Het houdt me op de een of andere manier bezig. 
Artsen en prikken. 
En de desinformatie via media en overheid. 

Ik blijf me er dingen over afvragen

Natuurlijk heeft dat te maken met het feit dat ik zelf huisarts was en destijds grotendeels tegen mijn zin en gevoel griepprikken gaf aan mensen die dat per se wilden. Toen schenen ze me al zinloos (nog steeds) en zag ik mensen die maandenlang sukkelden juist door die prik. 

Maar het was nog een ‘ouderwets’ vaccin, met een al dan niet gedood of verzwakt virus. En het prikkelde wel je afweersysteem soms verkeerd, maar veranderde geen DNA en veranderde je niet in een lichaam wat continu ziekmakende stoffen produceerde onder het mom van ‘bescherming’, zoals de mRNA-vaccins nu. 

En natuurlijk heeft het ook te maken met het feit dat ik heel sympathieke en liefhebbende artsen ken die de vaccins spuiten met de beste bedoelingen. Maar intussen dus – met alle kennis die er nu is – die mensen veroordelen tot een slechtere immuunfunctie, tot een grote kans op turbokankers of andere ernstige ziekte, of misschien zelfs wel tot de dood. 

Stel je volgt de berichten breed en bent op de hoogte van wat er wetenschappelijk is bewezen en vastgesteld:

Dan prik je dus, terwijl je weet dat er volgens vele onderzoeken (er zijn er al vele honderden die de grote nadelen ondubbelzinnig hebben aangetoond) grote gevolgen aan de prikken kleven. Zoals miljarden doden door de prikken. Zoals turbokankers, zoals vruchtbaarheidsproblemen, doodgeboortes en miskramen, zoals vele neurologische ziekten, zoals het weer actief maken van uitgedoofde kankers, zoals hartvaatziekten en sterfte, etc.

Ik kan me bijna niet voorstellen dat er artsen zijn die zichzelf goed hebben voorgelicht en toch spuiten. Of spuiten zonder dat ze hun kennis hebben overgebracht aan de patiënt die om de prik vraagt (omdat ie gratis is en die persoon denkt dat ie beschermd wordt). 

In ‘tehuizen’ waar mensen worden verzorgd, worden de prikken ook aangeboden. Veel van die mensen begrijpen helemaal niet wat er aan de hand is en denken dat ze beveiligd worden door die prik. En helaas worden ze vaak gepromoot door verplegend personeel dat er net zoveel van begrijpt, maar enthousiast is dat ze dat werk mogen doen. 

Maar die artsen, die zijn verantwoordelijk. Huisartsen, GGD-artsen….
Als je de gevolgen kent, hoe kun je dan spuiten? 

Maar de overgrote massa van de artsen is onwetend!

Ze hebben geen flauw idee van de grote nadelen van de mRNA-prikken. Ze leven in hun begrensde wereldje met informatie via hun medische bladen die per definitie weigeren wat niet in het pro-vaccin-verhaal past. Is dat een schande? Ja, natuurlijk. Maar het is wat het is.

Die grote massa artsen is bijna net zo slecht geïnformeerd als de bevolking door dezelfde oorzaak: eenzijdige des-informatieve (of ronduit leugenachtige) informatie. De artsen via media en hun bladen, het volk via de media (en overheid). 

Door dat gebrek aan juiste informatie – al die door collega’s gecontroleerde wetenschappelijke onderzoeken die de grote nadelen aanwijzen van de vaccins worden hun onthouden door de bladen waarop ze geheel vertrouwen, bladen geregeerd door Big Pharma – denken die artsen grotendeels zelfs nog dat de vaccins veilig en effectief zijn.

Iedereen die mijn blogs leest weet inmiddels wel dat ze niet veilig en niet effectief zijn, maar de massa aan artsen weet dat dus helemaal niet. Ze geloven in de sprookjes die hen en u zijn wijsgemaakt. Deels dodelijke sprookjes.

En dus spuiten ze iedereen die het wil zonder hen juist te informeren in alle onschuld een mRNA-vaccin in wat grote gevolgen kan hebben voor de gezondheid van die persoon. Het zal ongetwijfeld weer een piek in sterfte geven, zoals elke prikronde dat doet. En zal wellicht de oversterfte weer extra versterken. Cijfers uit gebieden in Tsjechië en Japan waar heel goed geregistreerd werd (in tegenstelling tot Nederland) laten zien dat de oversterfte ook in de coronatijd alleen door de gevaccineerden kwam! 

Kun je hun die onwetendheid kwalijk nemen?

Persoonlijk – maar dan ben ik streng, uitgaande van mijn eigen plichtsbesef en bewustzijn, mijn eigen kritisch denken, mijn eigen gewetensvolle inborst, mijn eigen intuïtie en 6^e zintuig – vind ik van wel. Elke arts had kunnen weten dat als je gaat rommelen met het DNA, dat dat ernstige gevolgen kan hebben. Of dat als je een experiment gaat doen met iets nieuws, dat het onverwachte gevolgen kan hebben. Dat dat volgens de code van Neurenberg zelfs verboden is.

Of dat iets creëren wat schadelijke stoffen aanmaakt in het lichaam niet zonder ernstige gevolgen kan zijn. Het is veel ingrijpender dan de ‘oude’ vaccins deden!

Maar als ik kijk naar de bijna gesloten sekte van de artsenij, artsen die volledig vertrouwen op informatie van de firma’s die voordeel hebben aan zieke mensen, artsen die elkaar napraten en niet buiten het kringetje willen geraken, die protocollen moeten volgen waardoor zelf nadenken wordt beperkt, die uitgekotst worden als ze afwijken van de lijn, dan verbaast het me helemaal niet. En dan neig ik ertoe het ze minder kwalijk te nemen.

Vroeger vergeleek ik de situatie van patiënten met die van mezelf – zoals veel artsen zullen doen – en op basis daarvan bepaalde ik of iets wel of niet klopte. Of ik wel of niet actie moest ondernemen, of ik wel of niet alert moest zijn, etc. Uiteraard in combinatie met mijn medische kennis.

Maar gaandeweg heb ik geleerd dat iedereen anders is (niet in het minst door de homeopathie), andere ervaringen heeft, een lichaam heeft wat wellicht anders reageert, en zelfs een ander waarheid heeft omdat er andere informatie is. 

‘Eigen’ waarheden

Dat maakt dat iedereen z’n eigen waarheid heeft op basis van het verleden en informatie. En hoewel het niet wegneemt dat ik altijd al vond en nog steeds vind dat artsen zelfstandig moeten nadenken en alle kennis en grijze cellen die ze hebben moeten gebruiken in dienst van de bevolking die ze zouden moeten dienen, begrijp ik maar al te goed dat ook zij in slaap sukkelen door alle protocollen en de stroom informatie van de farmaceutische industrie.

Voeg daarbij de geslotenheid, het geheime en onuitgesproken verbod van de lijn af te wijken, en je hebt een groep minder nadenkende en volgzame mensen (die desalniettemin wel degelijk verantwoordelijk zijn voor datgene wat ze doen!). Bovendien, voor mij was het een dagtaak (ik ‘was’ mijn praktijk) tegenwoordig is het vaak parttime.

En zo is de groep artsen geworden tot een erg kwetsbare groep in plaats van een stel vooraanstaande intelligente mensen die het volk en hun patiënten dienen. Niet meer die groep die door eigen nadenken en kennis op een voetstuk staat (niet vanwege het voetstuk, daar heb ik niets mee, maar vanwege het feit dat ze er terecht af zijn gevallen omdat ze niet meer zelf hun handelen bepalen). En dat is jammer, heel jammer. 

Sympathiek en liefdevol

Wat niet wegneemt dat de het overgrote deel van die artsen sympathiek en liefdevol is, hun vak met liefde uitvoeren en het beste voor de patiënt wil (alleen wordt dat beste veel minder door hen bepaald dan zou moeten). 

Het blijft dus een lastig onderwerp. Zolang artsen niet erkennen hoe ze worden gemanipuleerd – al vanaf hun opleiding – om te doen wat het grote geld (Big Pharma) wil, blijven ze in die matrix van de artsenijwereld zitten. En blijft het heel eng om af te wijken.

Juist in een tijd waarin zoveel informatie van buiten die wereld beschikbaar is, waarin zoveel meer aan de gezondheid te doen is dan wat zij bieden, is het droevig dat deze ‘sekte’ in stand wordt gehouden.

Ik ben dan ook blij met iemand als Robert Kennedy in Amerika die flink aan de boom aan het schudden is. En met een hoofd gezondheidszorg in Florida die elke verplichting van (alle!) vaccins heeft afgeschaft omdat hij de schadelijkheid ervan (en het gebrek aan eerlijk onderzoek) inziet en vindt dat hij iets dergelijks niet mag verplichten. 

Er schijnt licht aan het eind van de tunnel, maar het is nog een eindje wandelen…..

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed