Toen ik deze nieuwe website begon, dacht ik “een schone lei, laat ik vooral medische of paramedische informatie geven die opbouwend is”. 

Ook vanavond had ik de intentie om een stuk te gaan schrijven. Onderwerp zou ‘Groene Thee’ zijn, en dan natuurlijk met name de gezondheidsvoordelen ervan. Het stuk zal wel komen, maar op het moment dat ik voor de computer ging zitten, ging er van alles door mijn hoofd….

Ik las vanochtend dat Laura Arboli haar ‘mojo’ kwijt was, haar opgewektheid, haar ‘maatje’, haar energie, haar spirit. En dat komt me bekend voor. Soms zit ons energieveld zo vol met andere dingen dat onze eigen energie niet de kans heeft om zich te doen gelden. Onze Qi, onze levensenergie, verdwijnt te veel als we met zaken buiten onszelf bezig zijn. Ik heb dat af en toe ook.

Ik weet niet of ik Robert Kennedy Jr. de schuld kan geven (natuurlijk niet) van het feit dat ik even niet ‘gewoon’ nuttige artikelen over onschuldige onderwerpen kan schrijven, maar hij heeft ongetwijfeld wat ik al wist nog meer gewicht gegeven. 

Hoe kan ik doen of mijn neus bloedt en ‘gewoon’ over koetjes en kalfjes schrijven terwijl de wereld in brand staat? En dan niet door de opwarming van de aarde, maar door de manier waarop we met z’n allen vergiftigd worden door ons voedsel, door de lucht die we inademen, door uiterst smerige vaccins, door de vloeistoffen die we drinken, door de pillen die we slikken, door……bijna alles. 

En ik weet dat zelfs om me heen de meeste mensen liever hun kop in het zand steken dan te willen zien dat het gebeurt, maar dat maakt niet dat ik dat kan. Al de dingen die ik weet en ben gaan weten kan ik niet ongedaan maken. Bovendien ben ik geneeskunde gaan studeren met maar één doel: mensen gezond(er) maken. Hoe verhoudt zich dat met het vermijden van de roze olifanten? 

In de praktijk was ik altijd heel correct en doordacht, maar ook recht door zee. Menig maal werd ik door een specialist gebeld of ik het slechte nieuws wilde vertellen aan een patiënt. Terwijl zij er al een tijdje om heen draaiden, vertelde ik dat direct. Omdat ik dan ook het beste kon ondersteunen, kon opvangen zo nodig, zelfs een (laatste) levensdoel kon helpen bedenken. Je bent immers pas dood als je dood bent.

Zo ervaar ik de wereld op dit moment ook. Er is veel slecht nieuws, maar er zijn ook veel manieren om met dat slechte nieuws om te gaan, en er zijn ook goede dingen. Er omheen draaien en het niet benoemen is voor mij helaas minder makkelijk. Dat voelt als bedrog. En dat is er al genoeg in deze wereld. 

Argentijnse onderzoekers hebben nu vastgesteld dat in de coronavaccins 55 stoffen zaten die niet vermeld zijn, en die heel kwalijk zijn. Ik ga dat nu niet uitgebreid vertellen, maar noem het om te laten zien wat er allemaal boven water komt via onderzoeken, maar door de MSM verzwegen wordt. 

Steve Kirsch, een IT-miljardair die constant onderzoek doet naar de gevolgen van de vaccins nadat hij er zelf gewond door is geraakt, schreef vanmorgen een stuk waarin hij twee onderzoeken aanhaalde over het vaccin. De een zou aantonen hoe veilig en effectief het was, de ander liet zien hoe kwalijk, onveilig en onwerkzaam het was. Twee onderzoeken over hetzelfde vaccin, uit hetzelfde land. Over dus dezelfde gegevens. 

Zijn conclusie was dat je afhankelijk van welke gegevens je neemt en over welke periode je onderzoekt dus totaal verschillende conclusies zou kunnen trekken. Hetgeen niet wegneemt dat de grootste gemene deler over de coronavaccins is dat ze onveilig en onwerkzaam zijn. 

Overigens schreef een pro-vaccin hoogleraar onlangs dat al de negatieve verhalen komen door drogredenen en dat je de cijfers van de autoriteiten moet geloven. Het komt erop neer dat als in vrijwel alle bejaardenhuizen veel mensen overlijden na de vaccins, en de overheid zegt dat het niet zo is, je de overheid moet geloven. Want dat is de wetenschap. Hoe kun je met jezelf leven als je dat echt meent? 

Als dat zo is, schaf de wetenschap dan maar af. Want dan worden we alleen maar beduveld door de wetenschap. Overigens nodigt Steve Kirsch regelmatig deskundigen uit – vooral degenen die het niet met hem eens zeggen te zijn – om zijn cijfers te bestrijden of een discussie aan te gaan. Regelmatig met hele grote sommen geld als uitnodiging. Maar niemand doet het.

De zogenaamde deskundigen die onzin uitkramen weten dat ze dat doen. En ze weten dat ze zo’n op feiten gebaseerde discussie zullen verliezen. Want terwijl zij beweren ‘veilig en effectief’, hebben hun integere collega’s aangetoond dat er minstens 17 miljoen mensen door die veilige en effectieve vaccins zijn overleden. 

Dat is de wereld waarin we leven. Een wereld die wordt bespeeld door zieke geesten. Een wereld waarin malafide wetenschappers tegenover integere worden uitgespeeld door geld en chantage. Chantage omdat ze – als ze het ene verhaal niet volgen en niet de uitkomsten presenteren die het verhaal bevestigen – ontslagen worden, gecanceld worden, etc. 

Daarom ook de tegenstellingen. De zieke geesten zitten ook achter de vervuiling op grote schaal die onze gezondheid op de proef stelt en zeker niet verbetert. Ongetwijfeld doen ze het niet allemaal met kwade bedoelingen, maar toch is het resultaat allesbehalve fraai. 

En ik? Ik kan niet over koetjes en kalfjes schrijven als dat allemaal gebeurt. Ik moet de dingen benoemen die niet deugen, zodat ‘we’ het weten en er iets tegen kunnen doen. Onszelf beschermen. Robert Kennedy Jr. heeft zo onomwonden uitgesproken dat onze kinderen vergiftigd worden, via voedsel, vaccins, drinken, lucht/chemtrails, etc., dat ik – terwijl ik me dat al bewust was – me er een beetje door bedwelmd voel. 

Bedwelmd in de zin van ‘er niet omheen kunnen’, ‘er iets mee moeten doen’, ‘proberen er een goede draai aan te geven’, ‘meehelpen mensen wakker te schudden en ze daardoor bewuster keuzes te late maken’. 

Ik schijf zeker niet over dat soort onderwerpen omdat ik het leuk vind of omdat ik denk dat jullie het leuk vinden. Ik hoop dat het tot meer bewuster leven leidt.

Regelmatig hoor ik mensen zeggen dat ze biologisch eten te duur vinden. Maar ze gaan wel regelmatig uit eten, of maken dure vakanties. En hebben een dure auto voor de deur. Van mij mogen ze, maar het gaat dus om keuzes maken. Om prioriteiten. Wat vind je belangrijker. Je gezondheid – of die van je kind(eren) – of je luxe, je status? 

Vroeger toen ik als huisarts in de Schilderswijk kwam, hadden sommige mensen nauwelijks huisraad, maar wel een grote TV en een (tweedehands) Mercedes voor de deur. Ik begreep dat niet, maar het zij zo. Prioriteiten. Die mensen maakten andere keuzes. 

Ik bied mijn oprechte excuses aan als jullie niet alle onderwerpen leuk vinden om te lezen, maar ik kan niet anders dan óók over de misstanden schrijven, over het bedrog, over de zieke geesten, over de manier waarop we in slaap worden gesust en tegelijkertijd slachtoffer worden van de kliek die het niet echt met ons op heeft. Wij – jullie en ik – verdienen beter dan dat. We zijn meer waard.

Wij hebben recht op een eerlijk leven, op een omgeving die maakt dat we een goede gezondheid kunnen hebben, op eerlijk voedsel, op een schone lucht, op zelfzeggenschap over ons lichaam en dat van onze kinderen, op schoon water, op eerlijke en brede informatie via de media, op een overheid die er voor ons is.

Ik hoop dat jullie begrijpen dat ik ook over dat soort zaken moet schrijven, ik kan niet anders. Gelukkig word ik niet betaald door iemand die me voorschrijft wat ik moet schrijven en welk verhaal ik jullie moet wijsmaken. Dan zou ik helemaal niets schrijven, ik zou er mijn ziel mee verkopen. Helaas hebben anderen daar minder moeite mee. 

Ik ga ongetwijfeld nog over groene thee schrijven, en allerlei andere toffe onderwerpen waar iedereen z’n voordeel mee kan doen, maar ik wilde dit keer uitleggen waarom niet alleen dat soort onderwerpen. Ik heb nooit in de politiek gewild omdat ik het als adolescent al rare machtspelletjes en rigiditeit vond hebben, en heb me maatschappelijk altijd op de vlakte gehouden omdat ik me realiseerde dat er zoveel verschillende meningen zijn.

Maar nu leven we in een tijd waarin er nog maar één mening mag zijn, waarin nog meer één verhaal verteld mag worden. En dat klopt dus niet. Zeker niet als dat leidt tot steeds grotere problemen voor de mens en de gezondheid van die mens. Ik moet het daar dus over hebben. Ook al zou ik nu gewoon op mijn lauweren rustend van mijn pensioen kunnen genieten. 

Ik hou denk ik gewoon te veel van mijn medemensen om dit alles te laten gebeuren.
Ik wil nog steeds meehelpen aan een betere gezondheid.

In licht, liefde en dankbaarheid.
Ed