Zelfliefde bepalend is voor de manier waarop je in de wereld staat?

Er zijn veel mensen die vertellen dat je pas van een ander kunt houden als je van jezelf houdt…….

Anderzijds zijn er ook mensen die zichzelf helemaal wegcijferen om anderen te helpen….

Het maakt dat ik me lang heb afgevraagd of het waar was dat je eerst van jezelf moest houden om van anderen te kunnen houden.

Ik was huisarts, en hielp veel anderen, maar via een boek (van Roy Martina) ging ik beseffen dat ik de hele dag op mezelf aan het mopperen of zelfs schelden was. In vond dat ik van alles niet goed deed, en was boos op mezelf als ik een vergissing maakte, als ik uitliep met het spreekuur, als ik niet op tijd thuis was voor het eten, etc.

En laten we eerlijk zijn, we zijn niet echt opgevoed met/om van onszelf te houden. Niet door onze ouders en al helemaal niet door school. Sterker nog, van jezelf houden zou egoïstisch kunnen zijn…..

Na dat boek van Roy ging ik vele andere boeken lezen over (spirituele en persoonlijke) groei.

Toch veranderde er pas echt iets wezenlijks nadat ik de ex-manager Robert Benninga had ontmoet, die stikkers had met de tekst “Tiger I love You”. Die moest je op de spiegel plakken waar je dagelijks inkeek en dan die tekst tegen jezelf zeggen. Ik heb het vast al eens eerder verteld.

Eerst is het schuchter en een beetje lachen omdat het zo ‘gek’ is om dat tegen jezelf te zeggen, maar gaandeweg wordt het ‘gewoon’ en ga je er een steeds beter gevoel bij krijgen. Na een poosje wordt het gevoel warmer en meen je ook wat je zegt. Ik ging echt het gevoel krijgen dat ik van mezelf hield……en dat dat mocht, dat dat goed was.

Vergeet niet dat we naast het feit dat we het niet hebben geleerd ook nog eens heel veel trauma’s hebben op dat onderwerp door gebeurtenissen. Onze zelfpraat is vaak helemaal niet zo liefdevol. Niet in de laatste plaats omdat anderen ook niet op die manier tegen ons praatten in het verleden……

Ons reageren op anderen is gek genoeg gerelateerd aan de manier waarop we met onszelf omgaan. Als we niet zo’n warme band met onszelf hebben, is ons gevoel naar buiten ook niet zo warm. Je weet net zo goed als ik dat als je niet goed in je vel zit je minder kunt hebben van anderen en anderen eerder een snauw te pakken hebben, of een of ander onterecht verwijt.

Om een lang verhaal kort te houden: door een meer liefdevol gevoel naar jezelf te ontwikkelen, sta je ook vreedzamer in de wereld. Stabieler, krachtiger.

En dat is niet zo gek. Ons hart is misschien wel het belangrijkste orgaan. Het heeft verbinding met de ziel, het heeft ongelooflijk veel zenuwbanen net als de hersenen, en denken vanuit het hart gebeurt veel meer met liefde dan denken vanuit de analytische hersenen.

Hoe warmer het gevoel naar onszelf, hoe meer we van onszelf houden, hoe meer we gaan voelen, denken en leven vanuit het hart. Het hart is verbonden met de bron. We staan in onze kracht, in onze bronkracht.

Dat is een heel contrast met de vele door angst bevangen mensen die door de angst, de druk en de dreiging in de maatschappij zelfs niet eens meer in staat zijn logisch te denken (en ‘normaal’ chemisch proces als gevolg van angst e.d.), waardoor angst en stress nog erger worden.

Terwijl ik dit alles schrijf, realiseer ik me dat meer zelfliefde hele grote voordelen heeft. Hoewel ik er nog steeds niet van overtuigd ben dat je alleen van een ander kunt houden als je van jezelf houdt, leidt meer zelfliefde wel tot een liefdevoller maatschappij, tot een liefdevollere houding, tot een liefdevoller perspectief op de wereld, en zoals ik al zei tot een krachtiger en zelfbewuster persoon.

En daardoor ook tot een beter relativeringsvermogen en tot meer zelf nadenken.

Er is overigens een groot verschil tussen egoïsme en zelfliefde. Zelfliefde betekent dat je (bewust) van jezelf houdt en je hart open hebt staan naar/voor anderen. Je houdt van jezelf, maar hebt daardoor juist zoveel liefde dat je dat kunt delen met anderen.
Bij egoïsme is er een heel ander soort ‘iets’. Dat is geen echte liefde, dat is een op zichzelf gericht iets waarbij in de eerste plaats aan zichzelf wordt gedacht. Het heeft eigenlijk niet zoveel met liefde te maken (eerder met angst tekort te komen).

Al met al kan ik iedereen aanbevelen bewuster met zelfliefde bezig te zijn. Je kunt natuurlijk affirmaties opzeggen als ‘ik hou van mezelf’, maar tegen jezelf in de spiegel zeggen ‘ik hou van jou’ is misschien wel krachtiger.

Ooit liet ik mensen affirmaties opschrijven, dagelijks een aantal dezelfde. Wat ik zag was dat de tekst van een van de affirmaties mooier geschreven werd na een paar dagen. De dagen erna volgden geleidelijk andere teksten. Waarschijnlijk waren dat de momenten dat ons systeem (lichaam/geest) het als ‘waar’ accepteerde.
Net zoiets gebeurt zoals ik al beschreef met de spiegel: eerst is het ‘raar’, maar geleidelijk wordt het ‘echt’.

Als conclusie zou ik kunnen zeggen dat het bewust werken aan zelfliefde ertoe leidt dat je sterker in de wereld komt te staan, dat je meer vanuit je hart gaat leven, dat je de wereld beter aankunt, dat je bewuster wordt, dat je beter met liefde kunt omgaan.

En voor de spirituele mensen: het past ook mooi bij de ascentieperiode waar we inzitten. Het past bij een wereld waarin liefde, empathie, bewust leven en waarheid voorop staan in plaats van strijd, competitie, angst en controle…..

Voor iedereen: als je krachtiger en stabieler in de wereld wilt staan, levend vanuit je warme hart in plaats van je analytische hersenen, ga dan bewust werken aan zelfliefde. Ik noemde als de spiegel en affirmaties, een andere optie is tappen (EFT) of NEI (maar dan moet je het via een therapeut doen).

En besef dat je dat echt bewust en serieus moet doen, omdat die zelfliefde vaak verstopt is achter ladingen maskers en beschermende muren. We hebben geleerd onze liefde te beschermen (tegen teleurstelling, afwijzing, trauma), vaak zo goed dat het ver weggestopt is.

Haal het weer naar boven, en weet dat het veilig is van jezelf te houden. Je bent je grootste maatje, je belangrijkste gezelschap. Levenslang. Stop daar energie in, verbind je met liefde. En daardoor verbind je je met je ziel en met je (oer)bron.
En dan is er veel meer mogelijk dan zonder dat alles.

In licht, liefde en dankbaarheid,
Ed