In mijn blogs probeer ik informatie te geven op een niet agressieve manier en ondanks het soms serieuze toch ook met een knipoog.
En vooral informatie die de MSM liever niet geven.

Je zou kunnen zeggen dat ik een boodschap wil overbrengen, en tevens de eigen zelfgroei of ontwikkeling, het eigen denken, de eigen intuïtie, de eigen kracht wil helpen versterken door verhalen of blogs van anderen te delen.

Dat alles is weliswaar leuk om te doen, maar kost heel veel tijd en energie. Nu het – onderbroken door deze week? – lekkerder weer wordt, en ik merk dat zelfs mijn dagelijkse Qigong er de laatste tijd bij inschiet, en ik bovendien weer eens over mijn fysieke grenzen ben gegaan waarvan ik moet herstellen, is dat een moment tot bezinning.

Een moment tot nadenken over wat ik wil, hoe ik het wil, hoe ik het zie.
Een moment om de tijd anders in te gaan delen, de prioriteiten tegen het licht te houden en te zien of ik mijn grenzen behoorlijk wijds kan houden en toch erbinnen kan blijven.

Ik ben veel meer gaan wandelen omdat ik daarmee mijn knieën kennelijk – dat leert mijn ervaring me nu – weer gezond krijg. Ik wil E-biken met mijn vrouw als het weer het toelaat, ik wil lekker stukken fietsen op mijn gravelbike (een stuk intensiever). Allemaal dingen waar ik van geniet – zolang ik mijn grenzen niet overschrijd – want dan wordt ik er weer voor ‘gestraft’……

Maar afgelopen week ben ik die grens wel overgegaan ook al omdat ik op het laatste moment besloot de gravelbike te pakken en een flink stuk te gaan fietsen met te koele kleding. Het zou 17 graden zijn, maar zo voelde het niet. En in plaats van direct om te draaien en me anders te kleden gunde ik mezelf die tijd niet en dacht ‘ik fiets me wel warm’. Ondanks het gevoel heerlijk gefietst te hebben, vond mijn lichaam dat ik een grens was overgegaan, het zij zo.

Maar ook wil ik een bijdrage leveren aan betere gezondheid, lichamelijk en geestelijk. Met goede artikelen of adviezen, of verhaaltjes. Ik ben niet iemand die zegt, ‘Ik ben 72, ik ben oud, ik ga op mijn lauweren rusten’. Ik kon weliswaar mijn ‘roeping’ niet voortzetten, maar ik kan wel mondjesmaat nog iets betekenen.

Bovendien, eerlijk is eerlijk, van alles wat ik lees waaruit ik put voor stukjes schrijven, leer ik ook weer wat. En leren is wat we allemaal dagelijks (zouden moeten) doen, maar ik heb er altijd van genoten. Ik zie ook de mooie kanten van alles, kan van kleine dingen genieten, ben dankbaar voor ontzettend veel.

Maar ik zie en overzie ook de grotere plannen (‘licht/duister’) , waar ik nu verder even niet op inga, ik overzie hoe de medisch-farmaceutische industrie is verworden tot iets wat nog heel weinig met genezing te maken heeft terwijl de beoefenaars dat nauwelijks in de gaten hebben. Ik overzie wat er financieel met de wereld gebeurt, zie de grote veranderingen in verhoudingen die er zijn, zie de gecreëerde en zinloze oorlogen die honderdduizenden het leven kost, ik zie hoe we naar de rand van de afgrond worden geleid terwijl de meeste mensen denken dat het leven ongeveer net zo doorgaat als vele jaren geleden.

En natuurlijk wil ik op de een of andere behapbare manier daarover schrijven af en toe. Via de GPS blog dacht ik daar een redelijke modus voor gevonden te hebben, maar het kost me uiteindelijk te veel tijd. En ik hou niet van verplichtingen, zelfs niet als ik ze mezelf opleg. Ik ben op zich heel gedisciplineerd, en heb daardoor veel bereikt, dus als iets in me zich verzet, is het niet voor niets, dan werkt het uiteindelijk niet.

Vanaf nu wil ik dus meer informatieve artikelen schrijven. Zowel ter bevordering van groei, gezondheid en geluk, als maatschappelijk en ‘medisch’.
Daarnaast zal ik af en toe zaken delen zoals ik dat nu deed in de GPS onder ‘groei en spiritualiteit’.

Het vraagt voor mij een andere aanpak. En voor de lezer kan ik niet een vast patroon garanderen, omdat een artikel schrijven óf spontaan komt óf het samenvatten van verkregen informatie inhoudt – en beide kan (of wil) ik allen doen als ik daar zin in heb.

Terwijl ik dit schrijf, realiseer ik me dat het precies is wat de tijdsgeest vertelt dat er zal zijn. Meer waarheid, meer vanuit het eigen hart en lichaam beslissen, meer rekening met jezelf houden maar tegelijkertijd het grotere goed dienen, meer reflectie, nog meer vanuit het hart, etc.

Ik realiseer me ook dat ik dus niet meer de vele zaken die ik nu kort meldde zal noteren op de manier waarop ik deed. Ik zal facetten ervan meenemen in mijn artikelen, maar ben het eerlijk gezegd ook zat om ze eerst te lezen, dan op te slaan en er vervolgens weer naar te zoeken en nog eens te schrijven. Het is allemaal zo dubbelop bezig zijn met dingen waar ik eigenlijk helemaal niet mee bezig wil zijn.

Dus: NIEUWE FORMULE. Vooral artikelen als ik er zin in heb en mijn pet en energie ernaar staan (ik heb overigens zelden een pet op, alleen als de zon me hoofdpijn geeft) of ik het gewoon niet laten kan, en zo af en toe een compilatie van mooie stukken over groei/spiritualiteit, gewoon om te delen.

En intussen blijf ik dankbaar voor alles wat me toevalt en overkomt omdat het me leert. En blijf ik visualiseren en manifesteren wat ik graag zou willen zien, zoals een fantastisch mooie liefdevolle wereld zonder de monsters die er nu rondlopen en macht hebben. En echte geneeskunde in plaats van wat zich daar nu voor uitgeeft.

In neig weer een opsomming te gaan geven van allerlei zaken waar ik mooiere wendingen wens, maar nadeel daarvan is dat ik de huidige negatieve kant dan ook moet noemen. Dus ik stop ermee, want ik wilde liefdevol eindigen, omdat dat is wie ik echt ben.

Dus…….

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed