Er is een grens tussen goed en kwaad, niet tussen staten, klassen of partijen, maar dwars door ieder menselijk hart (Alexander Solzjenitsyn)

Aan deze uitspraak moet ik vaak denken, zelfs al toen ik hem niet had gelezen.

Als je de gepolariseerde meningen hoort in de media en op straat, merk ik dat die grens al te vaak wel wordt getrokken tussen landen/staten, tussen klassen en tussen partijen.

“Ik ben voor partij X en die vindt dat (Y), dus ik vind Y”. En ik denk dat we religies, of wat daarvoor door gaat er ook bij kunnen zetten. “Ik ben van dit geloof (X) en die staan achter Y, dus ik sta achter Y”.

Het is een makkelijke manier om niet zelf te hoeven nadenken, niet in je hart te hoeven voelen wat jij er nu van vindt, niet (mede)verantwoordelijk te zijn voor wat er gebeurt.

Ik kan talloze voorbeelden geven, maar laat ik er drie pakken uit de recente geschiedenis. Iedereen weet dat de Oekraïne tussen 2014 en 2022 geregeld de eigen provincies in het oosten terroriseerde met bommen en beschietingen, wat naar schatting 14000 mensen het leven heeft gekost; en dat de Oekraïne het meest criminele land was binnen Europa. Ook waren/zijn en bio-labs en was/is er een levendige kinderhandel. 

Toch was tegen geen van deze publieke verontwaardiging (na 2022).

De NAVO heeft allerlei beloftes gedaan, zelfs zwart op wit, aan Rusland over uitbreidingen en ook over de bescherming van die oostelijke provincies in de Oekraïne. Stuk voor stuk zijn die beloftes eenzijdig verbroken door de NAVO, achteraf zelfs weggelachen omdat ze al wisten dat ze zich er niet aan gingen houden. 

Geen enkele publieke afkeuring hiervan. 

In oktober vorig jaar liet Israël de grenzen bewust onbewaakt om Hamas te laten binnendringen (erkend en bewezen; terwijl Hamas door Israël zelf is opgezet), zodat ze een oorlog konden beginnen. Vervolgens werden/worden er tienduizenden mensen letterlijk afgeslacht, waaronder vooral vrouwen en kinderen. Ziekenhuizen en vluchtelingenkampen worden gebombardeerd. Het is pure genocide. 

Veroordelingen? Ja, door de ene groep, terwijl de andere groep onverkort voor Israël blijft en geen veroordeling uitspreekt over deze wandaden. We zien dat ook bij de veroordeling door het strafhof van Netanyahu. Het hof veroordeelde hem, maar zelfs in ons land blijven sommige mensen lof zwaaien over deze moordenaar. En landen in Europa zijn verdeeld. In het ene zal hij gearresteerd worden, in het andere niet.

Steker nog, afhankelijk van het land mag niet worden gedemonstreerd tegen de richting die het land steunt, en wordt er grof ingegrepen als het wel gebeurt.

En bij al deze dingen vroeg ik me af. Waar is het hart?

Als je naar je hart luistert, dan kun je het niet goed vinden dat mensen worden vermoord. 
Als je naar je hart luistert kun je het niet goed vinden dat ladingen beloftes eenzijdig niet worden nagekomen.
Als je naar je hart luistert, dan kun je het niet goed vinden dat kinderen en vrouwen worden vermoord als gevolg van vieze politieke spelletjes.
Als je naar je hart luistert kun je het niet goedvinden dat het mensen wordt verboden tegen die viezigheid te demonstreren. 

Ik mis dat hart te veel in de huidige maatschappij. 
En ik weet wel dat het deels komt door de erg eenzijdige programmering door de omroepen en media, deels doordat ‘men’ murw is geworden door alle ellende in de wereld, en deels door de censuur en de massapsychose.
Maar dan nog.

Zou het hart niet juist in de huidige maatschappij bepalend moeten zijn voor wat we vinden, voor wat we voelen? 

Is het niet absurd dat de overheid voor jou bepaalt wat je mag vinden en voelen (en lezen en horen)? Dat een partijleider dat doet? Dat je buren dat doen? Dat je vrienden en/of familie dat doet? Dat de mening van de meerderheid dat doet? 

Waar zijn wij? Waar zijn we als individu? Wat vind jij, wat vindt jouw hart? 
En wat zou de maatschappij vinden als iedereen naar het hart zou luisteren?

Ik ben niet thuis in de astrologie, maar na 30 jaar schijnt Pluto zojuist te zijn verschoven naar waterman. Daar blijft hij/zij de komende bijna 20 jaar. 
Daar waar ie vandaan kwam ging het om strijd, om macht, om polarisatie. Kijk wat er de afgelopen 30 jaar is gebeurd. Een stroomversnelling aan (negatieve) zaken. 

Pluto in waterman belooft kennelijk een heel andere tijd. En als je naar tarotkaartleggingen kijkt of naar channelingen luistert, is er eenzelfde verhaal: de wereld keert ten goede. 

Het hart wordt belangrijker, eenheid wordt belangrijker, elkaar aanvoelen en begrijpen wordt belangrijker, grenzen door landen, partijen en religies worden minder belangrijk, gezondheid wordt belangrijker. 

Het aanvankelijke nadeel kan zijn dat we heel veel gaan horen wat we niet wisten en wat ons denken over de wereld en geschiedenis op z’n kop kan zetten. Maar de voordelen zijn vele malen groter (en misschien is dat nadeel wel nodig voor de ommekeer). 

We zullen meer één zijn met elkaar, er zal meer empathie zijn, minder polarisatie, geen machtsspelletjes meer, we gaan weer meer om het milieu en de natuur geven (maar dan echt en niet via het slopen ervan), de gezondheid(szorg) verbetert, we gaan vanuit ons hart leven. En het mooiste wellicht: het kwaad, het duister, zij die niet het goede willen voor de mens, zullen machteloos worden. 

Maar voor mij in het kader van dit stuk: we gaan weer naar ons hart luisteren en het hart de leidraad laten zijn van onze acties. Het hart wordt weer veel belangrijker. En dat is precies wat nodig is in de huidige maatschappij. Er is te veel zielloosheid.

En met hart bedoel ik echt het hart. Want denken dat je goed doet voor iets of iemand wil niet zeggen dat je het vanuit je hart doet. Te veel mensen zijn geprogrammeerd in een bepaalde richting. Sommigen door de programmering van de media, anderen door de programmering van hun geloof, weer anderen door de programmering van geld. 

Is Kick out Zwarte Piet iets uit het hart? Absoluut niet. En Antifa, en Extinction Rebellion, en zelfs Black Life Matters? Stuk voor stuk door Soros betaalde protestbewegingen om onrust te zaaien. Heeft niets met het hart te maken, al denken sommige die zich ertoe laten verleiden van wel. 

Staan windmolens en zonnepanelen er in deze hoeveelheden omdat we dat vanuit het hart hebben besloten? En gaan we daarmee door als we weten dat we het milieu en de natuur ermee om zeep helpen? Of gaan we naar ons hart luisteren en begrijpen dat we zijn beetgenomen, dat er op ons gevoel is gewerkt (maar niet ons hart), dat er andere bedoelingen waren? 

We gaan het zien. 

Maar ik prijs me gelukkig dat we naar een maatschappij gaan waar het hart belangrijker gaat zijn, waardoor er ‘weelde en overvloed’ kan zijn, we elkaar meer echt gaan helpen en waar de waarheid ook belangrijker gaat zijn dan ooit. Zodat alle systemen en structuren opnieuw worden bekeken en ingevuld. Zodat oorlogen verleden tijd zijn. De wereld wordt (nog) mooier vanaf nu.

Een wereld waarin de grens tussen goed en kwaad weer volledig dwars door het hart loopt…..

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed