Stel je voor: een wereld waarin we leven in harmonie met de natuur.

De natuur zorgt voor voedsel, omdat iedereen zelf z’n groente kan verbouwen. Overal waar je kijkt staan fruitbomen in publieke ruimtes waarvan het fruit geplukt en gebruikt mag worden. Gemeenteplantsoenen bevatten niet alleen fruitbomen, maar ook allerhande struiken en planten met kleinfruit.

De natuur streeft altijd naar balans, naar homeostase. Dat doet ons lichaam ook. Als er iets niet klopt ontstaan wat we noemen symptomen of klachten omdat het lichaam bezig is de balans te herstellen. Als we daar liefdevolle aandacht aan geven en rustig aan doen, ontstaat er weer balans en verdwijnen de klachten.

Zowel de natuur als ons lichaam zoeken altijd naar balans, naar harmonie. Beide zijn gemaakt om ‘gezond’ te blijven.

De natuur zuivert de lucht als die vervuilt is. Sommige planten zijn daar beter in dan andere. Elke plant en elke boom heeft stoffen in zich om te beschermen tegen bedreigingen. Elk lichaam heeft een afweersysteem wat het lichaam beschermt tegen bedreigingen.

Ook in de atmosfeer is er een tendens naar harmonie, naar balans. Luchtdrukverschillen ontstaan, maar vloeien in elkaar over, wat zorgt voor enigszins wisselende klimatologische omstandigheden met als voordeel af en toe regen, af en toe zonneschijn , af en toe een windje, maar geen extremen.

Alles wat eetbaar is, is zuiver. Het komt zo uit de natuur, zo uit de grond, zo van de boom. Zuiver, onbespoten, onbehandeld. Puur. Geen toegevoegde stoffen die de smaak veranderen en de waarde verknoeien.

Alles wat we drinken is zuiver. Water met iets, met iets waardoor het koffie-achtig smaakt, of met iets waardoor het thee wordt. Of gewoon sap van de vruchten waaruit we kunnen kiezen. Sommigen stoken iets met alcohol.

Er zijn wat kleine bedrijfjes omdat we wel enige ‘luxe’ willen, maar voor zover die wat vervuilen, kan de natuur dat prima zelf in balans brengen, zodat de luchtkwaliteit voortreffelijk blijft. Zoals ook het water wat we kunnen drinken steeds zuiver is door de natuurlijke filtering van o.a. het zand.

Niemand heeft enige behoefte om op welke manier dan ook het milieu, ons voedsel, ons drinken, ons lichaam, onze aether, of wat dan ook te vervuilen. Het komt niet eens in ons mensen op. Hoe idioot zou dat zijn?

Energie is er in allerlei vormen, we kunnen alles doen wat we willen. De voorraden zijn eindeloos.

Welk deeltje we ook zouden ‘vergiftigen’ van onze behoeften of onze omgeving, het zou altijd doorwerken in al het andere. Zoals zelfs een negatieve gedachte al een energetisch effect heeft op alle energie om ons heen en dus op alle energie.

Zo respecteert ook iedereen de ander. Misschien houdt niet iedereen evenveel van de ander, maar er is respect, ‘live and let live’, ‘doe de ander niet wat je zelf ook niet wilt’.
Er is gemeenschapszin, men helpt elkaar zo nodig. Zeker als er heftige dingen gebeuren of gebeurd zijn, is men er voor elkaar.

Er is gemeenschappelijke kennis van de natuur en natuurgeneeswijzen, men weet welk plantje helpt bij welke klacht, wat te doen bij bepaalde emoties of bij letsels. We weten bij wie we moeten zijn als we het zelf niet weten. Niemand heeft belangen waardoor dingen niet toegankelijk zijn of waardoor dingen ‘prijzen’ moeten krijgen.

Geld bestaat, maar is van ondergeschikt belang, mensen ruilen liever dingen of diensten met elkaar dan geld te gebruiken. Mensen hebben genoeg, ook al omdat men tevreden is met wat men heeft en beseft dat meer willen ontevreden maakt.

Stel je voor, alles wat je in je mond stopt is gezond en lekker, alles wat je drinkt is lekker en helpt je gezond te houden, alles wat je doet aan lichaamsbeweging zorgt voor gezondheid, lekker diep ademen kan overal en ademhaling op zich kan ook weer helpen de balans sneller te herstellen.

Tja, wat is er mis gegaan?

En waarom is het zo moeilijk om het te corrigeren?

Zowel de natuur als het lichaam hebben nog steeds de neiging om balans en harmonie te zoeken, beide hebben nog steeds stoffen in zich om zich te beschermen.
Maar waarom lukt dat nagenoeg niet meer?

En waarom is puur natuur zo ver te zoeken?

En waarom begrijpen zo weinig mensen dat noch de natuur noch ons menselijk lichaam de balans en harmonie kan behouden als je ze op alle mogelijke manieren vergiftigt? Wat leidt tot ziektes: chronische ziektes, ernstige ziektes, dodelijke ziektes…

Toch droom ik van die ongerepte wereld en ik hoop dat we die kant weer opgaan. Als voldoende mensen maar beseffen dat hun gezondheid en geluk daar meer mee gediend zijn.

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed