van die ‘beroepsgroep’ en de overheid. 
Maar dat neemt niet weg dat ze een ook persoonlijke verantwoordelijkheid hebben voor zowel hun patiënten als het vervullen van hun eed.

Daarbij zullen ze moeten toegeven dat ze ook nog eens alle codes van Neurenberg hebben geschonden, destijds opgesteld om mensen te vrijwaren als medisch proefkonijn te worden gebruikt. De mate waarin dat nu gebeurde is groter dan de reden dat de codes werden opgesteld. Dat op zich zou al beschamend genoeg moeten zijn voor een ‘mea culpa’. 

In feite hebben artsen dus zowel hun eed als de codes van Neurenberg aan hun laars gelapt en in plaats van dat te erkennen en herkennen zijn ze gewoon doorgegaan alsof er niets gebeurd is. De grootste misdaad in de geschiedenis tegen de mensheid is gepleegd, maar de plegers doen net alsof er niets is gebeurd. Het zal wel de splinter in het oog van de ander zijn die gezien wordt terwijl de balk in het eigen oog wordt gemist…

Verpleegkundigen, ambulancebroeders, maar ook veel artsen in ziekenhuizen hebben aangegeven hoe duidelijk het is dat de vaccins vreselijke gevolgen hebben. Oncologen over de hele wereld vragen aandacht voor de gevolgen, duizenden wetenschappers tekenden petities, meerdere landen hebben ze al verboden (wat in sommige gevallen zelfs terecht voor álle mRNA-vaccins geldt). Maar de gemiddelde Nederlander weet dat allemaal niet.

Sterker nog, de gemiddelde Nederlandse arts weet dat niet. En dat laat tegelijk zien hoe letterlijk verziekt het systeem is. Hoe verziekt het medische systeem is. Hoe verziekt de gezondheidszorg is. Maar ook hoe verziekt de maatschappij is. Hoe verziekt de media zijn. 

Als rustend arts voel ik een plaatsvervangende schaamte. Een valse schaamte. Het was mijn beroepsgroep. Ik was daar ooit onderdeel van. 

Ik neig me bijna vanuit die valse schaamte uit te spreken:

Mijn excuses aan te bieden voor de blindheid, de slaafsheid naar de farmaceutische industrie ,en het volgen van de liegende overheid. Excuses voor het geven van injecties die het immuunsysteem verslechteren en de gezondheid schaden, die de kans op ziekte en kankers doen toenemen. 

Mijn begrip uit te spreken voor de mogelijkheid dat patiënten ons artsen niet meer vertrouwen. Omdat we ze in de steek hebben gelaten, voor de gemakkelijke weg hebben gekozen en niet zelf hebben nagedacht. Dat we onze hele opleiding hebben gelaten voor wat het was omdat we blind vertrouwden op de industrie, die vaccins klaar had die ze nooit in die tijd hadden kunnen maken……

Een industrie die bovendien wist wat de gevolgen waren. In feite hebben wij artsen meegewerkt aan een genocide. En elk excuus wat we daarvoor verzinnen of opvoeren is echt een smoes om onze schuld af te schuiven op iets of iemand anders.

Ach weet je, ik mijmer al jaren zo rond dit thema. En dit alles kan niet echt tot een goed einde komen. Het wordt echt de hoogste tijd voor verantwoording. Wat mij betreft net als in Amerika: de verantwoordelijke politici/ambtenaren op staande voet ontslaan en vervolgen, en de artsen als groep zullen zich ook moeten verantwoorden, want achter de rug van de politiek en overheid kruipen past wel in het plaatje, maar bewijst alleen maar dat ‘de artsen’ niet te vertrouwen zijn.

Niet als de hoeders van onze gezondheid. 

Wil de artsengroep het vertrouwen van de burgers, van hun patiënten, terugwinnen, zullen ze diep door het stof moeten gaan. Hoe langer dat duurt, hoe moeilijker het wordt dat vertrouwen terug te winnen. En ‘ik wist het niet’ is het slapste excuus wat er is. Als arts hoor je zelf na te denken en je verantwoordelijkheid te nemen, hoor je in je botten te voelen dat iets niet klopt.  

Als je dat niet doet verdien je het niet arts te zijn en de verantwoording te dragen voor mensen die zich tot je wenden. 

Ik ben bang dat de hele Covid-situatie het grootste geval van kwakzalverij ooit is geweest. Kwaadaardige kwakzalverij (maar niet per se kwaadaardig vanuit de artsen). Laat dus geen enkele arts het woord kwakzalverij nog ooit in de in de mond nemen als het gaat om een collega of therapeut die mensen echt wil helpen op een andere manier dan zij het doen!

En vooralsnog doet elke arts er goed aan het hoofd diep te buigen naar de patiënten, zich bewust te zijn van schuld door zowel eed als de codes van Neurenberg te negeren, en te hopen dat er een moment komt dat op een ‘zachte’ manier verantwoording wordt afgelegd. Door de beroepsgroep als geheel wellicht. 

Waarbij dan ook de ‘beroepsgroep’ in de vorm van de ‘vereniging’ of ‘club’ of ‘genootschap’ een stap terug zou moeten doen in belangrijkheid. Zodat elke arts weer zelf mag nadenken en handelen naar kennis en eigen bevinding. En zo in een volgende ronde kan beslissen niet mee te doen aan het bezoedelen van zowel eed als het ondermijnen van het vertrouwen in de geneeskunde. 

Laat een ding duidelijk zijn: ik geloof in de oprechtheid van de individuele arts. Ik denk dat elke arts z’n patiënten het beste wenst. Wat het gevaarlijk maakt is de macht van het collectief die maakt dat iedereen moet volgen, net als de programmering door de industrie. En dan nog een overheid die heel erg fout was, en is. Is het gek dat artsen klakkeloos meededen?

Ik neig nog steeds naar ‘ja’ (door de eigen inborst), maar ‘nee’ klinkt ook plausibel.
Maar dan wordt het nu wel tijd dat ze inzien en erkennen dat het fout was, heel erg fout.

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed

PS. Excuses voor de lengte, maar ik kon/wilde dit niet korter doen……..