Ik voelde dat het alweer enige tijd geleden is dat ik iets schreef.

En dat is niet omdat ik geen zin heb of geen inspiratie, maar omdat ik het ‘druk’ heb.
Toen ik nog huisarts was, verbaasde ik me over gepensioneerde patiënten die me vertelden dat ze sinds hun pensioen drukker waren dan ooit. Dat ze hun dagen vol hadden zitten, dat ze het drukker hadden dan toen ze werkten.

Daar moet ik vaak aan terugdenken. Want terwijl ik me regelmatig voorneem het huis te gaan verven, kom ik ook daar (nog) niet aan toe. Voor een deel is dat omdat ik de laatste tijd – voor het eerst in 22 jaar tijd – weer homeopathie aan het bestuderen ben. Voor het eerst kan ik het weer opbrengen, heb ik er weer zin in. Mijn ongelukken en de gevolgen daarvan maakten dat ik die energie niet meer had. Het was te veel.

Voor mensen die het gek vinden dat ik dat weer zou moeten studeren, na zoveel jaar als homeopathisch arts te hebben gewerkt: door het bestuderen van de totale beelden van de (meest voorkomende) middelen , en het beeld (een patiënt met….) wat je erbij krijgt, gaan de middelen weer spreken, ga je het weer invoelen, inleven.

In mijn praktijk destijds voelde ik vaak welk middel mensen nodig hadden. Mijn vrouw kon zich er terecht vaak over opwinden dat ik dan toch nog een uur ging zitten uitzoeken welk middel ik ging geven. Maar ja, dat is het Pietje Precies in mij. Ik wilde het zeker weten. Inderdaad zonde van de tijd meestal, aan de andere kant had ik daarna alternatieven als het eerste middel niet goed (genoeg) werkte.

Mijn kennis rond de middelen is deels aanwezig gebleven, maar het ‘voelen’ van de middelen is sterk verminderd. Als ik destijds iemand ontmoette, dacht ik vaak al aan een middel. Dat was omdat er zoveel verschillende middelen zijn en iedereen ook verschillend is, niet omdat iemand dat middel nodig had. Je kunt de beschrijving van elk middel zien als de beschrijving van een mens.

En als het beeld van die mens gelijkt op het beeld van dat middel, beide met gelijke eigenaardigheden, dan is dat een match. Dan zou dat middel het middel zijn wat die persoon weer in balans brengt als die mens uit balans raakt of is. Dat is hoe homeopathie werkt. Ik dacht in ‘middelen’ zonder de behoefte dat ook uit te dragen.

Wat ik nu ook ontdek, is dat er de afgelopen jaren heel veel is gebeurd binnen de homeopathie. Met name in het beter in kaart brengen van de middelen en de eigenschappen. Er zijn grofweg 4 soorten middelen.

Middelen gemaakt van mineralen (calcium, natrium, goud, fosfor, e.d.), middelen gemaakt van planten of bomen (thuja, pulsatilla, lycopodium, calendula, echinacea, e.d.), middelen gemaakt van dieren (lachesis, sepia, e.d.) en middelen gemaakt van ‘ziek’ weefsel, de nosoden (tuberculine, cancer, DKTP, e.d.).

Als je bedenkt dat er véél meer dan 1000 middelen zijn, met allemaal zo’n uitgebreid totaalbeeld – zij het de een uitgebreider dan de andere – kun je je voorstellen dat het lastig is door de bomen het bos nog te zien. Je kunt niet al die kennis in je brein hebben opgeslagen. Daarom is het mooi dat er collega’s zijn die zich hebben toegelegd op het rubriceren, het in kaart brengen, het maken van schema’s met overeenkomsten (of verschillen).

Wat destijds al gebeurde (20-25 jaar gelden) was dat het periodiek systeem van de elementen in kaart was gebracht. Als ‘periodiek systeem’ je niets zegt, google het dan maar. Je ziet rijen (horizontaal) en kolommen (verticaal) waarin alle elementen staan die bekend zijn. Van al die elementen zijn ook homeopathische middelen gemaakt.

Elke kolom en elke rij heeft specifieke kenmerken die ook in de middelen terug te vinden zijn. Naarmate we verder naar beneden en naar rechts gaan in het systeem bevatten de mineralen meer protonen. neutronen, e.d. Niet alleen het mineraal, maar ook het erbij horende geneesmiddelbeeld is meer/anders ontwikkeld.

Ook was met name de Indiase homeopathisch arts Sankaran toen al bezig alle planten te rubriceren en in te passen in een begrijpelijk systeem. Hij voerde het begrip ‘sensation’ in (‘gevoel’): er paste een soort van ‘gevoel’ bij iemand die zo’n bepaald plantenmiddel nodig had. Het lijkt heel ingewikkeld, en voor mij was het dat toen ook, maar het is een hulpmiddel om beter het juiste middel te kunnen vinden.

Dat speelde allemaal in de periode dat ik door mijn ongelukken een jaar niet in staat was te lezen en jaren niet in staat was om me voldoende te kunnen focussen om wat dan ook te bestuderen of te werken. Einde verhaal dus voor mij.

Maar goed, ik ben dus langzaam zover opgeklauterd dat ik dat nu weer zie zitten – al zal ik er buiten een klein kringetje wellicht niets meer mee doen – maar Sankaran is doorgegaan en heeft nieuwere systemen ontdekt, waardoor het gemakkelijker zou moeten kunnen worden het juiste middel sneller te vinden.

Voor mij is dat allemaal nieuw en leuk om te bestuderen. Ik krijg er opnieuw het gevoel van de beelden (middel – patiënt) bij en wellicht een overzicht wat ik nooit eerder had. Door casussen op video te bestuderen zie ik ook weer wat homeopathie (de natuur) kan waar de reguliere geneeskunde faalt. En ik begrijp weer waarom ik stopte als reguliere arts en me bekwaamde in homeopathie.

Ik zie hoe een middel niet alleen aanzet tot zelfgenezing, maar de levenskwaliteit verhoogt, de levensenergie vergroot. En dat in feite met ‘energie’, want dat is wat homeopathie is: een bepaalde energie, verkregen door de speciale bereiding van een mineraal, een plant, een dier of een nosode.

Ja, ik heb het druk, met lezen, met studeren. Heerlijk.
Ik realiseer me dat velen het raar vinden dat je op je 70e nog aan het studeren bent, zeker als je er weinig mee kunt. Maar ik geniet ervan.
Bovendien denk ik dat de reguliere ‘geneeskunde’ niet de ‘geneeskunde’ van de toekomst is. Dat BigFarma niet lang meer de scepter zwaait.

Een industrie die baat heeft bij zieke mensen is niet de industrie die mensen zal genezen. Voor hen die opgelet hebben is dat de laatste 4 jaar nog duidelijker geworden.

Natuurlijke manieren van genezen komen dan weer in beeld. Daar zou homeopathie er heel goed een van kunnen zijn. Naast acupunctuur en osteopathie/chiropractie. Dat zou kunnen bijdragen aan een betere gezondheid en een betaalbaardere gezondheidszorg. En een gezonder milieu, een gezondere samenleving.

Ik ga weer even studeren………

in licht, liefde en dankbaarheid,
Ed