Hypericum, of juister: Hypericum perforatum, en in het Nederlands het St. Janskruid, heb ik als homeopathisch arts misschien niet zoveel voorgeschreven of gebruikt, maar de keren dat het nodig was, werkte het buiten verwachting.

St. Janskruid is in de reguliere geneeskunde berucht, omdat het als kruid (dus niet als homeopathisch middel) een antidepressieve werking heeft. Dat op zich is mooi, maar omdat het werkt via bepaalde receptoren op cellen kan het bepaalde reguliere medicijnen minder goed laten werken. En dat is dan natuurlijk én tegen het zere been én zou zelfs gevaarlijk kunnen zijn.

Als homeopathisch middel speelt dit allemaal niet. Zoals ik al eerder schreef werkt homeopathie op basis van energie en niet op basis van materie. Zo’n receptor-verhaal staat dus ook volledig los van het homeopathische middel.

Hypericum heeft vooral werking op zenuwbanen. Ik zeg ‘vooral’ omdat bij alle indicaties waar ik het gebruikte er iets met zenuwbanen aan de hand was. 

Laat ik beginnen met 2 spectaculaire gevallen. 

De eerste was een patiënt die niet in homeopathie geloofde, maar de dag ervoor met zijn vinger tussen een heggenschaar had gezeten. Zijn vriendin had hem Arnica gegeven, maar desondanks moest ie veel pijnstillers slikken, en was de hele nacht wakker. ’s Nachts was ie zelfs nog naar het ziekenhuis gegaan en hadden ze de bloeding onder zijn nagel geprobeerd weg te halen, maar het bloed was gestold dus dat ging niet. Hij was de wanhoop nabij.

Zijn vriendin belde omdat ie nog verging van de pijn, en ze wilden op vakantie. Of ik iets wist voor hem. Toevallig had ik net van een patiënt een hoge potentie (D1000) teruggekregen van Hypericum en omdat dat het middel was waaraan ik dacht, gaf ik haar daar 2 korrels van mee. Nog geen uur later staat hij met een bos bloemen voor de deur. Of de ‘wonderdokter’ thuis is…….. binnen 5 minuten had hij de pijn voelen wegtrekken…… 

De volgende patiënt die ik bespreek had al minstens 2-3 weken pijn. Na een operatie aan de borst of rug (dat weet ik niet meer exact) had ie een uitstralende pijn langs de ribben overgehouden. Een zenuwpijn, en iedereen zal weten (of zich kunnen indenken) dat dat heel pijnlijk en vervelend is. 

Regulier had men niets meer te bieden dan pijnstillers die nauwelijks hielpen, en dus kwam ie ten einde raad bij mij. Ik gaf ook hem een hoge potentie (D1000) van Hypericum. En ook hij had de pijn binnen korte tijd voelen verdwijnen, zonder dat ie vervolgens terugkwam. 

Ook bij rugpijn met uitstraling , bijvoorbeeld na een verkeerde beweging, gaf ik het een aantal malen met succes.

Maar je kunt eraan denken bij allerlei verwondingen waarbij zenuwweefsel is beschadigd. Als Arnica niet voldoende doet, kan Hypericum wonderen doen. Denk aan een vinger tussen de deur, of een steen die op een teen valt, dat soort gemene verwondingen. Hypericum doet daar wonderen.

De firma Nagel heeft een crème met Calendula én Hypericum voor wondjes, zoals schaafwondjes, of oppervlakkige ontstekinkjes. Zoals je weet kunnen die ook behoorlijk pijnlijk zijn. Met die crème wordt dat een stuk minder.

Zelf was ik heel blij met Hypericum na een bezoek aan de tandarts. Hij had een zenuw behandeld met verdoving. En ik denk dat het ‘t uitwerken van de verdoving was wat het probleem was (en niet zozeer de pijn aan de zenuw zelf, hoewel ik dat niet zeker kan weten). Sedertdien laat ik met nog zelden verdoven.

Ik had al een paar uur telkens een stekende pijn die aanzwol en in mijn gezicht en naar mijn oog uitstraalde. 

Ik hoopte dat het vanzelf voorbij zou gaan, maar moest ook naar een vergadering. Elke keer als ik mijn kaak bewoog vlamde het ook op. Het was niet om te harden. Uiteindelijk besloot ik om Hypericum te nemen. Vanwege de pijnlijke ervaring bleef ik voorzichtig met het bewegen van mijn kaak, maar achteraf was de pijn ook hier binnen enkele minuten weg. Om niet meer terug te keren. 

Bij Arnica beschreef ik dat ik bij een flinke kneuzing van het hoofd of het verdenken op de mogelijkheid van een hersenschudding het liefst Arnica en Hypericum – beide hoog, liefst D1000 – geef en/of adviseer. Beide in verband met het herstel van gekneusd weefsel. In het geval van Hypercum met name het zenuwweefsel. 

Je kunt nooit dezelfde patiënt vergelijken mét en zonder de therapie, waardoor ik het niet kan bewijzen. Maar mijn idee is uit mijn ervaringen na flinke botsingen van het hoofd dat mensen die ik wel de combinatie gaf aanzienlijk minder lang problemen hadden en minder vaak een hersenschudding (met klachten) dan die welke ik het niet gaf. Denk ook aan kinderen die op het hoofd vallen met spelen. 

Hypericum is kortom een fantastisch middel om in je EHBO-trommeltje te hebben. Denk eraan bij allerlei zenuwbeschadigingen, zenuwpijnen en tand- en kiespijnen (hier is het vaak de zenuw die het probleem is – zeker na een behandeling). 

Het is misschien geen groot homeopathisch middel in de zin van vaak voorgeschreven of passend op de hele constitutie, maar voor de ongevallendoos is het een zeer dankbaar middel. Net als Arnica dat is. 

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed