Ik kwam laatst een quote tegen die zei:

“Oudere zielen zijn graag alleen omdat ze weten dat ze dan samen met het hele universum zijn”. 

Hoewel dat vast niet voor alle oude zielen geldt.. gaf het me een warm gevoel.

Ik weet dat er veel mensen zijn die zich snel alleen voelen en die het niet prettig vinden in hun eentje ergens naartoe te gaan of in hun eentje te gaan wandelen. Zelf kan ik het heerlijk vinden. Ik kan in de duinen lopen en me één met de natuur voelen, of op m’n gravelbike toeren en genieten van de directe omgeving of het weten dat ik het hele Universum om me heen heb. Daarom liep ik ook graag lange stukken hard (meditatief bijna). 

Jullie weten misschien dat ik elke ochtend Qigong doe (tegenwoordig een vervlochten mix van SpringForest Qigong en de Lift Chi Up en Body&Mind van de Chi Neng Qigong; samen ruim een uur van meditatieve beoefening waarbij ik zowel energie tank als alle delen van mijn lichaam boost). Daarbij ben ik me gaan voorstellen dat ik dat samen met talloze anderen, inclusief lichtwezens, doe. 

Ik nodig al die anderen uit (iedereen die dat wil) en vraag om samen met mij de oefeningen te doen om de vibratie van deze aarde en de mensheid erop te verhogen. Om samen een mooie nieuwe aarde mogelijk te maken. Een wereld gebaseerd op liefde en gelijkheid. Uiteraard is dat allemaal virtueel, ingebeeld, maar toch. ‘We’ staan in een grote denkbeeldige piramide. 

Ik weet dat er een verschil is tussen in je eentje mediteren of mediteren terwijl je weet dat veel anderen dat tegelijkertijd doen. Niet alleen is bewezen dat zo’n ‘groepsmeditatie’ (het is geen groep die bijeen is, want ieder doet het thuis) zeer effectief is, maar je kunt het ook zelf ervaren. Het voelt echt anders om op zo’n moment te mediteren. Voller, krachtiger. 

Voor mij voelt die Qigong ’s ochtends net als zo’n groepsmeditatie. Ook al zijn die anderen voor het verstand niet echt. Ik weet me omringd met zielen die hetzelfde willen, die meedoen, die de energie versterken. ‘Wij’ brengen die energie naar de hele aarde, de hele mensheid. En soms nodig ik iemand die het nodig heeft (ook virtueel, ingebeeld) uit in het centrum. En sturen we de energie ‘samen’ naar die ander. 

Nogmaals, verstandelijk lijkt dat allemaal raar, maar gevoelsmatig is het geweldig krachtig. En vergeet niet dat onze geest zo belangrijk is; dat wij als individu ook een enorme kracht hebben om iets te bewerkstelligen. 

Ik heb Qigong in grote groepen gedaan, en wat ik ’s ochtends doe voelt nog krachtiger. Ik voel me gesterkt, ondersteund. Door ‘denkbeeldige’ lichtwezens, door ‘denkbeeldige’ voorouders, door ‘denkbeeldige’ persoonlijke krachtdieren of totemdieren, etc.. 

En denk niet dat ik zweef of niet goed geaard ben, ik sta met mijn voeten stevig op de grond. Ik ben verbonden met hemel én aarde. Maar ik ben me wel steeds bewuster geworden van de kracht van inbeelding, van visualisatie. En hoe ik dat kan gebruiken voor het grotere goed.

Hoewel het lastig is uit te leggen aan mensen die in ‘niets’ (willen) geloven, weten we allemaal dat als je een overleden goede vriend denkt, dat je z’n aanwezigheid bijna kan voelen. Je kunt zelfs tegen hem praten. En het lijkt alsof je ook antwoord krijgt als je iets vraagt, maar we denken dat dat niet kan, dus horen we het niet of geloven het niet. ‘Het zal wel onze eigen gedachte zijn’. ‘We lijken wel gek’. 

Maar stel dat het niet je eigen gedachte is…….. Sommige mensen vinden dat doodeng. 

Maar goed. Als je aan anderen denkt, maak je energetisch contact met ze. Sommige mensen voelen dat ook (als er aan ze gedacht wordt). Dus als je je alleen mocht voelen, hoef je alleen aan anderen te denken om ‘gezelschap’ te hebben. Je kunt je zelfs voorstellen dat er een steunende hand op je schouder wordt gelegd, of dat er een zoen op je wang wordt gegeven. 

Toen Hanneke nog hardliep ging dat nooit zo heel snel en vaak ook niet zonder moeite; ze stelde zich soms voor dat ze door een engel met grote vleugels werd geholpen, voortgeduwd. En dan liep ze toch makkelijker. Inbeelding kan behoorlijk helpen…..

Het belangrijkste in deze wereld – al leren we daar helemaal niets over op school – is energie. Levensenergie, Qi. Daar kun je mee spelen om het goed te gebruiken, dat is wat Qigong in feite is. Gestagneerde energie kan je ziek maken, Qigong kan je helen. 

Als je in de natuur loopt – ook in je eentje – ben je omringd met energie. Energie van de natuur, van de bomen, van de struiken en bloemen, van al dan niet zichtbare dieren. Dat zijn allemaal heel zuivere en helende energieën. En dan is er ook nog de energie van het Universum, wat minstens zo helend is. Daarom is het zo goed en belangrijk om in de natuur te vertoeven. 

Je bent nooit alleen met je eigen energie, je bent altijd verbonden met al die andere energieën. En juist als je alleen bent, kun je tanken, kun je opladen, kun je helen. Omdat die verbonden energieën helend zijn.

Heb je nooit eens gehad dat je als je in een gezelschap was geweest daarna doodmoe was, of verdrietig, of boos? Dat is een verstoring van je eigen energie, je hebt energie van een ander opgepikt (of die van de ander heeft de jouwe uit balans gebracht)…..

Dat zal niet of zelden gebeuren als je alleen in de natuur bent. 
(Ooit stonden we met de tent op een plek in een bos in een Frans gehucht waar afschuwelijke dingen waren gebeurd in het verleden; dat had zo’n negatieve invloed op onze energie en dromen dat we zijn ‘verhuist’).

Bedenk ook dat we allemaal één zijn met de natuur, met het Universum, met elkaar. All one, alone, alleen, al een……… Eén met al dat is. 

Speel met je inbeelding, met je energie, met je mindset. 
Weet dat er meer is dan je ziet en dat je meer bent dan je denkt.

In licht en liefde
Ed