Dan Millman is een mens waarvan ik meerdere boeken las. Voordat hij spirituele boeken ging schrijven, was hij turner van wereldklasse.

Omdat ik zelf heb geturnd en ook later spirituele boeken ging lezen, sprak die combinatie me best wel aan. Net als zijn manier van schrijven. Toen ik onlangs in het kort wat aspecten langs zag komen, viel me de vergelijking tussen turnen en het leven extra op.

Lichaam en Geest zijn één systeem

Als je je beste prestaties wilt leveren, train je lichaam en geest samen. Op de automatische piloot haal je zeker niet je beste resultaten. Bewust leven helpt je sowieso al beter. Als je bij turnen alleen aandacht zou hebben voor je lichamelijke oefening, kun je het lichamelijk wellicht doen, maar presenteren en uitstraling zullen dan minder zijn

Door de geest erbij te betrekken, wat ook niet eens anders kan, komen zaken als (zelf)vertrouwen, vertrouwen in het lichaam, presentatie (hoe laat ik me zien) en dergelijke ook naar voren. Dat maakt het geheel compleet. En dat geldt feitelijk voor het hele leven. Besef altijd dat lichaam en geest één zijn en ook zo behandeld moeten worden. Als je één deel versloft gaat het ten koste van ook het andere deel.

Hindernissen zijn mogelijkheden

Je kunt vast talrijke zaken uit het leven bedenken als voorbeeld. Bij turnen zijn er ook talloze momenten dat je iets fout doet. Je stoot je tenen tegen iets, klettert uit de ringen of de rekstok, komt compleet verkeerd neer na een afsprong of een salto, flikflak of handstandoverslag. Ik heb wat pijntjes gehad tijdens mijn lessen.

Maar elke fout, elke verkeerde inschatting, elke nieuw te leren oefening was niet alleen een hindernis, maar vooral een mogelijkheid. Ik kan me nog herinneren dat ik van enkele meters hoogte uit de ringen viel, plat op mijn buik en gezicht. Er was iets in de uitvoering fout gegaan, inschattingsfoutje, ik was de ringen kwijt, ging vliegen. Maar au, dat was hard neerkomen. De opties?

Het nooit meer doen, of pas de volgende week weer (wat op hetzelfde neerkomt), of de beste keus: direct opnieuw proberen. Maar nu met de kennis van zojuist. En zo was het dus een nieuwe mogelijkheid. Misschien komt het daardoor dat ik heb geleerd elke keer na een val weer op te staan, en steeds sneller. En het opnieuw te doen. Thank You!

Focus op het proces, niet op het resultaat

Hou van de dagelijkse oefening en jaag niet vooral een resultaat na. Probeer dagelijks jezelf bij te schaven en als je aan een project bezig bent, probeer ook daar dagelijks aan te werken. Met volle overgave en aandacht. Bij turnen ging het om stukjes van oefeningen leren beheersen en bijschaven. De volle aandacht was wel nodig, anders gebeuren er ongelukken.

En pas als alle verschillende onderdelen beheerst worden, kun je er een geheel van gaan maken. En dan weer bijschaven aan de presentatie. Het leven is niet veel anders. Dagelijks komen we dichter bij de persoon die we echt zijn. Elke dag leren we wel iets; de ene dag ingrijpender dan de andere, maar elke dag is een ‘les’. En hoe bewuster we ons daarvan zijn, hoe beter!

Adem, ontspan en wees aanwezig

Ik zie/voel me nog staan voor een wedstrijd. Altijd gespannen en altijd in bange afwachting of het wel goed zou gaan. Want altijd kun je een moment verslappen of een inschatting verkeerd maken. En altijd bevatte een oefening delen die je maar net beheerste. Op z’n minst mislukt er dan iets, op z’n ergst raak je gewond. Dus wat deed ik? Ik haalde een keer diep adem, ontspande op de uitademing, zei tegen mezelf ‘je kunt het’, en was volledig aanwezig.

Ook in het alledaagse leven werkt het zo. Ben je ergens nerveus voor, of gewoon nerveus door alles wat er gebeurt? Adem diep in en vooral diep uit. Bij voorkeur langer uit dan in. Daardoor ontspant de geest zich. En door volledig aanwezig te zijn, zijn we niet bezig met zorgen over straks of gisteren.
En tenslotte:

Consistentie is belangrijker dan intensiteit

Die moet ik zelf nog een paar keer tot me nemen en opnieuw lezen. Het is belangrijker om stabiele kleine passen te maken dan te rennen. Je kunt beter stukje voor stukje bijschaven dan in een keer alles te willen doen.
Juist het consistent dagelijks handelen leidt tot aanzienlijke groei van lichaam en geest.

En daarvan zijn natuurlijk heel veel voorbeelden. Denk aan dagelijks een journaal of dagboek bijhouden. Of een dankbaarheidboekje. Een dagelijks gebed, of een dagelijkse meditatie van desnoods enkele minuten. Dagelijks enkele quotes lezen en overdenken. Dagelijks een ochtendoefening doen. Of dagelijks een Qigong van 10-25 minuten, afhankelijk van de tijd die je hebt.

Dagelijks aan je relatie ‘werken’, even laten merken dat je van de ander houdt en hem/haar waardeert. Dagelijks de tijd voor jezelf nemen in welke vorm dan ook (douchen, muziek luisteren, in de natuur, boekje lezen, etc.).

wordt weer vervolgd

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed