Nadat we het lichaam hebben gezien als energetisch, ga ik een stapje naar het tastbaardere lichaam. Het lichaam als materie. 

Ik begin op microscopisch – maar daarmee ook het belangrijkste – niveau. We weten allemaal dat de kleinste bouwstenen van het lichaam cellen zijn. Het lichaam is opgebouwd uit biljoenen cellen. Elke cel heeft z’n eigen specialisatie in functie van het weefsel waartoe ie behoort. 

En elke cel heeft de stoffen nodig om te kunnen leven en z’n taak te kunnen volbrengen: vitamines, mineralen, spoorelementen, voeding, water, etc. Bovendien moet elke cel ook de afvalstoffen kwijt kunnen. Vergis je niet, elke cel kent meer chemische processen dan in alle fabrieken in Europa bij elkaar. Goede toevoer en afvoer zijn daarom belangrijk.

Wanneer een cel onvoldoende materiaal krijgt om goed te functioneren, ontstaat er een probleem. Temeer, daar het vaak niet om één cel gaat, maar om een grote groep cellen. En in principe kan één stof die tekort is de hele cel slecht laten functioneren, en zelfs miljoenen cellen in het lichaam. Daarom kunnen de klachten daardoor ook heel divers zijn. 

Als genoeg cellen slecht functioneren gaat weefsel slechter functioneren en als genoeg weefsel slecht functioneert gaat een orgaan slechter functioneren. En als…..
Punt is, dat ervoor gezorgd moet worden dat de kleinste bouwsteentjes al goed functioneren omdat het anders via via tot ziekte kan leiden, zelfs tot ernstige ziekte. 

Materieel gezien kan ziekte dus ontstaan door een tekort aan bouwstoffen of voedingsstoffen, maar ook doordat de afvalstoffen niet goed kunnen worden afgevoerd, waarbij ook mineralen, vitamines en spoorelementen betrokken zijn. 

De orthomoleculaire geneeskunde houdt zich met name bezig met de orthostase (de natuurlijke balans, het evenwicht) in het functioneren van de cellen m.b.t. de mineralen en vitamines (en spoorelementen). Elk mineraal wat te weinig in het lichaam aanwezig is veroorzaakt weer iets andere verschijnselen of klachten. En sommige overlappen elkaar qua klachten. 

Die kennis heeft geen enkele huisarts of ze moeten zich ook in de orthomoleculaire geneeskunde hebben gespecialiseerd. Daarom kunnen orthomoleculaire diëtisten zo nuttig zijn. Die hebben die kennis wel en testen bovendien op manieren die ook geen huisarts doet. 

Een mineraal wat het meest in alle cellen wordt gebruikt (in tot zover bekend meer dan 300 processen in elke cel) is magnesium. En laat dat nu ook een mineraal zijn wat door de hedendaagse technieken in de landbouw en de bewerking van het voedsel rond de 90% minder in het voedsel zit dan pakweg 100 jaar geleden. En dat is niet het enige mineraal wat door de landbouwmethode zo is geminiseerd.

We weten dat een tekort aan magnesium kan leiden tot spierkrampen, of in elk geval weet elke fanatieke sporter dat. Maar bedenk dat die kramp pas optreedt als er een flink tekort is in vele cellen (en dus weefsel), dus die klacht betekent dat er echt een flink tekort is aan magnesium. Een tekort aam magnesium kan echter een heel scala aan ander klachten veroorzaken.

Andere tekorten die we in de Westerse wereld zien (wat alles te maken heeft met de verbouw en verwerking van voedsel en het eetpatroon) zijn die van vitamine D en vitamine B12, en selenium. Maar ook veel kleinere spoorelementen en mineralen omdat monoculturen en het gebruik van kunstmest de grond uitputten. En als het er niet in zit kun je het niet opnemen als groente. 

Kunstmest kan ervoor zorgen dat de groente goed groeit en er goed uitziet, maar bevat in het algemeen maar 3 mineralen. Hoe meer de grond is ‘bewerkt’ met kunstmest, hoe armer de grond wordt ten aanzien van andere noodzakelijke mineralen. En dan zal ik het nog maar niet hebben over de pesticiden en wat die verstoren. 

Daarnaast kan het lichaam niet alle stoffen voldoende aanmaken. Zoals bijvoorbeeld vitamine C niet door het lichaam kan worden aangemaakt, terwijl het heel belangrijk is voor het afweersysteem en de bescherming tegen kanker. 

Vergeet niet dat een cel die niet goed functioneert kan veranderen in een kankercel. Dan moet je hopen dat ie doodgaat of onschadelijk wordt gemaakt, maar ook daarvoor zijn mineralen en vitamines belangrijk. Een tekort daaraan kan maken dat zo’n kankercel zich kan vermenigvuldigen en tot echte kanker leidt. 
Maar evenzo kan een tekort tot tal van andere ziekten leiden. 

In bepaalde omstandigheden zijn weer andere mineralen of vitamines nodig om balans te behouden of herstellen. Extra inname ervan kan dan helpen de balans te behouden. 

De laatste jaren speelt Covid een grote rol, met z’n spike-eiwitten en de mRNA-vaccins met hun spike-eiwitten (indirect, maar wel langduriger). Niet alleen zijn dan bepaalde mineralen/vitamines/spoorelementen (MVS) nuttig om onze weerstand te verbeteren, maar ook om die spike-eiwitten te ontdoen van hun kwalijkheid. Net zoals bepaalde MVS de nadelen van de vaccins enigszins kunnen couperen. 

Mineralen en vitamines die in dit verband zijn genoemd zijn onder andere magnesium, N-Acetyl Cysteïne (NAC), vitamine D, vitamine C en Zink. Maar ook quercetine, kurkuma en Ivermetcin. (Had het net weer besteld in het buitenland, maar geconfisqueerd door de douane!)

Mensen die weinig drinken, of alleen de verkeerde dranken, lopen het risico dat de afvalstoffen niet voldoende worden afgevoerd, wat weer leidt tot een ophoping van afvalstoffen (= gifstoffen) in weefsel. Dat op zich kan dan ook weer tot ziekte leiden. 

Het lastige van al deze situaties (tekorten van VMS of ophoping van gifstoffen) is dat we dat aan de buitenkant niet kunnen zien en dat het testen ook niet altijd zo gemakkelijk is. Veel VMS worden in het bloed getest, maar het gaat er soms juist om hoeveel er in de cellen zit. De verkregen waardes zeggen dus soms niet zoveel. 

Bovendien zijn er vaak ook discussies over de hoogte van de waardes. We zien vaak dat de echte specialisten het niet eens zijn met de beleidsbepalers. Zo zijn de adviezen omtrent bijvoorbeeld vitamine C en D volgens experts veel te laag. En wordt ook vaak genoegen genomen met een te lage bloedspiegel. Meningen verschillen nogal eens. Helaas ten koste van de gezondheid.

Maar geen reguliere arts ziet aan de buitenkant of aan de hand van de klachten dat mensen een tekort aan bepaalde VMS hebben. Als een orgaan erdoor slechter is gaan functioneren kan dat wel worden geconstateerd, maar zonder het besef wat daaraan ten grondslag ligt. Ik noem dit niet als verwijt, maar constateer een feit. Het wordt gewoon niet geleerd. 

Veel ‘alternatieve’ artsen hebben zich naast hun primaire specialisatie ook deels bekwaamd in orthomoleculaire kennis zodat ze op dat gebied vaak ook kunnen adviseren. Sommigen testen ook energetisch, zodat ze een en ander kunnen uittesten. 

Hoe dan ook, vandaag de dag is het gebruik van supplementen voor de aanvulling van bepaalde VMS verstandig. Zeker in de periodes dat er bepaalde ziektes heersen, maar ook continu. Ik denk onder andere aan vitamine C (2-3 gram per dag), vitamine D (3000-6000 IE per dag) en Magnesium 400-600 mg per dag. En een goede ‘multi’. 

Daarnaast is een en ander afhankelijk van het voedingspatroon. Vegetariërs en veganisten zullen op andere zaken moeten letten; mensen die te weinig vis eten zullen bijvoorbeeld de omega-3 vetzuren moeten ophogen via een supplement.

Daarnaast is het goed om je te realiseren dat wanneer de ‘energie’ goed is, de kans dat ziekte ontstaat kleiner is. Zelfs door tekorten. Maar de ideale ondersteuning voor de gezondheid is uiteraard gebaat bij én een optimale energetische situatie én een ideale situatie op cellulair niveau, dus v.w.b. VMS en afvalstoffen.

Ziekte kan naast energetische disbalans dus ook worden veroorzaakt door een tekort (of teveel) aan VMS  of een teveel aan afvalstoffen/gifstoffen. Vergeet niet dat we van die laatste ook veel te veel binnenkrijgen vandaag de dag. 

Maar ik ga een stap verder. Voorbij deze materieel geneeskunde op celniveau. 

Wordt vervolgd…………… deel 3 – ‘ziekteverwekkers’