Onlangs sprak ik mijn chiropractor die contact had met een specialist op dit gebied en die had hem verteld dat het niet cholesterol en bloeddruk zijn die de leeftijd uiteindelijk bepalen, maar een goede VO₂ max (conditie) en werken met gewichten. 

Dat doet me denken aan een van de boeken van Deepak Chopra waarin hij beschrijft hoe mensen van 90+ snel verbeteren nadat ze aan sport gaan doen. Zoals lichte gewichten heffen en een hometrainer berijden. Niet alleen lichamelijk maar ook emotioneel en geestelijk verbeterden (verjongden) deze mensen aanzienlijk, en snel. 

Bedenk ook dat de waarden die normaal zouden zijn bij bloeddruk en cholesterol de afgelopen tientallen jaren stelselmatig omlaag zijn bijgesteld. Om meer medicijnen te verkopen. Er zijn zelfs namen bedacht als prediabetes en prehypertensie zodat mensen voordat ze iets mankeren ook al pillen gegeven kan worden. En wat zou je zeggen van al die ‘diagnoses’ waarbij je direct ook cholesterolverlagers krijgt? Ook al is de cholesterolwaarde goed. Ondanks alle nadelen van statines zijn ze nog steeds vaste prik. 
Het is pure drugshandel. En de dokter doet mee, want het is protocol en daar mag je niet van afwijken. Sterker nog, als er iets gebeurt en je hebt je niet aan het protocol gehouden, ben je vogelvrij. Zo werkt pharma-slavernij, ingesteld door de collega’s (want die maken de protocollen).

Als ik één ding nooit zal vergeten van mijn huisartsenopleiding, is dat de stage in een goed verpleeghuis in Den Haag. Goed, omdat er met het hart en logisch verstand werd gewerkt. Een van de belangrijkste artsen schreef een proefschrift en had ontdekt dat veel mensen die in de geriatrie belanden er kwamen doordat ze medicamenten gebruikten die hun gezonde functioneren aantastten. Dus werd er in dat verpleeghuis bij binnenkomst gekeken welke pillen konden worden gestopt. Soms bleven er van de 10 maar twee over.

Een deel kregen de patiënten sowieso om de bijwerkingen van andere medicamenten weer te bestrijden. Veel mensen zag je zienderogen opknappen en het beter doen op die 2 dan op de 10 pillen. Het zal me altijd bijblijven, hoe mensen door medicamenten zelfs in de geriatrie belanden, als niet meer ‘vol’ worden behandeld, puur omdat de dokter ze verkeerde medicijnen gaf. Als die medicijnen stopten, waren ze ineens weer ‘normale’ mensen. 

Maar goed, dit als inleiding. Niet onbelangrijk, en ook wel degelijk een waarschuwing: laat je niet alles aansmeren. De artsen doen ook maar wat een protocol voorschrijft of wat hun interesse hen toestaat te weten. Ze zijn niet alwetend en al helemaal niet perfect. Dat is ook niet erg, als ze dat zelf maar zouden beseffen. Als ze zelf maar zouden beseffen hoe zeer ze onder de plak zitten van BigPharma. Geprogrammeerd, gehersenspoeld. Kennis met een hele kleine k. 

Sayer Ji schreef een uitgebreid artikel over dit onderwerp, gezond ouder worden. En hij stelt dat het stoppen met zaken die je gezondheid in de weg zitten belangrijker is dan dingen toevoegen. Dat past bij wat ik zojuist schreef. In 1978 schreef Samuel Shem: “Het leveren van goede medische zorg is zoveel mogelijk niets doen”. 

Dat past bij het idee dat het lichaam een zelf-organiserend, zelf-herstellend, continu regenererend systeem is. 
Elke seconde, zonder bewuste inspanning, produceert je beenmerg 2,5 miljoen rode bloedcellen. Je immuunsysteem identificeert en elimineert ontluikende kankercellen voordat ze zich kunnen vestigen. Je lever voert meer dan 500 biochemische functies uit. Je darmen synthetiseren neurotransmitters. Je cellen herstellen DNA-schade door straling en oxidatieve stress. Je microbioom leidt je immuunsysteem op en produceert vitamines.

Het is georkestreerde intelligentie die werkt op principes die we nog maar net beginnen te begrijpen. Het lichaam wil niet alleen genezen. Het is ontworpen voor vernieuwing, en precies dat doen, elk moment van je leven. De vraag is: wat weerhoudt het ervan om deze zelf-regeneratieve ‘superkracht’ volledig uit te drukken, volledig te kunnen gebruiken?

Zoals wel vaker in de geneeskunde is er een tijd geleden (2010) een studie geweest die het begrip van regeneratie had moeten herschrijven. Maar dat gebeurde niet, net zomin als de kennis dat het advies over vitamine D3 15x te laag is, nooit is gecorrigeerd. Dat heeft te maken met belangen, maar belangen die niet in het voordeel van de gezondheid zijn. 

Dat onderzoek in 2010 ging over vrouwen die rookten in Milaan. Bij aanvang bleken ze 9 jaar ouder dan hun chronologische leeftijd. Na 9 maanden stoppen was de gemiddelde vermindering van de (huid)leeftijd 13 jaar. Dus 13 jaar jonger in 9 maanden. Een volledige omkering van het verwachte traject. 

Het lichaam deed dus al alles wat nodig was om jeugdig weefsel te behouden, maar werd gehinderd door de dagelijks verstoring door het roken. Na het stoppen met roken bezat het lichaam ál de intelligentie om herstel te plegen. 

 De herstelcapaciteit van het lichaam op dagelijkse basis bestaat o.a. uit:
–          herstel van cellulaire schade door oxidatieve stress, straling en mechanische
slijtage
–          omgaan met ontstekingssignalering
–          ontgiften en verwijderen van chemische blootstellingen
–          behoud van weefselintegriteit en barrièrefuncties
–          opnieuw opbouwen van collageen, elastine, en kleine bloedvaatjes
–          ondersteuning van de immuun-bewaking tegen ziekteverwekkers en
afwijkende cellen. 
–          neurologisch herstel en cognitief onderhoud

Wanneer de levensstijl of het milieu (onze omgevingsfactoren) voortdurend zorgen voor letsel, voor verstoring (sigarettenrook, bewerkt voedsel, milieu-gif, chronische stress, of elektromagnetische vervuiling), blijft het lichaam vastzitten in een onderhoudsmodus. Er wordt geprobeerd de schade te herstellen, en er is niets over voor renovatie, voor echte vernieuwing.

Het lichaam is dan continu bezig met rampenbestrijding. Alle tijd wordt besteed aan het dichten van gaten, aan corrigeren. Als je de bedreiging verwijdert, gebeurt er iets diepgaands: dezelfde intelligentie die gaten aan het dichten was, begint het huis te verbouwen in nieuwere en jeugdiger staat. 

Daarom was er ook het medische gezegde: “doe als eerste geen kwaad”. Het eerste wat een arts moet overwegen is of wat hij gaat doen kwaad kan. Zo ja, dan moet hij/zij het laten. (Maar tijdens de Covid-periode bleek dat dat stukje uit de eed compleet vergeten was bij het merendeel. Schokkend, verbijsterend, maar waar; en een waarschuwing). 

De aangeboren genezende werking van het lichaam is zo geavanceerd dat onze primaire taak als artsen misschien niet het toevoegen van interventies is, maar het verwijderen van hindernissen voor de uiting ervan. Geen pillen, maar verandering in levensstijl of milieu. 

Elke chronische stress put de mogelijkheden van het lichaam op vernieuwing uit:
–          oxidatieve stress beschadigt de membranen van de mitochondriën, waardoor
de energie van cellen wordt verminderd
–           chronische ontsteking leidt tot beperking van weefselherstel
–          ophoping van toxines overweldigt de lever
–          glycatie van overtollig suiker verbindt eiwitten waardoor hun functionele
flexibiliteit wordt verminderd.
–          elektromagnetische golven kunnen de elektrische signalering binnen cellen
             verstoren

Als deze storende factoren worden verwijderd, kan dezelfde intelligentie van het lichaam die de gaten probeerde te stoppen juist aan het opbouwen van het lichaam beginnen. Het lichaam blijft jonger als het niet hoeft te strijden tegen alle bedreigingen. 

Want: als in 9 maanden het lichaam 13 jaar jonger wordt door het verwijderen van 1 bedreiging, wat zal dan het effect zijn van het stoppen met het opstapelen van de blootstellingen aan bedreigingen? 
Voorbeelden?

Blootstellingen in de voeding: geraffineerde suikers, industriële zaadoliën, residuen van bestrijdingsmiddelen, kunstmatige additieven, bewerkte voedingsmiddelen.
Blootstelling aan het milieu: luchtvervuiling, waterverontreiniging, huishoudelijke chemicaliën, cosmetische stoffen, elektromagnetische velden
Farmacologische blootstelling: medicijnen met bijwerkingen die weer worden behandeld 
met andere medicamenten
Psychologische blootstelling: chronische stress, informatie-overload, ontkoppeling van de natuur den de gemeenschap
Slaapverstoring`: kunstlicht, onregelmatige schema’s, stimulerende afhankelijkheid.

Elk van deze verbruikt herstelbehoeften in plaats van verjonging. Ze dwingen het lichaam om schadebeheersing toe te passen in plaats van zich bezig te houden met vernieuwen. De optelsom van de bedreigingen leidt vaak tot het overschrijden van de mogelijkheden, waardoor zelfs de schade niet kan worden beperkt. Gevolg: veroudering. 

Hoe meer we dus in staat zijn de bedreigingen te beperken, hoe groter de kans om op een gezonde manier oud(er) te worden. Persoonlijk denk ik dat we veel (gezond) ouder kunnen worden dan nu gebruikelijk is. Zelfs zonder alles te laten wat niet goed zou zijn. 

Zaken als mindset (hoe ga ik om met stress, stoïcijnse benadering, geluk omarmen, dankbaarheid, etc.), meditatie, Qigong, yoga of Tai Chi, bescherming tegen Elektromagnetische energie (vele opties te koop), bewuster eten en drinken, goede slaap, rustmomenten, de natuur opzoeken, leven naar je diepste waarden, werken met gewichten, op een gezonde manier sporten, je werk leuk maken, maar vooral bewuster leven, kunnen maken dat je veel jonger kunt zijn dan je chronologische leeftijd. 

Een van de dingen die ik in dit verhaal miste en wat ik wel zag bij uitzendingen over de blauwe zones is een perspectief. Een doel, of in elk geval een goede reden om voor te leven, om je bed uit te komen. Iets wat je nog wilt doen of meemaken. Zoals je kleinkinderen zien opgroeien, of in de huidige tijd willen zien hoe de wereld er over 20 0f 30 jaar uitziet. Alle echt oude mensen hadden iets waar ze voor wilden leven.

Er is ongetwijfeld nog veel meer te vertellen over dit onderwerp, maar in het kader van de tijd en aandacht, stop ik hier. Dit moet voldoende zijn om je af te vragen of je voldoende doet om het vullen van gaten om te zetten in het vernieuwen……. En of je dat ervoor over hebt. 

Immers, het gaat erom te genieten van het leven, waarbij je ervoor kunt kiezen om er alles uit te halen en te doen wat niet gezond is en zo korter te leven. Of waarbij je je best doet om langer te leven in geluk door gezonde keuzes te maken. De keuze is aan elk van ons. 
Weet ook dat je intens gelukkig kan zijn zonder je lichaam als vuilnisvat te gebruiken en zonder buitensporige dingen te doen. 

In liefde, licht en dankbaarheid,
Ed